భోజతం కారయిత్వా చ కర్పూరాదిసువాసితమ్ । తామ్బూలం చ దదౌ శీఘ్రం మాల్యం సుస్నిగ్ధచన్దనమ్
తనను భోజనం చేయించాక, కర్పూరం మొదలైన సువాసనలతో పరిమళించిన తాంబూలాన్ని, త్వరగా పుష్పమాల, మృదువైన చందనం ఇచ్చింది.
శుభాశిషం చ ప్రదదౌ వాఞ్ఛితం ప్రవరం వరమ్ । జ్ఞానం కృష్ణేన యద్దత్తం గోలోకే రాసమణ్డలే
శుభాశీస్సులు, కోరుకున్న ఉత్తమ వరాన్ని, గోలొకంలో రాసమండలంలో కృష్ణుడు ఇచ్చిన జ్ఞానాన్ని ఆమె ప్రసాదించింది.
పురుషాణాం శతం యావన్నిశ్చలాం కమలాం దదౌ । విద్యాం యశస్కరీం శుద్ధాం యశః కీర్తిం సునిర్మలామ్
పురుషులకు నూరు అచంచలమైన కమలాలను, కీర్తిని తెచ్చే పవిత్రమైన విద్యను, నిర్మలమైన యశస్సును, గొప్ప పేరును ఇచ్చింది.
సర్వసిద్ధిం హరేర్దాస్యం హరిభక్తిం చ నిశ్చలామ్ । పార్షదప్రవరత్వం చ పార్షదం చ హరేరితి
అన్ని సిద్ధులు, హరివారికి సేవ, హరిభక్తిలో అచంచలత, పరిషదుల్లో శ్రేష్ఠ స్థానం, హరివారి పరిషదుడిగా ఉండే హక్కును ఇచ్చింది.
వరం ప్రసాదం దత్త్వా చ సముత్థాయ ముదాఽన్వితమ్ । వహ్నిశుద్ధాంశుకే ధృత్వా చామూల్యం రత్నభూషణమ్
వరాన్ని, అనుగ్రహాన్ని ఇచ్చి, ఆనందంతో లేచి, అగ్నిలో శుద్ధి చేసిన వస్త్రాన్ని ధరించి, అమూల్యమైన రత్నాల అలంకారాలు వేసుకుంది.
హీరహారం రత్నమాలాం పరిఘాయ మనోహరామ్ । సిన్దూరం కజ్జలం పుష్పమాల్యం సుస్తిగ్ధచన్దనమ్
వజ్రహారం, మణిమాల, ఆకర్షణీయమైన అలంకారాలు, సింధూరం, కాజలు, పుష్పమాలలు, మృదువైన చందనం ధరించింది.
రత్నసింహాసనస్థం తం పూజితా పూజితం ముదా । వేష్టితా హర్షనిరతం గౌపీనాం శాతకోటి భిః
రత్నసింహాసనంపై కూర్చుని, గౌరవంతో పూజించబడుతూ, ఆనందంతో నిండిన లక్షలాది గోపికల మధ్య సంతోషంగా ఉంది.
రాధికోవాచ సత్యమాయాస్యతి హరిః సత్యం నిష్కపటం వద । వద తథ్యం భయం త్యక్త్వా సత్యం బ్రూహి సుసంసది
రాధా ఇలా చెప్పింది: హరి తప్పకుండా వస్తాడు; నిజాయితీగా మాట్లాడు, మోసం చేయకు. భయాన్ని విడిచిపెట్టి నిజాన్ని చెప్పు, ఈ గొప్ప సభలో సత్యమే పలుకు.
వరం కూపశతాద్వాపీ వరం వాపీశతాత్క్రతుః । వరం క్రతుశతాత్పుత్రః సత్యం పుత్రశతాత్కిల
నూరు బావులకంటే ఒక చెరువు మేలైనది; నూరు చెరువులకంటే ఒక యజ్ఞం మేలు; నూరు యజ్ఞాలకంటే ఒక కుమారుడు మేలు; నిజంగా, ఒక కుమారుడు నూరు కుమారులకంటే మేలు.
న హి సత్యాత్పరో ధర్మో నానృతాత్పాతకం పరమ్
సత్యం కన్నా గొప్ప ధర్మం లేదు; అబద్ధం కన్నా పెద్ద పాపం లేదు.
ఉద్ధవ ఉవాచ సత్యమాయాస్యతి హరిః సత్యం ద్రక్ష్యసి సున్దరి । ధ్రువం త్యక్ష్యసి సంతాపం దృష్ట్వా చన్ద్రముఖం హరేః
ఉద్ధవుడు ఇలా అన్నాడు: హరి తప్పకుండా వస్తాడు, సుందరి! నీవు ఆయనను చూడగలవు. హరివారి చంద్రబింబమైన ముఖాన్ని చూసినప్పుడు, నీ దుఃఖం తప్పక పోతుంది.
మద్దర్శనాన్మహాభాగే గతస్తే విరహజ్వరః । నానాభోగసుఖం భుక్త్వా త్యజ చిన్తాం దురత్యయామ్
మహాభాగ్యవంతురాలా! నన్ను చూసిన వెంటనే నీ వియోగజ్వరం పోయింది. అనేక ఆనందాలను అనుభవించి, ఇక దురితమైన ఆందోళనను విడిచిపెట్టు.
అహం ప్రస్థాపయాస్యామి గత్వా మధుపురీం హరిమ్ । విధాయ తత్ప్రబోధం చ కార్యమన్యత్కరిష్యతి
నేను స్వయంగా ఎవరో ఒకరిని మధుర నగరానికి పంపిస్తాను. వారు హరిని కలిసిన తర్వాత, ఆయనను మేల్కొలిపి, మిగతా అవసరమైన పనులు కూడా పూర్తి చేస్తారు.
విదాయం కురు మే మాతర్యాస్యామి హరిసంనిధిమ్ । సర్వం తం కథయిష్యామి త్వద్వృత్తాన్తం యథోచితమ్
తల్లి, నాకు అనుమతి ఇవ్వండి. నేను హరి సమీపానికి వెళ్లి, మీ సంగతి అన్నీ యథావిధిగా ఆయనకు చెబుతాను.
రాధికోవాచ గమిష్యసి యదా వత్స మథురాం సుమనోహరామ్ । శ్రృణు దుఃఖకథాం కాంచిత్తిష్ఠ వత్స స్థిరోభవ
రాధికా ఇలా అన్నది: బిడ్డా, నువ్వు ఆ మధుర నగరానికి వెళ్లేటప్పుడు, ఒక దుఃఖకథ విను. ఓ బిడ్డా, ఓర్పుతో ఉండి, క్షణం ఆగు.
మాం విస్మృతో న భవసి విరహజ్వరకాతరామ్ । కథయిష్య సి మత్కాన్తం ధ్రువం ప్రస్థాపయిష్యసి
విరహ బాధతో తల్లడిల్లుతున్న నన్ను నువ్వు మరచిపోవవు. నువ్వు తప్పకుండా నా ప్రియుడికి నా సంగతి చెబుతావు, ప్రయాణమూ ప్రారంభిస్తావు.
నారీణాం మనసో వార్తాం కో వా జానాతి పణ్డితః । కించిచ్ఛాస్త్రానుసారేణ ప్రకరోతి నిరూపణమ్
స్త్రీల మనసు ఎలా ఉందో ఎవరు పూర్తిగా తెలుసుకోగలరు? కొందరు శాస్త్రాలను అనుసరించి కొంతవరకు వివరించడానికి ప్రయత్నిస్తారు.
వేదా వక్తుం న శక్తాశ్చ శాస్త్రాణి కిం వదన్తి చ । కథ యిష్యామి త్వాం సర్వం పుత్ర కృష్ణం చ వక్ష్యసి
వేదాలు కూడా దీనిని వివరించలేవు, శాస్త్రాలు ఏమంటాయో తెలియదు. నేను నీకు అన్నీ చెబుతాను బిడ్డా, నువ్వు కూడా ఈ సంగతిని కృష్ణుడికి చెప్పాలి.
గేహే వనే న భేదో మే పశ్వాదిషు తథా నృషు । కిం వా జలం కిము స్వప్నమజ్ఞానం చ దివానిశమ్
నాకు ఇంటి, అరణ్యం మధ్య తేడా లేదు. జంతువులకైనా, మనుషులకైనా తేడా లేదు. నీరు ఏమిటో, కల ఏమిటో, అజ్ఞానం ఏది, పగలు రాత్రి ఏది అనే భావం కూడా లేదు.
ఆత్మానం చ న జానామి చౌదయం చన్ద్రసూర్యయోః । క్షణం ప్రాప్య హరేర్వార్తాం చేతనం మే బభూవ హ
నేను నన్ను నేనే గుర్తుపట్టలేను, చంద్రుడు సూర్యుడు ఉదయించినా తెలియదు. హరికి సంబంధించిన వార్త విన్నప్పుడు మాత్రమే క్షణం పాటు నాకు జ్ఞానం వస్తుంది.
కృష్ణాకృతిం చ పశ్యామి శ్రృణోమి మురలీధ్వనిమ్ । కులం లజ్జాం భయం త్యక్త్వా చిన్తయామిహరేః పదమ్
కృష్ణుని రూపాన్ని చూస్తూ, ఆయన వేణువు ధ్వని వింటూ, కుటుంబం, లజ్జ, భయం అన్నీ వదిలేసి, హరిపాదాలను ధ్యానిస్తాను.
సంప్రాప్య సర్వజగతామీశ్వరం ప్రకృతేః పరమ్ । న జ్ఞానం మాయయా తస్య జ్ఞాత్వా గోపపతేర్మంమ
ప్రపంచాలన్నింటికీ అధిపతిని, ప్రకృతికి అతీతుడైన వాడిని పొందినప్పటికీ, మాయ వల్ల ఆయనను పూర్తిగా తెలుసుకోలేరు — ఇది తెలుసుకో, గోపబంధువా.
ధ్యాయన్తే యత్పదామ్భోజం వేదా బ్రహ్మాదయః సురాః । స భర్త్సితో మయా కీపాద్ధ్ది శత్యమిదం మమ
వేదాలు, బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు ఆయన పదపద్మాలను ధ్యానిస్తారు. అయినా ప్రేమతో నేను ఆయనను మందలించాను — ఇదే నా హృదయసత్యం.
తత్పదామ్భోజసేవాభిర్గుణప్రస్తావతోఽపి వా । తద్భక్త్యా యత్క్షణో నీతో ధ్యాతో ధ్యానేన పూజయా
ఆయన పదపద్మాలకు సేవ చేయడం, ఆయన గుణాలను చెప్పడం, లేదా భక్తితో ధ్యానం చేయడం, పూజ చేయడం — వాటిలో గడిపిన ప్రతి క్షణం
తత్రాపి మఙ్గలం సర్వం హర్షమాయుర్వ్యంవస్థితమ్ । విఘ్నం చ హృది సంతాపస్తద్విచ్ఛేదే సదోద్ధవ
అందులోనే అన్ని మంగళాలు, ఆనందం, ఆయువు నిలిచి ఉంటాయి. కానీ, ఓ ఉద్ధవా, ఆయన నుంచి దూరమైనప్పుడు హృదయంలో బాధ, కలవరమే మిగిలిపోతుంది.
క్రీడాప్రీతిర్నం భవితా తాదుశీష్టా పునర్మమ । తాదృశం ప్రేమసౌభాగ్యం నిర్జనే న చ సంగమః
ఆ ఆటలలో కలిగిన ఆనందం ఇక నాకు మరలా రాదు. అలాంటి ప్రేమసౌభాగ్యం, ఒంటరిలో కలయిక కూడా ఇక జరగదు.
వృన్దావనం న యాస్యామి తత్సఙ్గే పునరుద్ధవ । చన్దనం వా న దాస్యామి నన్దనన్దనవక్షసి
నేను మళ్లీ వృందావనానికి వెళ్లను, ఆ స్నేహితుల మధ్య చేరను ఉద్ధవా. నందనందనుడి వక్షస్సుపై చందనం కూడా రాయను.
మాలాం తస్మై న దాస్యామి న ద్రక్ష్యామి ముఖామ్బుజమ్ । మాలతీనాం కేతకీనాం చమ్పకానాం చ కాననమ్
ఆయనకు మాల వేయను, ఆయన ముఖపద్మాన్ని చూడను. మాలతీ, కేతకీ, చంపక పూలతో నిండిన అటవీ కూడా చూడను.
పునరేవ న యాస్యామి సున్దరం రాసమణ్డలమ్ । హరిసఙ్గే న యాస్యామి రమ్యం చన్ద్రనకాననమ్
మళ్లీ అందమైన రాసమండలానికి వెళ్లను. హరి తోడుగా ఉన్నా, ఆ అందమైన చంద్రకాంతి అడవికి వెళ్లను.
పునరేవ న యాస్యామి మలయం రత్నమన్దిరమ్ । మాధవీనాం వనం రమ్యం రహస్యం మధుకాననమ్
మళ్లీ మలయపర్వతానికి, రత్నమందిరానికి, మాధవీ పూల తోటకు, రహస్యమైన మధుర అడవికి నేను వెళ్లను.