నారాయణప్రియాయై చ నారాయణ్యై నo । నమోఽస్తు విష్ణుమాయాయై వైష్ణవ్యై చ నo
నారాయణుని ప్రియమైన నారాయణికి నమస్సులు. విష్ణుమాయ అయిన వైష్ణవికి నమస్సులు.
మహామాయాస్వరూపాయై సంపదాయై నo । నమః కల్యాణరూపిణ్యై శుభాయై చ నo
మహామాయ రూపమైన సంపదకు నమస్సులు. మంగళకరమైన రూపం కలిగిన శుభదాయినికి నమస్సులు.
మాత్రే చతుర్ణా వేదానాం సావిత్ర్యై చ నo । నమోఽస్తు బుద్ధిరూపాయై జ్ఞానదాయై నo
నాలుగు వేదాలకు తల్లైన సావిత్రికి నమస్సులు. బుద్ధి స్వరూపమైన జ్ఞానదాయినికి నమస్సులు.
నమో దుర్గవినాశిన్యై దుర్గాదేవ్యై నo । తేజఃసు సర్వదేవానాం పురా కృతయుగే ముదా
కష్టాలను తొలగించే దుర్గాదేవికి నమస్సులు. కృతయుగంలో దేవతలందరిలో తేజస్సుగా వెలిగినవారికి నమస్సులు.
అధిష్టానకృతాయై చ ప్రకృత్యై చ నo । నమస్త్రిపురహారిణ్యై త్రిపురాయై నo
లోకాల స్థాపకురాలైన ప్రకృతికి నమస్సులు. త్రిపురను సంహరించిన త్రిపురాదేవికి నమస్సులు.
సున్దరీషు చ రమ్యాయై నిర్గుణాయై నo । మమో నిద్రాస్వరూపాయై నిర్గుణాయై నo
అందాల మధ్య అందమైనవారికి, గుణరహితురాలైనవారికి నమస్సులు. నిద్ర స్వరూపమైన గుణరహితురాలికి నమస్సులు.
నమో దక్షసుతాయై చ నమః సత్యై నo । నమః శైలసుతాయై చ పార్వత్యై చ నo
దక్ష కుమార్తెకు నమస్సులు, సత్యదేవికి నమస్సులు. పర్వత కుమార్తె అయిన పార్వతికి నమస్సులు.
నమో నమస్తపస్విన్యై హ్యు మాయై చ నo । నిరాహారస్వరూపాయై హ్యపర్ణాయై నo
తపస్సు చేసే ఉమాదేవికి నమస్సులు. ఉపవాస స్వరూపమైన అపర్ణకు నమస్సులు.
గౌరీలౌకవిలాసిన్యై నమో గౌర్యై నo । నమః కైలాసవాసిన్యై మాహేశ్వర్యైః నo
గౌరీగా లోకంలో ఆనందించే గౌరీకి నమస్సులు. కైలాసంలో నివసించే మాహేశ్వరీకి నమస్సులు.
నిద్రాయై చ దయాయై చ శ్రద్ధాయై చ నo । నమో ధృత్యై క్షమార్యై చ లజ్జాయై చ నo
నిద్రకు, దయకు, శ్రద్ధకు నమస్సులు. ధైర్యానికి, క్షమకు, లజ్జకు నమస్సులు.
తృష్ణాయై క్షుత్స్వరూపాయై స్థితికర్త్ర్యై నo । నమః సంహారరూపిణ్యై మహామార్యై నo
దాహానికి, ఆకలి స్వరూపమైన స్థితికర్తకు నమస్సులు. లయ స్వరూపమైన మహామాతకి నమస్సులు.
భయాయైం చాభయాయైం చ ముక్తిదాయై నo । నమః స్వధాయైం స్వాహాయై శాన్తయై కాన్త్యై నo
భయానికి, అభయానికి, మోక్షం ప్రసాదించే దేవికి నమస్సులు. స్వధా, స్వాహా, శాంతి, కాంతి దేవతలకు నమస్సులు.
నమస్తుష్ట్యైం చ పుష్ట్యై చ దయాయై చ నo । నమో నిద్రాస్వరూపాయై శ్రద్ధాయై చ నo
సంతుష్టికి, పోషణానికి, దయకి నమస్కారం. నిద్ర రూపమైనదానికి, విశ్వాసానికి నమస్కారం.
క్షుత్పిపాసాస్వరూపాయై లజ్జాయైం చ నo । నమో ధృత్యైం క్షమాయైం చ చేతనాయైం నo
ఆకలి, దాహం రూపమైనదానికి, లజ్జకి నమస్కారం. ధైర్యానికి, సహనానికి, జ్ఞానానికి నమస్కారం.
సర్వశక్తిస్వరూపిణ్యై సర్వమాత్రే నo । అగ్నౌ దాహస్వరూపాయై భద్రాయై చ నo
అన్ని శక్తుల రూపమైనదానికి, అన్నింటికీ పరిమాణమైనదానికి నమస్కారం. అగ్నిలో కాల్చే స్వరూపానికి, మంగళానికి నమస్కారం.
శోభాయై పూర్ణచన్ద్రే చ శరత్పద్మ నo । నాస్తి భేదో యథా దేవి దుగ్ధధావల్యయోఃసదా
అందానికి, పూర్ణచంద్రునికి, శరదృతువులోని కమలానికి నమస్కారం. దేవీ! పాలు, దాని తెలుపు వర్ణం వేరు కానట్లే, నీవు ఎప్పుడూ అలా ఉన్నావు.
యథైవ గన్ధభూమ్యోశ్చ యథైవ జలశైత్యయౌః । యథైవ శబ్దన్భసోర్జ్యోతిః సూర్యకయోర్యథా
ఎలా వాసన భూమికి, చల్లదనం నీటికి, శబ్దం ఆకాశానికి, వెలుగు సూర్యుడికి విడదీయరాని సంబంధమో,
లోకే వేదే పురాణే చ రాధామాధవయోస్తథా । చేతనం కురు కల్యాణి దేహి మాముత్తరం సతి
అలాగే, లోకంలో, వేదాల్లో, పురాణాల్లో రాధా-మాధవులకు కూడా అంతే. ఓ మంగళకరమైనవాడా! నాకు జ్ఞానం ప్రసాదించు, పరమ పదాన్ని ఇవ్వు.
ఇత్యుక్త్వా చోద్ధవస్తత్ర ప్రణనామ పునః పునః । ఇత్యుద్వవకృతం స్తోత్రం యః పఠేద్భక్తిపూర్వకమ్
ఇలా చెప్పి, అక్కడ ఉద్వవుడు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరించాడు. ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు భక్తితో పఠిస్తారో—
ఇహ లోకే సుఖం భుక్త్వా యాత్యన్తే హరిమన్దిరమ్ ।న భవేద్బన్ధువిచ్ఛేదో రోగః శోకః సుదారుణః
ఈ లోకంలో సుఖంగా జీవించి, చివరికి హరిదేవుని ఆలయాన్ని చేరతాడు. బంధువుల నుంచి వేరుపడటం, తీవ్రమైన వ్యాధి, దుఃఖం ఉండవు.
ప్రోషితా స్త్రీ లభేత్కాన్తం భార్యాభేదీ లభేత్ప్రియామ్ । అపుత్రో లభతే పుత్రాన్నిర్ధనో లభతే ధనమ్
భర్తతో వేరుపడిన భార్య భర్తను తిరిగి పొందుతుంది. ప్రియమైనవారితో దూరమైనవారు మళ్లీ కలుసుకుంటారు. పిల్లలేని వారికి పిల్లలు కలుగుతారు, దరిద్రుడు ధనం పొందుతాడు.
నిర్భూమిర్లభతే భూమిం ప్రజాహీనో లభేత్ప్రజామ్ । రోగాద్విముచ్యతే రోగీ బద్ధీ ముచ్యతే బన్ధనాత్
భూమిలేని వాడు భూమిని పొందుతాడు, సంతానంలేని వాడు సంతానం పొందుతాడు. రోగి వ్యాధి నుంచి విముక్తి పొందుతాడు, బంధనంలో ఉన్నవాడు బంధనాల నుంచి విడుదలవుతాడు.
భయాన్ముచ్యేత భీతస్తు ముచ్యేతాఽఽపన్నఆపదః । అస్పష్టకీర్తిః సుయశా మూర్ఖో భవతి పణ్డితః
భయపడేవాడు భయంనుంచి విముక్తి పొందుతాడు, కష్టాల్లో ఉన్నవాడు ఆపదల నుంచి బయటపడతాడు. పేరుప్రఖ్యాతి లేనివాడు మంచి పేరు పొందుతాడు, మూర్ఖుడు పండితుడు అవుతాడు.
అథ త్రినవతితమోఽధ్యాయః నారాయణ ఉవాచ ఉద్ధవస్తవనం శ్రుత్వా చేతనాం ప్రాప్య రాధికా । విలోక్య కృష్ణాకారం చ తమువాచ శుచాఽన్వితా
తర్వాత తొంభైమూడు అధ్యాయం. నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ఉద్వవుని స్తోత్రం విని, రాధికా మళ్లీ జ్ఞానం పొందింది. కృష్ణుని రూపాన్ని చూసి, ఆమె దుఃఖంతో అతనితో మాట్లాడింది.
రాధికోవాచ కిన్నామ భవతో వత్స కేన వా ప్రేరితో భవాన్ । ఆగతో వా కుత ఇతి బ్రూహ మాం కేన హేతునా
రాధికా ఇలా అంది: నీ పేరు ఏమిటి, ప్రియమైనవాడా? నిన్ను ఎవరు పంపారు? నువ్వు ఎక్కడినుంచి వచ్చావు? ఏ కారణంతో వచ్చావో చెప్పు.
కృష్ణాకృతిస్త్వం సర్వాఙ్గైర్మన్యే త్వాం కృష్ణపార్షదమ్ । కృష్ణస్య సుశలం బ్రూహి బరదేవస్య సాంప్రతమ్
నీవు కృష్ణుని రూపంతో ఉన్నావు. నేను నిన్ను కృష్ణుని సహచరుడిగా భావిస్తున్నాను. ఇప్పుడు ఆ భగవంతుని క్షేమాన్ని చెప్పు.
నన్దస్తిష్ఠతి తత్రైవ హేతునా కేన తద్వద । సమాయాస్యతి సోవిన్దో రమ్యం వృన్దావనం వనమ్
నందుడు అక్కడే ఉన్నాడా? ఎందుకు ఉన్నాడో చెప్పు. గోవిందుడు మళ్లీ ఆ అందమైన వృందావన అరణ్యంలోకి వస్తాడా?
పునర్ద్రక్ష్యామి తస్యైవ పూర్ణచన్ద్రముఖం శుభమ్ । పునః క్రీడాం కరిష్యామి తేనాహం రాసమణ్డలే
ఆయన పూర్ణచంద్రునిలాంటి మంగళకరమైన ముఖాన్ని నేను మళ్లీ చూడగలనా? మళ్లీ ఆయనతో రాసమండలంలో ఆడగలనా?
జలే చ విహరిష్యామి పునర్వా సఖిభిః సహ । శ్రీనన్దనన్దనాఙ్గే చ పునర్దాస్యామి చన్దనమ్
మళ్లీ నా సఖులతో కలిసి నీటిలో విహరించగలనా? మళ్లీ నందునందనుడి శరీరానికి చందనం పట్టగలనా?
ఉద్ధవ ఉవాచ ఉద్దవేత్యభిధానం మే క్షత్రియోఽహం వరాననే । ప్రేషితః శుభవార్తార్థం కృష్ణేన పరమాత్మనా
ఉద్వవుడు ఇలా అన్నాడు: నా పేరు ఉద్వవుడు. నేను క్షత్రియుడిని, ఓ సుందరీ! కృష్ణుడు, పరమాత్ముడు, శుభవార్త చెప్పడానికి నన్ను పంపాడు.