యద్ధత్తమపి విప్రాయ తత్ప్రాప్తం పూర్ణరూపతః । బీజరూపం చ తద్దానం క్షేత్రరూపం చ బ్రహ్మణః ౪౫ ఏకేన కర్మణా తాత స్వర్గం ప్రాప్నోతి మానవః । కర్మణా న హి మోక్షం చ తదేవ మమ సేవయా
ఏదైనా బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చిన దానం పూర్తిగా తిరిగి వస్తుంది; ఆ దానం విత్తనంలా, బ్రాహ్మణుడు పొలంలా ఉంటారు. ఒక్క మంచి కార్యం వల్ల మనిషి స్వర్గాన్ని పొందుతాడు, కానీ కేవలం కార్యం వల్ల మోక్షం రాదు — అది నా సేవ వల్ల మాత్రమే లభిస్తుంది.
స్వర్గం చ సుకృతేనైవ నరకం దుష్కృతేన చ । వ్యాధిర్జన్మ చ యోనౌ చ కుత్సితే చ తతః శుచిః
మంచి పనుల వల్ల స్వర్గం, చెడు పనుల వల్ల నరకం లభిస్తాయి; వ్యాధి, పునర్జన్మ, నీచయోనిలో పుట్టడం, తర్వాత పవిత్ర జన్మ — ఇవన్నీ పూర్వకర్మల ఫలితమే.
గోఘ్నో యో బ్రాహ్మణానాం చ కామతశ్చోపపాతకీ । దన్దశూకత్వమాప్నోతి గోలోమసమవర్షకమ్
ఎవరైనా గోవును లేదా బ్రాహ్మణుణ్ణి హత్యచేస్తే, లేదా కోరికతో పెద్ద పాపాలు చేస్తే, వారు మలంలో పురుగులుగా, వెంట్రుకలు రాలే ఆవుగా పుడతారు.
సర్పేణ భక్షితస్తేన చ్వాలయా గరలస్య చ । తృషితో వ్యథితశ్చైవ నిరాహారః కృశోదరః
అతను పాము చేత తినబడతాడు, కుక్క విషంతో బాధపడతాడు, దాహంతో, నొప్పితో బాధపడతాడు, ఆహారం లేక, పొట్ట క్షీణించి ఉంటాడు.
తతః కుణ్డాత్సముత్థాయ గౌర్భవేల్లోమవర్షకమ్ । తతః కుష్ఠీ చ చాణ్డాలో వర్షలక్షంతతో నరః
ఆ తరువాత ఆ గుంత నుంచి బయటపడి, వెంట్రుకలు రాలే ఆవుగా పుడతాడు; తర్వాత కుష్టురోగి, చండాలుడిగా లక్ష సంవత్సరాలు ఉండి, ఆ తరువాత మానవునిగా జన్మిస్తాడు.
తదా భవేద్బ్రాహ్మణశ్చ కుష్ఠయుక్తో హి కర్మణా । భోజయిత్వా విప్రలక్షం నిర్వ్యాధిశ్చ భవేచ్ఛుచిః
అప్పుడు అతడు తన పాపఫలితంగా కుష్టురోగంతో బాధపడే బ్రాహ్మణుడిగా పుడతాడు; లక్షమంది బ్రాహ్మణులకు అన్నదానం చేసిన తర్వాత, వ్యాధిలేని పవిత్రుడవుతాడు.
అకామతస్తదర్ధం చ క్షత్రియస్యాపి కామతః । అకామతస్తదర్ధం చ తదర్ధం చ విశస్తథా
అదే పాపాన్ని కోరిక లేకుండా చేసిన క్షత్రియుడికి ఆ పాపం సగమే వస్తుంది; కోరికతో చేసిన వైశ్యుడికి కూడా అదే విధంగా సగం పాపం వస్తుంది.
తదర్ధ శూద్రగోఘ్నశ్చ భుఙ్క్తే పాపం న సంశయః । ప్రాయశ్చిత్తేన శుద్ధశ్చ భుఙ్క్తే శేషం చ కర్మణః
శూద్రుడు గోవును హత్యచేస్తే, అతడికి పాపంలో నాలుగవ వంతు తప్పకుండా వస్తుంది; ప్రాయశ్చిత్తం చేస్తే పవిత్రుడవుతాడు, మిగతా పుణ్యపాప ఫలితాలు అనుభవిస్తాడు.
అనుకల్పే చతుర్థం చ పాపం భుఙ్క్తే న సంశయః । చతుర్గుణం చ గోఘ్నానాం బ్రాహ్మణానాం చ పాతకమ్
ఇలాంటి సందర్భాల్లో కూడా నాలుగవ వంతు పాపం అనుభవించాల్సిందే; గోవు, బ్రాహ్మణ హత్యలకు నాలుగు రెట్లు ఎక్కువ పాపం కలుగుతుంది.
భుఙ్క్తే పాపం చ బ్రహ్మన్నో బ్రాహ్మణాశ్చేతరోఽపి వా । క్రమేణానేన బోధ్యం చ కామతోఽకామతోఽపి వా
బ్రాహ్మణుడైనా, మరెవరైనా బ్రాహ్మణ హత్యచేస్తే, వారు ఆ పాపాన్ని అనుభవించాల్సిందే; కోరికతో చేసినా, లేకుండా చేసినా, ఇది క్రమంగా అర్థం చేసుకోవాలి.
ప్రాయశ్చిత్తం జన్మ కర్మ వ్యాధిరేవ ప సంశయః । గోఘ్నో భవతి గౌశ్చాపి యావద్వర్ష చ నిశ్చితమ్
ప్రాయశ్చిత్తం, పునర్జన్మ, కర్మ, వ్యాధి — ఇవన్నీ తప్పక జరుగుతాయి; గోవును హత్యచేసినవాడు, నిర్ణయించిన సంవత్సరాల పాటు ఆవుగా పుడతాడు.
చతుర్గుణం చ తేషాం చ బ్రహ్మఘ్నో విట్కృమిర్భవేత్ । తతో భవతి మ్లేచ్ఛశ్చ తావద్వర్షచతుర్గుణమ్
బ్రాహ్మణ హత్యకు నాలుగు రెట్లు ఎక్కువ పాపం కలుగుతుంది; అతడు మలంలో పురుగుగా పుట్టి, ఆ తరువాత నాలుగు రెట్లు ఎక్కువ సంవత్సరాలు మ్లేచ్ఛుడిగా పుడతాడు.
తతశ్చాన్ధో భవేద్విప్రః పూర్వేషాం చ చతుర్గుణమ్ । బ్రహ్మణానాం చతుర్లక్షం భోజయిత్వా శుచిర్భవేత్
ఆ తరువాత బ్రాహ్మణుడు, మునుపటి కాలం కన్నా నాలుగు రెట్లు ఎక్కువ సంవత్సరాలు అంధుడిగా ఉంటాడు; నాలుగు లక్షలమంది బ్రాహ్మణులకు అన్నదానం చేసిన తర్వాత పవిత్రుడవుతాడు.
చక్షుష్మాంశ్చ యశస్వీ చ భవేత్సోఽప్యతిపాతకాత్ । స్త్రీఘ్నచతుర్ణాం వర్ణానాం వేదే సోఽప్యతిపాతకీ
అతడు ఎంతటి ఘోరపాపం చేసినా, మళ్లీ చూపు, కీర్తి పొందుతాడు; నాలుగు వర్ణాల్లో ఎవరు స్త్రీహత్య చేస్తే, వారు కూడా వేదప్రకారం ఘోరపాతకులు.
కాలసూత్రం చ ప్రాప్నోతి స్త్రీలోమసమవర్షకమ్ । భక్షితః కృమిణా తత్ర నిరాహారో వ్యథాయుతః
అతడు కాలసూత్రాన్ని పొందుతాడు, వెంట్రుకలు రాలే స్త్రీగా పుడతాడు; అక్కడ పురుగులు తినిపెడతాయి, ఆహారం లేక, నొప్పితో బాధపడతాడు.
తతో భవతి లోకే చ తావద్వర్ష చ పాతకీ । తతః పాపీ భవేత్సోఽపి యక్ష్మగ్రస్తశ్చ కర్మణా
తర్వాత లోకంలో, నిర్ణయించిన సంవత్సరాల పాటు పాతకుడిగా పుడతాడు; ఆ తరువాత మరింత పాపిగా, తన కర్మ వల్ల క్షయవ్యాధితో బాధపడతాడు.
వర్షాణాం శతకం చైవ విప్రలక్షం చ భోజయేత్ । తతః శుద్ధో బ్రాహ్మణశ్చ విద్వాంస్తపసి సంయతః
వంద సంవత్సరాలు పాటు, విప్రలక్షుడిని కూడా భోజనం పెట్టాలి. అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడు పవిత్రుడై, జ్ఞానంతో, తపస్సులో నియమంగా ఉంటాడు.
కించిద్భుఙక్తే పాపశేషం స్వర్ణదానాచ్ఛుచిర్భవేత్ । గర్భఘ్నశ్చ మహాపాపీ సంప్రాప్నోతి శునీముఖమ్
అతడు కొంత తినితే, పాపం కొంత మిగిలిపోతుంది. బంగారం ఇచ్చినవాడు పవిత్రుడు అవుతాడు. గర్భహంతకుడు మహాపాపి, కుక్క నోరు పొందుతాడు.
వర్షాణాం సతకం చైవ ఘోటకశ్చ భవేద్ధ్రువమ్ । వర్షాణాం శతకం చైవ సూక్ష్మశస్త్రేణ పీడీతః
వంద సంవత్సరాలు అతడు గుర్రం అవుతాడు. అలాగే వంద సంవత్సరాలు సూక్ష్మ ఆయుధంతో బాధపడతాడు.
తతః పాపీ భవేద్వైశ్యో ద్రవ్యయుక్తో హి కమంణా । పఞ్చాశద్వర్షపర్యన్తం స్వర్ణదానాద్భవేచ్ఛుచిః
తర్వాత పాపి అయినవాడు, ధనం కలిగిన వైశ్యుడిగా జన్మిస్తాడు. ఐదు పదుల సంవత్సరాలు బంగారం ఇచ్చినవాడు పవిత్రుడవుతాడు.
తతః స్వకులజాతోఽపి నిర్వ్యాధిర్బ్రాహ్మణఃశుచిః । బ్రాహ్మణః క్షత్రియఘ్నశ్చ క్షత్రియో వా వినా రణాత్
తర్వాత తన వంశంలో పుట్టినా, ఆ బ్రాహ్మణుడు వ్యాధిలేకుండా పవిత్రుడవుతాడు. బ్రాహ్మణుడు క్షత్రియుడిని హత్యచేస్తే, లేదా క్షత్రియుడు యుద్ధం లేకుండా చనిపోతే,
తప్తశూలం చ ప్రాప్నోతి వర్షాణాం చ సహస్రకమ్ । క్వథితం తప్తలోహేన చాఽఽర్తనాదం కరోతి చ
అతడు వేడి కత్తి శిక్షను, వెయ్యి సంవత్సరాలు అనుభవిస్తాడు. వేడి ఇనుపంలో మరిగించబడి, బాధతో అరుస్తాడు.
తతో భవేన్మత్తగజో వర్షాణాం శతకం తథా । తతో రక్తవికారీ చ శూద్రో వర్షశతం తథా
తర్వాత వంద సంవత్సరాలు పిచ్చికొండగా మారతాడు. తరువాత రక్తవ్యాధితో బాధపడే శూద్రుడిగా వంద సంవత్సరాలు ఉంటాడు.
గజదానేన ముక్తశ్చ వ్యాధితశ్చ తతో ద్విజః । వైశ్యఘ్నశ్చాపి వైశ్యశ్చ శూద్రఘ్నో వైశ్య ఏవ చ
కొండను దానం చేస్తే విముక్తి కలుగుతుంది, కానీ తరువాత వ్యాధితో బాధపడే ద్విజుడవుతాడు. వైశ్యుడిని హత్యచేసినవాడు వైశ్యుడవుతాడు, శూద్రుడిని హత్యచేసినవాడు కూడా వైశ్యుడవుతాడు.
వైశ్యఘ్నశ్చాపి శూద్రశ్చ సమం పాపం లభేద్ధ్రువమ్ । కృమికుణ్డం చ ప్రాప్నోతి వర్షాణాం శతకం తథా
వైశ్యుడిని హత్యచేసిన శూద్రుడు, సమానమైన పాపాన్ని పొందుతాడు. వంద సంవత్సరాలు పురుగుల గుహలో పడిపోతాడు.
కృమిభిర్భక్షితో దుఃశీ కిరాతశ్చ భవేత్తతః । వర్షాణాం శతకం చైవ కృమివ్యాధిసమన్వితః
పురుగులు తినిపోతే, అతడు దుర్భాగ్యుడవుతాడు. తరువాత కిరాతుడవుతాడు. వంద సంవత్సరాలు పురుగు వ్యాధులతో బాధపడతాడు.
తతో మన్దాగ్నియుక్తశ్చ బ్రాహ్మణో దైన్యవాన్వ్రజ । పఞ్చాశద్వర్షపర్యన్తం దుర్బలశ్చ కృశోదరః
తర్వాత బ్రాహ్మణుడు మాంద్యాగ్ని కలిగి, దుఃఖంతో తిరుగుతాడు. ఐదు పదుల సంవత్సరాలు బలహీనంగా, పొట్ట సన్నగా ఉంటాడు.
ముక్తిర్భవతి యుక్తేన తీర్థేచాశ్వప్రదానతః । శూద్రఘ్నో బ్రహ్మణశ్చైవ కామతోఽకామతోఽపి వా
తీర్థంలో గుర్రాన్ని సమర్పిస్తే మోక్షం లభిస్తుంది. శూద్రుడిని లేదా బ్రాహ్మణుడిని, కావాలన్నా, కావదన్నా హత్యచేసినవాడు,
సావిత్రీ లక్షయాప్యేన తదర్ధేన శుచిర్భవేత్ । చతుర్వర్ణః కుక్కురఘ్నో హ్యభిశప్తశ్చ శంభునా
సావిత్రి లక్షసార్లు జపించినా, లేదా దాని అర్ధం చేసినా పవిత్రుడవుతాడు. నలుగురు వర్ణాల్లో ఎవరైనా కుక్కను హత్యచేస్తే, శంభువు శపించినవాడు,
వర్షాణాం శతకం చైవ ప్రాప్నోతి రౌరవం నరః । తతో భవేత్కుక్కులశ్చ వర్షాణామపి షోడశ
వంద సంవత్సరాలు రౌరవ నరకాన్ని అనుభవిస్తాడు. తరువాత పదహారు సంవత్సరాలు కుక్కగా జన్మిస్తాడు.