చరాచరాంశ్చ విశ్వేషు దేవాన్బ్రహ్మపురోగమాన్
ప్రపంచంలో ఉన్న చరాచర జీవులు, బ్రహ్మను ముందుగా ఉంచిన దేవతలు—
పరిపూర్ణతమం స్వీడ్యం వన్దే చానన్దపూర్వకమ్ వన్దే చానన్దపూర్వం తం పరమాత్మానమీశ్వరమ్
పూర్ణమైన, స్తుతించదగిన, ఆనందమయం అయిన పరమాత్ముని నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
యం చ స్తోతుమశక్తాశ్చ బ్రహ్మవిష్ణుశివాదయః
బ్రహ్మ, విష్ణు, శివుడు మొదలైనవారికి కూడా ఆయనను స్తుతించడంలో శక్తి లేదు.
వేదాశ్చ విదుషాం శ్రేష్ఠాః స్తోతుం శక్తాశ్చ న క్షమాః
వేదాలు, జ్ఞానులలో శ్రేష్ఠులు కూడా ఆయనను స్తుతించలేరు.
ఇత్యేవముక్త్వా సా దుర్గా రత్నసింహాసనే వరే
ఇలా చెప్పి, దుర్గాదేవి రత్నాల సింహాసనంపై కూర్చొని—
ఇతి దుర్గాకృతం స్తోత్రం కృష్ణస్య పరమాత్మనః
ఇదే దుర్గాదేవి కృష్ణ పరమాత్మునికి చేసిన స్తోత్రం ముగింపు.
దుర్గా తస్య గృహం త్యక్త్వా నైవ యాతి కదాచన
దుర్గాదేవి ఆయన ఇంటిని విడిచిపెట్టినా, ఎప్పుడూ అక్కడే ఉంటుంది.
సౌతిరువాచ శుద్ధస్ఫటికసంకాశా దేవీ చైకా మనోహరా
సౌతి ఇలా అన్నాడు: శుద్ధ స్ఫటికంలా ప్రకాశించే, ఒకే ఒక అందమైన దేవి అక్కడ కనిపించింది.
శుక్లవస్త్రపరీధానా సర్వాలఙ్కారభూషితా
ఆమె తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, అన్ని అలంకారాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
సా తుష్టావ పురః స్థిత్వా పరం బ్రహ్మ సనాతనమ్
ఆమె పరమ శాశ్వత బ్రహ్మను ఎదుట నిలబడి స్తుతించింది.
సావిత్ర్యువాచ పరాత్పరతరం శ్యామం నిర్వికారం నిరఞ్జనమ్
సావిత్రి ఇలా చెప్పింది: అత్యంత ఉన్నతమైనవాడు, నల్లని వర్ణంతో, మార్పులేని, మచ్చలేని వాడు.
ఇత్యుక్త్వా సస్మితా దేవీ రత్నసింహాసనే వరే
ఇలా చెప్పిన తరువాత, నవ్వుతూ ఆ దేవత రత్నాలతో అలంకరించబడిన సింహాసనంపై కూర్చుంది.
ఆవిర్బభూవ తత్పశ్చాత్కృష్ణస్య పరమాత్మనః
అతర్వాత, ఆ దేవత పరమాత్మ అయిన కృష్ణుని ఎదుట ప్రత్యక్షమైంది.
మనో మథ్నాతి సర్వేషాం పఞ్చబాణేన కామినామ్
అతడు తన ఐదు బాణాలతో అందరి ప్రేమికుల మనసులను కలవరపరిచాడు.
తస్య పుంసో వామపార్శ్వాత్కామస్య కామినీ వరా
ఆ పురుషుని ఎడమవైపు నుంచి, కామునికి ప్రియమైన ఉత్తమమైన స్త్రీ అవతరించింది.
రతిర్బభూవ సర్వేషాం తాం దృష్ట్వా సస్మితాం సతీమ్
అందరికి ప్రియమైన రతి, నవ్వుతూ, సద్గుణాలతో కూడిన ఆమెను చూసి ప్రత్యక్షమైంది.
హరిం స్తుత్వా తయా సార్ద్ధం స ఉవాస హరేః పురః 1.4.
హరిని స్తుతించి, ఆమేతో కలిసి అతడు హరి సమక్షంలో ఉండిపోయాడు.
మారణం స్తమ్భనం చైవ జృమ్భణం శోషణం తథా
మరణం, స్థంభనము, జంభణము, ఎండబెట్టడం వంటి బాణాలను కాముడు విడుదల చేశాడు.
బాణాంశ్చిక్షేప సర్వాంశ్చ కామో బాణపరీక్షయా
కాముడు తన బాణాల శక్తిని పరీక్షిస్తూ అన్ని బాణాలను ప్రయోగించాడు.
రతిం దృష్ట్వా బ్రహ్మణశ్చ రేతః పాతో వభూవ హ
రతిని చూసి బ్రహ్మదేవుని వీర్యం బయటపడింది.
వస్త్రం దగ్ధ్వా సముత్తస్థౌ జ్వలదగ్నిః సురేశ్వరః
వస్త్రాన్ని కాల్చి, అగ్నిదేవుడు జ్వలిస్తూ పైకి లేచాడు, దేవేంద్రా!
కృష్ణస్తద్వర్ద్ధనం దృష్ట్వా ససర్జాపః స్వలీలయా
ఆ వృద్ధిని చూసి, కృష్ణుడు తన లీలతో నీటిని సృష్టించాడు.
విశ్వౌఘం ప్లావయామాస ముఖబిందుజలం ద్విజ
తన నోటిలోని జలబిందువుతో, కృష్ణుడు ఈ జగత్తంతటినీ నీటితో నింపాడు, ద్విజా!
తతఃప్రభృతి తేనాగ్నిస్తోయాన్నిర్వాణతాం వ్రజేత్
అప్పటి నుంచి, అగ్ని నీటివల్ల ఆర్పబడుతుంది.
ఉత్తస్థౌ తజ్జలాదేకః పుమాన్స వరుణః స్మృతః
ఆ నీటిలో నుంచి ఒక పురుషుడు పుట్టాడు — అతడే వరుణుడు అని పిలవబడతాడు.
ఆవిర్బభూవ కన్యైకా తద్వహ్నేర్వామపార్శ్వతః
ఆ అగ్నికి ఎడమవైపు నుంచి ఒక కన్యక అవతరించింది.
జలేశస్య వామపార్శ్వాత్కన్యా చైకా బభూవ సా 1.4.
జలాధిపతికి ఎడమవైపు నుంచి కూడా ఒక కన్యక పుట్టింది.
బభూవ పవనః శ్రీమాన్విభోర్నిశ్వాసవాయుతః
పరమాత్ముని ఊపిరితో పవనుడు, మహిమతో కూడినవాడు, జన్మించాడు.
తస్య వాయోర్వామపార్శ్వాత్కన్యా చైకా బభూవ హ
ఆ వాయువు ఎడమ వైపు నుండి ఒక కన్యక జన్మించింది.
కృష్ణస్య కామబాణేన రేతఃపాతో బభూవ హ
కృష్ణుని కామబాణంతో రేతస్సు జారింది.