నమః శాన్తాయ దాన్తాయ సర్వదేవాశ్రయాయ చ । నమో బ్రహ్మస్వరూపాయ సతీప్రాణపరాయ చ
శాంతుడైన, దంతుడైన, సర్వదేవతలకు ఆశ్రయమైన భర్తకు నమస్కారం. బ్రహ్మస్వరూపుడైన, సతీ ప్రాణమైన భర్తకు నమస్కారం.
నమస్యాయ చ పూజ్యాయ హృదాధారాయ తే నమః । పఞ్చప్రాణాధిదేవాయ చక్షుషస్తారకాయ చ
పూజకు, నమస్కారానికి యోగ్యుడవైన, హృదయానికి ఆధారమైన భర్తకు నమస్కారం. ఐదు ప్రాణులకు అధిపతిగా, కళ్లకు తారగా ఉన్న భర్తకు నమస్కారం.
జ్ఞానాధారాయ పత్నీనాం పరమానన్దరూపిణే । పతిర్బ్రహ్మా పతిర్విష్ణుః పతిరేవ మహేశ్వరః
భార్యలకు జ్ఞానానికి ఆధారమైన, పరమానంద స్వరూపుడైన భర్తే బ్రహ్మా, భర్తే విష్ణువు, భర్తే పరమేశ్వరుడు.
పతిశ్చ నిర్గుణాధారో బ్రహ్మరూప నమోఽస్తు తే । క్షమస్వ భగవన్ దోషం జ్ఞానాజ్ఞానకృతం చ యత్
భర్తే నిర్గుణానికి ఆధారమైన బ్రహ్మస్వరూపుడు. ఓ ప్రభూ! తెలిసీ తెలియక చేసిన తప్పులను క్షమించు.
పత్నీబన్ధో దయాసిన్ధో దాసీదోషం క్షమస్వ మే । ఇదం స్తోత్రం మహాపుణ్యం సృష్ట్యాదౌ పద్మయా కృతమ్
భార్యకు బంధువైన, దయాసముద్రుడవైన భర్తా! నేను దాసిగా చేసిన తప్పులను క్షమించు. ఈ మహాపుణ్య స్తోత్రాన్ని సృష్టి ప్రారంభంలో పద్మా రచించింది.
సరస్వత్యా చ ధరయా గఙ్గయా చ పురా వ్రజ । సావిత్ర్యా చ కృతం పూర్వం బ్రహ్మణే చాపి నిత్యశః
ఈ స్తోత్రాన్ని పుర్వం సరస్వతీ, ధారా, వ్రజలో గంగా, సావిత్రీ కూడా బ్రహ్మకు ఎప్పుడూ అర్పించారు.
పార్వత్యా చ కృతం భక్త్యా కైలాసే శంకరాయ చ । మునీనాం చ సురాణాం చ పత్నీభిశ్చ కృతం పురా
ఈ స్తోత్రాన్ని పార్వతీ భక్తితో కైలాసంలో శంకరునికి అర్పించింది. అలాగే మునుల భార్యలు, దేవతల భార్యలు కూడా గతంలో చేసారు.
పతివ్రతానాం సర్వాసాం స్తోత్రమేతచ్ఛుభావహమ్ । ఇదం స్తోత్రం మహాపుణ్యం యా శ్రృణోతి పతివ్రతా
పతివ్రతలకు శుభాన్ని ఇచ్చే ఈ స్తోత్రం మహాపుణ్యదాయకం. దాన్ని వినే ప్రతి పతివ్రత...
నరోఽన్యో వాఽపి నారీ వా లభతే సర్వవాఞ్ఛితమ్ । అపుత్రో లభతే పుత్రం నిర్ధనో లభతే ధనమ్
ఏ పురుషుడు అయినా, ఏ మహిళ అయినా, వారు కోరినది అన్నీ పొందుతారు. పిల్లలు లేని వారికి సంతానం కలుగుతుంది, దరిద్రులకు ధనం లభిస్తుంది.
రౌగీ చ ముచ్యతే రోగాద్బద్ధో ముచ్యేత బన్ధనాత్ । పతివ్రతా చ స్తుత్వా చ తీర్థస్నానఫలం లభేత్
వ్యాధిగ్రస్తులు వ్యాధి నుండి విముక్తి పొందుతారు, బంధనంలో ఉన్నవారు బంధం నుండి విడిపోతారు. ఒక పతివ్రత ఈ స్తోత్రాన్ని పఠిస్తే, ఆమెకు తీర్థస్నానానికి సమానమైన ఫలం లభిస్తుంది.
ఫలం చ సర్వం తపసాం వ్రతానాం చ వ్రజేశ్వర । ఇదం స్తుత్వా నమస్కృత్వా భుఙ్క్తే సా తదనుజ్ఞయా
ఓ వ్రజేశ్వరా, ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించి నమస్కరించి, ఆమె అనుమతితో తపస్సు, వ్రతాల ఫలితాలన్నీ అనుభవించగలుగుతారు.
అథ చతురశీతితమోఽధ్యాయః శ్రీభగవానువాచ ద్విజదేవార్చనం చైవ కరోతి సతతం గృహీ । స్వధర్మాచరణం చైవ చాతుర్వర్ణ్యం చ నిత్యణః
శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: ఎవరైనా గృహస్థుడు ఎప్పుడూ ద్విజులను, దేవతలను ఆరాధిస్తూ, తన ధర్మాన్ని పాటిస్తూ, నాలుగు వర్ణాల క్రమాన్ని నిత్యం నిలబెట్టుకుంటూ ఉంటే—
కుర్వన్తి గృహిణామాశాం సర్వే దేవాదయస్తథా । అకృత్వాఽతిథిపూజాం చ గృహస్థశ్చ సదాఽశుచిః
అటువంటి గృహస్థుని కోరికలు అన్నీ దేవతలు సహా అందరూ తీరుస్తారు. అతిథి పూజ చేయకపోతే, ఆ గృహస్థుడు ఎప్పుడూ అపవిత్రుడే.
పితరః కర్మకాలే చాతిథికాలే చ దేవతాః । సర్వే గృహస్థమాయాన్తి నిపానమివ ధేనవః
కర్మకాలంలో, అతిథి వచ్చినపుడు, పితృదేవతలు, దేవతలు, అందరూ గృహస్థుని ఇంటికి, ఆవులు నీటి దగ్గరకు వచ్చేలా, చేరుకుంటారు.
సమాయాతి ప్రయత్నేన సయాహ్నే క్షుధితోఽతిథిః । పూజాం లబ్ధ్వాఽఽశిషం కృత్వా ప్రయాతి గృహిణో గృహాత్
సాయంత్రం ఆకలితో ఉన్న అతిథి శ్రమతో వస్తాడు. అతనికి పూజ చేసి, ఆశీర్వాదమిచ్చాక, అతను గృహస్థుని ఇంటి నుండి వెళ్ళిపోతాడు.
అకృత్వాఽతిథిపూజాం చ గృహీ భవతి పాతకీ । త్రైలోక్యజనితం పాపం లభతే నాత్ర సంశయః
అతిథి పూజ చేయని గృహస్థుడు పాపి అవుతాడు. మూడు లోకాలలో కలిగే పాపం అతనికి తప్పక వస్తుంది—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
అతిథిర్యస్య భగ్నాశో గృహాత్ప్రతినిర్వతే । పితరస్తస్య దేవాశ్చ వహ్నయశ్చ తథైవ చ
ఒక అతిథి ఆశ నెరవేరక, గృహాన్ని విడిచిపోతే, అతని పితృదేవతలు, దేవతలు, అగ్నిదేవతలు కూడా అలాగే వెళ్ళిపోతారు.
నిరాశాః ప్రతిగచ్ఛన్తి గృహిణోఽతిథయో గృహాత్ । స్త్రీధ్నైర్గోఘ్నైః కృతఘ్నైశ్చ బ్రాహ్మణైర్గురుతల్పగైః
గృహస్థుని ఇంటి నుండి నిరాశతో వెళ్ళే అతిథులు, స్త్రీహంతకులు, గోవధకులు, కృతఘ్నులు, గురుపత్నిని అపహరించిన బ్రాహ్మణులు వెళ్ళే విధంగా వెళ్ళిపోతారు.
తుల్యదోషో భవత్యేవ యేనాతిథిరనర్చితః । స్వాత్మనః పాతకం దత్త్వా పుణ్యమాదాయ గచ్ఛతి
అతిథిని గౌరవించని వాడికి వచ్చే దోషం ఇదే. అతిథి తన పుణ్యాన్ని వదిలిపెట్టి, గృహస్థుని పాపాన్ని తీసుకుని వెళ్ళిపోతాడు.
తస్మాత్కృత్వా సర్వసేవాం దేవాదీంశ్చ శుభాశయః । పోష్యాణాం భరణం కృత్వా పశ్చాద్భుఙ్క్తే స ధర్మవిత్
అందువల్ల, శుభసంకల్పంతో దేవతలు మొదలైనవారికి సేవ చేసి, పోషించవలసినవారిని పోషించిన తరువాతే, ధర్మజ్ఞుడు తాను భోజనం చేయాలి.
యస్య మాతా గృహే నాస్తి భార్యా చ పుంశ్చలీ తథా । అరణ్యం తేన గన్తవ్యమరణ్యాద్దుఃఖదం గృహమ్
ఇంట్లో తల్లి లేకపోతే, భార్య పతివ్రత కాకపోతే, ఆ మనిషి అడవికి వెళ్ళాలి. అతనికి ఇంటి జీవితం అడవికన్నా ఎక్కువ బాధను ఇస్తుంది.
పతీం ద్వేష్టి సదా దుష్టా విషతున్యం చ పశ్యతి । దదాతి తస్మై నాఽఽహారం భర్త్సనం కురుతే సదా
దుష్టమైన భార్య తన భర్తను ఎప్పుడూ ద్వేషిస్తుంది, విషంగా చూస్తుంది, భోజనం ఇవ్వదు, ఎప్పుడూ దూషణ చేస్తుంది.
పూజితం మునితుల్యం చ సా చ పాపీయసీ పరమ్ । సంతతం తృణవన్మత్వా న్యక్కారం కురుతే సదా
ఆ పాపిష్టురాలు మునివంటివాడిగా గౌరవించినా, ఎప్పుడూ అతన్ని గడ్డి లాంటి వాడిగా తక్కువగా చూసి, అవమానిస్తుంది.
దుర్వాక్యావహ్నినా దగ్ధో మృతతుల్యశ్చ జీవతి । యావజ్జీవనపర్యన్తం సంప్రాప్య దుష్టవంశజామ్
దుర్వాక్యాల అగ్నిలో కాలిపోతూ, అలాంటి దుష్ట భార్యను పొందిన వాడు, బ్రతికుండానే మృతుడిగా జీవిస్తాడు.
గృహిణీనాం సదాచారం శ్రూయతాం తచ్ఛ్రు తౌ శ్రుతమ్ । గృహిణీ పతిభక్తా చ దేవబ్రాహ్మణబూజితా
ఇప్పుడు గృహిణుల సదాచారం వినండి. గృహిణి భర్తకు భక్తిగా ఉండాలి, దేవతలు, బ్రాహ్మణులను గౌరవించాలి.
సా శుద్ధా ప్రాతరుత్థాయ నమస్కృత్య పతిం సురమ్ । ప్రాఙ్గణే మఙ్గలం దద్యాద్గోమయేన జలేన చ
ఆమె పవిత్రురాలు, ఉదయం త్వరగా లేచి, భర్తకు, దేవతలకు నమస్కరించి, ముందరి మైదానంలో గోమయం, నీటితో మంగళకార్యాలు చేయాలి.
గృహకృత్యం చ కృత్వా చ స్నాత్వాఽఽగత్య గృహం సతీ । సురం విప్రం పతిం నత్వా పూజయేద్గృహదేవతామ్
తన ఇంటి పనులు ముగించుకుని, స్నానం చేసి తిరిగి ఇంటికి వచ్చిన సతీ, దేవతలను, బ్రాహ్మణుడిని, భర్తను నమస్కరించి, ఇంటి దేవతలను పూజిస్తుంది.
గృహకృత్యం సునిర్వృత్య భోజయిత్వా పతిం సతీ । అతిథిం పూజయిత్వా చ స్వయం భుఙ్కతే సుఖంసతీ
ఇంటి పనులు పూర్తిగా చేసి, భర్తకు భోజనం పెట్టి, అతిథిని గౌరవించి, ఆ తరువాత సతీ సుఖంగా తాను భోజనం చేస్తుంది.
పుత్రైశ్చ పూజితస్తాతః శిష్యైశ్చ పూజితో గురుః । ఆజ్ఞయా కురుతే కర్మ పుత్రః శిష్యశ్చ భృత్యవత్
తండ్రిని కుమారులు గౌరవిస్తారు, గురువును శిష్యులు పూజిస్తారు; వారి ఆజ్ఞతో కుమారుడు, శిష్యుడు సేవకుల్లా పనులు చేస్తారు.
న ప్రేరయేద్గురుం తాతం పుత్రః శిష్యశ్చ కర్మసు । పిత్రే చ గురవే నిత్యం సర్వస్వం చ సమర్పయేత్
కుమారుడు లేదా శిష్యుడు తండ్రి లేదా గురువుకు ఎలాంటి పనిలోనూ ఆజ్ఞాపించకూడదు; తండ్రికీ, గురువుకీ ఎప్పుడూ అన్నీ అర్పించాలి.