సోదరానృద్ధరేద్భక్తస్తత్ప్రసూం తత్ప్రసూం తథా । జపేన్నారాయణక్షేత్రే పురశ్చరణపూర్వకమ్
భక్తుడు తన సోదరులను, వారి భార్యలను, వారి పిల్లలను నారాయణక్షేత్రంలోకి తీసుకెళ్లి, ముందుగా విధిగా పూర్వకార్యాలు చేసి జపం చేయాలి.
పురుషాణాం సహస్రం చ లీలయాఽ।త్మానముద్వరేత్ । మన్త్రగ్రహణమాత్రేణ ఫలమేతద్వ్రజేశ్వర
ఓ వ్రజేశ్వరా! కేవలం మంత్రాన్ని స్వీకరించడం వలన, తానే కాక వెయ్యిమందిని సులభంగా రక్షించగలడు.
పురశ్చరణసంపర్కాత్పురుషాణాం శతం శతమ్ । ఐకాన్తికో వైష్ణవశ్చపుంసాం లక్షం సముద్ధరేత్
పూర్వకార్యాలు చేసినవాడు వందలమందిని రక్షించగలడు; పూర్తిగా విష్ణుభక్తుడైనవాడు లక్షమందిని కూడా రక్షించగలడు.
క్రియా విష్ణుపదే యస్య సంకల్పాశ్చ బహిఃకృతా । ద్విజాః సురా మమ ప్రాణా భక్తః ప్రాణత్పరః ప్రియః
ద్విజులారా! ఎవరి కార్యాలు, సంకల్పాలు విష్ణుపాదాలకు అర్పించబడ్డాయో, వారు దేవతలకు సమానంగా, నాకు ప్రాణాల్లా ప్రియమైన వారు. నన్ను ప్రాణాలకంటే ఎక్కువగా ప్రేమించే భక్తుడు నాకు అత్యంత ప్రియుడు.
విశ్వేషు ప్రియపాత్రేషు న మే భక్తాత్పరః ప్రియః । తేజీయాంసం గురుం దృష్ట్వా సర్వత్ర రక్షితుం క్షమమ్
ప్రపంచంలో అందరికంటే నా భక్తుడే నాకు అత్యంత ప్రియుడు. శక్తివంతమైన గురువును చూసినప్పుడు ఎక్కడైనా ఆయనను రక్షించేందుకు సిద్ధంగా ఉండాలి.
కనోతి మన్త్రగ్రహణం తస్మాద్భూయాద్విచక్షణః । వయోహీనాజ్జ్ఞానహీనాద్విద్యాహీనాత్తథైవ చ
కావున, మంత్రాన్ని తెలివిగలవాడి నుండి మాత్రమే స్వీకరించాలి; వయస్సు, జ్ఞానం, విద్య లేని వారినుండి కాదు.
అశాస్త్రార్థ క్షతం మన్త్రం న గుహ్ణీయాత్కదాచన । మూర్ఖాదాశ్రమహీనాచ్చ పితుః సంన్యాసినస్తథా
శాస్త్రానికి విరుద్ధమైన మంత్రాన్ని ఎప్పుడూ దాచిపెట్టకూడదు. మూర్ఖుడి నుండి, ఆశ్రమం లేనివాడి నుండి, తండ్రి నుండి, సంయాసి నుండి కూడా మంత్రాన్ని తీసుకోకూడదు.
రోగిణో వంశహీనాచ్చ భార్యాహీనాత్తథైవ చ । మన్త్రక్షిప్తాత్తథా మన్త్రం న గృహ్ణీయాత్కదాచన
రోగి నుండి, వంశం లేనివాడు నుండి, భార్య లేనివాడు నుండి, లేదా మంత్రాన్ని తృణీకరించినవాడు నుండి ఎప్పుడూ మంత్రాన్ని తీసుకోకూడదు.
విష్ణుమన్త్రం న గృహ్ణీయాద్విష్ణుభక్తి విహీనతః । న చ శైవాన్న శాక్తాచ్చ గృహ్ణీయాద్వైష్ణవాద్ద్విజాత్
విష్ణుభక్తి లేని వాడి నుండి విష్ణుమంత్రాన్ని తీసుకోకూడదు. శైవులు, శాక్తులు కాకుండా, వైష్ణవుడైన ద్విజుడి నుండి మాత్రమే తీసుకోవాలి.
వయోహీనాత్తథాఽల్పాయుర్జ్ఞానహీనాదపణ్డితః । విద్యాహీనాద్భవేన్మూఢో జాతిహీనాత్క్షయో భవేత్
వయస్సు లేని వాడు, చిన్నాయుష్కుడు, జ్ఞానం లేని వాడు, పండితుడు కానివాడు, విద్య లేనివాడు నుండి మంత్రాన్ని తీసుకుంటే మూర్ఖత్వం వస్తుంది; జాతి లేనివాడు నుండి తీసుకుంటే క్షయం కలుగుతుంది.
మూర్ఖాన్మూర్ఖో భవేత్సద్యో దుఃఖీ స్వాశ్రమహీనతః । యశోహానిః పితుశ్చైవ మృత్యుః సంన్యాసినస్తథా
మూర్ఖుడి నుండి తీసుకుంటే వెంటనే మూర్ఖుడవుతాడు; ఆశ్రమం లేనివాడు నుండి తీసుకుంటే బాధపడతాడు; తండ్రి నుండి తీసుకుంటే కీర్తి పోతుంది; సంయాసి నుండి తీసుకుంటే మరణం కలుగుతుంది.
రోగిణో వ్యాధియుక్తశ్చ నిర్వంశో వంశహీనతః । భార్యాహీనోఽపి స్త్రీహీనాన్మన్త్రక్షిప్తాద్గురో సమః
రోగి నుండి తీసుకుంటే వ్యాధి వస్తుంది; వంశం లేనివాడు నుండి తీసుకుంటే సంతానం ఉండదు; భార్య లేనివాడు నుండి తీసుకుంటే భార్య లేని వాడవుతాడు; మంత్రాన్ని తృణీకరించిన గురువు నుండి తీసుకుంటే ఆ గురువులానే అవుతాడు.
విష్ణుభక్తివిహీనాచ్చ భక్తిహీనో భవేన్నరః । శైవాచ్ఛాక్తాద్గృహీత్వా చ హరౌ భక్తిర్న వర్ధతే
విష్ణుభక్తి లేని వాడి నుండి తీసుకుంటే భక్తి పోతుంది; శైవుడు, శాక్తుడు నుండి తీసుకుంటే హరిలో భక్తి పెరగదు.
బ్రాహ్మణో వైష్ణవః శుద్ధః పక్వాన్నం దాతుమీశ్వరః । పక్వాన్నం హరయే దాతుమక్షమశ్చేతరో జనః
శుద్ధమైన వైష్ణవ బ్రాహ్మణుడు పక్వ అన్నాన్ని సమర్పించగలడు; ఇతరులు హరిలో పక్వ అన్నాన్ని సమర్పించలేరు.
ఓంకారోచ్చారణాద్ధోమాచ్ఛాలగ్రామశిలార్చనాత్ । మహ్యం పక్వాన్నదానాచ్చ విప్రాదన్యో వ్రజేదధః
ఓంకారాన్ని ఉచ్చరించడం, హోమం చేయడం, శాలగ్రామశిలను పూజించడం, నాకు పక్వ అన్నాన్ని సమర్పించడం — వీటిని బ్రాహ్మణేతరులు చేస్తే వారు దిగజారిపోతారు.
ఉదాసీనాద్దూరాచారాన్న గృఙ్ణీయాన్మనుం సుధీః । దైవాద్యది చ గృహ్ణీయాద్ధనహీనో భవేద్ధ్రువమ్
ఉదాసీనుడు, చెడు ప్రవర్తన కలవాడు నుండి మంత్రాన్ని తెలివిగలవాడు తీసుకోకూడదు; దురదృష్టవశాత్తు తీసుకుంటే తప్పక దరిద్రుడు అవుతాడు.
బ్రాహ్మణానాం సదా భక్ష్యం హవిష్యం చ నిరామిషమ్ । ఆమిషస్య పరిత్యాగాత్సూర్యంవత్తేజసా భవేత్
బ్రాహ్మణులు ఎప్పుడూ మాంసం లేని భోజనం, హవిస్సు మాత్రమే తినాలి. మాంసాన్ని వదిలితే వారు సూర్యునిలా తేజస్సుతో మెరిసిపోతారు.
నిత్యం నూతనభాణ్డేన కర్తవ్యః పాక ఏవ చ । అథవా పక్షపర్యన్తం తతస్త్యాజ్యం మనీథిభి
ప్రతి సారి కొత్త పాత్రలోనే వంట చేయాలి; లేకపోతే కనీసం పక్షం పూర్తయ్యేవరకు వాడాలి, ఆ తరువాత తెలివిగలవారు ఆ పాత్రను వదిలేయాలి.
స్థానం సుసంస్కృతం కృత్వా పాకం నిర్వృ త్య పూజకః । స్థానే పరిష్కృతే విప్రో దత్త్వా మహ్యం చ భక్తితః
సముచితంగా శుభ్రమైన స్థలాన్ని సిద్ధం చేసి, అన్నాన్ని వండిన తర్వాత, ఆ పవిత్రమైన చోట భక్తితో నాకు నైవేద్యం సమర్పించాలి.
తదా నివేద్య భుఙ్క్తే చ దత్త్వా విప్రాయ సాదరమ్ । అనివేద్య చ భుక్త్త్వా చ సురాపీతిర్భవేద్ద్విజః
తర్వాత నైవేద్యం సమర్పించి, బ్రాహ్మణుడికి గౌరవంగా ఇచ్చి తాను తినాలి. నైవేద్యం చేయక తింటే, ఆ ద్విజుడు మద్యం తిన్నవాడిలా అవుతాడు.
చన్ద్రసూర్యేపరాగే వై చాఽఽశౌచే మృతజాతయోః । స్పృష్టేనాశుచినా సద్యాః పాకభాణ़్డం పరిత్యజేత్
చంద్రుడు లేదా సూర్యుని కలుషితం, మరణం లేదా పుట్టిన అపవిత్రత, లేదా అపవిత్రుడి స్పర్శ వల్ల, ఆ వండిన పాత్రను వెంటనే వదిలేయాలి.
భృష్టం ద్రవ్యం తథాఽన్నం చ ధృత్వా ధౌతే చ వాససీ । పాదప్రక్షాలనం కృత్వా భుఙ్కతే స్థానో పరిష్కృతే
వేపిన పదార్థాలు, అన్నం తీసుకుని, శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, కాళ్లు కడిగి, శుభ్రమైన స్థలంలో తినాలి.
ద్విర్భోజనం న కర్తవ్యం స్థితే సూర్యే ద్విజాతిభిః । నిష్ఫలం తద్భవేత్కర్మ భుక్త్వా చ నరకం వ్రజేత్
సూర్యుడు ఉన్నపుడు ద్విజులు రెండు సార్లు భోజనం చేయకూడదు. అలా చేస్తే అది ఫలితం ఇవ్వదు, అలాగే తిన్నవాడు నరకానికి పోతాడు.
యాత్రాం యుద్వం నదీతీరం పునర్భోజనమైథునే । వర్జంయేచ్ఛ్రాద్ధదివసే హవిష్యాశీ చ సంయమీ
శ్రాద్ధ దినాన ప్రయాణం, యుద్ధం, నది తీరానికి వెళ్లడం, మళ్ళీ భోజనం చేయడం, సంయోగం చేయడం వర్జ్యం. నియమంగా హవిష్య అన్నమే తినాలి.
ద్విజాయ విష్ణుభక్తాయ పాత్రం దద్యాద్వుధాయ చ । వృషలీపతయే చైవ న దద్యాయ్ఛూద్రయాజినే
విష్ణుభక్తుడైన బ్రాహ్మణుడికి లేదా విద్యావంతుడికి పాత్రం ఇవ్వాలి. కానీ నీచస్త్రీ భర్తకు లేదా శూద్ర యాజకునికి ఇవ్వకూడదు.
సంధ్యాహీనాయ దుష్టాయ వృషవాహాయ యత్నతః । శుక్రవిక్రయిణే చైవ దేవలాయ కదాచన
సంధ్యావందనం చేయని వాడికి, దుష్టునికి, ఎద్దు ఎక్కే వాడికి, వీర్యాన్ని అమ్మేవాడికి, దేవాలయ సేవకునికి ఎప్పుడూ ఇవ్వకూడదు.
ప్రదత్తం పాత్రమేతేభ్యో బ్రాహ్మణం నరకం నయేత్ । పాత్రే భుక్తవా తద్దివసే మైథునాన్నరకం వ్రజేతు
ఈ పాపులకు పాత్రం ఇచ్చినవాడిని బ్రాహ్మణుడిని నరకానికి తీసుకెళ్తుంది. అలాంటి పాత్రంలో తిని, అదే రోజు సంయోగం చేసినవాడు నరకానికి పోతాడు.
సర్వేభ్యః పాతకీ తాత కన్యావిక్రయకారకః । మూన్యం గృహీత్వా యో దద్యాత్స మహారౌరవం వ్రజేత్
అయ్యా! అందరిలోనూ పాపిష్టుడైనవాడు కన్యను అమ్మేవాడు. ధనం తీసుకుని కన్యను ఇచ్చినవాడు మహారౌరవ నరకానికి పోతాడు.
కన్యాలోమప్రమాణాన్తం వర్షం చ పితృభిః సహ । కుమ్భీపాకే పచ్యతే చ పుత్రశ్చాపి పురోహితః
కన్య జుట్టు పొడవు మేరకు, ఏడాది పాటు తండ్రులతో పాటు, కుమ్భీపాక నరకంలో ఉడికించబడతాడు. కుమారుడు, పురోహితుడు కూడా అలా శిక్ష పొందుతారు.
తస్మాత్కన్యాం సుపాత్రాయ దానం కుర్యాద్విచక్షణః । శూద్రవద్బ్రాహ్మణేభ్యశ్చ నైవ తద్వంశచాయ చ
అందువల్ల, జ్ఞానవంతుడు కన్యను యోగ్యుడికి మాత్రమే ఇవ్వాలి. శూద్రులాంటి బ్రాహ్మణులకు, వారి వంశస్థులకు ఎప్పుడూ ఇవ్వకూడదు.