తదా శుద్ధో భవేత్సద్యో నిష్కలఙ్కీ మహీతలే । సింహః ప్రసేనమవధీత్సింహో జామ్బవతా హతః
అప్పుడు అతడు వెంటనే పవిత్రుడై, భూమిపై మచ్చలేని వాడవుతాడు. సింహం ప్రసేనుడిని చంపింది, ఆ సింహాన్ని జాంబవంతుడు సంహరించాడు.
సుకుమారక మా రోదీస్తవ హ్యేష స్యమన్తకః । ఇతి మన్త్రేణ పూతం చ జలం సాధుః పిబేద్ధ్రువమ్
సukumారుడా, ఏడవకూ; ఇది నీ స్యమంతక మణి. ఈ మంత్రంతో నీళ్ళు పవిత్రమవుతాయి, మంచి మనిషి తప్పక వాటిని తాగాలి.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మo మహాo శ్రీకృష్ణజన్మఖణ్డo ఉత్తo నారదనాo భగవన్నన్దసంo అష్టసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మవైవర్త మహాపురాణంలో శ్రీకృష్ణ జన్మఖండంలో నారదుడు, భగవంతుడు నందునితో చేసిన సంభాషణ అనే ఎనభై ఎనిమిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.
అథైకోనాశీతితమోఽధ్యాయః నన్ద ఉవాచ రాహుగ్రస్తః కథం సూర్యశ్చన్ద్రో వాఽపి జగత్ప్రభో । నేష్టశ్చన్ద్రః కథం భాద్రే చతుర్థ్యాం చాసితే సితే
ఇప్పుడు తొంభై తొమ్మిదవ అధ్యాయం. నందుడు అడిగాడు: జగత్తు ప్రభువా, రాహువు సూర్యుడిని లేదా చంద్రుడిని ఎలా పట్టుకుంటాడు? భాద్రపదంలో, శుక్ల లేదా కృష్ణ పక్షంలో, చతుర్థి రోజున చంద్రుడు ఎందుకు శుభంగా పరిగణించబడడు?
వేదానాం జనకస్త్వం చ కం పృచ్ఛామిత్వయా వినా । వేదే పురాణే గోప్యం యన్న జానన్తి విపశ్యితః
వేదాలకు నీవే మూలకారణం; నిన్ను కాక మరెవడిని అడగగలను? వేదాల్లో, పురాణాల్లో రహస్యంగా ఉన్నదాన్ని, తెలివైనవారికీ తెలియని విషయాన్ని—
శ్రీభగవానువాచ అతథ్యం వచనం చేదం నిషిద్ధం వైదికైరపి । క్షమస్వ నన్ద భద్రం తే ప్రశ్నమన్యం కురుష్వ మామ్
శ్రీభగవంతుడు పలికాడు: ఈ మాట నిజం కాదు, వేదపండితులచేత కూడా నిషేధించబడింది. నందా, నన్ను క్షమించు; నీకు మేలు కలగాలి. ఇంకొక ప్రశ్న అడుగు.
బిశ్వస్తం వచనం తాత న ప్రకాశ్యం మనీషిభిః । విఘ్నః ప్రకాశే భవతి సతాం ఛిద్రం చ దైవతః
ప్రియమైనవాడా, నమ్మదగిన మాటను తెలివైనవారు బయటపెట్టరు; బయటపెడితే మంచి వారికి అడ్డంకులు వస్తాయి, దేవతలు లోపాన్ని వెతుకుతారు.
నన్ద ఉవాచ కథయస్వ జగన్నాథ న భక్తే వ़ఞ్చనం కురు । అదృశ్యౌ చాపి దేవేశౌ రాహుగ్రస్తౌ చ పుష్యదౌ
నందుడు పలికాడు: జగన్నాథా, నాకు చెప్పు; నీ భక్తుడిని మోసం చేయవద్దు. ఆ ఇద్దరు దేవతలు కనబడకపోయినా, పుష్య నక్షత్రంలో రాహువు వారిని పట్టుకుంటాడు.
శ్రీభగవానువాచ శృణు నన్ద ప్రవక్షయామి కథామేతాం పురాతనీమ్ । యాం శ్రుత్వా నిష్కలఙ్కశ్చ తీర్థస్నాయీ భవేన్నరః
శ్రీభగవంతుడు పలికాడు: నందా, విను, నేను నీకు ఈ పురాతన కథను చెబుతాను; దీన్ని వినినవాడు పవిత్రుడై, తీర్థస్నానం చేసినవాడిలా మచ్చలేకుండా మారతాడు.
సర్వపాతకినం దృష్ట్వా యత్పాపం లభతే నరః । ఆఖ్యానశ్రవణోనైవ భస్మీభూతం భవిష్యతి
పాపుల్ని చూసి మనిషికి కలిగే పాపం, ఈ కథను వినడం వల్ల పూర్తిగా భస్మమై పోతుంది.
ఏకదా జమదగ్నిశ్చ మహాకౌతూహలాన్వితః । రేణుకాసహితస్తుష్టో జగామ నర్మదాతటమ్
ఒకసారి జమదగ్ని, గొప్ప ఆసక్తితో, సంతోషంగా తన భార్య రేణుకతో కలిసి నర్మదా నది తీరానికి వెళ్లాడు.
నిర్జనే నర్మదాతీరే విజహార తయా సహ । నవోఢయా చ సున్దర్యా నవయౌవనయుక్తయా
నర్మదా తీరంలోని ఓ ఎడారి ప్రదేశంలో, తన కొత్తగా పెళ్లైన అందమైన, యవ్వనంతో నిండిన భార్యతో ఆనందంగా విహరించాడు.
సువేషయా సుస్మితయా రత్నభూషణయుక్తయా । నతయా స్తనభారేణ శ్రోణీభారేణ మన్దయా
అందమైన వస్త్రాలు ధరించి, మధురమైన చిరునవ్వుతో, రత్నాల అలంకారాలతో, గుండెకు భారంగా ఉన్న వక్షోజాలు, నడుము భారంతో నెమ్మదిగా నడిచే ఆమెతో ఉన్నాడు.
సున్దరీణామతులయా శ్వేతచమ్పకవర్ణయా । సుపూర్ణచన్ద్రాననయా కటాక్షయుతయా తథా
అందమైనవారిలో అపూర్వమైనది, తెల్ల చంపక పువ్వుల వర్ణంతో, పూర్ణ చంద్రునిలా ముఖంతో, కోణంగా చూసే చూపులతో ఆమె ఉన్నది.
అతీవసూక్ష్మామ్బరయా కామబాణార్తయా వ్రజ । పులకాఞ్చితసర్వాఙ్గసంభోగేనాపి మూర్చ్ఛయా
చాలా పలుచని వస్త్రాలు ధరించి, మన్మథబాణాలతో తడిసి, ఆనందంతో అంతటా రోమాంచితురాలై, ఆనందంలో మూర్చిపోయేలా ఉన్నది.
పుంస్కోకిలయుతే రమ్యే శబ్దితే సుమధువ్రతే । సుగన్ధివాయుసంయుక్తే పుష్పతల్పాన్వితే శుభే
ఆ అందమైన ప్రదేశంలో, పురుష కోకిలలు మధురంగా కూస్తూ, మధురమైన శబ్దాలతో, సుగంధమైన గాలితో, పుష్పాల మంచంతో అలంకరించబడి ఉంది.
చన్దనోక్షితసర్వాఙ్గం వస్త్రమాల్యధరం మునిమ్ । మహారాసరసాఢ్యం తమువాచ భాస్కరః స్వయమ్
చందనం పూసుకున్న శరీరంతో, వస్త్రాలు, మాలలు ధరించిన మునిని, మహారాసరసంతో ఆనందంగా ఉన్న అతనిని, భాస్కరుడు స్వయంగా పలికాడు.
వేదకర్తుః ప్రపౌత్రస్తవం బ్రహ్మణశ్చ జగత్వతేః । చతుర్వేదవిధేయేషు సునిష్ణాతః సదా శుచిః
వేదాలను సృష్టించినవాడి మనవడవు నీవు, బ్రహ్మదేవుడి, జగత్తు పాలకుడి మనవడవు; నీవు ఎప్పుడూ పవిత్రుడవు, నాలుగు వేదాల్లో నిపుణుడవు.
వేదాఙ్గకర్తా ధర్మజ్ఞః శ్రేష్ఠో వేదవిదాం వరః । మహాతపస్వీ తేజస్వీ బ్రహ్మచారీ చ సువ్రతీ
వేదాంగాలను సృష్టించినవాడు, ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడు, వేదాలను నేర్చుకున్నవారిలో అగ్రగణ్యుడు, గొప్ప తపస్సు చేసినవాడు, దీప్తిమంతుడు, బ్రహ్మచారి, మంచి వ్రతాలు పాటించేవాడు.
యుష్మద్విధోక్తం శాస్త్రం చ పఠిత్వాఽన్యశ్చ పణ్డితః । వేదప్రణిహితో ధర్మో హ్యధర్మస్తద్విపర్యయః
మీరు చెప్పిన శాస్త్రాన్ని, ఇతరులు చెప్పినదానిని కూడా చదివి, అతడు పండితుడయ్యాడు. వేదాలు చెప్పినదే ధర్మం, దానికి విరుద్ధమైనదే అధర్మం.
ధర్మ త్యజతి ధర్మజ్ఞో హ్యధర్మేణ రతః కథమ్ । దివామైథునదోషం చ వక్తి వేదో విశేషతః
ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడు, అధర్మంలో మునిగి, ధర్మాన్ని ఎలా వదులుతాడు? వేదాలు ముఖ్యంగా పగలు సంయోగం లోపమని స్పష్టంగా చెబుతాయి.
అహం చ ధర్మిణాం సాక్షీ తేన త్వాం కథయామి తే । సూర్యస్య వచనం శ్రుత్వా తత్యాజ మైథునం ద్విజః
నేను ధర్మాన్ని పాటించే వారికి సాక్షిని, అందుకే నీకు ఇది చెబుతున్నాను. సూర్యుని మాటలు విని, ఆ ద్విజుడు సంయోగాన్ని వదిలేశాడు.
దృష్ట్వా పురో విప్రరూపం సూర్య తేజస్వినం సురమ్ । ఉవాచ సూర్య రక్తాస్యః కోపలజ్జాసమన్వితః
ముందు బ్రాహ్మణ రూపంలో ప్రకాశించే సూర్యుణ్ణి చూసి, కోపంతో, సిగ్గుతో, ఎర్రటి నోటితో ఉన్న సూర్యుడు మాట్లాడాడు.
జమదగ్నిరువాచ కో భవాన్పణ़్డితంమన్యో న త్వదన్యోఽస్తి పణ్డితః । అహం భృగోర్భగవతః శిష్యస్త్వం కశ్యపస్య చ
జమదగ్ని ఇలా అన్నాడు: నువ్వెవరు? నిన్ను నువ్వు పండితుడనుకుంటావా? నీవంటే మించిన పండితుడు లేరు. నేను భృగుమహర్షి శిష్యుడిని, నీవు కశ్యపుని శిష్యుడవు.
చతుర్వేదాంశ్చ జానామి ధర్మాధర్మనిరూపణో । వేదప్రణిహితో ధర్మే హ్యధర్మస్తద్విపర్యయః
నేను నాలుగు వేదాలు తెలుసు, ధర్మం–అధర్మాన్ని గుర్తించగలను. వేదాలు చెప్పినదే ధర్మం, దానికి విరుద్ధమైనదే అధర్మం.
అజ్ఞానీ పురుషః శశ్వజ్జడితశ్చ స్వకర్మణా । తేజీయసాం న దోషాయ వఙ్నేః సర్వభుజో యథా
అజ్ఞానుడు తన పనులతో ఎప్పుడూ మూర్ఖుడైపోతాడు. శక్తివంతులకు తప్పు ఉండదు, అన్నీ మింగే పాము లాగా.
అన్యే భవాంశ్చ ధర్మశ్చ సాక్షీ సర్వే చ కర్మణామ్ । ఫలదాతా చ శాస్త్రజ్ఞో యతస్త్వత్తనయః సదా
నువ్వు, మరికొందరు, ధర్మం కూడా అన్ని కార్యాలకు సాక్షులు. ఫలితాన్ని ఇచ్చేవాడు, శాస్త్రాన్ని తెలిసినవాడు, ఎందుకంటే నీవు ఎప్పుడూ కుమారుడివే.
న వైష్ణవానాం శాస్తారో యూయమస్మాకమేవ చ । న వాసుదేవభక్తానామశుభం విద్యతే క్వచిత్
మీరు వైష్ణవులకు పాలకులు కారు, మాకు మాత్రమే పాలకులు. వాసుదేవునికి భక్తులైనవారికి ఎప్పుడూ దురదృష్టం ఉండదు.
హరేః సుదర్శనం చక్రం శశ్వద్రక్షతి వైష్ణవాన్ । నారాయణశ్చ భగవాన్స్వయం బ్రహ్మా చ శంకరః
హరికి చెందిన సుదర్శన చక్రం ఎప్పుడూ వైష్ణవులను కాపాడుతుంది. నారాయణుడు, బ్రహ్మ, శంకరుడు కూడా.
శాస్తా యమశ్చ నాస్మాకం త్వం వై నాపి దివాకర। రాజపుత్రో యథా స్థానే వయం స్వచ్ఛన్దగామినః
యముడు మాకు పాలకుడు కాదు, నువ్వు కూడా కాదు సూర్యుడా. రాజకుమారుడు తన స్థలంలో స్వేచ్ఛగా తిరిగినట్టు, మేము మన ఇష్టం వచ్చినట్టు తిరుగుతాము.