పుత్రబుద్ధిం పరిత్యజ్య భజ మాం బ్రహ్మరూపిణమ్ । ఛిత్తవా చ బ్రహ్మనిగడం గోలోకం తద్వ్రజ స్వయమ్
పిల్లవాడిని అనుకునే భావన వదిలి, నన్ను బ్రహ్మస్వరూపుడిగా పూజించు. మనస్సు బంధాన్ని తెంచుకొని నీవు స్వయంగా గోలోకానికి వెళ్ళు.
కథయస్వ యశోదాం చ గోపీం గోపగణాం వ్రజ । తైశ్చ సర్వైర్జనైః శోకం త్యజ స్వమన్దిరం వ్రజ
యశోద, గోపికలు, గోపులు, వ్రజం గురించి చెప్పు. వారందరితో కలసి దుఃఖాన్ని విడిచిపెట్టి నీ ఇంటికి వెళ్ళు.
ఇత్యేవముక్త్వా భగవాన్విరరామ చ సంసది । పప్రచ్ఛ పునరేవం తం నన్దశ్చాఽఽనన్దసంప్లుతః
ఇలా భగవంతుడు సభలో చెప్పి మౌనమయ్యాడు. ఆనందంతో నిండిన నందుడు మళ్లీ ఆయనను అడిగాడు.
నన్ద ఉవాచ వద సాంసారికం జ్ఞానం యేన యాస్యామి త్వత్పదమ్ । మూఢోఽహం పరమానన్ద శ్రుతీనాం జనకో భవాన్
నందుడు ఇలా అడిగాడు — నేను నీ పాదాలను చేరడానికి ఏ జ్ఞానం అవసరమో అది చెప్పు. పరమానందా, నేను మూర్ఖుడిని; వేదాలకు మూలమైనవాడు నువ్వే.
నన్దస్య వచనం శ్రుత్వా సర్వజ్ఞో భగవాన్స్వయమ్ । ఆహ్నికం కథయాయాస శ్రుతిభిర్న శ్రుతం హి యత్
నందుని మాటలు విని, సర్వజ్ఞుడైన భగవంతుడు తానే స్వయంగా వేదాలలో కూడా వినిపించని దినచర్యా జ్ఞానాన్ని చెప్పడం ప్రారంభించాడు.
ఇతిo శ్రీబ్రహ్మo మహాo శ్రీకృష్ణజన్మఖo ఉత్తo నారాదనాo భగవన్నన్దసంవాదే చతుః సప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మ మహాపురాణంలో, శ్రీకృష్ణ జన్మకథలో, నారదుడు మరియు భగవంతుడైన నందుని సంభాషణలో డెబ్బై నాలుగవ అధ్యాయం ముగిసింది.
అథ పఞ్చసప్తతితమోఽధ్యాయః శ్రీభగవానువాచ శృణు నన్ద ప్రవక్ష్యామి జ్ఞానం చ పరమాద్భుతమ్ । సుగోపనీయం వేదేషు పురాణేషు చ దుర్లభమ్
శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు — నందా! నేను నీకు ఒక అద్భుతమైన జ్ఞానాన్ని చెప్పబోతున్నాను. అది వేదాల్లో బాగా దాచిపెట్టబడింది, పురాణాల్లో కూడా చాలా అరుదుగా లభిస్తుంది.
న విశ్వాసో హి నారీషు సంతతం కులటాసు చ । మోక్షమార్గార్గలాస్వేవ భ్రమమాయాస్వమూషు చ
స్త్రీల మీద, దురాచారిణుల మీద, మోక్షమార్గాన్ని అడ్డుకునేవారి మీద, మాయలో తిరిగే వారి మీద ఎప్పుడూ నమ్మకం పెట్టుకోకూడదు.
హరిభక్తేరసాధ్వీనాం విరుద్ధాసు యుతాసు చ । బీజరూపాసు నాశానాం ప్రమదాసు వ్రజేశ్వర
వ్రజేశ్వరా! హరిభక్తికి వ్యతిరేకంగా ఉండే, నాశనం యొక్క మూలంగా ఉండే, దుష్టమైన స్త్రీలలో నాశనం తప్పదు.
నిత్యం చ ప్రాతరుత్థాయ రాత్రివాసో విహాయ చ । అభీష్టదేవం హృత్పద్మే బ్రహ్మరన్ధ్రే గృరుం పరమ్
ప్రతి రోజు ఉదయం లేచి, రాత్రి నిద్రను వదిలి, మనసులో కోరిన దేవుణ్ణి హృదయపు కమలంలో, తలపై బ్రహ్మరంధ్రంలో, పరమగురువుగా ధ్యానించాలి.
విచిన్త్య మనసా ప్రాతఃకృత్యం కృత్వా సునిశ్చితమ్ । స్నానం కరోతి సుప్రాజ్ఞో నిర్మలేషు జలేషు చ
ఉదయం చేయాల్సిన పనులను మనసులో నిర్ణయించుకుని, జ్ఞానవంతుడు స్వచ్ఛమైన నీటిలో స్నానం చేయాలి.
న సంకల్పం చ కురుతే భక్తః కర్మనికృన్తనః । స్నాత్వా హరిం స్మరేత్సంధ్యాం కృత్వా యాతి గృహం ప్రతి
భక్తుడు కర్మబంధాన్ని తొలగించేవాడు, ఏ పనికీ సంకల్పం చేయడు. స్నానం చేసి, హరిని స్మరించి, సంధ్యావందనం చేసి, ఇంటికి వెళ్తాడు.
ప్రక్షాల్య పాదౌ ప్రవిశేన్నిధాయ ధౌతవాససీ । పూజయోత్పరమాత్మానం మామేవ ముక్తికారణమ్
కాళ్లు కడిగి, లోపలికి వెళ్లి, శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, ముక్తికి కారణమైన పరమాత్మను, అంటే నన్ను, పూజించాలి.
శాలగ్రామే మణౌ యన్త్రే ప్రతిమాయాం జలేఽపి చ । తథా చ విప్రే గవి చ గురుష్వేవం విశేషతః
శాలగ్రామశిలలో, రత్నంలో, యంత్రంలో, విగ్రహంలో, నీటిలో, బ్రాహ్మణునిలో, ఆవులో, ముఖ్యంగా గురువులో దేవుడిని పూజించాలి.
ఘటిఽష్టదలపద్మే చ పాత్రే చన్దననిర్మితే । ఆవాహనం చ సర్వత్ర శాలగ్రామే జలేన చ
ఒక పాత్రలో, ఎనిమిది దళాల కమలంలో, చందనంతో చేసిన పాత్రలో, ఎక్కడైనా దేవుణ్ణి ఆహ్వానించాలి; శాలగ్రామంలో నీటితో పూజించాలి.
మన్త్రానురూపధ్యానేన ధ్యాత్వా మాం పూజయేద్వ్రతీ । షోడశోపచారద్రవ్యాణి దద్యాన్మూలేన భక్తితః
సరైన మంత్రంతో నన్ను ధ్యానించి, వ్రతధారి భక్తితో మూలరూపంలో పదహారు విధాలైన పూజాసామగ్రిని సమర్పించాలి.
శ్రీదామానం ముదామానం వసుదామానమేవ చ । వీరభానుం శూరభానుం గోపాన్పఞ్చ ప్రపూజయేత్
శ్రీదామ, ముదామ, వసుదామ, వీరభాను, శూరభాను, ఇంకా ఐదు గోపాలను పూజించాలి.
సునన్దనన్దకుముదం పార్షదం మే సుదర్శనమ్ । లక్ష్మీం సరస్వతీం దుర్గాం రాధాం గఙ్గాం వసుంధరామ్
సునంద, నంద, కుముద, నా సేవకుడు సుదర్శనుడు, లక్ష్మీ, సరస్వతీ, దుర్గా, రాధా, గంగా, vasumdhara అనే భూమిదేవిని పూజించాలి.
గురుం చ తులసీం శంభుం కార్తికేయం వినాయకమ్ । నవగ్రహాంశ్చ దిక్పాలాన్పరితః పూజయేత్సుధీః
గురువును, తులసిని, శంభువును, కార్తికేయుడిని, వినాయకుడిని, నవగ్రహాలను, దిక్పాలకులను చుట్టూ పూజించాలి.
దేవషట్కం చ సంపూజ్య సర్వాదౌ విఘ్నవిఘ్నతః । గణేశం చ దినేశం చ వహ్నిం విష్ణుం శివం శివమ్
మొదట అన్ని విఘ్నాలను తొలగించేందుకు దేవతల ఆరు వర్గాలను పూజించి, గణేశుడు, సూర్యుడు, అగ్ని, విష్ణువు, శివుడు అనే దేవతలను పూజించాలి.
శ్రుతౌ వినిర్మితాన్దేవాన్మోక్షదాన్కర్మకృన్తనాన్ । గణేశం విఘ్ననాశాయ సూర్యం వ్యాధివినాశినే
వేదాల్లో చెప్పిన మోక్షాన్ని ప్రసాదించే, కర్మాన్ని తొలగించే దేవతలను పూజించాలి. విఘ్నాలను తొలగించేందుకు గణేశుడిని, వ్యాధులను పోగొట్టేందుకు సూర్యుడిని పూజించాలి.
వహ్నిం ప్రాప్తినిమిత్తేన శాన్తౌ శుద్ధౌ భవేద్ధ్రువమ్ । విష్ణుం మోక్షనిమిత్తేన జ్ఞానదానాయ శంకరమ్
అగ్నిని సంపాదన కోసం, శాంతి, పవిత్రత కోసం తప్పకుండా పూజించాలి. మోక్షం కోసం విష్ణువును, జ్ఞానాన్ని ఇచ్చేందుకు శంకరుణ్ణి పూజించాలి.
బుద్ధిముక్తినిమిత్తేన పార్వతీం పూజయేత్సుధీః । పుష్పాఞ్జలిత్రయం దత్త్వా స్వస్తోత్రం కవచం పఠేత్
బుద్ధి, మోక్షం కోసం పార్వతిని పూజించాలి. మూడు ముళ్ల పువ్వులు సమర్పించి, శుభమైన స్తోత్రాలు, కవచాన్ని పఠించాలి.
గురుం ప్రణమ్య సంపూజ్య తత్పశ్చాత్ప్రణమేత్సురమ్ । కృత్వాఽఽహ్రికం చ సంపూజ్య యథాసుఖముదీరితమ్
గురువుకు నమస్కరించి, పూజ చేసి, ఆ తరువాత దేవునికి నమస్కరించాలి. మాయ లేకుండా పూజను పూర్తి చేసి, మనసుకు ఆనందంగా ముగించాలి.
సమాచరేత్స్వకర్మైతద్వేదోక్తం స్వాత్మశుద్ధయే । విష్ఠాం న పశ్యేత్ప్రాజ్ఞశ్చ వ్యాధిబీజస్వరూపిణీమ్
తన ఆత్మ శుద్ధికోసం వేదాలలో చెప్పిన విధంగా తన కర్తవ్యాలను నిష్కపటంగా చేయాలి. జ్ఞానులు వ్యాధులకు మూలమైన మలాన్ని చూడకూడదు.
మూత్రం చ వ్యాధిబీజం చ పరం నరకకారణమ్ । లిఙ్గంయోనిం పాపదుఃఖవ్యాధిదారిద్ర్యదాయినీమ్
మూత్రం, వ్యాధులకు మూలమైన ద్రవ్యం నరకానికి కారణం. లింగం, యోని పాపం, బాధ, వ్యాధి, దారిద్ర్యం ఇస్తాయి.
ఉరుం ముఖం స్తనం స్త్రీణాం కటాక్షం హాస్యమేవ చ । వినాశబీజం రూపం చ విపదాం కారణం సదా
స్త్రీల తొడలు, నోరు, వక్షోజాలు, చూపులు, నవ్వు, అందం ఇవన్నీ నాశనానికి విత్తనాలు, అపదలకు కారణాలు.
దివాభోగం చ స్వస్త్రీణాం స్వాలాపం పరివర్జయేత్ । రోగాణో కారణం చైవ చక్షుషోః కర్ణయోస్తథా
తన భార్యతో పగటిపూట అనుభవాలు, వ్యర్థంగా మాట్లాడటం వీటిని దూరంగా ఉంచాలి. ఇవి కళ్లకు, చెవులకు వ్యాధులకు కారణం.
ఏకతారం చ గగనం న పశ్యేత్తు రుజాం భయాత్ । దైవాద్దృష్ట్వా హరిం స్మృత్వా సప్తధా నారదం జపేత్
ఒక కన్నుతో ఆకాశాన్ని చూడకూడదు, వ్యాధుల భయంతో. యదృచ్ఛగా చూసినపుడు హరిను స్మరించి, నారద మంత్రాన్ని ఏడు సార్లు జపించాలి.
అస్తకాలే రవిం చన్ద్రం న పశ్యేద్ వ్యాధికారణమ్ । ఖణ్డం మసుదితం చన్ద్రం న పశ్యేద్ వ్యాధికారణమ్
అస్తమయం సమయంలో సూర్యుడు, చంద్రుడు వీరిద్దరినీ చూడకూడదు, ఇది వ్యాధులకు కారణం. అర్ధచంద్రుడు లేదా గ్రహణంలో ఉన్న చంద్రుడిని చూడకూడదు, అది కూడా వ్యాధులకు కారణం.