ఇత్యుకత్వా శ్రీనివాసశ్చ కృత్వాతామేవ వక్షసి । నగ్నాం చకార శృఙ్గారం చుమ్బనం చాపి కాముకీమ్
ఇలా చెప్పి, శ్రీనివాసుడు ఆమెను తన వక్షస్థలంపై పెట్టి, ఆమెను నగ్నంగా చేసి, ప్రేమలో లీనమై, ఆమెను ముద్దిచేశాడు.
స సస్మితా చ శ్రీకృష్ణం నవసంగమలజ్జితా । చుచుమ్బ గణ్డే క్రోడే తం చకార కమలా యథా
ఆమె చిరునవ్వుతో, కొత్తగా కలిసిన సిగ్గుతో, శ్రీకృష్ణుని చెంపపై, మెడపై ముద్దిచేసింది. లక్ష్మిదేవిలా ప్రవర్తించింది.
సురతేర్విరతిర్నాస్తి దంపతీ రతిపణ్డితౌ । నానాప్రకారసురతం బభూవ తత్ర నారద
ఆ దంపతులకు ప్రేమక్రీడకు అంతం లేదు. ఇద్దరూ రతిలో నిపుణులు. నారదా, అక్కడ అనేక విధాలైన ప్రేమక్రీడలు జరిగాయి.
స్తనశ్రోణియుగం తస్యా విక్షతం చ చకార హ । భగవాన్నఖరైస్తీక్ష్ణైర్దశనైరధరం వరమ్
కృష్ణుడు ఆమె వక్షోజాలు, నితంబాలను గాయపరిచాడు. భగవంతుడు తన పదునైన గోర్లు, పళ్ళతో ఆమె పెదవిని గాయపరిచాడు.
నిశావసానసమయే వీర్యాధానం చకార సః । సుఖసంభోగభోగేన మూర్చ్ఛామాప చ సున్దరీ
రాత్రి చివరలో, కృష్ణుడు తన వీర్యాన్ని ఆమెలో ఉంచాడు. సుఖభోగంతో ఆ అందమైన కుబ్జ మూర్చపోయింది.
తత్రాఽఽజగామతాం తన్ద్రా కృష్ణవక్షఃస్థలస్థితామ్ । బుబుధే న దివారాత్రం స్వర్గ మర్త్య జలం స్థలమ్
అక్కడ, కృష్ణుని వక్షస్థలంపై ఆమె నిద్రపోయింది. అప్పుడు ఆమెకు పగలు, రాత్రి, స్వర్గం, భూమి, నీరు, భూమి అన్నీ తెలియకపోయాయి.
సుప్రభాతా చ రజనీ బభూవ రజనీపతిః । పత్యుర్వ్యతిక్రమేణైవ లజ్జయేవ మలీమసః
అది అర్ధరాత్రి ముగిసి, రాత్రి వెలుగుతో అందంగా మారింది. రాత్రిపతి తన భర్త చేసిన తప్పు వల్ల సిగ్గుపడి, తన మలినతను పోగొట్టుకున్నట్టు కనిపించింది.
అథాజగామ గోలోకాద్రథో రత్నవినిర్మితః । జగామ తేన తం లోకం ధృత్వా దివ్యకలేవరమ్
ఆ సమయంలో గోలొక నుండి రత్నాలతో తయారైన రథం వచ్చింది. ఆ రథంలో దివ్యమైన శరీరంతో ఆమె ఆ లోకానికి వెళ్లింది.
వహ్నిశుద్ధాం శుకాధానం రత్నభూషణభూషితమ్ । ప్రతప్తకాఞ్చనాభాసం నిత్యం జన్మాదివర్జితమ్
ఆమె రూపం అగ్నిలో శుద్ధి చెయ్యబడి, రత్నాలతో అలంకరించబడి, మెరిసే బంగారం లా ప్రకాశించింది. జననం మొదలైన మార్పులన్నీ లేని శాశ్వతమైన రూపంగా ఉంది.
సా బభూవ చ తత్రైవ గోపీ చన్ద్రముఖీ మునే । గోప్యః కతివిధాస్తస్యా బభూవుః పరిచారికాః
అక్కడ ఆమె చంద్రబింబంలాంటి ముఖంతో గోపికగా మారింది. అనేక గోపికలు ఆమెకు సేవకులుగా ఉన్నారు.
భగవానపి తత్రైవ క్షణం స్థిత్వా స్వమన్దిరమ్ । జగామ యత్ర నన్దశ్చ సానన్దో నన్దనన్దనః
భగవంతుడు అక్కడ కొంతసేపు ఉండి, తన ఇంటికి వెళ్లాడు. అక్కడ నందుడు, ఆనందంగా ఉన్న నందుని కుమారుడు ఉన్నారు.
అథ కంసో నిశాయాం చ నిద్రాయాం భయవిహ్వలః । దదర్శ దుఃఖదుఃస్వప్నమాత్మనో మృత్యుసూచకమ్
అదే సమయంలో కంసుడు రాత్రిపూట భయంతో నిద్రలో ఉండగా, తన మరణాన్ని సూచించే భయంకరమైన చెడు కలను చూశాడు.
దదర్శ సూర్యం భూమిస్థం చతుఃఖణ్డం నభశ్చ్యుతమ్ । దశఖణ్డే చన్ద్రబిమ్బం భూమిస్థం ఖాచ్చ్యుతం మునే
అతడు భూమిపై పడిపోయిన సూర్యుడిని, నాలుగు ముక్కలుగా విభజించబడినదాన్ని, పది ముక్కలుగా విరిగిన చంద్రబింబాన్ని భూమిపై పడిపోయినదిగా చూశాడు.
పురుషాన్వికృతాకారాన్రజ్జుహస్తాన్దిగమ్బరాన్ । విధవాం శూద్రపత్నీం చ నగ్నాం చ చ్ఛిన్ననాసికామ్
వింత రూపాలతో, చేతుల్లో కట్టులు పట్టుకున్న, నగ్నంగా ఉన్న పురుషులను, వితంతువును, శూద్రుని భార్యను, ముక్కబడ్డ ముక్కుతో నగ్నంగా ఉన్నవారిని చూశాడు.
హసన్తీం చూర్ణతిలకాం శ్వేతకృష్ణోచ్చమూర్ధజామ్ । ఖడ్గఖర్పరహస్తాం చ లోలజిహ్వాం చ బిభ్రతీమ్
పొడి చందనపు బొట్టు పెట్టుకున్న, తెలుపు నలుపు జుట్టుతో, చేతిలో ఖడ్గం, ఖపాలాన్ని పట్టుకుని, నోరు తిప్పుతూ నవ్వుతున్న ఒక స్త్రీని చూశాడు.
రుణ్డమాలాసమాయుక్తాం గర్దభం మహిషం వృషమ్ । భల్లూకం సూకరం కాకం గృధ్రం కహ్కం చ వానరమ్
తలలు కోసిన మాల ధరించినవారిని, తోడిక్కు, మహిషం, ఎద్దు, జింక, పంది, కాకి, గద్ద, గుడ్లగూబ, కోతి వంటి జంతువులతో కూడినవారిని చూశాడు.
విరజం కుక్కురం నక్రం శృగాలం భస్మపుఞ్జకమ్ । అస్థిరాశిం తాలఫలం కేశం కార్పాసముల్బణమ్
కుక్క, మొసలి, నక్క, బూడిద ముద్ద, ఎముకల గుట్ట, తాటి పండు, జుట్టు, ముదురు పత్తి వంటి వాటిని చూశాడు.
నిర్వాణాఙ్గారమిల్కాం చ శవం సర్త్యం చితాశ్రితమ్ । కులాలతైలకారాణాం చక్రం వక్రం కపర్దకమ్
ఆవిరైపోయిన బొగ్గు, పాలను, చితపై ఉంచిన శవాన్ని, మడమ తిరిగిన కుండలు, నూనె గిన్నెలు, గడగడల చిప్పను చూశాడు.
శ్మశానం దగ్ధకాష్ఠం చ శుష్కకాష్ఠం కుణం తృణామ్ । గచ్ఛన్తం చ కబన్ధం చ నదన్తం మృతమస్తకమ్
శ్మశానం, కాలిన దండు, పొడి దండు, గడ్డి గుట్ట, తల లేని శరీరం నడుస్తూ, మృత తల అరుస్తూ ఉన్న దృశ్యాలను చూశాడు.
దగ్ధస్థానం భస్మయుతం తడాగం జలవర్జితమ్ । దగ్ధమత్స్యం చ లోహం చ నిర్వాణదగ్ధకాననమ్
కాలిన స్థలం, బూడిదతో నిండినదాన్ని, నీరు లేని చెరువును, కాలిన చేపను, ఇనుమును, పూర్తిగా కాలిపోయిన అడవిని చూశాడు.
గలత్కుష్ఠం చ వృషలం నగ్నం చ సుక్తసూర్ధచమ్ । అతీవ రూపటం విప్రం చ శపన్తం గురుమీదృశామ్
చర్మ వ్యాధితో బాధపడుతున్నవారిని, నీచుడిని, నగ్నంగా జటలు వేసుకున్నవారిని, అతి భయంకరమైన రూపం గల బ్రాహ్మణుడిని, గురువును దూషిస్తున్నవారిని చూశాడు.
అతీవరుష్టం భిక్షుం చ యోగినం వైష్ణవం నరమ్ । ఏవం దృష్ట్వా సముత్థాయ కథయామాస మాతరమ్
చాలా కోపంగా ఉన్న భిక్షుకుడిని, యోగిని, వైష్ణవుని, ఒక మనిషిని చూశాడు. ఇవన్నీ చూసి లేచి తల్లితో చెప్పాడు.
పితరం భ్రాతరం పత్నీం రుదతీం ప్రేమవిహ్వలమ్
తండ్రిని, అన్నను, భార్యను—all ప్రేమతో ఏడుస్తూ ఉన్నవారిని చూశాడు.
మల్లసైన్యం చ యోద్ధారం కారయామాస మఙ్గలమ్ । సభాం చ కారయామాస పుణ్యం స్వస్త్యయనం శివమ్
మల్లయోధులను, యోధులను కూడగట్టి, శుభకార్యాలు చేయించాడు. పుణ్యమైన, మంగళకరమైన సభను ఏర్పాటు చేశాడు.
యత్నేన యోజయామాస యోగే యుక్తం పురోహితమ్ । ఉవాస మఞ్చకే రమ్యే ధృత్వా ఖడ్గం విలక్షణమ్
ఆ యోగంలో లీనమైన పురోహితుడిని శ్రమతో అందంగా అలంకరించిన మంచంపై కూర్చోబెట్టి, అతని చేతిలో విశేషమైన ఖడ్గాన్ని పెట్టాడు.
రణే నియోజయామాస యోద్ధారం యుద్ధకోవిదమ్ । వాసయామాస రాజేన్ద్రాన్బ్రాహ్మణాంశ్చ మునీశ్వరాన్
పోరాటంలో నిపుణుడైన యోధుడిని యుద్ధానికి నియమించి, రాజులను, గొప్ప బ్రాహ్మణులను, మహర్షులను సదుపాయంగా ఉంచాడు.
బ్రాహ్మణాశ్చ సుహృద్వర్గాన్ధర్మిష్ఠాన్రణకోవిదాన్ । అథాఽఽజగమ గోవిన్దో రామేణ సహ నారద
బ్రాహ్మణులను, స్నేహితులను, ధర్మంలో నిలిచిన యోధులను సత్కరించాడు. అంతలో గోవిందుడు రాముడితో, నారదునితో కలిసి అక్కడికి వచ్చాడు.
మహేశస్య ధనుర్మధ్యం బభఞ్జ తత్ర లీలయా । శబ్దేన తస్య మథురా బధిరా చ బభూవ హ
అక్కడ మహేశుని ధనుస్సును మధ్యలో ఆటగా విరిచాడు. ఆ ధ్వనితో మథురా నగరం మొత్తం చెవులు మూసుకుపోయినట్టు అయింది.
విషాదం ప్రాప కంసశ్చ ముదం చ దేవకీసుతః । ఉపస్థితః సభామద్ధే గజం మల్లం నిహత్య చ
కంసుడు నిరాశతో నిండిపోయాడు, దేవకీపుత్రుడు ఆనందంతో ఉప్పొంగాడు. సభలోకి ప్రవేశించి, ఏనుగును, మల్లయోధునిని సంహరించాడు.
యథా హృత్పద్మమధ్యస్థం తాదృశం బహిరేవ చ । రాజేన్ద్రరూపం రాజానః శాస్తారం దణ్డధారిణా మ్
హృదయపద్మంలో ఉన్నట్టే, బయట కూడా అలానే ప్రత్యక్షమయ్యాడు. రాజులు ఆయనను శిక్షాధికారిగా, పాలకుడిగా చూశారు.