బభూవ సోఽపి గోలోకే పార్షదేషు చ పార్షదః । కృష్ణస్యాఽఽగమనం తత్ర సస్మార సతతం వశీ
అతడూ గోలొకంలో సేవకుల మధ్య ఒక సేవకుడిగా మారాడు. అక్కడ శ్రీకృష్ణుడు వచ్చిన దృశ్యాన్ని ఎప్పుడూ మనసులో ఉంచుకున్నాడు.
అస్తం గతో దినకరోఽప్యక్రూరః స్వగృహం యయౌ । కృష్ణస్యానుమతిం ప్రాప్య కృష్ణోఽపి కస్యచిద్గృహమ్
సూర్యుడు అస్తమించాక, అక్రూరుడు తన ఇంటికి వెళ్లాడు. శ్రీకృష్ణుని అనుమతి తీసుకుని, కృష్ణుడు కూడా ఎవరో ఒకరి ఇంటికి వెళ్లాడు.
వైష్ణవస్య కువిన్దస్య తస్మిన్నస్తధనస్య చ । సానన్దో నన్దసహితో బలదేవాదిభిర్యుతః
ఆ విష్ణుభక్తుడు అయిన, దరిద్రుడైన కువిందుని ఇంటికి, ఆనందంగా నందుడు, బలరాముడు మరియు ఇతరులతో కలిసి వెళ్లాడు.
స భక్తః పూజయామాస ప్రణమ్య శ్రీనికేతనమ్ । తస్మై దదౌ స్వదాస్యం చ వరం బ్రహ్మాదిదుర్లభమ్
ఆ భక్తుడు, శ్రీమహాలక్ష్మి నివాసమైన కృష్ణుని నమస్కరించి పూజించాడు. కృష్ణుడు అతనికి తన సేవను వరంగా ఇచ్చాడు, అది బ్రహ్మాదులకు కూడా దుర్లభమైనది.
పర్యఙ్కే సుషుపుః సర్వే భుక్త్వా మిష్టాన్నసుత్తమమ్ । నిద్రాం చ లేభే సా కుబ్జా నిద్రేశోఽపియయౌ ముదా
అందరూ మంచాలపై మధురమైన అన్నాన్ని తిని నిద్రపోయారు. కుబ్జ కూడా నిద్రపోయింది, నిద్రదేవుడు ఆనందంగా వెళ్లిపోయాడు.
గత్వా దదర్శ కుబ్జాం తాం రత్నతల్పే చ నిద్రితామ్ । దాసీగణైః పరివృతాం సున్దరీం కమలామివ
అక్కడికి వెళ్లి, కుబ్జను రత్నాల మంచంపై, దాసుల మధ్య నిద్రిస్తున్న అందమైన పద్మంలా చూశాడు.
బోధయామాస తాం కృష్ణో న దాసీస్వపి నిద్రితాః । తామువాచ జగన్నాథో జగన్నాథప్రియాం సతీమ్
కృష్ణుడు ఆమెను మేల్కొలిపాడు, కానీ దాసులు నిద్రలోనే ఉన్నారు. జగన్నాథుడు తన ప్రియమైన, సతీమంతుడైన ఆమెతో మాట్లాడాడు.
శ్రీభగవానువాచ త్యజ నిద్రాం మహాభాగే శృఙ్గారం దేహి సున్దరి । పురా శూర్పణఖా త్వం చ భగినీం రావణస్య చ
శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: 'మహాభాగ్యవంతురాలా, నిద్రను విడిచిపెట్టు. అందమైనవాడా, ప్రేమలో లీనమవు. మునుపు నువ్వు రావణుడి చెల్లెలైన శూర్పణఖవు.'
రామజన్మని మద్ధేతోస్త్వయా కాన్తే తపః కృతమ్ । తపఃప్రభావాన్మాం కాన్తం భజ శ్రీకృష్ణజన్మని
'రామావతారంలో నన్ను కోరుతూ నువ్వు తపస్సు చేసావు. ఆ తపస్సు ఫలితంగా, ఈ కృష్ణావతారంలో నన్ను ప్రియుడిగా పొందు.'
అధునా సుఖసంయోగం కృత్వా గచ్ఛ మమాఽఽలయమ్ । సుదుర్లభం చ గోలోకం జరాసృత్యుహరం పరమ్
'ఇప్పుడు సుఖసంయోగం తర్వాత, నా లోకానికి వెళ్ళు. అది అత్యంత దుర్లభమైన గోలొకము, వృద్ధాప్యమూ మరణమూ లేని పరమమైనది.'
ఇత్యుకత్వా శ్రీనివాసశ్చ కృత్వాతామేవ వక్షసి । నగ్నాం చకార శృఙ్గారం చుమ్బనం చాపి కాముకీమ్
ఇలా చెప్పి, శ్రీనివాసుడు ఆమెను తన వక్షస్థలంపై పెట్టి, ఆమెను నగ్నంగా చేసి, ప్రేమలో లీనమై, ఆమెను ముద్దిచేశాడు.
స సస్మితా చ శ్రీకృష్ణం నవసంగమలజ్జితా । చుచుమ్బ గణ్డే క్రోడే తం చకార కమలా యథా
ఆమె చిరునవ్వుతో, కొత్తగా కలిసిన సిగ్గుతో, శ్రీకృష్ణుని చెంపపై, మెడపై ముద్దిచేసింది. లక్ష్మిదేవిలా ప్రవర్తించింది.
సురతేర్విరతిర్నాస్తి దంపతీ రతిపణ్డితౌ । నానాప్రకారసురతం బభూవ తత్ర నారద
ఆ దంపతులకు ప్రేమక్రీడకు అంతం లేదు. ఇద్దరూ రతిలో నిపుణులు. నారదా, అక్కడ అనేక విధాలైన ప్రేమక్రీడలు జరిగాయి.
స్తనశ్రోణియుగం తస్యా విక్షతం చ చకార హ । భగవాన్నఖరైస్తీక్ష్ణైర్దశనైరధరం వరమ్
కృష్ణుడు ఆమె వక్షోజాలు, నితంబాలను గాయపరిచాడు. భగవంతుడు తన పదునైన గోర్లు, పళ్ళతో ఆమె పెదవిని గాయపరిచాడు.
నిశావసానసమయే వీర్యాధానం చకార సః । సుఖసంభోగభోగేన మూర్చ్ఛామాప చ సున్దరీ
రాత్రి చివరలో, కృష్ణుడు తన వీర్యాన్ని ఆమెలో ఉంచాడు. సుఖభోగంతో ఆ అందమైన కుబ్జ మూర్చపోయింది.
తత్రాఽఽజగామతాం తన్ద్రా కృష్ణవక్షఃస్థలస్థితామ్ । బుబుధే న దివారాత్రం స్వర్గ మర్త్య జలం స్థలమ్
అక్కడ, కృష్ణుని వక్షస్థలంపై ఆమె నిద్రపోయింది. అప్పుడు ఆమెకు పగలు, రాత్రి, స్వర్గం, భూమి, నీరు, భూమి అన్నీ తెలియకపోయాయి.
సుప్రభాతా చ రజనీ బభూవ రజనీపతిః । పత్యుర్వ్యతిక్రమేణైవ లజ్జయేవ మలీమసః
అది అర్ధరాత్రి ముగిసి, రాత్రి వెలుగుతో అందంగా మారింది. రాత్రిపతి తన భర్త చేసిన తప్పు వల్ల సిగ్గుపడి, తన మలినతను పోగొట్టుకున్నట్టు కనిపించింది.
అథాజగామ గోలోకాద్రథో రత్నవినిర్మితః । జగామ తేన తం లోకం ధృత్వా దివ్యకలేవరమ్
ఆ సమయంలో గోలొక నుండి రత్నాలతో తయారైన రథం వచ్చింది. ఆ రథంలో దివ్యమైన శరీరంతో ఆమె ఆ లోకానికి వెళ్లింది.
వహ్నిశుద్ధాం శుకాధానం రత్నభూషణభూషితమ్ । ప్రతప్తకాఞ్చనాభాసం నిత్యం జన్మాదివర్జితమ్
ఆమె రూపం అగ్నిలో శుద్ధి చెయ్యబడి, రత్నాలతో అలంకరించబడి, మెరిసే బంగారం లా ప్రకాశించింది. జననం మొదలైన మార్పులన్నీ లేని శాశ్వతమైన రూపంగా ఉంది.
సా బభూవ చ తత్రైవ గోపీ చన్ద్రముఖీ మునే । గోప్యః కతివిధాస్తస్యా బభూవుః పరిచారికాః
అక్కడ ఆమె చంద్రబింబంలాంటి ముఖంతో గోపికగా మారింది. అనేక గోపికలు ఆమెకు సేవకులుగా ఉన్నారు.
భగవానపి తత్రైవ క్షణం స్థిత్వా స్వమన్దిరమ్ । జగామ యత్ర నన్దశ్చ సానన్దో నన్దనన్దనః
భగవంతుడు అక్కడ కొంతసేపు ఉండి, తన ఇంటికి వెళ్లాడు. అక్కడ నందుడు, ఆనందంగా ఉన్న నందుని కుమారుడు ఉన్నారు.
అథ కంసో నిశాయాం చ నిద్రాయాం భయవిహ్వలః । దదర్శ దుఃఖదుఃస్వప్నమాత్మనో మృత్యుసూచకమ్
అదే సమయంలో కంసుడు రాత్రిపూట భయంతో నిద్రలో ఉండగా, తన మరణాన్ని సూచించే భయంకరమైన చెడు కలను చూశాడు.
దదర్శ సూర్యం భూమిస్థం చతుఃఖణ్డం నభశ్చ్యుతమ్ । దశఖణ్డే చన్ద్రబిమ్బం భూమిస్థం ఖాచ్చ్యుతం మునే
అతడు భూమిపై పడిపోయిన సూర్యుడిని, నాలుగు ముక్కలుగా విభజించబడినదాన్ని, పది ముక్కలుగా విరిగిన చంద్రబింబాన్ని భూమిపై పడిపోయినదిగా చూశాడు.
పురుషాన్వికృతాకారాన్రజ్జుహస్తాన్దిగమ్బరాన్ । విధవాం శూద్రపత్నీం చ నగ్నాం చ చ్ఛిన్ననాసికామ్
వింత రూపాలతో, చేతుల్లో కట్టులు పట్టుకున్న, నగ్నంగా ఉన్న పురుషులను, వితంతువును, శూద్రుని భార్యను, ముక్కబడ్డ ముక్కుతో నగ్నంగా ఉన్నవారిని చూశాడు.
హసన్తీం చూర్ణతిలకాం శ్వేతకృష్ణోచ్చమూర్ధజామ్ । ఖడ్గఖర్పరహస్తాం చ లోలజిహ్వాం చ బిభ్రతీమ్
పొడి చందనపు బొట్టు పెట్టుకున్న, తెలుపు నలుపు జుట్టుతో, చేతిలో ఖడ్గం, ఖపాలాన్ని పట్టుకుని, నోరు తిప్పుతూ నవ్వుతున్న ఒక స్త్రీని చూశాడు.
రుణ్డమాలాసమాయుక్తాం గర్దభం మహిషం వృషమ్ । భల్లూకం సూకరం కాకం గృధ్రం కహ్కం చ వానరమ్
తలలు కోసిన మాల ధరించినవారిని, తోడిక్కు, మహిషం, ఎద్దు, జింక, పంది, కాకి, గద్ద, గుడ్లగూబ, కోతి వంటి జంతువులతో కూడినవారిని చూశాడు.
విరజం కుక్కురం నక్రం శృగాలం భస్మపుఞ్జకమ్ । అస్థిరాశిం తాలఫలం కేశం కార్పాసముల్బణమ్
కుక్క, మొసలి, నక్క, బూడిద ముద్ద, ఎముకల గుట్ట, తాటి పండు, జుట్టు, ముదురు పత్తి వంటి వాటిని చూశాడు.
నిర్వాణాఙ్గారమిల్కాం చ శవం సర్త్యం చితాశ్రితమ్ । కులాలతైలకారాణాం చక్రం వక్రం కపర్దకమ్
ఆవిరైపోయిన బొగ్గు, పాలను, చితపై ఉంచిన శవాన్ని, మడమ తిరిగిన కుండలు, నూనె గిన్నెలు, గడగడల చిప్పను చూశాడు.
శ్మశానం దగ్ధకాష్ఠం చ శుష్కకాష్ఠం కుణం తృణామ్ । గచ్ఛన్తం చ కబన్ధం చ నదన్తం మృతమస్తకమ్
శ్మశానం, కాలిన దండు, పొడి దండు, గడ్డి గుట్ట, తల లేని శరీరం నడుస్తూ, మృత తల అరుస్తూ ఉన్న దృశ్యాలను చూశాడు.
దగ్ధస్థానం భస్మయుతం తడాగం జలవర్జితమ్ । దగ్ధమత్స్యం చ లోహం చ నిర్వాణదగ్ధకాననమ్
కాలిన స్థలం, బూడిదతో నిండినదాన్ని, నీరు లేని చెరువును, కాలిన చేపను, ఇనుమును, పూర్తిగా కాలిపోయిన అడవిని చూశాడు.