దృష్ట్వాఽక్రూరం మహాభాగం తూర్ణమాలిఙ్గనం దదౌ । ప్రణేముః శిరమా సర్వై గోపా జగృహురాశిషమ్
మహాభాగుడైన అక్రూరుడిని చూసి వెంటనే అతడిని ఆలింగనం చేశాడు. అందరు గోపులు తలవంచి నమస్కరించి ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చారు.
పరస్పరం చ సంయోగో బభూవ గుణత్రాన్మునే । క్రోడే చకారాక్రూరశ్చ కృష్ణం రామం క్రమేణ చ
ఓ మునీశ్వరా! వారందరిలో పరస్పర గుణాల కలయిక జరిగింది. అక్రూరుడు కృష్ణుని, తర్వాత రాముని తన ఒడిలో వేసుకున్నాడు.
చుచుమ్బ గణ్డయుగులే పులకాఞ్యితవిగ్రహః । సాశ్రునేత్రోఽతిసాహ్లాదః కృతార్థః సిద్ధవాఞ్ఛితః
ఆనందంతో అతడి శరీరం పులకరించిపోయింది. వారి చెంపలను ముద్దిచ్చి, కన్నీళ్లు ఆనందంతో పొంగిపొర్లాయి. తన కోరికలు నెరవేరిన సంతృప్తి కలిగింది.
దదర్శ కృష్ణం ద్విభుజం క్షణం శ్యామలసున్దరమ్ । పీతవస్త్రపరీధానం మాలతీమాల్యభూషితమ్
అతడు రెండు చేతులతో, నల్లని అందంతో మెరిసే కృష్ణుని చూశాడు. అతడు పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, మల్లికమాలలతో అలంకరించబడ్డాడు.
చన్దనోక్షితసర్వాఙ్గం పరం వంశీధరం వరమ్ । స్తుతం బ్రహ్మేశశేషాద్యైర్మునీన్ద్రైః సనకాదిభిః
అతడి శరీరం అంతా గంధంతో పూయబడింది. అతడు పరమమైన వంశీధారి, బ్రహ్మ, ఇశ్వరుడు, శేషుడు, సనకాది మునులు స్తుతించినవాడు.
వీక్షితం గోపకన్యాభిః పరిబూర్ణతమం విభుమ్ । క్షణం దదర్శ క్రోడస్థం సస్మితం చ చతుర్భుజమ్
గోపికలు దర్శించిన ఆ పరిపూర్ణుడైన ప్రభువును, క్షణం పాటు తన ఒడిలో నాలుగు చేతులతో చిరునవ్వుతో చూశాడు.
లక్ష్మీంసరస్వతీయుక్తం వనమాలావిభూషితమ్ । సునన్దనన్దకుముదైః పార్షదైః పరిసేవితమ్
లక్ష్మీ, సరస్వతులతో కూడి, వనమాలలతో అలంకరించబడి, సునంద, నంద, కుముదుడు మొదలైన పరిచారకులతో సేవించబడుతున్నాడు.
సేవితం సిద్ధసంఘైశ్చ భక్తినమ్రైః పరాత్పరమ్ । క్షణం దదర్శ దేవం తం పఞ్చవక్త్రం త్రిలోచనమ్
సిద్ధుల సమూహాలు, భక్తితో వంగినవారు సేవిస్తున్నారు. క్షణం పాటు ఆ పరమాత్మను, ఐదు ముఖాలు, మూడు కళ్ళతో కూడిన దేవుడిని చూశాడు.
శుద్ధస్ఫటికసంకాశం నాగరాజైర్విరాజితమ్ । దిగమ్బరం పరం బ్రహ్మ భస్మాఙ్గం చ జటాయుతమ్
శుద్ధ స్ఫటికంలా మెరిసిపోతూ, నాగరాజులతో అలంకరించబడి, దిక్కులన్నీ వస్త్రంగా ధరించిన పరబ్రహ్మ, బస్మంతో పూయబడిన శరీరం, జటాలతో అలంకరించబడ్డాడు.
జపమాలాకరం ధ్యాననిష్ఠం శ్రేష్ఠం చ యోగినమ్ । క్షణం చతుర్ముఖం ధ్యాననిష్ఠం శ్రేష్ఠం మనీషిణామ్
జపమాల చేత పట్టుకుని, ధ్యానంలో లీనమై, యోగుల్లో శ్రేష్ఠుడు. క్షణం పాటు నాలుగు ముఖాలతో, ధ్యానంలో లీనమైన, మేధావుల్లో శ్రేష్ఠుడిని చూశాడు.
క్షణం ధర్మస్వరూపం చ శేషరుపం క్షణం క్షణమ్ । క్షణం భాస్కరరూపం చ జ్యోతీరూపం సనాతనమ్
ఒక క్షణం ధర్మస్వరూపుడిగా, మరో క్షణం శేషరూపంగా, ఇంకొక క్షణం ప్రకాశవంతమైన సూర్యునిగా, శాశ్వతమైన వెలుగు స్వరూపంగా ఆయన కనిపించాడు.
క్షణం పరమశోభాఢ్యం కోటికన్దర్పనిన్దితమ్ । కామినీకమనీయం చ కాముకం కామసంయుతమ్
ఒక క్షణం ఆయన అపూర్వమైన అందంతో, కోట్ల మందికంటే ఆకర్షణీయుడిగా, స్త్రీలకు మోహకుడిగా, ఆకర్షణతో కూడినవాడిగా, మనోహరుడిగా కనిపించాడు.
ఏవంభూతం శిశుం దృష్ట్వా స్థాపయామాస వక్షసి । రత్నమింహాసనే రమ్యే నన్దదత్తే చ నారద
అలాంటి శిశువును చూసి, నందుడు ఇచ్చిన మణిపీఠంపై, తన వక్షస్సుపై ఆసీనంచేసాడు, నారదా!
కృత్వా ప్రదక్షిణం భక్త్యా పులకాఞ్చితవిగ్రహః । ప్రణమ్య శిరసా భూమౌ తుష్టావ పురుషోత్తమమ్
భక్తితో ప్రదక్షిణ చేసి, ఆనందంతో దేహం పులకరించగా, భూమిపై తలవంచి నమస్కరించి, పురుషోత్తముని స్తుతించాడు.
అక్రూర ఉవాచ నమః కారణరూపాయ పరమాత్మస్వరూపిణే సర్వేషామపి విశ్వానామీశ్వరాయ నమో నమః । పరాయ ప్రకృతేరీశ పరాత్పరతరాయ చ
అక్రూరుడు పలికాడు: సర్వకారణ స్వరూపుడైన పరమాత్మకు, సమస్త లోకాల అధిపతికి, ప్రకృతికి అధిపతికి, అత్యున్నతునికి పునః పునః నమస్సులు.
నిర్గుణాయ నిరీహాయ నీరూపాయ స్వరూపిణే । సర్వదేవస్వరూపాయ సర్వదేవేశ్వరాయ చ
గుణరహితుడికి, కోరికలేని వాడికి, నిరాకారుడైన స్వరూపుడికి, సమస్త దేవతల స్వరూపుడికి, దేవతల అధిపతికి నమస్సు.
సర్వదేవాధిదేవాయ విశ్వాదిభూతరూపిణే । అసంశ్యేషు చ విశ్వేషు బ్రహ్మవిష్ణుశివాత్మక
అన్ని దేవతలకు అధిదేవుడైన, విశ్వంలోని అన్నిటి రూపాలుగా ఉన్నవాడైన, అన్ని లోకాలలో బ్రహ్మ, విష్ణు, శివ స్వరూపుడిగా ఉన్నవాడికి నమస్సు.
స్వరూపాయాఽఽదిబీజాయ తదీశవిశ్వరూపిణే । నమో గోపాఙ్గనేశాయ గణేశేశ్వరరూపిణే
మూలబీజ స్వరూపుడైన, తనే ప్రభువుగా, విశ్వరూపుడిగా ఉన్నవాడికి నమస్సు. గోపికల అధిపతికి, గణేశ్వర స్వరూపుడికీ నమస్సు.
నమః సురగణేశాయ రాధేశాయ నమో నమః । రాధారమణరూపాయ రాధారూపధరాయ చ
దేవతా గణాధిపతికి, రాధాదేవికి నమస్సు. రాధా ప్రియుడైనవాడికి, రాధా రూపాన్ని ధరించినవాడికీ పునః పునః నమస్సు.
రాధారాధ్యాయ రాధాయాః ప్రాణాధికతరాయ చ । రాధాసాధ్యాయ రాధాధిదేవప్రియతమాయ చ
రాధా ఆరాధించే వాడికి, ఆమెకు ప్రాణాలకన్నా ప్రియమైనవాడికి, రాధా ద్వారా పొందదగినవాడికి, రాధా భక్తులకు అత్యంత ప్రియుడైనవాడికి నమస్సు.
రాధాప్రాణాధిదేవాయ విశ్వరూపాయ తే నమః । వేదస్తుతాత్మవేదజ్ఞరూపిణే సర్వవేదినే
రాధా ప్రాణాధిపతికి, విశ్వరూపుడైన నీకు నమస్సు. వేదాలు స్తుతించే వాడికి, ఆత్మతత్వాన్ని తెలిసినవాడికి, సమస్తాన్ని తెలిసినవాడికి నమస్సు.
వైదాధిష్ఠాతృదేవాయ వేదబీజాయ తే నమః । యస్య లోమసు విశ్వాని చాసంఖ్యాని చ నిత్యశః
వేదాధిపతికి, వేదాల మూలబీజానికి నమస్సు. నీ రోమాల్లో అనేక విశ్వాలు ఎప్పటికీ లీనమై ఉంటాయి.
మహద్విష్ణోరీశ్వరాయ విశ్వేశాయ నమో నమః । స్వయం ప్రకృతిరూపాయ ప్రాకృతాయ నమోo
మహావిష్ణువైన ప్రభువుకు, విశ్వాధిపతికి పునః పునః నమస్సు. తానే ప్రకృతిస్వరూపుడైన, ఆదిపురుషుడైన నీకు నమస్సు.
ప్రకృతీశ్వరరూపాయ ప్రధానపురూషాయ చ । ఇత్యేవం స్తవనం కృత్వా మూర్చ్ఛామాప సభాతలే
ప్రకృతికి అధిపతిగా, ప్రధాన పురుషుడిగా ఉన్నవాడికి నమస్సు. ఇలా స్తోత్రం చేసి, సభలో అక్రూరుడు మూర్చిపోయాడు.
పపాత సహసా భూమౌ పునరీశం దదర్శ సః । బహిఃస్థం హృదయస్థం చ పరమాత్మానమీశ్వరమ్
అతడు అకస్మాత్తుగా భూమిపై పడిపోయి, మళ్లీ ప్రభువును బయట కూడా, తన హృదయంలోనూ పరమాత్మను దర్శించాడు.
పరితః శ్యామరూపం చ విశ్వస్థం విశ్వమేవ చ । అక్రూరం మూర్చ్ఛితం దృష్ట్వా నన్దః సాదరపూర్వకమ్
చుట్టూ నీలవర్ణ స్వరూపాన్ని, విశ్వాన్ని వ్యాపించిన రూపాన్ని చూశాడు. అక్రూరుడు మూర్చిపోయినదాన్ని చూసి, నందుడు గౌరవంగా,
రత్నసింహాసనే రమ్యే వాసయామాస నారద । పప్రచ్ఛ సర్వవృత్తాన్తం కింస్విద్దృష్టమితి త్వయా
మణిపీఠంపై అతడిని కూర్చోబెట్టి, నారదా, జరిగిన సంగతులన్నీ అడిగాడు: 'నీవు ఏమి చూశావు?' అని విచారించాడు.
మిష్టాన్నం భోజయామాయ కుశలం చ పునః పునః । అక్రూరేః కథయామస కంసవృత్తాన్తమీప్సితమ్
తనకు మిఠాయిలు పదే పదే పెట్టి, క్షేమంగా ఉన్నావా అని అడిగి, అక్రూరుడు కోరినట్లు కంసుని కథను వివరించాడు.
స్వపిత్రోర్మోక్షణార్థం చ గమనం రామకృష్ణయోః । ఇత్యక్రూరకృతం స్తోత్రం యః పఠేత్సుసమాహితః
తన తండ్రికి విమోచనం కలిగించేందుకు, రాముడు, కృష్ణుడు వెళ్ళిపోవడానికి, అక్రూరుడు చేసిన ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు ఏకాగ్రతతో పఠిస్తారో,
అపుత్రో లభతే పుత్రమభార్యోం లభతే ప్రియమ్ । అధనో ధనమాప్నోతి నిర్భూమిరుర్వరాం మహీమ్
పిల్లలు లేని వాడికి పిల్లలు కలుగుతారు, భార్య లేనివాడికి ప్రియురాలు లభిస్తుంది, దరిద్రుడికి ధనం వస్తుంది, పొడి భూమి సస్యశ్యామలమవుతుంది.