సద్రత్నసింహాసనసున్దరే పరశ్చోవాస శమ్భుర్వరపార్షదైః సహ
రత్నాలతో అలంకరించబడిన అందమైన సింహాసనంపై శివుడు తన ఉత్తమ అనుచరులతో కలిసి కూర్చున్నాడు.
గన్ధర్వరాజేన కృతేన నారదః స్తోత్రేణ రమ్యేణ శుభప్రదేన చ
గంధర్వ రాజు రచించిన, మంగళాన్ని ప్రసాదించే అందమైన స్తోత్రంతో నారదుడు శివుని స్తుతించాడు.
చకార తత్రైవ నివేదనం శివే మనోఽభిలాషం నిజకామపూరకే
అక్కడే నారదుడు తన మనసులో ఉన్న కోరికను తీరుస్తూ శివునికి వినతిని సమర్పించాడు.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మవైవర్తే మహాపురాణే బ్రహ్మఖణ్డే సౌతిశౌనకసంవాదే కైలాసం ప్రతి నారదాగమనం నామ పఞ్చవింశతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మవైవర్త మహాపురాణంలో బ్రహ్మఖండంలో సౌతి-శౌనక సంభాషణలో 'నారదుడు కైలాసానికి వెళ్లడం' అనే ఇరవై అయిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.
సౌతిరువాచ హరం యయాచే దేవర్షిర్ధ్యానం చ జ్ఞానమేవ చ
సౌతి ఇలా చెప్పాడు: దేవర్షి నారదుడు హరుడిని ధ్యానం, జ్ఞానం కోసం ప్రార్థించాడు.
స్తోత్రం చ కవచం మన్త్రం ధ్యానం పూజావిధిం తథా
అతడు స్తోత్రం, కవచం, మంత్రం, ధ్యానం, పూజావిధానాన్ని కూడా అడిగాడు.
సర్వం ప్రాప్య మునిశ్రేష్ఠః పరిపూర్ణమనోరథః
అన్ని కోరికలు నెరవేరిన మునిశ్రేష్ఠుడు సంపూర్ణంగా తృప్తి చెందాడు.
నారద ఉవాచ స్వధర్మపాలనం నిత్యం యతో భవతి నిత్యశః
నారదుడు చెప్పాడు: ప్రతి రోజు తన కర్తవ్యాన్ని నిష్ఠగా పాటిస్తే, ఎప్పటికీ మేలు కలుగుతుంది.
శ్రీమహేశ్వర ఉవాచ సూక్ష్మే సహస్రపత్రే స్వే నిర్మలే గ్లానివర్జితే
శ్రీ మహేశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు: అలసట లేకుండా, స్వచ్ఛమైన, సహస్రదళ పద్మంలో—
రాత్రివాసం పరిత్యజ్య గురుం తత్రైవ చిన్తయేత్
రాత్రి నివాసాన్ని వదిలి, అక్కడే గురువును ధ్యానించాలి.
ప్రసన్నవదనం శాన్తం పరితుష్టం నిరన్తరమ్
ప్రసన్నమైన ముఖంతో, శాంతంగా, ఎప్పుడూ సంతృప్తిగా ఉండే గురువును—
ధ్యాత్వైవం గురుమారాధ్య హృత్పద్మే నిర్మలే సితే
ఈ విధంగా ధ్యానించి, హృదయంలోని స్వచ్ఛమైన తెల్ల పద్మంలో గురువును ఆరాధించాలి.
యస్య దేవస్య యద్ధ్యానం యద్రూపం తద్విచిన్తయేత్
ఏ దేవునికి, ఏ రూపం, ఏ విధమైన ధ్యానం అవసరమో, దానినే మనసులో ఊహించాలి.
ఆదౌ ధ్యాత్వా గురుం నత్వా సంపూజ్య విధిపూర్వకమ్ 1.26.
ముందుగా గురువును ధ్యానించి, నమస్కరించి, నియమంగా పూజ చేయాలి.
గురుప్రదర్శితో దేవో మన్త్రపూజావిధిర్జపః
గురు చూపిన దేవుడు, మంత్రపూజ విధానం, జపం— ఇవన్నీ పాటించాలి.
గురుర్బ్రహ్మా గురుర్విష్ణుర్గురుర్దేవో మహేశ్వరః
గురు బ్రహ్మ, గురు విష్ణు, గురు దేవుడు మహేశ్వరుడు.
గురుర్వాయుశ్చ వరుణో గురుర్మాతా పితా సుహృత్
గురు వాయువు, వరుణుడు, గురు తల్లి, తండ్రి, స్నేహితుడు కూడా.
అభీష్టదేవే రుష్టే చ సమర్థో రక్షణే గురుః
ఇష్టదేవుడు కోపించుకున్నా, కాపాడగలవాడు గురువే.
యస్య తుష్టో గురుః శశ్వజ్జయస్తస్య పదే పదే
గురువు సంతోషిస్తే, ప్రతి అడుగులోనూ విజయమే కలుగుతుంది.
న సంపూజ్య గురుం దేవం యో మూఢః పూజయేద్ భ్రమాత్
గురువును గౌరవించకుండా, దేవుణ్ణి పూజించే వాడు మూర్ఖుడు.
సామవేదే చ భగవానిత్యువాచ హరిః స్వయమ్
సామవేదంలో భగవాన్ హరి తానే ఇలా ఉపదేశించాడు.
గురుమిష్టం స్వయం ధ్యాత్వా స్తుత్వా వై సాధకో మునే
ఇష్టమైన గురువును ధ్యానించి, స్తుతించి, సాధకుడు, ఓ మునీశ్వరా—
జలం జలసమీపం చ సరన్ధం ప్రాణిసన్నిధిమ్
నీరు, నీటి సమీపం, చెరువు, జీవులు ఉన్న ప్రదేశం—
హలోత్కర్షస్థలం చైవ సస్యక్షేత్రం చ గోష్ఠకమ్ 1.26.
ఎక్కడ హలాన్ని లాగుతారో, పంట పొలాలు, గోశాల— ఇవన్నీ.
గ్రామాద్యభ్యన్తరం చైవ నృణాం గృహసమీపకమ్
పల్లె లోపల, మనుషుల ఇళ్ల దగ్గర ఉన్న ప్రదేశాలు,
క్రీడాస్థలం మహారణ్యం మంచకాధఃస్థలం తథా
ఆట స్థలాలు, పొడవాటి అడవులు, మంచం క్రింద నేల కూడా,
దూర్వాస్థానం కుశస్థానం వల్మీకస్థానమేవ చ
దర్భ గడ్డి, దూవ గడ్డి, పుట్టలు ఉన్న చోట్లు,
ఏతత్సర్వం పరిత్యజ్య సూర్య్యతాపవివర్జితమ్
ఈ అన్నిటిని వదిలి, ఎండ తాకని ప్రదేశాన్ని ఎంచుకోవాలి.
పురీషమూత్రోత్సర్గం చ దివా కుర్యాదుదఙ్ముఖః
పగలు సమయంలో ఉత్తర దిక్కు చూసి మలమూత్ర విసర్జన చేయాలి.
మౌనీ భూత్వా చ నిశ్వాసం యథా గన్ధో న సఞ్చరేత్
నిశ్శబ్దంగా ఉండి, దుర్గంధం వ్యాపించకుండా శ్వాస వదిలాలి.