సత్యకస్య వచః శ్రుత్వా వసన్తం తత్ర సంసది । స్వర్ణసింహాసనస్థం చ వసుదేవమువాచ సః
సత్యకుని మాటలు విని, అక్కడ సభలో ఉన్నవాడు, బంగారు సింహాసనంపై కూర్చున్న వసుదేవునితో మాట్లాడాడు.
కంమ ఉవాచ తత్తవజ్ఞో నీతిశాస్త్రాణాం త్వముపాయవిశారదః । వ్రజ నన్దవ్రజం బన్ధో వసుదేవ ముతాలయమ్
కంసుడు ఇలా అన్నాడు: నీవు సత్యాన్ని తెలిసినవాడవు, నీతిశాస్త్రాల్లో నిపుణుడవు, యుక్తులు తెలిసినవాడవు. స్నేహితుడా! నీవు నందుని వ్రజకు, వసుదేవుని ఇంటికి వెళ్ళు.
వృషభానం చ నన్దం చ బలం చ నన్దనన్దనమ్ । శీఘ్రమానయ యజ్ఞేఽత్ర సర్వం గోకులవాసినమ్
వృషభాను, నందుడు, బలరాముడు, నందుని కుమారుడు, గోకులంలో నివసించే అందరినీ యజ్ఞానికి త్వరగా ఇక్కడికి తీసుకొమ్ము.
గృహీత్వా పత్రికాం దూతా గచ్ఛన్తు చ చతుర్దిశ్మ్ । నృపాన్మునిగణాన్సర్వాన్కర్తుం విజ్ఞాపనం ముదా
పత్రికను తీసుకొని, దూతలు నాలుగు దిక్కులకూ వెళ్లి, రాజులు, మునుల గుంపులను ఆనందంగా ఆహ్వానించాలి.
నృపస్య వచనం శ్రుత్వా శుష్కకణ్ఠోష్ఠతాలుకః । ఉవాచ వచనం బ్రహ్మన్ హృదయేన విదూషతా
రాజు ఆజ్ఞ విని, ఎండిన గొంతుతో, పెదవులతో, నాలుకతో, హృదయంలో బాధతో, బ్రాహ్మణా! అతడు ఇలా అన్నాడు.
వసుదేవ ఉవాచ నియుక్తమత్ర రాజేన్ద్ర గమనం మమ సాంప్రతమ్ । విజ్ఞాపితుం నన్దవ్రజం నన్దం వా నన్దనన్దనమ్
వసుదేవుడు ఇలా అన్నాడు: రాజేంద్రా! నన్ను ఇప్పుడు నందుని వ్రజకు, నందుని వద్దకు, లేదా నందుని కుమారుని వద్దకు వెళ్లమని నియమించారు.
యద్యాయాతో నన్దపుత్రో యాగో తే చ మహోత్సవే । అవశ్యం తద్విరోధశ్చ భవిష్యతి త్వయా సహ
నందుని కుమారుడు నీ మహోత్సవానికి వస్తే, తప్పకుండా నీకు అతనికి మధ్య విరోధం కలుగుతుంది.
తమహం చ సమానీయ కారయిష్యామి సంయుతమ్ । ఇతి మే న హి భద్రం చ విధ్నస్తస్య తవాపి చ
నేను అతనిని ఇక్కడికి తీసుకొస్తే, కలహం కలుగుతుంది. అలా అయితే నాకు మేలు కలగదు, అతనికీ, నీకూ ఎలాంటి విఘ్నం ఉండదు.
పిత్రాఽఽనోతో మృతః కృష్ణ ఇతి సర్వో వదిష్యతి । వసుదేవః సుతద్వారా జఘాన నృపమేవ చ
అందరూ 'కృష్ణుడు తన తండ్రిచేత మరణించాడు' అని చెప్పుకుంటారు. వసుదేవుడు తన కుమారుడి ద్వారా రాజును చంపాడు.
ద్వయోరేకతరస్యాపి సద్యో మృత్యుర్భవిష్యతి । పతిష్యన్తి చ శూరాశ్చ నాస్తి యుద్ధం నిరామిషమ్
ఈ ఇద్దరిలో ఒకరు వెంటనే చనిపోతారు. యుద్ధం రక్తపాతం లేకుండా జరగదు కాబట్టి వీరులు పడిపోతారు.
వసుదేవవచః శ్రుత్వా రక్తపఙ్కచలోచనః । ఖడ్గం గృహీత్వా తం హన్తుం ప్రయయౌ నృపతీశ్వరః
వసుదేవుని మాటలు విని, కోపంతో కళ్లు ఎర్రబడిన రాజు, ఖడ్గాన్ని పట్టుకుని వసుదేవుని చంపడానికి బయలుదేరాడు.
హాహేతి కృత్వా పుత్రం చ వారయామాస తత్క్షణమ్ । ఉగ్రసేనో మహారాజమతీవ బలవాన్మునే
'హాయ్!' అని అరవడంతో పాటు, ఆ క్షణంలో తన కుమారుడిని ఆపాడు. మహాబలుడు ఉగ్రసేనుడు, ఓ మునివరా, అతడిని నిలిపాడు.
స్వపీఠాద్వసుదేవశ్చ కోపావిష్టో గృహం యయౌ । అక్రూరం ప్రేరయామాస గన్తుం నన్దవ్రజం నృపః
వసుదేవుడు కోపంతో తన ఆసనాన్ని వదిలి ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. రాజు అక్రూరుడిని నందుని వ్రజానికి పంపమని ఆదేశించాడు.
దూతాన్ప్రస్థాపయామాస శీఘ్రం ప్రతిదిశం తథా । ఆయయుర్మునయః సర్వే నృపశ్చ సపరిచ్ఛదా
అతడు దూతలను అన్ని దిశలకు త్వరగా పంపించాడు. అందరు మునులు వచ్చారు, రాజు తన పరివారంతో కలిసి వచ్చాడు.
దిక్పాలాశ్చ సురాః సర్వే బ్రాహ్మణాశ్చ తపస్వినః । సనకశ్చ సనన్దశ్చ వోఢుః పఞ్చశిఖస్తథా
అన్ని దిక్పాలకులు, దేవతలు, బ్రాహ్మణులు, తపస్సు చేసే వారు, అలాగే సనకుడు, సనందుడు, వోఢు, పంచశిఖుడు కూడా వచ్చారు.
సనత్కుమారో భగవాన్ప్రజ్వలన్బ్రహ్మతేజసా । కపిలశ్చాసురిః పైలః సుమన్తుశ్చ సనాతనః
బ్రహ్మతేజంతో ప్రకాశించే సంసత్కుమారుడు, కపిలుడు, ఆసురి, పైలుడు, సుమంతుడు, సనాతనుడు కూడా వచ్చారు.
పులహశ్చ పులస్త్యశ్చ భృసుశ్చ క్రతురఙ్గిరాః । మరీచిః కశ్యపశ్చైవ దక్షోఽత్రిశ్చ్యవనస్తథా
పులహుడు, పులస్త్యుడు, భృగువు, క్రతువు, అంగిరసుడు, మరీచి, కశ్యపుడు, దక్షుడు, అత్రి, చ్యవనుడు కూడా వచ్చారు.
భరద్వాజశ్చ వ్యాసశ్చ గౌతమశ్చ పరాశరః । ప్రచేతాశ్చ వసిష్ఠశ్చ సంవర్తశ్చ బృహస్పతిః
భరద్వాజుడు, వ్యాసుడు, గౌతముడు, పరాశరుడు, ప్రచేతసుడు, వశిష్ఠుడు, సంవర్తుడు, బృహస్పతి కూడా వచ్చారు.
కాత్యాయనో యాజ్ఞవల్క్యోఽప్యుత్తఙ్కః సౌభరిస్తథా । పర్వతో దేవలశ్చైవ జైగీషవ్యశ్చ జైమినిః
కాత్యాయనుడు, యాజ్ఞవల్కుడు, ఉత్తంకుడు, సౌభరి, పర్వతుడు, దేవలుడు, జైగీషవ్యుడు, జైమినీ కూడా వచ్చారు.
విశ్వామిత్రశ్చ సుతపాః పిప్పలః శాకటాయనః । జాబాలిర్జాఙ్గలిశ్చైవ పిశలిశ్చ శిలాలికః
విశ్వామిత్రుడు, సుతపుడు, పిప్పలుడు, శాకటాయనుడు, జాబాలుడు, జాంగలుడు, పిశలుడు, శిలాలికుడు కూడా వచ్చారు.
ఆస్తౌకశ్చ జగత్కారుస్తథా కల్యాణమిత్రకః । దుర్వాసా వామదేవశ్చ ఋష్యశ్రృఙ్గో విభాణ్డకః
ఆస్తౌకుడు, జగత్కారుడు, కల్యాణమిత్రుడు, దుర్వాసుడు, వామదేవుడు, ఋష్యశృంగుడు, విభాండకుడు కూడా వచ్చారు.
పథిః కవిః కణాదశ్చ గౌశికః పాణినిస్తథా । కౌత్సోఽద్యమర్షణశ్చైవ వాల్మీకిర్లోమహర్షణః
పథి, కవి, కనాదుడు, గౌశికుడు, పాణినీ, కౌత్సుడు, ఆద్యమర్షణుడు, వాల్మీకి, లోమహర్షణుడు కూడా వచ్చారు.
మార్కణడేయో మృకణ్డుశ్చ పర్శురామశ్చ సాంకృతిః । అగస్త్యశ్చ తథా వాన్తస్తథాఽన్యే మునయో మునే
మార్కండేయుడు, మృకండుడు, పరశురాముడు, సాంకృతి, అగస్త్యుడు, వంటుడు, ఇంకా ఇతర మునులు కూడా వచ్చారు, ఓ మునివరా.
సశిష్యాశ్చ సపుత్రాశ్చ బ్రాహ్మణాశ్చ తపస్వినః । జరాసంధో దన్తవక్రో దామ్భికో ద్రవిడాధిపః
తమ శిష్యులతో, కుమారులతో బ్రాహ్మణులు, తపస్సు చేసే వారు వచ్చారు. జరాసంధుడు, దంతవక్రుడు, దాంభికుడు, ద్రావిడాధిపతి కూడా వచ్చారు.
శిశుపాలో భీష్మకశ్చ భగదత్తశ్చ ముద్గలః । ధార్తరాష్ట్రో ధూమకేశో ధూమ్రకేతుశ్చ శమ్బరః
శిశుపాలుడు, భీష్మకుడు, భగదత్తుడు, ముద్గలుడు, ధృతరాష్ట్రుడు, ధూమకేశుడు, ధూమ్రకేతుడు, శంబరుడు కూడా వచ్చారు.
శల్యః సత్రాజితః శఙ్కుర్నృపాశ్చాన్యే మహాబలాః । భీష్మో ద్రోణః కృపాచార్యో హ్యశ్వత్థామా మహాబలాః
శల్యుడు, సత్రాజితుడు, శంకురు, ఇంకా ఇతర మహాబలశాలి రాజులు, భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కృపాచార్యుడు, అశ్వత్థాముడు వంటి మహావీరులు కూడా వచ్చారు.
భూరిశ్రవాశ్చ శాల్వశ్చ కైకేయః కౌశలస్తథా । సర్వాన్సంభాషయామాస మహారాజో యథోచితమ్ సత్యకో యజ్ఞదివసే చకార చ శుభక్షణమ్
భూరిశ్రవా, శాల్వ, కైకేయ, కౌశల—ఈ అందరినీ మహారాజు యథావిధిగా పలకరించాడు. యజ్ఞ దినాన సత్యకుడు శుభమైన కార్యాన్ని నిర్వహించాడు.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మo మహాo శ్రీకృష్ణజన్మఖo ఉత్తo నారదనాo కంసయజ్ఞ- కథానం నామ చతుఃషష్టితమోధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మవైవర్త పురాణంలో శ్రీకృష్ణ జన్మవిభాగంలో నారదుడు చెప్పిన కంసుని యజ్ఞకథ అనే అరవై నాల్గవ అధ్యాయం ముగిసింది.
అథ పఞ్చషష్టితమోఽధ్యాయః నారాయమ ఉవాచ కంసస్య వచనం శ్రుత్వా సోఽక్రూరో ధర్మిణాం వరః । ఉవాచ చౌద్ధవం శాన్తం శాన్తః ప్రహృష్టమానసః
ఇప్పుడు అరవై ఐదవ అధ్యాయం ప్రారంభమవుతుంది. నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: కంసుని మాటలు విని, ధర్మంలో అగ్రగణ్యుడైన అక్రూరుడు, తన మనస్సు ఆనందంతో నిండినవాడై, శాంతమైన ఉద్ధవునితో ఇలా చెప్పాడు.
అక్రూర ఉవాచ సుప్రభాతాఽద్య రజనీ బభూవ మే శుభం దినమ్ । తుష్టాశ్చ గురవో విబ్రా దేవా మామితి నిశ్చితమ్
అక్రూరుడు అన్నాడు: ఈ రాత్రి నాకు ఎంతో మంగళకరంగా గడిచింది; ఈ రోజు శుభదినం. నా గురువులు సంతోషించారు, దేవతలు కూడా నన్ను అనుగ్రహించారు—ఇది నాకు నిస్సందేహంగా తెలుసు.