కంస ఉవాచ మయా దృష్టో నిశీథే యో దుఃస్వప్నో హి భయప్రదః । నిబోధత బుధాః సర్వే బాన్ధవాశ్చ పురోహితాః
కంసుడు ఇలా అన్నాడు — నేను అర్ధరాత్రి సమయంలో భయంకరమైన చెడు కలను చూశాను. అందరూ జ్ఞానులు, బంధువులు, పురోహితులు, మీరు వినండి.
బిభ్రతీ రక్తపుష్పాణాం మాలాం సా రక్తచన్దనమ్ । రక్తామ్బనం ఖడ్గతీక్ష్ణం ఖర్పరం చ భయంకరమ్
ఆమె ఎర్ర పువ్వులతో చేసిన హారాన్ని, ఎర్ర చందనం, ఎర్ర వస్త్రాలు ధరించి, పదునైన ఖడ్గాన్ని, భయంకరమైన ఖపాలాన్ని పట్టుకుని ఉంది.
ప్రకృత్యాట్టాట్టహాసం చ లోలజిహ్వా భయంకరీ । అతీవ వృద్ధా కృష్ణాఙ్గీ నగరే మమ నృత్యతి
ఆమె సహజంగా గట్టిగా నవ్వుతూ, నాలుక బయటకు పొడవగా, భయపెట్టేలా, చాలా వృద్ధురాలిగా, నల్లని శరీరంతో, నా పట్టణంలో నాట్యం చేస్తోంది.
ముక్తకేశీ ఛిన్ననాసా కృష్ణా కృష్ణామ్బారప్రియా । విధవా సా మహాశూద్రీ మామాలిఙ్గితుమిచ్ఛతి
ఆమె జుట్టు విప్పి ఉంది, ముక్కు కోసి ఉంది, నల్లగా ఉంది, నల్ల వస్త్రాలు ఇష్టపడుతుంది. ఆ విధవ, నీచజాతి మహిళ నన్ను ఆలింగనం చేయాలని ప్రయత్నించింది.
మలినం చైలఖణ్డం చ బిభ్రతీ రూక్షమూర్ధజాన్ । దధతీ చూర్ణతిలకం కపోలై మమ వక్షసి
ఆమె మురికి వస్త్రపు ముక్కను ధరించి, రప్పటి జుట్టుతో, తన చెక్కెళ్లపై పొడి తిలకం పెట్టుకుని, అవి నా ఛాతిపై నొక్కింది.
కృష్ణవర్ణాని పక్వాని చ్ఛిన్నభిన్నాని సత్యక । పతన్తి కృత్వా శబ్దాంశ్చ శశ్వత్తాలఫలాని చ
సత్యకా! నల్లగా, పండిన, చీలిపోయిన తాళపండ్లు పదే పదే శబ్దంతో నేలపై పడిపోతున్నాయి.
కుచైలో వికృతాకారో మ్లేచ్ఛో హి రూక్షమూర్ధజః । దదాతి మహ్యం భూషాయాం ఛిన్నభిన్నకపర్దకాన్
చెత్తదుస్తులు వేసుకున్న, వికారమైన రూపంతో, రప్పటి జుట్టుతో ఉన్న ఓ విదేశీయుడు నాకు విరిగిపోయిన, చీలిపోయిన కౌడీలను అలంకారంగా ఇచ్చాడు.
మహారుష్టా చ దివ్యా స్త్రీ పతిపుత్రవతీ సతీ । బభఞ్జ పూర్ణకుమ్భం చ సాఽభిశప్య పునః పునః
ఒక దివ్యకోపంతో ఉన్న, భర్త, పిల్లలు ఉన్న పతివ్రతా స్త్రీ, నన్ను పదే పదే శపిస్తూ, ఒక నిండిన కుంభాన్ని పగులగొట్టింది.
అమ్లానామోండూమాలాం చ రక్తచన్దనచర్చితామ్ । దదాతి మఙ్యం విప్రశ్చ మహారుష్టోఽతిశప్య చ
ఒక కోపంతో ఉన్న బ్రాహ్మణుడు, నన్ను చాలా శపించి, ఎండిపోయిన దర్భమాలను, ఎర్ర చందనం పూసినదాన్ని నాకు ఇచ్చాడు.
క్షణమఙ్గారవృష్టిశ్చ భస్మవృష్టిః క్షణం క్షణమ్ । క్షణం క్షణం రక్తవృష్టిర్భవేచ్చ నగరే మమ
కొన్ని క్షణాలు అగ్నికణాల వర్షం, మరికొన్ని క్షణాలు బూడిద వర్షం, ఇంకొన్ని క్షణాలు నా పట్టణంలో రక్త వర్షం కురిసింది.
వానరం వాయసం శ్వానం భల్లూకం సూకరం ఖరమ్ । పశ్యామి వికటాకారం శబ్దం కుర్వన్తముల్బణమ్
నేను వానరాలు, కాకులు, కుక్కలు, ఎలుగుబంట్లు, పందులు, గాడిదలు — వీటన్నిటినీ వికారమైన రూపంతో, భయంకరమైన శబ్దాలు చేస్తూ చూశాను.
పశ్యామి శుష్కకాష్ఠానాం రాశిమమ్లానకజ్జలమ్ । అరుణోదయవేలాయాం కపీంశ్చిన్ననఖాని చ
నేను ఎండిపోయిన, నల్లగా మారిన చెక్కల గుట్టను చూశాను. ఉదయ వేళ, వాయిదా అయిన వానరాలు, విరిగిన గోళ్లతో కనిపించాయి.
పీతవస్త్రపరిధానా శుక్లచన్దనచర్చితా । బిభ్రతీ మాలతీమాలాం రత్నభూషణభూషితా
పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, తెల్ల చందనం పూసుకుని, మల్లెపూల హారం వేసుకుని, రత్నాల ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన ఒక స్త్రీ,
క్రీడాకమలహస్తా సా సిన్దూరబిన్దుశోభితా । కృత్వాఽభిశాపం మాం రుషటా యాతి మన్మన్దిరాత్సతీ
ఆమె చేతిలో ఆట కోసం కమలాన్ని పట్టుకుని, సింధూరపు బొట్టు మెరిసిపోతూ, కోపంతో నన్ను శపించి, ఆ పతివ్రత నా మందిరం నుండి వెళ్లిపోయింది.
పాశహస్తాంశ్చ పురుషాన్ముక్తకేశాన్భయంకరాన్ । అతిరూక్షాంశ్చ పశ్యామి విశాతో నగరం మమ
నా ఊర్లోకి కొంతమంది చేతుల్లో కట్టులు పట్టుకుని, జుట్టు ఊడి, భయంకరంగా, చాలా క్రూరంగా కనిపిస్తున్న పురుషులు ప్రవేశిస్తున్నారని నేను చూస్తున్నాను.
నగ్ననారీ సుక్తకేశీ నృత్యన్తీ చ గృహే గృహే । అతీవ వికృతాకారాం పశ్యామి సస్మితాం సదా
ప్రతి ఇంట్లో జుట్టు ఊడిపోయిన, నగ్నంగా, రూపం భయంకరంగా ఉన్న, కానీ నవ్వుతూ నాట్యం చేస్తున్న మహిళలను నేను ఎప్పుడూ చూస్తుంటాను.
ఛిన్ననాసా చ విధవా మహాశూద్రీ దిగమ్బరా । సా తైలాభ్యఙ్గితం మాం చ కరోత్యతిభయంకరీ
ముక్కు కోసిన, పెద్ద శూద్ర వితంతువు, నగ్నంగా, నన్ను నూనెతో భయపెట్టేలా పూస్తున్నదాన్ని నేను చూస్తున్నాను.
నిర్వాణాఙ్గారయుక్తాశ్చ భస్మబూర్ణా దిగమ్బరా । అతిప్రభాతసమయే చిత్రాః పశ్యామి సస్మితాః
అతి తెల్లవారుజామున, బూడిదతో పూసుకుని, అగ్నికణాల ముద్రలు ఉన్న, నగ్నంగా, విచిత్రంగా నవ్వుతూ ఉన్నవారిని నేను చూస్తున్నాను.
పశ్యామి చ వివాహం చ నృత్యగీతమనోహరమ్ । రక్తవస్త్రపరీధానాన్పురిషాన్రక్తమీర్ధజాన్
నా ఊరిలో ఎక్కడ చూసినా, ఆకర్షణీయమైన నృత్యం, పాటలతో కూడిన పెళ్లి, ఎర్ర వస్త్రాలు ధరించిన పురుషులు, వారి జుట్టు ఎర్రగా మరిగినట్టు కనిపిస్తున్నారని నేను చూస్తున్నాను.
రక్తం వమన్తం పురుషం నృత్యన్తం నగ్నముల్బణమ్ । ధావన్తం చ శయానం చ పశ్యామి సస్మితం సదా
ఎప్పుడూ నగ్నంగా, భయంకరంగా ఉన్న ఒక పురుషుడు రక్తం వాంతి చేస్తూ, నాట్యం చేస్తూ, పరుగెత్తుతూ, పడుకుని, నవ్వుతూ ఉన్నాడని నేను చూస్తుంటాను.
రాహుగ్రస్తం చ గగనే మణ్డలం చన్ద్రసూర్యయౌః । ఏకకాలేచ పశ్యామి సర్వగ్రాసం చ బాన్ధవాః
ఒకేసారి ఆకాశంలో రాహువు సూర్య చంద్రులను మింగుతున్నదాన్ని, నా బంధువులందరినీ పూర్తిగా నశించిపోతున్నదాన్ని నేను చూస్తున్నాను.
ఉల్కాపాతం ధూమకేతుం భూకమ్పం రాష్ట్రవిప్లవమ్ । ఝఞ్ఝావాతం మహోత్పాతం పశ్యామి చ పురోహిత
ఓ పురోహితా, నేను ఉల్కలు పడటం, ధూమకేతువు, భూకంపం, రాజ్యం నాశనం, బలమైన గాలులు, పెద్ద విపత్తులు జరుగుతున్నట్లు చూస్తున్నాను.
వాయునా ఘూర్ణమానాంశ్చ చ్ఛిన్నస్కన్ధాన్మహీరుహాన్ । పతితాన్పర్వతాశ్చైవ పశ్యామి పృథివీతలే
వాయువుతో ఊగిపోతున్న, కొమ్మలు విరిగిన చెట్లు, నేలపై పడిపోయిన పర్వతాలను నేను చూస్తున్నాను.
పురుషం ఛిన్నశిరసం రృత్యన్తం నగ్నముచ్ఛ్రితమ్ । ముణ్డమాలాకరం ఘోరం పశ్యామి చ గృహే గృహే
ప్రతి ఇంట్లో తల కత్తిరించబడి, నగ్నంగా, భయంకరంగా, ముండమాల ధరించి, నాట్యం చేస్తున్న పురుషుడిని నేను చూస్తున్నాను.
దగ్థం సర్వాశ్రమం భక్మపూర్ణమఙ్గారసంకులమ్ । హాహాకారం చ కుర్వన్తం సర్వం పశ్యామి సర్వతః
అన్ని ఆశ్రమాలు కాలిపోయి, బూడిద, అగ్నికణాలతో నిండిపోయి, ఎక్కడ చూసినా హాహాకారం వినిపిస్తున్నదాన్ని నేను చూస్తున్నాను.
ఇత్యేవముక్త్వా రాజా స విరరామ సభాతలే । దృషద్వా (శ్రృత్వా) స్వప్తం బాన్ధవాశ్చ న తముక్త్వానిశశ్వసుః
ఇలా చెప్పిన తరువాత రాజు సభలో మౌనంగా ఉన్నాడు. అతని కల విని బంధువులు ఏమీ చెప్పకుండా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ ఉండిపోయారు.
జహార చేతనాం సద్యః సత్యకశ్చ పురోహితః । మత్వా వినాశం కంసస్య యజమానస్య నారద
నారదా, కంసుని నాశనం ఖచ్చితమని భావించి, పురోహితుడు సత్యకుడు వెంటనే హుషారు కోల్పోయాడు.
రురోద నారీవర్గశ్చ పితా మాతా చ శోకతః । మేనే వినాశకాలం చ సద్యః స్వయముపస్థితమ్
మహిళలు ఏడవడం మొదలుపెట్టారు. రాజు తండ్రి తల్లి దుఃఖంతో, నాశనం సమయం వెంటనే వచ్చిందని నమ్మారు.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మo మహాo శ్రీకృష్ణజన్మఖo ఉత్తo నారదనాo కంసదుఃఖప్న- కథనం నామ త్రిషష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మవైవర్త మహాపురాణంలో శ్రీకృష్ణ జన్మఖండంలో నారదుడు చెప్పిన కంసుని దుఃఖ కల వివరించే అరవై మూడు అధ్యాయం ముగిసింది.
అథ చతుఃషష్టితమోఽధ్యాయః నారాయణ ఉవాచ సర్వ కృత్వా పరామర్శం సత్యకశ్చ పురోహితః । బుద్ధిమాఞ్ఛుక్రశిష్యశ్చ తమువాచ హితం మునే
ఇప్పుడు అరవై నాలుగు అధ్యాయం ప్రారంభమైంది. నారాయణుడు ఇలా చెప్పాడు: అన్నీ ఆలోచించిన తరువాత, తెలివైన పురోహితుడు, శుక్రుని శిష్యుడు సత్యకుడు, ఆ మునికి మేలైన మాటలు చెప్పాడు.