గమనం రమణీయం చ గచఖఞ్జనభఞ్జనమ్ । అహో వాక్యం సుమధురం పీయూషాదపి దుర్లభమ్
నీ నడక ఎంత అందంగా ఉంది, హంస, ఏనుగు గర్వాన్ని కూడా తుడిపాడేలా ఉంది. నీ మాటలు ఎంత మధురంగా ఉన్నాయి, అమృతానికి కూడా దొరకని రుచిగా ఉన్నాయి.
కిమహో విపులశ్రోణీ కామాధారా మనోహరా । కామదా కాముకాయైవ మునిమానసమోహినీ
నీ విస్తారమైన నడుము ఎంత ఆకర్షణీయంగా ఉంది, కోరికలకు నిలయంగా ఉంది. కామంతో ఉన్నవారికి ఆనందాన్ని ఇస్తూ, మునుల మనసులను కూడా మోహింపజేస్తుంది.
అతీవ కఠినా పీనా రమ్భాస్చ మ్భవిడమ్బితా । అహో నితమ్బయుగులం వర్తులం చన్ద్రబిమ్బవత్
నీ నడుము ఎంత గట్టిగా, పుష్టిగా ఉంది, అరటి కాండాన్ని తలపిస్తోంది. నీ రెండు నితంబాలు వృత్తాకారంగా, చంద్రబింబంలా మెరిసిపోతున్నాయి.
శ్రీయుక్తం శ్రీఫలయుగతుల్యం తే స్తనయుగ్మకమ్ । అత్యున్నతం సుకఠినం త్రైలోక్యచిత్తమోహనమ్
నీ రెండు వక్షోజాలు శ్రీతో నిండినవి, లక్ష్మీ ఫలాలను తలపించేలా ఉన్నాయి. అవి ఎంతో ఎత్తుగా, గట్టిగా ఉండి, మూడు లోకాల మనసులను కూడా మోహింపజేస్తున్నాయి.
అహో కిం వా తపస్తేపే గౌతమశ్చ తపోధనః । సంప్రాప యత్ఫలేనైవ సుదతీం సున్దరీం వరామ్
ఓహో! గౌతముడు ఎంతటి తపస్సు చేశాడో, ఆ తపస్సు ఫలితంగా నువ్వంటి మధురమైన నవ్వుతో, అందమైన భార్యను పొందాడు.
నిషేవ్య ప్రకృతిం దుర్గా విష్ణుమాయాం సనాతనీమ్ । లక్ష్మీం చ లక్ష్మీసదృశీమీదృశీం ప్రాప పద్మినీమ్
దుర్గాదేవిని, విష్ణుమాయ అయిన శాశ్వత శక్తిని, లక్ష్మీదేవిని సేవించి, లక్ష్మీతో సమానమైన నిన్ను, పద్మిని అయిన నిన్ను పొందాడు.
సుకోమలాం సువదనాం లలనాం నలినాననామ్ । శుద్ధాం చ సుదతీం శ్యామాం న్యగ్రోధదలమధ్యమామ్
నువ్వు ఎంత మృదువుగా, అందమైన ముఖంతో, కమలముఖి, పవిత్రంగా, మధురమైన నవ్వుతో, నల్లని వర్ణంతో, వటవృక్ష దళంలాంటి తొడలతో ఉన్నావు.
త్వత్పాలనం చ జానామికామశాస్త్రవిచక్షణః । కామో వా కాముకశ్చన్ద్ర కిం త్వా జానాతి గౌతమః
నేను ప్రేమశాస్త్రంలో నిపుణుడిని, నిన్ను ఎలా సంరక్షించాలో నాకు బాగా తెలుసు. కానీ గౌతముడు, లేదా మన్మథుడు, లేదా చంద్రుడు కూడా నిన్ను నన్ను మించినవిధంగా తెలుసారా?
మాం ప్రశంసన్తి నిత్యం తే కామశాస్త్రవిచక్షణాః । ఉర్వశ్యాద్యశ్చాప్సరసో మాం ప్రశంసన్తి సంతతమ్
ప్రేమశాస్త్రంలో నిపుణులైన వారు నన్ను ఎప్పుడూ ప్రశంసిస్తారు. ఉర్వశి మొదలైన అప్సరసలు కూడా నన్ను ఎల్లప్పుడూ మెచ్చుకుంటారు.
దాసిం కృత్వా చ దాస్యామి శచీం తుమ్యం వరాననే । త్రైలోక్యలక్ష్మీ విపులాం గృహణ త్యజ గౌతమమ్
శచిని నీ దాసిగా చేసుకుని, నేను ఆమెను నీకు ఇస్తాను, ఓ సుందరీ! మూడు లోకాల సంపదను స్వీకరించు, గౌతముణ్ణి వదిలిపెట్టు.
అనభిజ్ఞం కామశాస్త్రే దుర్బలం చ తపస్వినమ్ । అవ్యవాహార్య నిష్కామం నారాయణపరాయణమ్
కామశాస్త్రంలో అనుభవం లేని వాడు, తపస్సులో బలహీనుడు, లోకవ్యవహారాలకు పనికిరాని వాడు, ఆశలేని వాడు, నారాయణునికి పరాయణుడై ఉండేవాడు—
అవిదగ్ధో విధాతా చ యోజయామామ యోఽక్షమమ్ । ఈదృశీం కాముకీం రమ్యాం దదాతి చ తపస్వినే
అటువంటి పనికిరాని తపస్వికి, వేదనూ తెలియని బ్రహ్మ దేవుడు, కొన్నిసార్లు అత్యంత ఆకర్షణీయమైన, కామంతో నిండిన స్త్రీని ఇచ్చి కలిపేస్తాడు.
ఇత్యుక్త్వా కాముకః శక్రః పపాత చరణే మృదా । తమువాచ మహాసధ్వీ వేదోక్తం చ యథౌచితమ్
ఇలా చెప్పి, కామంతో ఉన్న ఇంద్రుడు ఆమె పాదాలకు పడిపోయాడు. ఆ మహాసతీ వేదప్రకారం యోగ్యంగా అతనితో మాట్లాడింది.
అహల్యోవాచ అభాగ్యాద్బ్రహ్మణశ్చాపి మరీచేశ్చ తపస్వినః । అభాగ్యాత్కశ్యపస్యాపి త్వం పుత్రః పాపమానసః
అహల్యా ఇలా చెప్పింది— 'నీ దురదృష్టం వల్లే నీవు బ్రహ్మదేవుడి, తపస్వి మరీచి, దురదృష్టవంతుడైన కశ్యపుని కుమారుడవయ్యావు. అయినా నీ మనసు పాపంతో నిండిపోయింది.'
కిం తజ్జపేన తపసా మౌనేన చ వ్రతేన చ । సురార్చనేన తీర్థేన స్త్రీభిర్యస్య మనోహృతమ్
స్త్రీల వల్ల మనస్సు ఆకర్షితమయ్యే వారికి జపం, తపస్సు, మౌనం, వ్రతాలు, దేవతారాధన, తీర్థయాత్రలు—ఇవి అన్నీ వృథా.
స్త్రీరూపం నిర్మితం సృష్టౌ మోహాయ కామినాం మనః । అన్యథా న భవేత్సృష్టిః స్రష్టా తేనే పురాఽఽజ్ఞయా
ఈ లోకంలో కామంతో ఉన్నవారి మనస్సును మాయలో పడేయడానికి స్త్రీరూపాన్ని సృష్టించారు. లేనిపక్షంలో సృష్టి కొనసాగేది కాదు. అందుకే సృష్టికర్త అప్పుడే ఆ విధంగా నిర్ణయించాడు.
సర్వ మాయాకరణ్డశ్చ ధర్మమార్గార్గలం నృణామ్ । వ్యవధానం చ తపసాం దోషాణామాశ్రయం పరమ్
అతడికి ఆమె మాయలోని తేనెవంటిది, ధర్మమార్గానికి అడ్డుకట్ట, తపస్సుకు అడ్డుపడేది, దోషాలకు పరమాశ్రయం.
కర్మబన్ధనిబద్ధానాం నిగడం కఠినం స్మృతమ్ । ప్రదీపరూపం కీటానాం మీనానాం బడిశం యథా
కర్మబంధనంలో చిక్కుకున్నవారికి ఆమె గట్టి సంకెళ్లు వంటిది. అది పురుగులకు దీపం లాంటిది, చేపలకు వల లాంటిది.
విషకృమ్భం దుగ్ధముఖమారమ్భే మధునోపమమ్ । పరిణామే దుఃఖబీజం సోపానం నరకస్య చ
ఆమె పాలలో దాగిన విషంలా, మొదట తేనెలా తీయగా అనిపిస్తుంది. కానీ చివరికి బాధలకు విత్తనంగా, నరకానికి మెట్టిలా మారుతుంది.
ఋషయః సనకాద్యాశ్చ నోద్వాహం చక్రురీప్సిత్మ్ । పరస్త్రీషు మనో యేషాం తేషాం సర్వ చ నిష్ఫలమ్
సనకాది ఋషులు తమకు ఇష్టమైన పెళ్లి చేసుకోలేదు. ఇతరుల భార్యలపై మనస్సు పెట్టినవారికి ఏదీ ఫలించదు.
పరస్త్రీసేవనం శక్ర ఇహైవాత్యయశస్కనమ్ । పరత్ర నరకం ఘోరం దదాతి కాముకాయ చ
ఇంద్రా! పరస్త్రీతో సంబంధం కలిగి ఉండటం వల్ల ఇక్కడే నాశనం, పరలోకంలో ఘోరమైన నరకం లభిస్తుంది.
ఇత్యుక్తవా చ మహాసాధ్వీ విహాయ తం చ కాముకమ్ । ప్రయయౌ స్వగృహం తూర్ణ గృహిణీ గౌతమస్య చ
ఇలా చెప్పి ఆ మహాసతీ, ఆ కామంతో ఉన్నవాడిని వదిలేసి, త్వరగా తన ఇంటికి—గౌతముని భార్యగా—వెళ్లిపోయింది.
తత్సర్వ కథయామాస గౌతమాయ తపస్వినే । తస్థౌ ప్రహస్య స మునిర్మహన్ద్రం చ వినిన్ద్య చ
ఆమె జరిగినదంతా తపస్వి గౌతమునికి చెప్పింది. ఆ ముని నవ్వుతూ అక్కడే ఉండిపోయాడు, దేవేంద్రుని నిందించాడు.
ఏకదా గౌతమః శీఘ్రం జగామ శంకరాలయమ్ । శక్రో గౌతమరూపేణ తాం సంభోగం చకార సః
ఒకసారి గౌతముడు త్వరగా శంకరుని ఆలయానికి వెళ్లాడు. ఆ సమయంలో ఇంద్రుడు గౌతముని రూపంలో వచ్చి ఆమెతో సహవాసం చేశాడు.
సర్వ జ్ఞాత్వా చ సర్వజ్ఞః మన్దిరద్వారమాయయౌ । నిర్గచ్ఛన్తం మహేన్దం చ దదర్శ మునిపుంగవః
అన్ని తెలిసిన ఆ ముని, తన ఇంటి ద్వారానికి వచ్చి, బయటకు వెళ్తున్న మహేంద్రుణ్ని చూశాడు.
నగ్నామహల్యాం రహసి పీనశ్రోణిపయోధరామ్ । మునిః శశాప శకం చ భగాఙ్గశ్చ భవేతి చ
ఒంటరిగా, నగ్నంగా, పుష్టమైన నితంబాలు, వక్షోజాలతో ఉన్న అహల్యను చూసి, ఆ ముని ఇంద్రుణ్ని శపించాడు— 'నీకు స్త్రీ అవయవాలు కలుగుదు' అని.
కోపాచ్ఛశాప పత్నీం చ రుదతీం భయవిహ్వలామ్ । త్వం చ పాషాణరూపా చ మహారణ్యే భవేతి చ
కోపంతో, భయంతో ఏడుస్తున్న తన భార్యను కూడా శపించాడు— 'నీవు ఈ మహావనంలో రాయి రూపంలో మారిపోవాలి' అని.
యయౌ చ స్వగృహం శక్రో లజ్జైకతానమానసః । ఉవాచ మధురం భీతా స్వామినం శోకకర్శితా
లజ్జతో నిండిన మనసుతో ఇంద్రుడు తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. దుఃఖంతో కృశించిన అహల్య, భయంతో ఉన్న తన భర్తతో మధురంగా మాట్లాడింది.
అహల్యోవాచ మాం చ దాసీం చ నిర్దోషాం కథం త్యజసిధార్మిక । త్వం చ వేదవిదాం శ్రేష్ఠో విచారం కురు ధర్మతః
అహల్యా ఇలా చెప్పింది: నన్ను, నా దాసిని కూడా, మేము ఏ తప్పు చేయకపోయినా, నీవు ఎలా విడిచిపెడుతున్నావు ధార్మికుడా? నీవు వేదాలు తెలిసినవారిలో అగ్రగణ్యుడవు; ధర్మాన్ని బట్టి ఈ విషయంలో ఆలోచించు.
గౌతమ ఉవాచ త్వాం జానామి మనఃశుద్ధాం సువ్రతాం చ పతివ్రతామ్ । త్యక్ష్యామి చ తథాఽపి త్వాం పరవీర్యం చ బిభ్రతీమ్
గౌతముడు ఇలా అన్నాడు: నీ మనసు శుద్ధిగా ఉంది, నీవు మంచి వ్రతములు పాటించినవు, భర్తకు నమ్మకంగా ఉన్నావు అని నాకు తెలుసు. అయినా, నీవు పరపురుషుని బీజాన్ని మోస్తున్నావు కనుక, నేను నిన్ను విడిచిపెడతాను.