కలఙ్కరూపమిన్ద్రస్య తచ్చక్షుర్నికరం పరమ్ । యథా చనద్రే కలఙ్కశ్చ తానకాహరణాదభూత్
ఇంద్రుని శరీరంపై ఉన్న మచ్చలు అనంతరం అనేక కళ్లుగా మారాయి. చంద్రుని మీద అమృతాన్ని తీసుకున్నందుకు మచ్చ ఉన్నట్టే, ఇంద్రునికి కూడా అలాంటి మచ్చలు వచ్చాయి.
నారద ఉవాచ బ్రహ్మన్ కేన ప్రగారేణ జహార గౌతమప్రియామ్ । మహాసతీసమహల్యాం చ పూజ్యాం భువనపాదనీమ్
నారదుడు అడిగాడు: బ్రాహ్మణా, ఇంద్రుడు ఎలా గౌతముని ప్రియమైన మహాసతీ అహల్యను, భువనాధిపతులు పూజించే ఆమెను, తీసుకున్నాడు?
శుద్ధాశాయాం మహాభాగాం నిర్మలాం కమలాకలామ్ । ఏతద్వేదితుమిచ్ఛామి వద వేదవిదాం వర
వేదాన్ని బాగా తెలిసినవాడవు కదా, నీకు ఒక విషయం తెలుసుకోవాలని ఉంది. ఆమె ఎంతో పవిత్రమైన మనసుతో, మహత్తరమైన అదృష్టంతో, మలినములేని లక్ష్మీ భాగంగా ఉన్నదని చెబుతావా?
నారాయణ ఉవాచ పుష్కరే తీర్థయాత్రాయాం సూర్యపర్వణి నారద । తత్రాఽఽగతామహల్యాం చ దదర్శ పాకశాసనః
నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు — నారదా! పుష్కర తీర్థయాత్రలో, సూర్య పర్వదినాన, దేవేంద్రుడు అక్కడికి వచ్చిన అహల్యను చూశాడు.
సుస్మితాం సుదర్తీ శాన్తాం పీనక్షోణిపయోధరామ్ । మ్రర్చ్ఛామవాప చేన్ద్రశ్చ దృష్టిమాత్రేణ తత్త్క్షణాత్
ఆమె మధురమైన చిరునవ్వుతో, లోపల బాధతో, ప్రశాంతంగా, పుష్టిగా ఉన్న వక్షోజాలతో, భూమిలా విస్తారమైన నడుముతో కనిపించింది. ఆమెను చూసిన క్షణంలోనే ఇంద్రుడు మోహానికి లోనై, స్పృహ కోల్పోయాడు.
అథాపరదినే తాం చ దృష్ట్వా సన్దాకినీ తటే । ఏకాకినీం సుస్మిసాం చ స్నాతీం నగ్నాం సలజ్జితామ్
తర్వాత మరుసటి రోజు, సండాకినీ నది ఒడ్డున, ఒంటరిగా, మృదువుగా నవ్వుతూ, స్నానం చేస్తూ, సిగ్గుతో నిలుచున్న ఆమెను చూసాడు.
దృష్ట్వా శ్రోణిం స్తనయుగమతీవ విపులం హరిః । మూర్చ్ఛమవాప కామార్తో జహార చేతనాం పునః
ఆమె విస్తారమైన నడుము, పుష్టిగా ఉన్న వక్షోజాలను చూసి, హరిదేవుడు కామంతో మళ్ళీ స్పృహ కోల్పోయాడు.
క్షణేన చేతనాం ప్రాప్య గత్వా కామీ తదన్తికమ్ । ఉవాచ శ్లక్ష్ణయా వాచా వినయేన పతివ్రతామ్
కొంతసేపటికి స్పృహ తిరిగి వచ్చి, కోరికతో ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి, వినయంగా, మృదువుగా మాటలాడాడు, ఆమెను గౌరవిస్తూ పలికాడు.
మహేన్ద్ర ఉవాచ అహో గుణమహో రూపమహో కిం వా నవం వయః । అహో కిం వా ముఖశ్రీస్తే శరచ్చన్ద్రం వినిన్దతీ
మహేంద్రుడు ఇలా అన్నాడు — ఓహో! ఎంత గుణం! ఎంత అందం! ఎంత యవ్వనం! నీ ముఖ కాంతి శరదృతువులోని చంద్రునికన్నా మెరుగ్గా మెరిసిపోతుంది.
అహోకటాక్షం కుటిలం పుంసాం చిత్తవికర్షణమ్ । కిమహో లోచనం పద్మప్రభామోచనమీప్సితమ్
నీ చూపు ఎంత వక్రంగా, మనుషుల మనసులను ఆకర్షించేలా ఉంది! నీ కళ్ళు పద్మపు ప్రకాశాన్ని వెదజల్లాలని తహతహలాడుతున్నట్టు ఉన్నాయి.
గమనం రమణీయం చ గచఖఞ్జనభఞ్జనమ్ । అహో వాక్యం సుమధురం పీయూషాదపి దుర్లభమ్
నీ నడక ఎంత అందంగా ఉంది, హంస, ఏనుగు గర్వాన్ని కూడా తుడిపాడేలా ఉంది. నీ మాటలు ఎంత మధురంగా ఉన్నాయి, అమృతానికి కూడా దొరకని రుచిగా ఉన్నాయి.
కిమహో విపులశ్రోణీ కామాధారా మనోహరా । కామదా కాముకాయైవ మునిమానసమోహినీ
నీ విస్తారమైన నడుము ఎంత ఆకర్షణీయంగా ఉంది, కోరికలకు నిలయంగా ఉంది. కామంతో ఉన్నవారికి ఆనందాన్ని ఇస్తూ, మునుల మనసులను కూడా మోహింపజేస్తుంది.
అతీవ కఠినా పీనా రమ్భాస్చ మ్భవిడమ్బితా । అహో నితమ్బయుగులం వర్తులం చన్ద్రబిమ్బవత్
నీ నడుము ఎంత గట్టిగా, పుష్టిగా ఉంది, అరటి కాండాన్ని తలపిస్తోంది. నీ రెండు నితంబాలు వృత్తాకారంగా, చంద్రబింబంలా మెరిసిపోతున్నాయి.
శ్రీయుక్తం శ్రీఫలయుగతుల్యం తే స్తనయుగ్మకమ్ । అత్యున్నతం సుకఠినం త్రైలోక్యచిత్తమోహనమ్
నీ రెండు వక్షోజాలు శ్రీతో నిండినవి, లక్ష్మీ ఫలాలను తలపించేలా ఉన్నాయి. అవి ఎంతో ఎత్తుగా, గట్టిగా ఉండి, మూడు లోకాల మనసులను కూడా మోహింపజేస్తున్నాయి.
అహో కిం వా తపస్తేపే గౌతమశ్చ తపోధనః । సంప్రాప యత్ఫలేనైవ సుదతీం సున్దరీం వరామ్
ఓహో! గౌతముడు ఎంతటి తపస్సు చేశాడో, ఆ తపస్సు ఫలితంగా నువ్వంటి మధురమైన నవ్వుతో, అందమైన భార్యను పొందాడు.
నిషేవ్య ప్రకృతిం దుర్గా విష్ణుమాయాం సనాతనీమ్ । లక్ష్మీం చ లక్ష్మీసదృశీమీదృశీం ప్రాప పద్మినీమ్
దుర్గాదేవిని, విష్ణుమాయ అయిన శాశ్వత శక్తిని, లక్ష్మీదేవిని సేవించి, లక్ష్మీతో సమానమైన నిన్ను, పద్మిని అయిన నిన్ను పొందాడు.
సుకోమలాం సువదనాం లలనాం నలినాననామ్ । శుద్ధాం చ సుదతీం శ్యామాం న్యగ్రోధదలమధ్యమామ్
నువ్వు ఎంత మృదువుగా, అందమైన ముఖంతో, కమలముఖి, పవిత్రంగా, మధురమైన నవ్వుతో, నల్లని వర్ణంతో, వటవృక్ష దళంలాంటి తొడలతో ఉన్నావు.
త్వత్పాలనం చ జానామికామశాస్త్రవిచక్షణః । కామో వా కాముకశ్చన్ద్ర కిం త్వా జానాతి గౌతమః
నేను ప్రేమశాస్త్రంలో నిపుణుడిని, నిన్ను ఎలా సంరక్షించాలో నాకు బాగా తెలుసు. కానీ గౌతముడు, లేదా మన్మథుడు, లేదా చంద్రుడు కూడా నిన్ను నన్ను మించినవిధంగా తెలుసారా?
మాం ప్రశంసన్తి నిత్యం తే కామశాస్త్రవిచక్షణాః । ఉర్వశ్యాద్యశ్చాప్సరసో మాం ప్రశంసన్తి సంతతమ్
ప్రేమశాస్త్రంలో నిపుణులైన వారు నన్ను ఎప్పుడూ ప్రశంసిస్తారు. ఉర్వశి మొదలైన అప్సరసలు కూడా నన్ను ఎల్లప్పుడూ మెచ్చుకుంటారు.
దాసిం కృత్వా చ దాస్యామి శచీం తుమ్యం వరాననే । త్రైలోక్యలక్ష్మీ విపులాం గృహణ త్యజ గౌతమమ్
శచిని నీ దాసిగా చేసుకుని, నేను ఆమెను నీకు ఇస్తాను, ఓ సుందరీ! మూడు లోకాల సంపదను స్వీకరించు, గౌతముణ్ణి వదిలిపెట్టు.
అనభిజ్ఞం కామశాస్త్రే దుర్బలం చ తపస్వినమ్ । అవ్యవాహార్య నిష్కామం నారాయణపరాయణమ్
కామశాస్త్రంలో అనుభవం లేని వాడు, తపస్సులో బలహీనుడు, లోకవ్యవహారాలకు పనికిరాని వాడు, ఆశలేని వాడు, నారాయణునికి పరాయణుడై ఉండేవాడు—
అవిదగ్ధో విధాతా చ యోజయామామ యోఽక్షమమ్ । ఈదృశీం కాముకీం రమ్యాం దదాతి చ తపస్వినే
అటువంటి పనికిరాని తపస్వికి, వేదనూ తెలియని బ్రహ్మ దేవుడు, కొన్నిసార్లు అత్యంత ఆకర్షణీయమైన, కామంతో నిండిన స్త్రీని ఇచ్చి కలిపేస్తాడు.
ఇత్యుక్త్వా కాముకః శక్రః పపాత చరణే మృదా । తమువాచ మహాసధ్వీ వేదోక్తం చ యథౌచితమ్
ఇలా చెప్పి, కామంతో ఉన్న ఇంద్రుడు ఆమె పాదాలకు పడిపోయాడు. ఆ మహాసతీ వేదప్రకారం యోగ్యంగా అతనితో మాట్లాడింది.
అహల్యోవాచ అభాగ్యాద్బ్రహ్మణశ్చాపి మరీచేశ్చ తపస్వినః । అభాగ్యాత్కశ్యపస్యాపి త్వం పుత్రః పాపమానసః
అహల్యా ఇలా చెప్పింది— 'నీ దురదృష్టం వల్లే నీవు బ్రహ్మదేవుడి, తపస్వి మరీచి, దురదృష్టవంతుడైన కశ్యపుని కుమారుడవయ్యావు. అయినా నీ మనసు పాపంతో నిండిపోయింది.'
కిం తజ్జపేన తపసా మౌనేన చ వ్రతేన చ । సురార్చనేన తీర్థేన స్త్రీభిర్యస్య మనోహృతమ్
స్త్రీల వల్ల మనస్సు ఆకర్షితమయ్యే వారికి జపం, తపస్సు, మౌనం, వ్రతాలు, దేవతారాధన, తీర్థయాత్రలు—ఇవి అన్నీ వృథా.
స్త్రీరూపం నిర్మితం సృష్టౌ మోహాయ కామినాం మనః । అన్యథా న భవేత్సృష్టిః స్రష్టా తేనే పురాఽఽజ్ఞయా
ఈ లోకంలో కామంతో ఉన్నవారి మనస్సును మాయలో పడేయడానికి స్త్రీరూపాన్ని సృష్టించారు. లేనిపక్షంలో సృష్టి కొనసాగేది కాదు. అందుకే సృష్టికర్త అప్పుడే ఆ విధంగా నిర్ణయించాడు.
సర్వ మాయాకరణ్డశ్చ ధర్మమార్గార్గలం నృణామ్ । వ్యవధానం చ తపసాం దోషాణామాశ్రయం పరమ్
అతడికి ఆమె మాయలోని తేనెవంటిది, ధర్మమార్గానికి అడ్డుకట్ట, తపస్సుకు అడ్డుపడేది, దోషాలకు పరమాశ్రయం.
కర్మబన్ధనిబద్ధానాం నిగడం కఠినం స్మృతమ్ । ప్రదీపరూపం కీటానాం మీనానాం బడిశం యథా
కర్మబంధనంలో చిక్కుకున్నవారికి ఆమె గట్టి సంకెళ్లు వంటిది. అది పురుగులకు దీపం లాంటిది, చేపలకు వల లాంటిది.
విషకృమ్భం దుగ్ధముఖమారమ్భే మధునోపమమ్ । పరిణామే దుఃఖబీజం సోపానం నరకస్య చ
ఆమె పాలలో దాగిన విషంలా, మొదట తేనెలా తీయగా అనిపిస్తుంది. కానీ చివరికి బాధలకు విత్తనంగా, నరకానికి మెట్టిలా మారుతుంది.
ఋషయః సనకాద్యాశ్చ నోద్వాహం చక్రురీప్సిత్మ్ । పరస్త్రీషు మనో యేషాం తేషాం సర్వ చ నిష్ఫలమ్
సనకాది ఋషులు తమకు ఇష్టమైన పెళ్లి చేసుకోలేదు. ఇతరుల భార్యలపై మనస్సు పెట్టినవారికి ఏదీ ఫలించదు.