అహం కరోమి మోక్షం చ తవ రక్షాం సునిశ్చితమ్ । శాసితుం రక్షితుం శక్తః స ఏవ సురుచ్యతే
నేను నీకు మోక్షాన్ని ఇస్తాను, నిన్ను తప్పక కాపాడుతాను. పాలించగలిగేవాడు, రక్షించగలిగేవాడే దేవతల్లో నిజంగా గౌరవించబడతాడు.
న పశ్యతి సతీత్వం చ హృచ్ఛుద్ధాయాశ్చ యోషితః । యన్మానసే వికల్పశ్చ తస్య ధర్మశ్చ నశ్యతి
స్త్రీ యొక్క పవిత్రతను, హృదయపు స్వచ్ఛతను గుర్తించని వాడికి, మనసులో ఎలాంటి సందేహం వచ్చినా, అతని ధర్మం నశిస్తుంది.
భవిష్యతి ప్రభావస్తే దుర్గాయాశ్చ సమః సతి । లక్ష్మీసమా ప్రతిష్ఠా చ యశస్తద్యశసా సమమ్
నీ శక్తి దుర్గాదేవికి సమానంగా ఉంటుంది. నీ స్థానం లక్ష్మిదేవికి సమానంగా ఉంటుంది. నీ కీర్తి కూడా ఆమె కీర్తికే సమానంగా ఉంటుంది.
సౌభాగ్యం రాధికాతుల్యం తత్సమం ప్రేమభర్తరి । తత్తుల్యం గౌరవం మాన్యం ప్రీతిః ప్రాధాన్యమీశ్వరే
నీ అదృష్టం రాధికాదేవికి సమానంగా ఉంటుంది. భర్తపై నీ ప్రేమ కూడా ఆమె ప్రేమలా ఉంటుంది. గౌరవం, మాన్యం, భగవంతుని ముందు ప్రాధాన్యం అన్నీ ఆమెకు సమానంగా ఉంటాయి.
రోహిణ్యాశ్చ సమాపేక్షా పూజ్యా చ భారతీసమా । శుద్ధా నిరుపమా శశ్వత్సావిత్రీసదృశీ సదా
నీవు రోహిణిలా గౌరవించబడతావు, భారతిలా పూజించబడతావు. నీవు శుద్ధురాలవు, అపూర్వురాలవు, ఎప్పుడూ సావిత్రిలా ఉంటావు.
ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర ఆగతో నహృషాచ్చరః । ఉవాచ వచనం భీతో వాక్పతేర్గోంచరే తతః
ఇంతలో అక్కడ నహుషుని దూత వచ్చాడు. భయంతో, ఆ గోపాలమహర్షి సమక్షంలో వాక్పతికి ఇలా చెప్పాడు.
దూత ఉవాచ ఉత్తిష్ఠ దేవి శీఘ్రం త్వం గచ్ఛస్వ నహుషం ప్రతి । క్రీడాం కర్తు చ రహసి రమ్యే నన్దనకాననే
దూత అన్నాడు: అమ్మా, త్వరగా లేవు. నహుషుని వద్దకు వెళ్లి, అందమైన నందనవనంలో అతనితో రహస్యంగా విహరించు.
దూతస్య వచనం శ్రుతవా తమువాచ బృహస్పతిః । కమ్పితావయవః కోపాద్రక్తపఙ్కజలోచనః
దూత మాటలు విన్న బృహస్పతి, కోపంతో అవయవాలు వణికిస్తూ, కళ్లలో రక్తం పొంగిపొంగి, అతనితో ఇలా అన్నాడు.
గురురువాచ నహుషం వద గత్వా త్వం శచీం చే ద్భోక్తుమిచ్ఛసి । అపూర్వ యానమారుహ్య నిశాయామాగమిష్యసి
గురు ఇలా అన్నాడు: నహుషుడికి చెప్పు — నీవు శచీదేవిని పొందాలని అనుకుంటే, రాత్రి సమయంలో ఎవ్వరూ ఎప్పుడూ ఎక్కని వాహనంపై వచ్చి చేరాలి.
సప్తర్షీణాం చ స్కన్ధే చ దత్వా స్వశివికాం శుభామ్ । తామారుహ్య సువేషశ్చ గమనం కర్తుమర్హసి
ఏడు మహర్షుల భుజాలపై నీ శుభమైన పల్లకిని పెట్టి, అందంగా అలంకరించుకుని, దానిపై ఎక్కి ప్రయాణం చేయాలి.
వాక్పతేర్వచనం శ్రుత్వా గత్వోవాచ నృపం తదా । దూతస్య వచనం శ్రుత్వా ప్రహస్యోవాచ కింకరమ్
మాటలలో నిపుణుడైన వాని వాక్యాలు విని, దూత రాజుని దగ్గరకు వెళ్లి చెప్పాడు. దూత చెప్పిన మాటలు విని, రాజు నవ్వుతూ తన సేవకునితో ఇలా అన్నాడు:
గచ్ఛ గచ్ఛ త్వరన్ గచ్ఛ సప్తర్షీఞ్ఛీఘ్రమానయ । ఉపాయం చ కరిష్యామి తైః సార్ధం సాప్రతం చర
వెళ్ళు, వెళ్ళు, త్వరగా వెళ్ళు! ఏడు మహర్షులను వెంటనే తీసుకురా. వారితో కలిసి నేను ఏర్పాట్లు చేస్తాను, నీవు కూడా వెంటనే చర్య తీసుకో.
నృపస్య వచనం శ్రుత్వా గత్వా దూతస్తదన్తిసమ్ । ఉవాచ సర్వాంస్తత్రైవ యథోక్తం నహుషేణ చ
రాజు ఆజ్ఞ విని, దూత మహర్షుల దగ్గరకు వెళ్లి, నహుషుడు చెప్పినదాన్ని యథాతథంగా వారికీ వివరించాడు.
దూతస్య వచనం శ్రుత్వా యయుః సప్తర్షయో ముదా । రాజా దృష్ట్వా చ తాన్సర్వాన్ననామోవాచ సాదరమ్
దూత మాటలు విని, ఏడు మహర్షులు ఆనందంతో వచ్చారు. వారందరిని చూసిన రాజు గౌరవంగా నమస్కరించి, మనస్ఫూర్తిగా మాట్లాడాడు.
నహుష ఉవాచ యూయం చ బ్రహ్మణః పుత్రా జ్వలన్తో బ్రహ్మతేజసా । బ్రహ్మణః మదృశాః సర్వే సతతం భక్తవత్సలాః
నహుషుడు ఇలా అన్నాడు: మీరు బ్రహ్మదేవుని కుమారులు, బ్రహ్మతేజంతో ప్రకాశిస్తూ ఉంటారు. నాతోటి వారు ఎప్పుడూ మీకు భక్తితో ఉంటారు.
నారాయణపరాః శశ్వచ్ఛుద్ధసత్తవస్వరూపిణః । మోహమాత్సర్యహీనాశ్చ దర్పాహంకారవర్జితాః
మీరు ఎప్పుడూ నారాయణునికి పరాయణులు, శుద్ధమైన సత్త్వ స్వభావం కలవారు, మోహం, అసూయ లేని వారు, గర్వం, అహంకారం లేని వారు.
నారాయణసమాః సర్వే తేజసా యశసా సదా । గుణేన కృపయా ప్రేమ్ణా వరదానేన నిశ్చితమ్
మీరు అందరూ నారాయణునితో సమానంగా తేజస్సు, కీర్తి కలవారు; గుణంలో, దయలో, ప్రేమలో, వరప్రదానంలో కూడా మీరు నిరుపమానులు.
ఇత్యుక్తవా ప్రణతో రాజా తుష్టావ చ రురోద చ । దృష్టవా తే కాతరం భూపమూచుః పరహితైషిణః
ఇలా చెప్పి, రాజు నమస్కరించి, వారిని స్తుతించి, కన్నీళ్లు పెట్టాడు. రాజును బాధతో ఉన్నట్లు చూసిన వారు, పరుల మేలుకోసమే తపించే వారు, ఇలా మాట్లాడారు.
ఋషయ ఊచుః వరం పృణీష్వ హే వత్స యత్తే మనసి వాఞ్ఛితమ్ । సర్వం దాతుం వయం శక్తా నాసార్ధ్య నశ్చ కించన
మహర్షులు ఇలా అన్నారు: వత్సా! నీ మనసులో ఏదైనా కోరిక ఉంటే, దానిని వరంగా అడుగు. మేము అన్నీ ఇవ్వగలము, మాకు ఏదీ అసాధ్యం కాదు.
ఇన్ద్రత్వం వా మనుత్వం వా చిరాయుర్వా తతః పరమ్ । సప్తద్ధీపేశ్వరత్వం చాప్యతీవ సుచిరం సుఖమ్
ఇంద్రపదవి కావాలా, మనుపదవి కావాలా, దీర్ఘాయువు కావాలా, ఏడు ద్వీపాలకు అధిపతిగా ఉండాలా, లేక చాలా కాలం సుఖంగా జీవించాలా—
అథాపి సర్వసిద్ధిత్వం సర్వైశ్వర్య సుదుర్లభమ్ । ముక్తిం వా హరిభక్తిం వా తపసా యా సుదుర్లభా
లేకపోతే అన్ని సిద్ధులు, అత్యంత అరుదైన ఐశ్వర్యం, మోక్షం, లేదా తపస్సుతో కూడిన హరిభక్తి కావాలా—
కిమీప్సితం తే హే వత్స బ్రూహి నః సాంప్రతం ముదా । సర్వ తుమ్యం ప్రదాయైవ యాస్యామస్తపసే ముదా
వత్సా! నీవు ఏది కోరుకుంటున్నావో ఆనందంగా చెప్పు. మేము నీకు అన్నీ ఇచ్చి, మళ్లీ తపస్సుకు ఆనందంగా వెళ్ళిపోతాము.
యుగలక్షసమం యచ్చ క్షణం కృష్ణార్చనం వినా । తద్దినం దుర్దినం యత్తద్ధ్యానసేవనవర్జితమ్
కృష్ణుని ఆరాధన లేకుండా గడిపిన ఒక్క క్షణం, యుగాలంత కాలంగా ఉన్నా, అది దుర్దినమే. ధ్యానం, సేవ లేకుండా గడిపిన రోజు శుభం కాదు.
వినా తత్సేవనం యో హి విషయాన్యం చ వాఞ్ఛతి । విషమత్తి ప్రణాశాయ విహాయామృతమీప్సితమ్
ఆ సేవను వదిలిపెట్టి, ఇతర విషయాలను కోరే వాడు, తాను తానే విషం తాగినట్టే, కావలసిన అమృతాన్ని వదిలిపెడతాడు.
బ్రహ్మా శివశ్చ ధర్మశ్చ విష్ణుశ్చాపి మహాన్విరాట్ । గణేశశ్చ దినేశశ్చ శషేశ్చ సనకాదయః
బ్రహ్మ, శివుడు, ధర్మదేవుడు, మహావిష్ణువు, వినాయకుడు, సూర్యుడు, చంద్రుడు, సనకాది మహర్షులు—
ఏతే యచ్చరణమ్భోజం ధ్యాయన్తేఽహర్నిశం ముదా । జన్మమృత్యుజరావ్యాధిహరం తన్నిరతా వయమ్
వారు అందరూ, రాత్రింబవళ్ళు ఆనందంతో ఆ పద్మపాదాలను ధ్యానిస్తారు. అవి జననం, మరణం, వృద్ధాప్యం, వ్యాధిని తొలగిస్తాయి. మేము కూడా వాటి సేవలో నిమగ్నమై ఉంటాము.
తేషాం చ వచనం శ్రృత్వా తానువాచ నృపేశ్వరః । స లజ్జితో నమ్రవక్త్ర మాయామోహితమానసః
వారి మాటలు విని, రాజాధిరాజుడు తలవంచి, సిగ్గుతో, మాయామోహంలో చిక్కుకున్న మనసుతో వారికి సమాధానం చెప్పాడు.
నహష ఉవాచ సర్వ దాతుం సమర్థాశ్చ యూయం చ భక్తవత్సలాః । అధునా దేహి (దత్త) మే తూర్ణం శచీదానమభీప్సితమ్
నహుషుడు ఇలా అన్నాడు: మీరు అన్నీ ఇవ్వగలిగేవారు, భక్తులను ఎంతో ప్రేమించే వారు. ఇప్పుడు నాకు కావలసిన శచీదానం వెంటనే ఇవ్వండి.
సప్తర్షివాహనం కాన్తం శచీచ్ఛతి మహాసతీ । ఏతదేవ మమ వరం నిష్పన్నం కురుతాచినమ్
మహాపతివ్రత అయిన శచీ, సప్తర్షుల వాహనాన్ని కోరుతోంది. ఇదే నాకు కావలసిన వరం. దయచేసి ఇది నాకు సిద్ధం చేయండి.
నహుషస్య వచః శ్రుత్వా మునయశ్చ పరస్పరమ్ । మత్యుచ్చైర్జహసుః సర్వే కౌతుకేన చ నారద
నహుషుని మాటలు విని, మునులు అందరూ పరస్పరం ఆశ్చర్యంగా నవ్వుకున్నారు, నారదా!