శాశ్వత్పిబతి శాన్తిశ్చ విష్ణుభక్తిరసామృతమ్ । జన్మమృత్యుజరావ్యాధిశోకసంతాపనాశనమ్
విష్ణువు భక్తి అనే అమృతాన్ని ఎప్పటికీ ఆస్వాదిస్తూ, ఆ పరమశాంతిని పొందుతాడు. అది జననం, మరణం, వృద్ధాప్యం, వ్యాధి, దుఃఖం, బాధలన్నింటినీ తొలగిస్తుంది.
అథ షష్టితమోఽధ్యాయః నారాయణ ఉవాచ శాచోస్తోత్రం సమాకర్ణ్య పరితుష్టో బృహస్పతిః । ఉవాచ మధురం శాన్తః కాన్తామిన్ద్రస్య నారద
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ విలాపగీతాన్ని వినగానే బృహస్పతి ఎంతో సంతోషించాడు. ప్రశాంతంగా, మధురంగా, ఇంద్రుని ప్రియమైనవారితో, ఓ నారదా, మాట్లాడాడు.
బృహస్పతిరువాచ త్యజ వత్సే భయం సర్వ భయం కిం తే మయి స్థితే । యథా కచస్య పత్నీ మే తథా త్వమపి శోభనే
బృహస్పతి అన్నాడు: అమ్మాయీ, భయపడవద్దు. నేను ఉన్నప్పుడు నీకు ఏమి భయం? కచుడు నాకు భార్యగా ఉన్నట్లే, నీవు కూడా అలా ఉంటావు, ఓ సుందరివి.
యథా పుత్రశ్తథా శిష్యో న భేదః పుత్రశిష్యయోః । తర్పణే పితృదానే చ పాలనే పరితోషణో
కొడుకు ఎలా ఉంటాడో, శిష్యుడు కూడా అలాగే ఉంటాడు. తర్పణం, పితృదానం, పోషణ, సంతృప్తి—ఇవన్నిటిలో కొడుకు, శిష్యుడు ఇద్దరిలో తేడా లేదు.
యథాఽగ్నిదాతా పుత్రశ్చ తథా శిష్యశ్చ నిశ్చితమ్ । ఇతీదం కణ్వశాఖాయామువాచ కమలోద్భవః
అగ్ని ఇచ్చేవాడు కొడుకు అయినట్లే, శిష్యుడూ అంతే అని నిశ్చయంగా చెప్పబడింది. కన్వశాఖలో కమలంలో పుట్టినవాడు ఇలా ప్రకటించాడు.
పితా మాతా గురుర్భార్యా శిశుశ్చానాథబాన్ధవాః । ఏతే పుంసాం నిత్యపోష్యా ఇత్యాహ కమలోద్భవః
తండ్రి, తల్లి, గురువు, భార్య, పిల్లలు, దిక్కులేని బంధువులు—ఈవారిని పురుషుడు ఎప్పుడూ పోషించాలి అని కమలంలో పుట్టినవాడు అన్నాడు.
యశ్చైతాంశ్చ న పుష్ణాతి భస్మాన్తం తస్య సూతకమ్ । దైవే పిత్ర్యే న కర్మార్హః మోఽపీత్యాహ మహేశ్వరః
ఈవారిని పోషించని వాడికి మరణం వరకు అపవిత్రత తొలగదు. అతడు దేవకార్యాలకు, పితృకార్యాలకు, భోజనానికీ అర్హుడు కాడు అని మహేశ్వరుడు అన్నాడు.
కురుతే నరబుర్ద్ధి చ మాతరం పితరం గురుమ్ । అయశస్తస్య సర్వత్ర విధ్న ఏవ పదే పదే
తల్లి, తండ్రి, గురువును నిర్లక్ష్యం చేసే మనిషికి ఎక్కడైనా అపఖ్యాతి వస్తుంది. ప్రతి అడుగులోనూ ఆటంకాలు ఎదురవుతాయి.
సంపన్మత్తో యః కరోతి స్వగురోశ్చ పరాభవమ్ । అచినాత్సర్వనాశాశ్చ భవేత్తస్య సునిశ్చితమ్
ధనంతో మత్తులో ఉన్నవాడు తన గురువును అపహాస్యం చేస్తే, అతని సంపూర్ణ నాశనం తప్పదు.
మాం చ దృష్టవా సభామధ్యే నోత్తసథౌ పాకశాసనః । తత్ఫలం భుజ్యతే సాక్షాత్సద్యః పశ్య చ సాంప్రతమ్
ఇంద్రుడు సభలో నన్ను చూసినా లేవలేదు. దాని ఫలితాన్ని ఇప్పుడు ప్రత్యక్షంగా అనుభవిస్తున్నాడు, ఇప్పుడే చూడు.
అహం కరోమి మోక్షం చ తవ రక్షాం సునిశ్చితమ్ । శాసితుం రక్షితుం శక్తః స ఏవ సురుచ్యతే
నేను నీకు మోక్షాన్ని ఇస్తాను, నిన్ను తప్పక కాపాడుతాను. పాలించగలిగేవాడు, రక్షించగలిగేవాడే దేవతల్లో నిజంగా గౌరవించబడతాడు.
న పశ్యతి సతీత్వం చ హృచ్ఛుద్ధాయాశ్చ యోషితః । యన్మానసే వికల్పశ్చ తస్య ధర్మశ్చ నశ్యతి
స్త్రీ యొక్క పవిత్రతను, హృదయపు స్వచ్ఛతను గుర్తించని వాడికి, మనసులో ఎలాంటి సందేహం వచ్చినా, అతని ధర్మం నశిస్తుంది.
భవిష్యతి ప్రభావస్తే దుర్గాయాశ్చ సమః సతి । లక్ష్మీసమా ప్రతిష్ఠా చ యశస్తద్యశసా సమమ్
నీ శక్తి దుర్గాదేవికి సమానంగా ఉంటుంది. నీ స్థానం లక్ష్మిదేవికి సమానంగా ఉంటుంది. నీ కీర్తి కూడా ఆమె కీర్తికే సమానంగా ఉంటుంది.
సౌభాగ్యం రాధికాతుల్యం తత్సమం ప్రేమభర్తరి । తత్తుల్యం గౌరవం మాన్యం ప్రీతిః ప్రాధాన్యమీశ్వరే
నీ అదృష్టం రాధికాదేవికి సమానంగా ఉంటుంది. భర్తపై నీ ప్రేమ కూడా ఆమె ప్రేమలా ఉంటుంది. గౌరవం, మాన్యం, భగవంతుని ముందు ప్రాధాన్యం అన్నీ ఆమెకు సమానంగా ఉంటాయి.
రోహిణ్యాశ్చ సమాపేక్షా పూజ్యా చ భారతీసమా । శుద్ధా నిరుపమా శశ్వత్సావిత్రీసదృశీ సదా
నీవు రోహిణిలా గౌరవించబడతావు, భారతిలా పూజించబడతావు. నీవు శుద్ధురాలవు, అపూర్వురాలవు, ఎప్పుడూ సావిత్రిలా ఉంటావు.
ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర ఆగతో నహృషాచ్చరః । ఉవాచ వచనం భీతో వాక్పతేర్గోంచరే తతః
ఇంతలో అక్కడ నహుషుని దూత వచ్చాడు. భయంతో, ఆ గోపాలమహర్షి సమక్షంలో వాక్పతికి ఇలా చెప్పాడు.
దూత ఉవాచ ఉత్తిష్ఠ దేవి శీఘ్రం త్వం గచ్ఛస్వ నహుషం ప్రతి । క్రీడాం కర్తు చ రహసి రమ్యే నన్దనకాననే
దూత అన్నాడు: అమ్మా, త్వరగా లేవు. నహుషుని వద్దకు వెళ్లి, అందమైన నందనవనంలో అతనితో రహస్యంగా విహరించు.
దూతస్య వచనం శ్రుతవా తమువాచ బృహస్పతిః । కమ్పితావయవః కోపాద్రక్తపఙ్కజలోచనః
దూత మాటలు విన్న బృహస్పతి, కోపంతో అవయవాలు వణికిస్తూ, కళ్లలో రక్తం పొంగిపొంగి, అతనితో ఇలా అన్నాడు.
గురురువాచ నహుషం వద గత్వా త్వం శచీం చే ద్భోక్తుమిచ్ఛసి । అపూర్వ యానమారుహ్య నిశాయామాగమిష్యసి
గురు ఇలా అన్నాడు: నహుషుడికి చెప్పు — నీవు శచీదేవిని పొందాలని అనుకుంటే, రాత్రి సమయంలో ఎవ్వరూ ఎప్పుడూ ఎక్కని వాహనంపై వచ్చి చేరాలి.
సప్తర్షీణాం చ స్కన్ధే చ దత్వా స్వశివికాం శుభామ్ । తామారుహ్య సువేషశ్చ గమనం కర్తుమర్హసి
ఏడు మహర్షుల భుజాలపై నీ శుభమైన పల్లకిని పెట్టి, అందంగా అలంకరించుకుని, దానిపై ఎక్కి ప్రయాణం చేయాలి.
వాక్పతేర్వచనం శ్రుత్వా గత్వోవాచ నృపం తదా । దూతస్య వచనం శ్రుత్వా ప్రహస్యోవాచ కింకరమ్
మాటలలో నిపుణుడైన వాని వాక్యాలు విని, దూత రాజుని దగ్గరకు వెళ్లి చెప్పాడు. దూత చెప్పిన మాటలు విని, రాజు నవ్వుతూ తన సేవకునితో ఇలా అన్నాడు:
గచ్ఛ గచ్ఛ త్వరన్ గచ్ఛ సప్తర్షీఞ్ఛీఘ్రమానయ । ఉపాయం చ కరిష్యామి తైః సార్ధం సాప్రతం చర
వెళ్ళు, వెళ్ళు, త్వరగా వెళ్ళు! ఏడు మహర్షులను వెంటనే తీసుకురా. వారితో కలిసి నేను ఏర్పాట్లు చేస్తాను, నీవు కూడా వెంటనే చర్య తీసుకో.
నృపస్య వచనం శ్రుత్వా గత్వా దూతస్తదన్తిసమ్ । ఉవాచ సర్వాంస్తత్రైవ యథోక్తం నహుషేణ చ
రాజు ఆజ్ఞ విని, దూత మహర్షుల దగ్గరకు వెళ్లి, నహుషుడు చెప్పినదాన్ని యథాతథంగా వారికీ వివరించాడు.
దూతస్య వచనం శ్రుత్వా యయుః సప్తర్షయో ముదా । రాజా దృష్ట్వా చ తాన్సర్వాన్ననామోవాచ సాదరమ్
దూత మాటలు విని, ఏడు మహర్షులు ఆనందంతో వచ్చారు. వారందరిని చూసిన రాజు గౌరవంగా నమస్కరించి, మనస్ఫూర్తిగా మాట్లాడాడు.
నహుష ఉవాచ యూయం చ బ్రహ్మణః పుత్రా జ్వలన్తో బ్రహ్మతేజసా । బ్రహ్మణః మదృశాః సర్వే సతతం భక్తవత్సలాః
నహుషుడు ఇలా అన్నాడు: మీరు బ్రహ్మదేవుని కుమారులు, బ్రహ్మతేజంతో ప్రకాశిస్తూ ఉంటారు. నాతోటి వారు ఎప్పుడూ మీకు భక్తితో ఉంటారు.
నారాయణపరాః శశ్వచ్ఛుద్ధసత్తవస్వరూపిణః । మోహమాత్సర్యహీనాశ్చ దర్పాహంకారవర్జితాః
మీరు ఎప్పుడూ నారాయణునికి పరాయణులు, శుద్ధమైన సత్త్వ స్వభావం కలవారు, మోహం, అసూయ లేని వారు, గర్వం, అహంకారం లేని వారు.
నారాయణసమాః సర్వే తేజసా యశసా సదా । గుణేన కృపయా ప్రేమ్ణా వరదానేన నిశ్చితమ్
మీరు అందరూ నారాయణునితో సమానంగా తేజస్సు, కీర్తి కలవారు; గుణంలో, దయలో, ప్రేమలో, వరప్రదానంలో కూడా మీరు నిరుపమానులు.
ఇత్యుక్తవా ప్రణతో రాజా తుష్టావ చ రురోద చ । దృష్టవా తే కాతరం భూపమూచుః పరహితైషిణః
ఇలా చెప్పి, రాజు నమస్కరించి, వారిని స్తుతించి, కన్నీళ్లు పెట్టాడు. రాజును బాధతో ఉన్నట్లు చూసిన వారు, పరుల మేలుకోసమే తపించే వారు, ఇలా మాట్లాడారు.
ఋషయ ఊచుః వరం పృణీష్వ హే వత్స యత్తే మనసి వాఞ్ఛితమ్ । సర్వం దాతుం వయం శక్తా నాసార్ధ్య నశ్చ కించన
మహర్షులు ఇలా అన్నారు: వత్సా! నీ మనసులో ఏదైనా కోరిక ఉంటే, దానిని వరంగా అడుగు. మేము అన్నీ ఇవ్వగలము, మాకు ఏదీ అసాధ్యం కాదు.
ఇన్ద్రత్వం వా మనుత్వం వా చిరాయుర్వా తతః పరమ్ । సప్తద్ధీపేశ్వరత్వం చాప్యతీవ సుచిరం సుఖమ్
ఇంద్రపదవి కావాలా, మనుపదవి కావాలా, దీర్ఘాయువు కావాలా, ఏడు ద్వీపాలకు అధిపతిగా ఉండాలా, లేక చాలా కాలం సుఖంగా జీవించాలా—