ఇత్యుక్త్వా స గురుస్తత్ర విరరామ చ నారద । పపాత చరణే తారా పునరేవ రురోద చ
ఇలా చెప్పి ఆ గురువు అక్కడ మౌనంగా ఉన్నాడు, నారదా. తారా మళ్లీ ఆయన పాదాల దగ్గర పడిపోయి మళ్లీ ఏడ్చింది.
గుహీత్వా చ శచీం తారా సంస్థాప్య చ స్వవక్షకి । బోధయామాస వివిధమాధ్యాత్మికమనుత్తమమ్
తారా శచీని పక్కకు తీసుకెళ్లి తన వక్షస్సుపై కూర్చోబెట్టి, ఆమెకు ఎన్నో అత్యుత్తమమైన ఆధ్యాత్మిక విషయాలు వివరంగా చెప్పింది.
శచీకృతం గురుస్తోత్రం పూజాకాలే చ యః పఠేత్ । గురుశ్చాభీష్టదేవశ్చ సంతుష్టః ప్రతిజన్మని
పూజా సమయంలో శచీ రచించిన గురు స్తోత్రాన్ని ఎవరు పఠించినా, గురువు కూడా, ఇష్టదేవత కూడా ప్రతి జన్మలో సంతోషిస్తారు.
గ్రహదేవద్విజాస్తం చ పరితుష్టాశ్చ సంతతమ్ । రాజానో బాన్ధవాశ్చైవ సంతుష్టాః సర్వతః సదా
గ్రహదేవతలు, ద్విజులు, ఇతరులు ఎప్పుడూ అతనిపై సంతోషంగా ఉంటారు. రాజులు, బంధువులు కూడా అన్ని విధాలా ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉంటారు.
గురుభక్తిం విష్ణుభక్తిం వాఞ్ఛితం లభతే ధ్రువమ్ । సదా హర్షో భవేత్తస్య న చ శోకః కదాచన
అతడికి గురుభక్తి, విష్ణుభక్తి, కోరినది నిస్సందేహంగా లభిస్తుంది. అతడు ఎప్పుడూ ఆనందంగా ఉంటాడు, ఎప్పుడూ దుఃఖం ఉండదు.
పుత్రార్థో లభతే పుత్రం భార్యార్థో లభతే ప్రియమ్ । సుస్వరుపాం గుణవతీం సతీం పుత్రవతీం ధ్రువమ్
కొందరు కొడుకు కోసం కోరితే కొడుకు లభిస్తాడు. భార్య కోసం కోరితే, అందమైన, గుణవంతురాలు, పతివ్రత, పిల్లలతో కూడిన ప్రియమైన భార్యను తప్పకుండా పొందుతాడు.
రోగార్తోం ముచ్యతే రోగాద్బద్ధో ముచ్యోత బన్ధనాత్ । అస్పష్టకీర్తిః సుయశా మూర్ఖోభవతి పణ్డితః
వ్యాధితో బాధపడేవాడు వ్యాధి నుంచి విముక్తి పొందుతాడు. బంధనంలో ఉన్నవాడు బంధనంనుంచి విడిపోతాడు. పేరు లేనివాడికి మంచి పేరు వస్తుంది. మూర్ఖుడు పండితుడవుతాడు.
కదాచిద్బన్ధువిచ్ఛేదో న భవేత్తస్య నిశ్చితమ్ । నిత్యం తద్వర్ధతే ధర్మోం విపులం నిర్మలం యశః
అతడికి బంధువుల నుంచి ఎప్పుడూ వేరుదూరం జరగదు. అతని ధర్మం ఎప్పుడూ పెరుగుతుంది. అతని కీర్తి విశాలంగా, నిర్మలంగా మారుతుంది.
లభతే పరమైశ్వర్యం పుత్రపౌత్రధనాన్వితమ్ । ఇహ సర్వసుఖం భుక్త్వా ప్రాప్యతే శ్రీహరేః పదమ్
అతడు పరమైశ్వర్యాన్ని, కొడుకులు, మనవళ్లు, ధనం పొందుతాడు. ఇక్కడ అన్ని సుఖాలు అనుభవించి, శ్రీహరిదేవుని లోకాన్ని పొందుతాడు.
న భవేత్తత్పునర్జన్మ హరిదాస్యం లభేద్ధ్రువమ్ । విష్ణుభక్తినమాబ్ధౌ చ నిమగ్నశ్చ భవేద్ధ్రువమ్
అతడికి మళ్లీ జన్మ ఉండదు. నిస్సందేహంగా హరిదాసుని స్థానం లభిస్తుంది. విష్ణుభక్తి సముద్రంలో పూర్తిగా లీనమవుతాడు.
శాశ్వత్పిబతి శాన్తిశ్చ విష్ణుభక్తిరసామృతమ్ । జన్మమృత్యుజరావ్యాధిశోకసంతాపనాశనమ్
విష్ణువు భక్తి అనే అమృతాన్ని ఎప్పటికీ ఆస్వాదిస్తూ, ఆ పరమశాంతిని పొందుతాడు. అది జననం, మరణం, వృద్ధాప్యం, వ్యాధి, దుఃఖం, బాధలన్నింటినీ తొలగిస్తుంది.
అథ షష్టితమోఽధ్యాయః నారాయణ ఉవాచ శాచోస్తోత్రం సమాకర్ణ్య పరితుష్టో బృహస్పతిః । ఉవాచ మధురం శాన్తః కాన్తామిన్ద్రస్య నారద
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ విలాపగీతాన్ని వినగానే బృహస్పతి ఎంతో సంతోషించాడు. ప్రశాంతంగా, మధురంగా, ఇంద్రుని ప్రియమైనవారితో, ఓ నారదా, మాట్లాడాడు.
బృహస్పతిరువాచ త్యజ వత్సే భయం సర్వ భయం కిం తే మయి స్థితే । యథా కచస్య పత్నీ మే తథా త్వమపి శోభనే
బృహస్పతి అన్నాడు: అమ్మాయీ, భయపడవద్దు. నేను ఉన్నప్పుడు నీకు ఏమి భయం? కచుడు నాకు భార్యగా ఉన్నట్లే, నీవు కూడా అలా ఉంటావు, ఓ సుందరివి.
యథా పుత్రశ్తథా శిష్యో న భేదః పుత్రశిష్యయోః । తర్పణే పితృదానే చ పాలనే పరితోషణో
కొడుకు ఎలా ఉంటాడో, శిష్యుడు కూడా అలాగే ఉంటాడు. తర్పణం, పితృదానం, పోషణ, సంతృప్తి—ఇవన్నిటిలో కొడుకు, శిష్యుడు ఇద్దరిలో తేడా లేదు.
యథాఽగ్నిదాతా పుత్రశ్చ తథా శిష్యశ్చ నిశ్చితమ్ । ఇతీదం కణ్వశాఖాయామువాచ కమలోద్భవః
అగ్ని ఇచ్చేవాడు కొడుకు అయినట్లే, శిష్యుడూ అంతే అని నిశ్చయంగా చెప్పబడింది. కన్వశాఖలో కమలంలో పుట్టినవాడు ఇలా ప్రకటించాడు.
పితా మాతా గురుర్భార్యా శిశుశ్చానాథబాన్ధవాః । ఏతే పుంసాం నిత్యపోష్యా ఇత్యాహ కమలోద్భవః
తండ్రి, తల్లి, గురువు, భార్య, పిల్లలు, దిక్కులేని బంధువులు—ఈవారిని పురుషుడు ఎప్పుడూ పోషించాలి అని కమలంలో పుట్టినవాడు అన్నాడు.
యశ్చైతాంశ్చ న పుష్ణాతి భస్మాన్తం తస్య సూతకమ్ । దైవే పిత్ర్యే న కర్మార్హః మోఽపీత్యాహ మహేశ్వరః
ఈవారిని పోషించని వాడికి మరణం వరకు అపవిత్రత తొలగదు. అతడు దేవకార్యాలకు, పితృకార్యాలకు, భోజనానికీ అర్హుడు కాడు అని మహేశ్వరుడు అన్నాడు.
కురుతే నరబుర్ద్ధి చ మాతరం పితరం గురుమ్ । అయశస్తస్య సర్వత్ర విధ్న ఏవ పదే పదే
తల్లి, తండ్రి, గురువును నిర్లక్ష్యం చేసే మనిషికి ఎక్కడైనా అపఖ్యాతి వస్తుంది. ప్రతి అడుగులోనూ ఆటంకాలు ఎదురవుతాయి.
సంపన్మత్తో యః కరోతి స్వగురోశ్చ పరాభవమ్ । అచినాత్సర్వనాశాశ్చ భవేత్తస్య సునిశ్చితమ్
ధనంతో మత్తులో ఉన్నవాడు తన గురువును అపహాస్యం చేస్తే, అతని సంపూర్ణ నాశనం తప్పదు.
మాం చ దృష్టవా సభామధ్యే నోత్తసథౌ పాకశాసనః । తత్ఫలం భుజ్యతే సాక్షాత్సద్యః పశ్య చ సాంప్రతమ్
ఇంద్రుడు సభలో నన్ను చూసినా లేవలేదు. దాని ఫలితాన్ని ఇప్పుడు ప్రత్యక్షంగా అనుభవిస్తున్నాడు, ఇప్పుడే చూడు.
అహం కరోమి మోక్షం చ తవ రక్షాం సునిశ్చితమ్ । శాసితుం రక్షితుం శక్తః స ఏవ సురుచ్యతే
నేను నీకు మోక్షాన్ని ఇస్తాను, నిన్ను తప్పక కాపాడుతాను. పాలించగలిగేవాడు, రక్షించగలిగేవాడే దేవతల్లో నిజంగా గౌరవించబడతాడు.
న పశ్యతి సతీత్వం చ హృచ్ఛుద్ధాయాశ్చ యోషితః । యన్మానసే వికల్పశ్చ తస్య ధర్మశ్చ నశ్యతి
స్త్రీ యొక్క పవిత్రతను, హృదయపు స్వచ్ఛతను గుర్తించని వాడికి, మనసులో ఎలాంటి సందేహం వచ్చినా, అతని ధర్మం నశిస్తుంది.
భవిష్యతి ప్రభావస్తే దుర్గాయాశ్చ సమః సతి । లక్ష్మీసమా ప్రతిష్ఠా చ యశస్తద్యశసా సమమ్
నీ శక్తి దుర్గాదేవికి సమానంగా ఉంటుంది. నీ స్థానం లక్ష్మిదేవికి సమానంగా ఉంటుంది. నీ కీర్తి కూడా ఆమె కీర్తికే సమానంగా ఉంటుంది.
సౌభాగ్యం రాధికాతుల్యం తత్సమం ప్రేమభర్తరి । తత్తుల్యం గౌరవం మాన్యం ప్రీతిః ప్రాధాన్యమీశ్వరే
నీ అదృష్టం రాధికాదేవికి సమానంగా ఉంటుంది. భర్తపై నీ ప్రేమ కూడా ఆమె ప్రేమలా ఉంటుంది. గౌరవం, మాన్యం, భగవంతుని ముందు ప్రాధాన్యం అన్నీ ఆమెకు సమానంగా ఉంటాయి.
రోహిణ్యాశ్చ సమాపేక్షా పూజ్యా చ భారతీసమా । శుద్ధా నిరుపమా శశ్వత్సావిత్రీసదృశీ సదా
నీవు రోహిణిలా గౌరవించబడతావు, భారతిలా పూజించబడతావు. నీవు శుద్ధురాలవు, అపూర్వురాలవు, ఎప్పుడూ సావిత్రిలా ఉంటావు.
ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర ఆగతో నహృషాచ్చరః । ఉవాచ వచనం భీతో వాక్పతేర్గోంచరే తతః
ఇంతలో అక్కడ నహుషుని దూత వచ్చాడు. భయంతో, ఆ గోపాలమహర్షి సమక్షంలో వాక్పతికి ఇలా చెప్పాడు.
దూత ఉవాచ ఉత్తిష్ఠ దేవి శీఘ్రం త్వం గచ్ఛస్వ నహుషం ప్రతి । క్రీడాం కర్తు చ రహసి రమ్యే నన్దనకాననే
దూత అన్నాడు: అమ్మా, త్వరగా లేవు. నహుషుని వద్దకు వెళ్లి, అందమైన నందనవనంలో అతనితో రహస్యంగా విహరించు.
దూతస్య వచనం శ్రుతవా తమువాచ బృహస్పతిః । కమ్పితావయవః కోపాద్రక్తపఙ్కజలోచనః
దూత మాటలు విన్న బృహస్పతి, కోపంతో అవయవాలు వణికిస్తూ, కళ్లలో రక్తం పొంగిపొంగి, అతనితో ఇలా అన్నాడు.
గురురువాచ నహుషం వద గత్వా త్వం శచీం చే ద్భోక్తుమిచ్ఛసి । అపూర్వ యానమారుహ్య నిశాయామాగమిష్యసి
గురు ఇలా అన్నాడు: నహుషుడికి చెప్పు — నీవు శచీదేవిని పొందాలని అనుకుంటే, రాత్రి సమయంలో ఎవ్వరూ ఎప్పుడూ ఎక్కని వాహనంపై వచ్చి చేరాలి.
సప్తర్షీణాం చ స్కన్ధే చ దత్వా స్వశివికాం శుభామ్ । తామారుహ్య సువేషశ్చ గమనం కర్తుమర్హసి
ఏడు మహర్షుల భుజాలపై నీ శుభమైన పల్లకిని పెట్టి, అందంగా అలంకరించుకుని, దానిపై ఎక్కి ప్రయాణం చేయాలి.