యదాత్మనస్తిరస్కారం సాభిమానా మహాసతీ । స్మృత్వా హరేః పాదపద్మం దేహం త్యక్తుం సముద్యతా
ఆ గొప్ప సతీమంతుడు, గర్వంతో తనకు జరిగిన అవమానాన్ని గుర్తు చేసుకుని, హరివారి పాదపద్మాలను ధ్యానిస్తూ తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకుంది.
తదా బ్రహ్మా మహేశశ్చ విష్ణుర్ధర్మశ్చ భాస్కరః । చన్ద్రశ్చ కామదేవశ్చ వైశ్వానరో ధనేశ్వరః
అప్పుడప్పుడు బ్రహ్మ, మహేశ్వరుడు, విష్ణువు, ధర్ముడు, భాస్కరుడు, చంద్రుడు, కామదేవుడు, వైశ్వానరుడు, ధనేశ్వరుడు,
ఋషయో మునయశ్చైవ మనవో విఘ్ననాశకాః । మహేన్ద్రో వరుణశ్చైవ జగత్ప్రాణో హుతాశనః
ఋషులు, మునులు, మనువులు, విఘ్నాలను తొలగించే వారు, మహేంద్రుడు, వరుణుడు, జగతికి ప్రాణం, హుతాశనుడు,
సమాయయూరుదన్తస్తే పద్మాయాః పురతః పురా । తుష్టువుశ్చ మహాలక్ష్మీం మూలప్రకృతిమీశ్వరీమ్
వారు అందరూ భయంతో దంతాలు కదిలిస్తూ, పురాతన కాలంలో పద్మా దేవి ఎదుటకు వచ్చి, మహాలక్ష్మిని, మూలప్రకృతిని, పరమేశ్వరీని స్తుతించారు.
దేవా ఊచుః క్షమస్వ భగవత్యమ్బ క్షమాశీలే పరాత్పరే । శుద్ధసత్త్వస్వరుపే చ కోపాదిపరివర్జితే
దేవతలు ఇలా అన్నారు: "అమ్మా! క్షమించు. క్షమాశీలవతి, పరమమైనవారు, శుద్ధమైన సత్వస్వరూపిణి, కోపాది దోషాలు లేని తల్లీ!"
ఉపమే సర్వసాధ్వీనాం దేవీనాం దేవపూజితే । త్వయా వినా జగత్సర్వ మృతతుల్యం చ నిష్ఫలమ్
అన్ని సతీమంతులలో నీవు అపూర్వురాలు, దేవతలందరూ పూజించే దేవత, నీవు లేకపోతే ఈ లోకం చచ్చినట్లే, ఫలితం లేనిదిగా మారుతుంది.
సర్వసంపత్స్వరుపా త్వం సర్వేషాం సర్వరూపిణీ । రాసేశ్వర్యధిదేవీ త్వం త్వత్కలాః సర్వయోషితః
నీవు అన్ని సంపదలకు స్వరూపం, అన్నిటికీ రూపమైనవారు, రాసలీలకు అధిదేవత, భూమిపై ఉన్న ప్రతి మహిళా నీ కళలు.
కైలాసే పార్వతీ త్వం చ క్షీరోదే సిన్ధుకన్యకా । స్వర్గే చ స్వర్గలక్ష్మీస్త్వం మర్త్యలక్ష్మీశ్చ భూతలే
కైలాసంలో నీవు పార్వతీ, పాలు సముద్రంలో నీవు సముద్రకన్య, స్వర్గంలో నీవే స్వర్గలక్ష్మి, భూమిపై మానవులలో లక్ష్మివి.
వైకుణ్ఠే చ మహాలక్ష్మీర్దేవదేవీ సరస్వతీ । గఙ్గా చ తులసీ త్వం చ వృన్దా వృన్దావనే వనే
వైకుంఠంలో నీవే మహాలక్ష్మి, దేవతల దేవత సరస్వతి, నీవే గంగా, తులసి, వృందావనంలో వృందా.
కృష్ణప్రాణాధిదేవీ త్వం గోలోకే రాధికా స్వయమ్ । రాసే రాసేశ్వరీ త్వం చ వృన్దా వృన్దావనే వనే
కృష్ణుని ప్రాణానికి అధిదేవత నీవు, గోలొకంలో నీవే రాధిక, ప్రతి రాసలో నీవే రాసేశ్వరి, వృందావనంలో వృందావి.
కృష్ణప్రియా త్వం భాణ్డీరే చన్ద్రా చన్దనకాననే । విరజా చమ్పకవనే శతశృఙ్గే చ సున్దరీ
భాండీరవనంలో నీవు కృష్ణుని ప్రియురాలు, చందనవనంలో నీవు చంద్ర, చంపకవనంలో విరజా, శతశృంగ పర్వతంపై అందాలవతి.
పద్మావతీ పద్మవనే మాలతీ మాలతీవనే । కృన్దదన్తీ కున్దవనే సుశీలా కేతకీవనే
పద్మవనంలో నీవు పద్మావతి, మల్లికావనంలో మాలతి, కుందవనంలో కృందదంతి, కేతకీవనంలో మంచితనంతో నిండిన కేతకీ.
కదమ్బమాలా త్వం దేవీ కదమ్బకాననేఽపి చ । రాజలక్ష్మీ రాజగేహే గృహలక్ష్మీర్గృహే గృహే
కదంబవనంలో నీవు కదంబమాల, రాజమహల్లో రాజలక్ష్మి, ప్రతి ఇంట్లో గృహలక్ష్మి.
ఇత్యుక్తవా దేవతాః సర్వే మునయో మనవస్తథా । రురుదుర్నమ్రవదనాః శుష్కకణ్ఠోష్ఠతాలుకాః
ఇలా దేవతలు, మునులు, మనువులు అందరూ తలవంచి, గొంతు, పెదాలు, నోరు ఎండిపోయి, కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నారు.
ఇతి లక్ష్మీస్తవం పుణ్యం సర్వదేవైః కృతం శుభమ్ । యః పఠేత్ప్రాతరుత్థాయ స వై సర్వం లభేద్ధ్రువమ్
ఇలా అన్ని దేవతలు చేసిన ఈ పవిత్రమైన లక్ష్మీ స్తోత్రాన్ని, ఉదయం లేచి చదివినవాడు నిశ్చయంగా అన్నీ పొందుతాడు.
అభార్యోలభతే భార్యాం వినీతాం చ సుతాం సతీమ్ । సుశీలాం సునదరీం రమ్యామతిసుప్రియవాదినీమ్
భార్య లేని వాడికి మంచి భార్య లభిస్తుంది, సతీశీలురాలైన కుమార్తెలు, మంచితనంతో, అందంతో, ఆకర్షణతో, మధురంగా మాట్లాడే సంతానం కలుగుతుంది.
పుత్రపౌత్రవతీం శుద్ధాం కులజాం కోమలాం వరామ్ । అపుత్రో లభతే పుత్రం వైష్ణవం చిరజీవినమ్
పిల్లలు లేని వాడు, మంచి వంశంలో పుట్టిన, పవిత్రమైన, మృదువైన, ఉత్తమమైన భార్యను పొందినట్టు, విష్ణుభక్తుడైన, దీర్ఘాయువుతో కూడిన కుమారుడిని పొందుతాడు.
పరమైశ్వర్యయుక్తం చ విద్యావన్తం యశస్వినమ్ । భ్రష్టరాజ్యో లభేద్రాజ్యం భ్రష్టశ్రీర్లభతే శ్రియమ్
ఆ కుమారుడు అత్యంత ఐశ్వర్యంతో, విద్యతో, కీర్తితో కూడి ఉంటాడు. రాజ్యం కోల్పోయినవాడు తిరిగి తన రాజ్యాన్ని పొందుతాడు; అదృష్టం పోయినవాడు మళ్లీ భాగ్యాన్ని పొందుతాడు.
హతబన్ధుర్లభేద్బన్ధుం ధనభ్రష్టో ధనం లభేత్ । కీర్తింహీనో లభేత్కీర్తిం ప్రతిష్ఠాం చ లభేద్ధ్రువమ్
బంధువులను కోల్పోయినవాడు తిరిగి బంధువులను పొందుతాడు; ధనం పోయినవాడు మళ్లీ ధనాన్ని పొందుతాడు. కీర్తి లేనివాడు కీర్తిని పొందుతాడు; ఖచ్చితంగా ప్రతిష్ఠను కూడా పొందుతాడు.
సర్వమఙ్గలదం స్తోత్రం శోకసంతాపనాశనమ్ । హర్షానన్దకరం శశ్వద్ధర్మమోక్షసుహృత్ప్రదమ్
ఈ స్తోత్రం అన్ని శుభాలను ఇస్తుంది, శోకాన్ని, బాధను తొలగిస్తుంది, శాశ్వతమైన ఆనందాన్ని, సంతోషాన్ని ఇస్తుంది, ధర్మమూ మోక్షమూ ప్రసాదిస్తుంది.
అథ సప్తపఞ్చాశత్తమోఽధ్యాయః నారాయణ ఉవాచ దేవానాం స్తవనం శ్రుత్వా త్యక్తవా చ రోదనం సతీ । ఉవాచ సుప్రసన్నా తాంస్తేషాం స్తోత్రేణ నారద
తర్వాత, ఏడు పదిహేను అధ్యాయం ప్రారంభమైంది. నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: దేవతల స్తోత్రాన్ని విని, సతీ తన ఏడుపును మానేసి, ఎంతో సంతోషంతో ఆ స్తోత్రం ద్వారా వారితో మాట్లాడింది, ఓ నారదా.
మహాలక్ష్మీరువాచ త్యజామి దేహం న క్రోధాన్న వైరాగ్యోణ సాంప్రతమ్ । ఇదం హృది సమాలోచ్య దేవాస్తచ్ఛ్ూయతామితి
మహాలక్ష్మి ఇలా చెప్పింది: నేను కోపంతో గానీ, విరక్తితో గానీ ఈ శరీరాన్ని వదిలిపెట్టడం లేదు. ఇది నా హృదయంలో ఆలోచించి చెబుతున్నాను, ఓ దేవతలారా, వినండి.
యస్మిన్సదీశే మహతి సర్వసామ్యో చ నిర్గుణే । సర్వాత్మని సదానన్దే సమతా తృణశైలయోః
అందరిలో సమంగా ఉన్న, గుణరహితుడైన, సర్వాంతర్యామి, ఎప్పుడూ ఆనందంగా ఉండే ఆ పరమాత్మలో, గడ్డి తంతు నుంచి కొండ వరకు అంతా సమమే.
భ్రూభఙ్గలీలయా లక్ష్మీర్లక్షం స్రష్టుమలం చ యః । భృత్యే స్త్రియాం యత్సమతా కిం కార్య తస్చ సేవయా
లక్ష్మి కేవలం కనుబొమ్మను తిప్పితే లక్షలాది సృష్టించగలదు. అలాంటి సమత్వం ఉన్నప్పుడు, సేవకుడి లేదా స్త్రీ సేవ అవసరం ఏముంది?
తత్పత్నీనాం ప్రధానాఽహం నీరస్తా ద్వారిణాఽధునా । తద్భృత్యభృత్యభృత్యేన పరిపూర్ణేన నేప్సితా
ఆయన భార్యలందరిలో నేను ముఖ్యురాలిని, కానీ ఇప్పుడు ద్వారంలోనే నన్ను తిరస్కరించారు. అత్యంత భక్తితో ఉన్న సేవకుడి సేవ కూడా ఆయనకు అవసరం లేదు.
త్యక్ష్యామి జీవనమహమసౌభాగ్యా చ స్వామిని । వహ్నౌ చ కామనాం కృత్వా యథా భద్రం భవేత్పురా
నా భర్తతో నాకు అదృష్టం లేకపోవడంతో, నేను నా ప్రాణాన్ని విడిచిపెడతాను. మునుపు మాదిరిగానే, అగ్నిలో నా కోరికను చెప్పి, శుభంగా ఉండాలని కోరుకుంటాను.
యా స్త్రీ భర్తురసౌభాగ్యా సాఽసౌభాగ్యా చ సర్వతః । శయనేఽభోజనే తస్యా న సుఖం జీవనం వృథా
భర్తతో అదృష్టం లేని స్త్రీకి అన్ని విధాలా దురదృష్టమే. పడకగదిలోనైనా, భోజనంలోనైనా ఆమెకు సుఖం లేదు; ఆమె జీవితం వృథా.
యస్యా నాస్తి ప్రియప్రేమ తస్యా జన్మ నిరర్థకమ్ । తర్త్కి పుత్రే ధనే రుపే సంపత్తౌ యౌవనేఽథవా
ప్రియమైన భర్త ప్రేమ లేని స్త్రీకి, కుమారులు, ధనం, అందం, ఐశ్వర్యం, యవ్వనం ఉన్నా, ఆమె జన్మం వ్యర్థమే.
యద్భక్తిర్నాస్తి కాన్తే చ సర్వప్రియతమే పరే । సాఽశుచిర్ధర్మహీనా చ సర్వకర్మవివర్జితా
తన ప్రియమైన భర్తపై భక్తి లేని స్త్రీ, అతను అత్యంత ప్రియమైనవాడు, పరముడు అయినా, ఆమె అపవిత్రురాలు, ధర్మం లేని, అన్ని కర్తవ్యాలనుండి దూరమైనవారు.
పతిర్బన్ధుర్గతిర్భర్తా దైవతం గురురేవ చ । సర్వక్మాచ్చ పరః స్వామీ న గురుః స్వామినః పరః
భర్తే స్త్రీకి బంధువు, ఆశ్రయం, ప్రభువు, దైవం, గురువు. అన్నింటికంటే భర్తే ప్రధానుడు; భర్త కన్నా గొప్ప గురువు ఎవరూ లేరు.