సుమేరోః శృఙ్గభృఙ్గం చ వాయుద్వారా చకార సః । సముద్రాణాం దర్పభఙ్గం చకారాగస్త్యభక్షణాత్
సుమేరు పర్వత శిఖరాన్ని వాయువు ద్వారా ఆయన విరిచాడు. సముద్రాల అహంకారాన్ని అగస్త్యుడు వాటిని తాగడం ద్వారా తగ్గించాడు.
అకాలే సృష్టిహరణే తత్పుత్రమరణే పురా । కోపయుక్తస్య వాయోశ్చ దర్పభఙ్గం చకార సః
అనుచితంగా సృష్టిని నాశనం చేయడం, తన కుమారుని మరణం జరిగినప్పుడు, కోపంతో ఉన్న వాయువు అహంకారాన్ని ఆయన తగ్గించాడు.
ఉషాహరణయాత్రాయాం ద్వారకాగమనే హరేః । బాణస్య చ గవాం హేతోవంరుణం చ శశాప సః
ఉషను అపహరించేందుకు వెళ్లినప్పుడు, హరివారు ద్వారకకు వచ్చినప్పుడు, గోవుల కోసం బాణాసురుని, వరుణుని శపించాడు.
కలహే గఙ్గయా వాణ్యా నారాయణాగ్రతః । సరస్వతీం చ తత్యాజ తస్యా దర్పం బభఞ్జ సః
నారాయణుని ముందు గంగా, వాణితో కలహం జరిగినప్పుడు, ఆయన సరస్వతిని వదిలిపెట్టాడు. ఆమె అహంకారాన్ని కూడా ఆయన నశింపజేశాడు.
దర్పయుక్తాం చ దుర్గాం చ త్యక్త్వా శంభుర్హిమాలయే । కామం చ భస్మసాత్కృత్వా తపసే చ యయౌ విభుః
అహంకారంతో ఉన్న దుర్గను శంభుడు హిమాలయాల్లో వదిలిపెట్టి, మన్మథుడిని బూడిదగా చేసి, తపస్సు కోసం వెళ్లాడు.
లజ్జామవాప సా దేవీ తస్యా దర్పం బభఞ్జ సః । సా యయౌ తపసే విష్ణోః ప్రాప్తిహేతోః శివస్య చ
ఆ దేవి లజ్జను పొందింది. ఆయన ఆమె అహంకారాన్ని నశింపజేశాడు. ఆమె విష్ణువు కోసం, శివుని పొందేందుకు తపస్సు చేయడానికి వెళ్లింది.
భారతే సుచిరం తప్త్వా దేవీ వీష్ణోర్వరేణ చ । చకార స్వామినం శంభుం భగవన్తం సనాతనమ్
భారతదేశంలో ఆ దేవి చాలాకాలం తపస్సు చేసి, విష్ణువు వరంతో శంభుని శాశ్వత భర్తగా చేసుకుంది.
మహాసౌభాగ్యయుక్తా సా బభూవ శంకరప్రియా । విశ్వేషు సర్వదేవీషు పూజ్యా వన్ద్యా స్తుతా సురైః
ఆమె మహా సౌభాగ్యంతో శంకరునికి ప్రియురాలైంది. జగత్తులోని అన్ని దేవతల్లో ఆమె దేవతలకు పూజ్యురాలు, వందనీయురాలు, స్తుతించబడే వాడైంది.
దర్పయుక్తా మహాలక్ష్మీర్బభూవ సా మహామునే । పరాభూతా పురా దేవీ జయేన విజయేన చ
అహంకారంతో నిండిన మహాలక్ష్మి, ఓ మహర్షీ, అప్పట్లో జయుడు, విజయుడు చేతిలో ఓడిపోయింది.
ప్రవిశన్తీం విభోర్ద్వారం దత్తవా భక్తాయ వాఞ్ఛితమ్ । నివారితా సా ద్వారాచ్చ తేన దౌవారికేణ వై
ఆమె భక్తునికి కావలసినది ఇచ్చి, భగవంతుని ద్వారం లోపలికి వెళ్లే ప్రయత్నంలో, ఆ ద్వారపాలకుడు ఆమెను అడ్డగించాడు.
యదాత్మనస్తిరస్కారం సాభిమానా మహాసతీ । స్మృత్వా హరేః పాదపద్మం దేహం త్యక్తుం సముద్యతా
ఆ గొప్ప సతీమంతుడు, గర్వంతో తనకు జరిగిన అవమానాన్ని గుర్తు చేసుకుని, హరివారి పాదపద్మాలను ధ్యానిస్తూ తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకుంది.
తదా బ్రహ్మా మహేశశ్చ విష్ణుర్ధర్మశ్చ భాస్కరః । చన్ద్రశ్చ కామదేవశ్చ వైశ్వానరో ధనేశ్వరః
అప్పుడప్పుడు బ్రహ్మ, మహేశ్వరుడు, విష్ణువు, ధర్ముడు, భాస్కరుడు, చంద్రుడు, కామదేవుడు, వైశ్వానరుడు, ధనేశ్వరుడు,
ఋషయో మునయశ్చైవ మనవో విఘ్ననాశకాః । మహేన్ద్రో వరుణశ్చైవ జగత్ప్రాణో హుతాశనః
ఋషులు, మునులు, మనువులు, విఘ్నాలను తొలగించే వారు, మహేంద్రుడు, వరుణుడు, జగతికి ప్రాణం, హుతాశనుడు,
సమాయయూరుదన్తస్తే పద్మాయాః పురతః పురా । తుష్టువుశ్చ మహాలక్ష్మీం మూలప్రకృతిమీశ్వరీమ్
వారు అందరూ భయంతో దంతాలు కదిలిస్తూ, పురాతన కాలంలో పద్మా దేవి ఎదుటకు వచ్చి, మహాలక్ష్మిని, మూలప్రకృతిని, పరమేశ్వరీని స్తుతించారు.
దేవా ఊచుః క్షమస్వ భగవత్యమ్బ క్షమాశీలే పరాత్పరే । శుద్ధసత్త్వస్వరుపే చ కోపాదిపరివర్జితే
దేవతలు ఇలా అన్నారు: "అమ్మా! క్షమించు. క్షమాశీలవతి, పరమమైనవారు, శుద్ధమైన సత్వస్వరూపిణి, కోపాది దోషాలు లేని తల్లీ!"
ఉపమే సర్వసాధ్వీనాం దేవీనాం దేవపూజితే । త్వయా వినా జగత్సర్వ మృతతుల్యం చ నిష్ఫలమ్
అన్ని సతీమంతులలో నీవు అపూర్వురాలు, దేవతలందరూ పూజించే దేవత, నీవు లేకపోతే ఈ లోకం చచ్చినట్లే, ఫలితం లేనిదిగా మారుతుంది.
సర్వసంపత్స్వరుపా త్వం సర్వేషాం సర్వరూపిణీ । రాసేశ్వర్యధిదేవీ త్వం త్వత్కలాః సర్వయోషితః
నీవు అన్ని సంపదలకు స్వరూపం, అన్నిటికీ రూపమైనవారు, రాసలీలకు అధిదేవత, భూమిపై ఉన్న ప్రతి మహిళా నీ కళలు.
కైలాసే పార్వతీ త్వం చ క్షీరోదే సిన్ధుకన్యకా । స్వర్గే చ స్వర్గలక్ష్మీస్త్వం మర్త్యలక్ష్మీశ్చ భూతలే
కైలాసంలో నీవు పార్వతీ, పాలు సముద్రంలో నీవు సముద్రకన్య, స్వర్గంలో నీవే స్వర్గలక్ష్మి, భూమిపై మానవులలో లక్ష్మివి.
వైకుణ్ఠే చ మహాలక్ష్మీర్దేవదేవీ సరస్వతీ । గఙ్గా చ తులసీ త్వం చ వృన్దా వృన్దావనే వనే
వైకుంఠంలో నీవే మహాలక్ష్మి, దేవతల దేవత సరస్వతి, నీవే గంగా, తులసి, వృందావనంలో వృందా.
కృష్ణప్రాణాధిదేవీ త్వం గోలోకే రాధికా స్వయమ్ । రాసే రాసేశ్వరీ త్వం చ వృన్దా వృన్దావనే వనే
కృష్ణుని ప్రాణానికి అధిదేవత నీవు, గోలొకంలో నీవే రాధిక, ప్రతి రాసలో నీవే రాసేశ్వరి, వృందావనంలో వృందావి.
కృష్ణప్రియా త్వం భాణ్డీరే చన్ద్రా చన్దనకాననే । విరజా చమ్పకవనే శతశృఙ్గే చ సున్దరీ
భాండీరవనంలో నీవు కృష్ణుని ప్రియురాలు, చందనవనంలో నీవు చంద్ర, చంపకవనంలో విరజా, శతశృంగ పర్వతంపై అందాలవతి.
పద్మావతీ పద్మవనే మాలతీ మాలతీవనే । కృన్దదన్తీ కున్దవనే సుశీలా కేతకీవనే
పద్మవనంలో నీవు పద్మావతి, మల్లికావనంలో మాలతి, కుందవనంలో కృందదంతి, కేతకీవనంలో మంచితనంతో నిండిన కేతకీ.
కదమ్బమాలా త్వం దేవీ కదమ్బకాననేఽపి చ । రాజలక్ష్మీ రాజగేహే గృహలక్ష్మీర్గృహే గృహే
కదంబవనంలో నీవు కదంబమాల, రాజమహల్లో రాజలక్ష్మి, ప్రతి ఇంట్లో గృహలక్ష్మి.
ఇత్యుక్తవా దేవతాః సర్వే మునయో మనవస్తథా । రురుదుర్నమ్రవదనాః శుష్కకణ్ఠోష్ఠతాలుకాః
ఇలా దేవతలు, మునులు, మనువులు అందరూ తలవంచి, గొంతు, పెదాలు, నోరు ఎండిపోయి, కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నారు.
ఇతి లక్ష్మీస్తవం పుణ్యం సర్వదేవైః కృతం శుభమ్ । యః పఠేత్ప్రాతరుత్థాయ స వై సర్వం లభేద్ధ్రువమ్
ఇలా అన్ని దేవతలు చేసిన ఈ పవిత్రమైన లక్ష్మీ స్తోత్రాన్ని, ఉదయం లేచి చదివినవాడు నిశ్చయంగా అన్నీ పొందుతాడు.
అభార్యోలభతే భార్యాం వినీతాం చ సుతాం సతీమ్ । సుశీలాం సునదరీం రమ్యామతిసుప్రియవాదినీమ్
భార్య లేని వాడికి మంచి భార్య లభిస్తుంది, సతీశీలురాలైన కుమార్తెలు, మంచితనంతో, అందంతో, ఆకర్షణతో, మధురంగా మాట్లాడే సంతానం కలుగుతుంది.
పుత్రపౌత్రవతీం శుద్ధాం కులజాం కోమలాం వరామ్ । అపుత్రో లభతే పుత్రం వైష్ణవం చిరజీవినమ్
పిల్లలు లేని వాడు, మంచి వంశంలో పుట్టిన, పవిత్రమైన, మృదువైన, ఉత్తమమైన భార్యను పొందినట్టు, విష్ణుభక్తుడైన, దీర్ఘాయువుతో కూడిన కుమారుడిని పొందుతాడు.
పరమైశ్వర్యయుక్తం చ విద్యావన్తం యశస్వినమ్ । భ్రష్టరాజ్యో లభేద్రాజ్యం భ్రష్టశ్రీర్లభతే శ్రియమ్
ఆ కుమారుడు అత్యంత ఐశ్వర్యంతో, విద్యతో, కీర్తితో కూడి ఉంటాడు. రాజ్యం కోల్పోయినవాడు తిరిగి తన రాజ్యాన్ని పొందుతాడు; అదృష్టం పోయినవాడు మళ్లీ భాగ్యాన్ని పొందుతాడు.
హతబన్ధుర్లభేద్బన్ధుం ధనభ్రష్టో ధనం లభేత్ । కీర్తింహీనో లభేత్కీర్తిం ప్రతిష్ఠాం చ లభేద్ధ్రువమ్
బంధువులను కోల్పోయినవాడు తిరిగి బంధువులను పొందుతాడు; ధనం పోయినవాడు మళ్లీ ధనాన్ని పొందుతాడు. కీర్తి లేనివాడు కీర్తిని పొందుతాడు; ఖచ్చితంగా ప్రతిష్ఠను కూడా పొందుతాడు.
సర్వమఙ్గలదం స్తోత్రం శోకసంతాపనాశనమ్ । హర్షానన్దకరం శశ్వద్ధర్మమోక్షసుహృత్ప్రదమ్
ఈ స్తోత్రం అన్ని శుభాలను ఇస్తుంది, శోకాన్ని, బాధను తొలగిస్తుంది, శాశ్వతమైన ఆనందాన్ని, సంతోషాన్ని ఇస్తుంది, ధర్మమూ మోక్షమూ ప్రసాదిస్తుంది.