విధిద్వారా దర్పభఙ్గం భవతశ్చ చకార సః । భవానాసీన్నారదశ్చ పురా పుత్రః ప్రజాపతేః
బ్రహ్మ ద్వారా ఆయన నీ అహంకారాన్ని తగ్గించాడు. ప్రాచీన కాలంలో నువ్వూ నారదుడూ ప్రజాపతికి కుమారులుగా జన్మించారు.
గన్ధర్వశ్చ పితుః శాపాచ్ఛూద్రీపుత్రస్తతః క్రమాత్ । తతః పునర్నారదశ్చ ప్రసాదాదధునా విభోః
నీ తండ్రి శాపం వల్ల నువ్వు గంధర్వుడవయ్యావు, తరువాత క్రమంగా శూద్రస్త్రీ కుమారుడవయ్యావు. ఆ తరువాత ప్రభువు కృపతో మళ్లీ నారదుడవయ్యావు.
మమ సాధ్యం విశ్వమితి కామదర్పో బభూవ హ । తం ప్రమతం హరద్వారా భస్మసాచ్చ చకార సః
‘నేను ఈ లోకాన్ని సాధించగలను’ అని కోరికతో మత్తులో మునిగిపోయాడు. ఆ అహంకారిని శివుడు తన మార్గంలో బూడిదగా మార్చాడు.
పునః కృత్వా ప్రసాదం తం జీవయామాస లీలయా । ఐకాన్తికం చ తద్భక్తం స చ నాస్త్రం కరోతి హి
తర్వాత శివుడు తన దయతో అతడిని తిరిగి ప్రాణం పోసి, లీలగా బ్రతికించాడు. అప్పటి నుంచి అతడు పరమ భక్తుడై, ఆయుధాలు వాడడం మానేశాడు.
చకార దర్పభఙ్గం చ దర్పిణో లక్ష్మణస్య చ । రణే శంకరశూలేన రావణప్రేరితేన చ
యుద్ధంలో రావణుడు పంపిన శివుని త్రిశూలంతో, లక్ష్మణుని అహంకారాన్ని కూడా ఆయన చూరగొట్టాడు.
పునస్తం జీవయామాస రామస్య స్తవనేన చ । స్వయం విస్మృతవిష్ణోశ్చ బ్రహ్మశాపేన నారద
తర్వాత రాముని స్తోత్రంతో అతడిని మళ్లీ బ్రతికించాడు. బ్రహ్మ శాపం వల్ల నారదుడు విష్ణువును కూడా మరిచిపోయాడు.
చకార దర్పభఙ్గం చ కార్తవీర్యార్జునస్య చ । జామదగ్న్యస్య శస్త్రేణామోఘేన పర్శునా పురా
పురాతన కాలంలో, జమదగ్ని కుమారుడు పరశురాముని అపరాజితమైన పరశుతో, కార్తవీర్యార్జునుని అహంకారాన్ని ఆయన చూరగొట్టాడు.
విప్రపుత్రస్య మరణే హరణే కృష్ణయోషితామ్ । కర్ణేన సార్ధం సమరే పార్థదర్పం బభఞ్జ సః
బ్రాహ్మణ కుమారుని మరణం, కృష్ణుని స్త్రీలను అపహరించడం జరిగినప్పుడు, కర్ణుడితో కలిసి యుద్ధంలో అర్జునుని అహంకారాన్ని ఆయన నశింపజేశాడు.
బాణస్య చోషాహరణే చిచ్ఛేద చ భుజాన్విభుః । భృగోశ్చ దక్షయజ్ఞే చ దర్పభఙ్గం చకార సః
బాణాసురుడు ఉషను అపహరించినప్పుడు, ప్రభువు బాణాసురుని చేతులను నరికేశాడు. అలాగే, దక్షయజ్ఞంలో భృగువు అహంకారాన్ని కూడా ఆయన తగ్గించాడు.
పర్శురామస్య రామస్య వివాహో పథి గచ్ఛతః । బభఞ్జ దర్పం సమరే రామద్వారా పురా విభుః
పరశురాముడు, రాముని వివాహానికి వెళ్తున్నప్పుడు, యుద్ధంలో రాముని ద్వారా పరశురాముని అహంకారాన్ని ప్రభువు నశింపజేశాడు.
సుమేరోః శృఙ్గభృఙ్గం చ వాయుద్వారా చకార సః । సముద్రాణాం దర్పభఙ్గం చకారాగస్త్యభక్షణాత్
సుమేరు పర్వత శిఖరాన్ని వాయువు ద్వారా ఆయన విరిచాడు. సముద్రాల అహంకారాన్ని అగస్త్యుడు వాటిని తాగడం ద్వారా తగ్గించాడు.
అకాలే సృష్టిహరణే తత్పుత్రమరణే పురా । కోపయుక్తస్య వాయోశ్చ దర్పభఙ్గం చకార సః
అనుచితంగా సృష్టిని నాశనం చేయడం, తన కుమారుని మరణం జరిగినప్పుడు, కోపంతో ఉన్న వాయువు అహంకారాన్ని ఆయన తగ్గించాడు.
ఉషాహరణయాత్రాయాం ద్వారకాగమనే హరేః । బాణస్య చ గవాం హేతోవంరుణం చ శశాప సః
ఉషను అపహరించేందుకు వెళ్లినప్పుడు, హరివారు ద్వారకకు వచ్చినప్పుడు, గోవుల కోసం బాణాసురుని, వరుణుని శపించాడు.
కలహే గఙ్గయా వాణ్యా నారాయణాగ్రతః । సరస్వతీం చ తత్యాజ తస్యా దర్పం బభఞ్జ సః
నారాయణుని ముందు గంగా, వాణితో కలహం జరిగినప్పుడు, ఆయన సరస్వతిని వదిలిపెట్టాడు. ఆమె అహంకారాన్ని కూడా ఆయన నశింపజేశాడు.
దర్పయుక్తాం చ దుర్గాం చ త్యక్త్వా శంభుర్హిమాలయే । కామం చ భస్మసాత్కృత్వా తపసే చ యయౌ విభుః
అహంకారంతో ఉన్న దుర్గను శంభుడు హిమాలయాల్లో వదిలిపెట్టి, మన్మథుడిని బూడిదగా చేసి, తపస్సు కోసం వెళ్లాడు.
లజ్జామవాప సా దేవీ తస్యా దర్పం బభఞ్జ సః । సా యయౌ తపసే విష్ణోః ప్రాప్తిహేతోః శివస్య చ
ఆ దేవి లజ్జను పొందింది. ఆయన ఆమె అహంకారాన్ని నశింపజేశాడు. ఆమె విష్ణువు కోసం, శివుని పొందేందుకు తపస్సు చేయడానికి వెళ్లింది.
భారతే సుచిరం తప్త్వా దేవీ వీష్ణోర్వరేణ చ । చకార స్వామినం శంభుం భగవన్తం సనాతనమ్
భారతదేశంలో ఆ దేవి చాలాకాలం తపస్సు చేసి, విష్ణువు వరంతో శంభుని శాశ్వత భర్తగా చేసుకుంది.
మహాసౌభాగ్యయుక్తా సా బభూవ శంకరప్రియా । విశ్వేషు సర్వదేవీషు పూజ్యా వన్ద్యా స్తుతా సురైః
ఆమె మహా సౌభాగ్యంతో శంకరునికి ప్రియురాలైంది. జగత్తులోని అన్ని దేవతల్లో ఆమె దేవతలకు పూజ్యురాలు, వందనీయురాలు, స్తుతించబడే వాడైంది.
దర్పయుక్తా మహాలక్ష్మీర్బభూవ సా మహామునే । పరాభూతా పురా దేవీ జయేన విజయేన చ
అహంకారంతో నిండిన మహాలక్ష్మి, ఓ మహర్షీ, అప్పట్లో జయుడు, విజయుడు చేతిలో ఓడిపోయింది.
ప్రవిశన్తీం విభోర్ద్వారం దత్తవా భక్తాయ వాఞ్ఛితమ్ । నివారితా సా ద్వారాచ్చ తేన దౌవారికేణ వై
ఆమె భక్తునికి కావలసినది ఇచ్చి, భగవంతుని ద్వారం లోపలికి వెళ్లే ప్రయత్నంలో, ఆ ద్వారపాలకుడు ఆమెను అడ్డగించాడు.
యదాత్మనస్తిరస్కారం సాభిమానా మహాసతీ । స్మృత్వా హరేః పాదపద్మం దేహం త్యక్తుం సముద్యతా
ఆ గొప్ప సతీమంతుడు, గర్వంతో తనకు జరిగిన అవమానాన్ని గుర్తు చేసుకుని, హరివారి పాదపద్మాలను ధ్యానిస్తూ తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకుంది.
తదా బ్రహ్మా మహేశశ్చ విష్ణుర్ధర్మశ్చ భాస్కరః । చన్ద్రశ్చ కామదేవశ్చ వైశ్వానరో ధనేశ్వరః
అప్పుడప్పుడు బ్రహ్మ, మహేశ్వరుడు, విష్ణువు, ధర్ముడు, భాస్కరుడు, చంద్రుడు, కామదేవుడు, వైశ్వానరుడు, ధనేశ్వరుడు,
ఋషయో మునయశ్చైవ మనవో విఘ్ననాశకాః । మహేన్ద్రో వరుణశ్చైవ జగత్ప్రాణో హుతాశనః
ఋషులు, మునులు, మనువులు, విఘ్నాలను తొలగించే వారు, మహేంద్రుడు, వరుణుడు, జగతికి ప్రాణం, హుతాశనుడు,
సమాయయూరుదన్తస్తే పద్మాయాః పురతః పురా । తుష్టువుశ్చ మహాలక్ష్మీం మూలప్రకృతిమీశ్వరీమ్
వారు అందరూ భయంతో దంతాలు కదిలిస్తూ, పురాతన కాలంలో పద్మా దేవి ఎదుటకు వచ్చి, మహాలక్ష్మిని, మూలప్రకృతిని, పరమేశ్వరీని స్తుతించారు.
దేవా ఊచుః క్షమస్వ భగవత్యమ్బ క్షమాశీలే పరాత్పరే । శుద్ధసత్త్వస్వరుపే చ కోపాదిపరివర్జితే
దేవతలు ఇలా అన్నారు: "అమ్మా! క్షమించు. క్షమాశీలవతి, పరమమైనవారు, శుద్ధమైన సత్వస్వరూపిణి, కోపాది దోషాలు లేని తల్లీ!"
ఉపమే సర్వసాధ్వీనాం దేవీనాం దేవపూజితే । త్వయా వినా జగత్సర్వ మృతతుల్యం చ నిష్ఫలమ్
అన్ని సతీమంతులలో నీవు అపూర్వురాలు, దేవతలందరూ పూజించే దేవత, నీవు లేకపోతే ఈ లోకం చచ్చినట్లే, ఫలితం లేనిదిగా మారుతుంది.
సర్వసంపత్స్వరుపా త్వం సర్వేషాం సర్వరూపిణీ । రాసేశ్వర్యధిదేవీ త్వం త్వత్కలాః సర్వయోషితః
నీవు అన్ని సంపదలకు స్వరూపం, అన్నిటికీ రూపమైనవారు, రాసలీలకు అధిదేవత, భూమిపై ఉన్న ప్రతి మహిళా నీ కళలు.
కైలాసే పార్వతీ త్వం చ క్షీరోదే సిన్ధుకన్యకా । స్వర్గే చ స్వర్గలక్ష్మీస్త్వం మర్త్యలక్ష్మీశ్చ భూతలే
కైలాసంలో నీవు పార్వతీ, పాలు సముద్రంలో నీవు సముద్రకన్య, స్వర్గంలో నీవే స్వర్గలక్ష్మి, భూమిపై మానవులలో లక్ష్మివి.
వైకుణ్ఠే చ మహాలక్ష్మీర్దేవదేవీ సరస్వతీ । గఙ్గా చ తులసీ త్వం చ వృన్దా వృన్దావనే వనే
వైకుంఠంలో నీవే మహాలక్ష్మి, దేవతల దేవత సరస్వతి, నీవే గంగా, తులసి, వృందావనంలో వృందా.
కృష్ణప్రాణాధిదేవీ త్వం గోలోకే రాధికా స్వయమ్ । రాసే రాసేశ్వరీ త్వం చ వృన్దా వృన్దావనే వనే
కృష్ణుని ప్రాణానికి అధిదేవత నీవు, గోలొకంలో నీవే రాధిక, ప్రతి రాసలో నీవే రాసేశ్వరి, వృందావనంలో వృందావి.