ఇత్యేవముక్త్వా భక్త్యా చ ప్రణనామ ప్రయత్నతః
ఇలా భక్తితో చెప్పి, ఎంతో శ్రద్ధగా నమస్కరించాడు.
జగ్ముర్నాగాః ప్రహృష్టాశ్చ ఫణారాజివిరాజితాః 4.51.
ఆనందంతో, అందమైన ఫణాలతో అలంకరించబడిన నాగులు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు.
విధినా మాతరం భక్తిమాస్తీకశ్చ చకార హ
ఆస్తికుడు, విధి ప్రకారం, భక్తితో తన తల్లిని పూజించాడు.
ఇదం స్తోత్రం మహాపుణ్యం భక్తియుక్తశ్చ యః పఠేత్
ఈ మహాపుణ్యమైన స్తోత్రాన్ని ఎవరు భక్తితో పఠిస్తారో—
సర్వేషాం దర్పభఙ్గశ్చ కథితశ్చ శ్రుతస్త్వయా
ప్రతి ఒక్కరి అహంకారం ఎలా భంగమయ్యిందో చెప్పబడింది, నీవు కూడా వినావు.
అధునా చ సముత్తిష్ఠ గచ్ఛ వృన్దావనం వనమ్
ఇప్పుడు లేచి, వృందావన అరణ్యంలోకి వెళ్ళు.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ ఉవాచ కృష్ణం నయ మాం న శక్తా గంతుమీశ్వర
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు — ఆమె కృష్ణుని దగ్గర, "ప్రభూ, నన్ను నీవే తీసుకెళ్ళు, నేను వెళ్ళలేను" అని చెప్పింది.
రాధికా వచనం శ్రుత్వా ప్రహస్య మధుసూదనః
రాధికా మాటలు విని, మధుసూదనుడు చిరునవ్వు నవ్వాడు.
సా మనోయాయినీ రాధా కృత్వా చ రోదనం క్షణమ్
ఆ రాధా, మనస్సు వెంట నడుచుకుంటూ, ఒక క్షణం కన్నీరు పెట్టింది.
వివేశ చన్దనవనం రుదన్తీ శోకకాతరా
ఆమె ఏడుస్తూ, దుఃఖంతో బాధపడుతూ, చందనవనంలోకి ప్రవేశించింది.
తామ్రాస్యా పూర్ణనయనా భ్రమన్తీ సర్వకాననమ్
ఆమె ముఖం ఎర్రగా, కన్నీళ్లు నిండిన కళ్లతో, ప్రతి అడవిలోనూ తిరిగింది.
తా దృష్ట్వా రాధికా సా చ ప్రేమవిచ్ఛేదకాతరా
వారిని చూసి, ప్రేమవిచ్ఛేద బాధతో రాధికా బాధపడింది.
వినిన్ద్య కృష్ణం కోపేన తర్జయామాస చ క్షణమ్ ।। 4.52.
ఆమె కోపంతో కృష్ణుణ్ని నిందించి, కొద్దిసేపు బెదిరించింది.
ఏతస్మిన్నంతరే కృష్ణస్తత్ర చన్దనకాననే
అంతలో కృష్ణుడు అక్కడ చందన వనంలో ఉన్నాడు.
రాధా గోపాఙ్గనాభిశ్చ దృష్ట్వా ప్రాణేశ్వరం ముదా
రాధా, గోపికలు తమ ప్రాణప్రభువును చూసి ఆనందంతో దగ్గరికి వచ్చారు.
తూర్ణం కృష్ణం సమాశ్లిష్య జహార మురలీం రుషా
ఆమె వెంటనే కృష్ణుణ్ని ఆలింగనం చేసి, కోపంతో ఆయన మురళిని తీసుకుంది.
పునః సంధారయామాస వస్త్రం మాలాం మనోహరామ్
తర్వాత ఆమె ఆయన వస్త్రాన్ని, ఆకర్షణీయమైన హారాన్ని మళ్లీ సరిచేసింది.
చన్దనాగురుకస్తూరీకుఙ్కుమాక్తం చకార తమ్ ౧
ఆమె కృష్ణునికి చందనం, అగరు, కస్తూరి, కుంకుమం లేపింది.
క్షణం సంతర్జయామాస క్షణం స్తోత్రం చకార హ
కొంతసేపు ఆమె ఆయనను మందలించింది, ఇంకొంతసేపు స్తుతించింది.
అథ గోపాఙ్గనాః సర్వా రురుదుః ప్రేమవిహ్వలాః
తర్వాత అన్ని గోపికలు ప్రేమతో మునిగిపోయి ఏడ్చారు.
దేహత్యాగం చ స్నానం చ స్వాహారస్య విసర్జనమ్
వాళ్లు తమ శరీరాన్ని వదిలేయడం, స్నానం చేయడం, తాము తినే ఆహారాన్ని వదిలేయడం గురించి మాట్లాడారు.
క్షణం తం భర్త్సయామాసుః స్తోత్రం చక్రుః క్షణం ముదా
కొంతసేపు వారు ఆయనను మందలించారు, ఇంకొంతసేపు ఆనందంతో ఆయనను స్తుతించారు.
కాశ్చిదూచుః ప్రాణచోరం పశ్య రక్షేతి సంతతమ్ 4.52.
కొంతమంది, 'మన ప్రాణాలను దొంగిలించే వాడిని చూడండి, దయచేసి మనల్ని రక్షించండి!' అని అన్నారు.
కాశ్చిదూచురిమం మధ్యే యూయం కురుత సత్వరమ్
కొంతమంది, 'ఇక్కడే మీరు త్వరగా ఏదైనా చేయండి!' అని అన్నారు.
కాశ్చిదూచురయం నాస్తి ప్రతీతిర్న కదాచన
కొంతమంది, 'ఈవాడిపై ఎప్పుడూ నమ్మకం ఉండదు,' అన్నారు.
కాశ్చిదూచుర్నిష్ఠురోఽయం నరఘాతీతి కోపతః
కొంతమంది కోపంతో, 'ఈవాడు క్రూరుడు, మనుషులను సంహరించేవాడు!' అన్నారు.
నిర్జనాని చ రమ్యాణి యాని యాని వనాని చ
ఎక్కడైనా ఉన్న ఆ ఒంటరి, అందమైన అడవులు—
ఏవం తం గోపికాః సర్వా మధ్యే కృత్వా సదీశ్వరమ్
అలా అన్ని గోపికలు కృష్ణుణ్ని ప్రభువుతో కలిసి మధ్యలో ఉంచారు.
రాసం గత్వా స్వర్ణపీఠే తస్థౌ స రసికేశ్వరః
రాసమండపానికి వెళ్లి, ఆనందప్రదాత అయిన కృష్ణుడు బంగారు పీఠంపై నిలిచాడు.
నానామూర్తీర్విధాయాత్ర సహ తాభిర్జనార్దనః
అక్కడ జనార్దనుడు గోపికలతో కలిసి అనేక రూపాలు ధరించాడు.