వయసాఽతిశిశుర్బుద్ధ్యా జ్ఞానవృద్ధ్యా విచక్షణః
వయస్సులో చిన్నవాడైనా, జ్ఞానంలో పరిపక్వతతో తెలివిగా ఉండేవాడు.
ఇంద్రద్వారే సముత్తిష్ఠన్ద్వారపాలమువాచ హ
ఇంద్రుని ద్వారం వద్దకు వెళ్లి, అక్కడ ఉన్న ద్వారపాలకునితో మాట్లాడాడు.
ఇత్యేవం వచనం శ్రుత్వా ద్వారి జ్ఞానం చకార తమ్
ఆ మాటలు విని, ద్వారపాలకుడు అతన్ని తలుపు దగ్గర గుర్తించాడు.
బాలకానాం బాలికానాం సమూహైః పరివేష్టితమ్ 4.47.
అతని చుట్టూ బాలురు, బాలికలు సమూహాలుగా ఉన్నారు.
ప్రణనామ హరిర్భక్త్యా తం హరిం శిశురూపిణమ్
హరి భక్తితో, శిశువుగా వచ్చిన ఆ హరిని నమస్కరించాడు.
మధుపర్కాదికం దత్త్వా శక్రః పూజాం చకార తమ్
మధుపర్కాది వస్తువులు సమర్పించి, ఇంద్రుడు అతనికి పూజ చేశాడు.
ఇంద్రస్య వచనం శ్రుత్వా తమువాచ ద్విజార్భకః
ఇంద్రుని మాటలు విని, బ్రాహ్మణ బాలుడు అతనికి సమాధానం చెప్పాడు.
కతివర్షం చ నిర్మాణే భవాన్సంకల్పితో యథా
ఈ సృష్టిలో నిన్ను ఎంతకాలంగా, ఎలాంటి విధంగా ఊహించారు?
ఏవంభూతం చ నిర్మాణం న కేనైంద్రేణ నిర్మితమ్
ఇలాంటి సృష్టిని ఏ ఇంద్రుడూ చేయలేదు.
బాలకస్య వచః శ్రుత్వా జహాస స సురేశ్వరః
బాలుడి మాటలు విని, దేవేంద్రుడు నవ్వాడు.
కతీంద్రాణాం సమూహశ్చ త్వయా దృష్టః శ్రుతోఽథవా
ఎన్ని ఇంద్రుల సమూహాలను నువ్వు చూశావు లేదా విన్నావు?
శక్రస్య వచనం శ్రుత్వా ప్రహస్య విప్రబాలకః
శక్రుని మాటలు విని, బ్రాహ్మణ బాలుడు నవ్వాడు.
జానామి కశ్యపం తాత తవ తాతం ప్రజాపతిమ్ 4.47.
ప్రియమా, నేను కశ్యపుడిని, నీ తండ్రిని, ప్రజాపతిని తెలుసు.
పిపీలికాసమూహం చ వ్యాయతం ధనుషాం శతమ్ 4.47.
పిపీలికల సమూహం పొడవు, వంద విల్లుల పొడవుతో సమానం.
బ్రాహ్మణ ఉవాచ 4.47.
అప్పుడు బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు.
కర్మణా స్వాఙ్గహీనశ్చ స్వాఙ్గవృద్ధశ్చ కర్మణా
చేసే పనుల వల్ల మనకు అవయవాలు పోయొచ్చు, అలాగే పనుల వల్ల అవయవాలు అభివృద్ధి చెందొచ్చు.
సుఖదం పుణ్యదం సారం నరకార్ణవతారకమ్ 4.47.
ఇది సుఖాన్ని, పుణ్యాన్ని, ముక్తిని ఇస్తుంది; నరకసాగరంలో నుంచి రక్షిస్తుంది.
కటం కథం మస్తకే తే లోమచక్రం చ వక్షసి ।। 4.47.
నీ తలపై గాయం ఎందుకు ఉంది? నీ ఛాతీపై వెంట్రుకల వలయం ఎందుకు ఉంది?
దుర్లభం శ్రీహరేర్దాస్యం భక్తిర్ముక్తిర్గరీయసీ 4.47.
శ్రీహరికి సేవ చేయడం చాలా అరుదైనది; భక్తి మాత్రం ముక్తికంటే గొప్పది.
విశ్వకర్మాణమానీయ ప్రియముక్త్వా శతక్రతుః
విశ్వకర్మను పిలిపించుకొని, శతక్రతువు అతనితో స్నేహపూర్వకంగా మాట్లాడాడు.
ఇత్యేవం కథితం సర్వం శక్రదర్పవిమోచనమ్ 4.47.
ఇలా ఇంద్రుని గర్వాన్ని తొలగించిన సంగతులన్నీ చెప్పబడ్డాయి.
శ్రీరాధికోవాచ దర్పభఙగం రవేశ్చాపి శ్రోతుమిచ్ఛామి తత్త్వతః
శ్రీరాధికా ఇలా అడిగింది: సూర్యుని గర్వభంగం గురించి నిజంగా వినాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ మాలీ సుమాలీ దైత్యేన్ద్రౌ దీప్తిం కర్తుం సముద్యతౌ
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా చెప్పాడు: మాలీ, సుమాలీ అనే దైత్యాధిపతులు తమ వైభవాన్ని చూపించేందుకు ప్రయత్నించారు.
మహాసంపన్మదోన్మత్తౌ శంకరస్య వరేణ చ
వారు అపారమైన సంపదతో, గర్వంతో మత్తులో ఉండి, శంకరుని వరంతో మరింత ధైర్యంగా ఉన్నారు.
రుష్టః సూర్యః స్వశూలేన తౌ జఘానావలీలయా
కోపంతో ఉన్న సూర్యుడు తన శూలంతో వారిని సులభంగా సంహరించాడు.
భక్తాపాయం చ విజ్ఞాయ శంకరో భక్తవత్సలః
భక్తులకు ప్రమాదం ఉందని తెలుసుకున్న శంకరుడు భక్తులకు ఎంతో ప్రేమ చూపించే వాడు.
తౌ చ నత్వా శివం భక్త్యా జగ్మతుర్నిజమన్దిరమ్
ఆ ఇద్దరూ భక్తితో శివునికి నమస్కరించి తమ ఇంటికి తిరిగి వెళ్లారు.
దృష్ట్వా సంహారకర్తారం జిఘాంసన్తం హరం రవిః
వినాశకర్త అయిన హరుడు తనను సంహరించబోతున్నాడని చూసి, సూర్యుడు పారిపోయాడు.
దుద్రావ చ మహాదేవో బ్రహ్మణో నిలయం రుషా
మహాదేవుడు కోపంతో బ్రహ్మదేవుని నివాసానికి పరుగెత్తాడు.
దృష్ట్వా బ్రహ్మా హరం రుష్టం తుష్టావ పరమేశ్వరమ్
హరుడు కోపంగా ఉన్నాడని చూసి, బ్రహ్మదేవుడు పరమేశ్వరుడిని స్తుతించాడు.