తతః శివం సమారాధ్య దాతారం సర్వసంపదామ్
తర్వాత, అన్ని సంపదల దాత అయిన శివుని ఆరాధించాడు.
ఆజామిలం ద్విజశ్రేష్ఠం వృషల్యా సహ సంయుతమ్
ఆజామిలుడు, ఉత్తమ ద్విజుడు, వృశలస్త్రీతో కలసి ఉన్నాడు.
నిష్పన్నే కర్మభోగే చ స మద్భక్తో ముమోచ హ
కర్మఫల అనుభవం పూర్తయ్యాక, ఆ నా భక్తుడు విముక్తి పొందాడు.
సర్వం నిషేకసాధ్యం చ నిషేకో బలవాన్విధే
సర్వం వంశం విత్తంతోనే సిద్ధిస్తుంది; విత్తమే బలమైనది, ఓ జ్ఞాని.
దివ్యం వర్షసహస్రం చ శంభోః సంభోగకర్మకృత్
దివ్యమైన వెయ్యేళ్ళు శంభుతో అనుభవ కార్యాలు చేశాడు.
పూర్ణే వర్షసహస్రే చ గత్వా తత్ర మహేశ్వరః
వెయ్యేళ్ళు పూర్తయిన తర్వాత, మహేశ్వరుడు అక్కడికి వెళ్లాడు.
తత్ర వీర్యే చ భవితా స్కన్దకో భక్తతారకః
అక్కడ ఆ విత్తంలో నుంచి స్కందుడు, తారకాసురుని సంహారకుడికి భక్తుడిగా జన్మిస్తాడు.
అధునా త్వం గృహం గచ్ఛ భగవాన్స్వగణైః సహ ।। 4.46.
ఇప్పుడు నీవు ఇంటికి వెళ్ళు, భగవంతుడు తన గణులతో కలసి ఉన్నాడు.
ఇత్యుక్త్వా కమలాకాన్తః శీఘ్రం స్వాన్తఃపురం యయౌ
ఇలా చెప్పి, లక్ష్మీప్రియుడు త్వరగా తన అంతఃపురానికి వెళ్లాడు.
నారాయణ ఉవాచ జగామ చన్దనవనం నిర్జనే చ తయా సహ
నారాయణుడు చెప్పాడు: అతడు ఆమెతో కలిసి ఒంటరిగా చందనవనానికి వెళ్లాడు.
అతీవ నిర్జనం రమ్యం వాయునా సురభీకృతమ్
అది చాలా ఏకాంతంగా, ఎంతో ఆహ్లాదకరంగా ఉండేది. గాలి పరిమళంతో ఆ ప్రదేశాన్ని మధురంగా మార్చింది.
పుష్పతల్పసమాకీర్ణే పరపుష్టరుతశ్రుతే
అక్కడ పుష్పాల పరుపులతో నిండిపోయి, ఇతర పక్షుల స్వరాలు వినిపించేవి.
కృష్ణసంభోగమాత్రేణ సుఖసంమూర్చ్ఛితా చ సా
కృష్ణుని సాంగత్యంతో ఆమె పరమానందంలో మునిగిపోయింది.
తస్థతుస్తత్ర సంయుక్తౌ రాధారాసేశ్వరౌ మునే
అక్కడే, మునీంద్రా, రాసలీలాధిపతులు రాధా, కృష్ణులు కలిసి నిలబడ్డారు.
ఇత్యేవం మఙ్గలం కర్మ యః శృణోతి సమాహితః
ఈ మంగళకరమైన కార్యాన్ని ఎవరు శ్రద్ధగా వినితే—
మహాశోకార్ణవే మగ్నో భేదే పుత్రకలత్రయోః
పిల్లలు, భార్య నుంచి వేరుపడి, ఎంతటి గొప్ప దుఃఖసాగరంలో మునిగిపోయినా—
సూత ఉవాచ పునః సంప్రష్టుమారేభే దేవర్షిః కౌతుకాన్వితః
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: మళ్లీ, ఆ దేవర్షి ఆసక్తితో అడగడం ప్రారంభించాడు.
నారద ఉవాచ కాం కథాం కథయామాస కథ్యతాం కరుణానిధే
నారదుడు ఇలా అడిగాడు: ఆయన ఏ కథ చెప్పాడు? దయాసాగరా, దయచేసి ఆ కథను చెప్పండి.
ఉవాస మలయద్రోణీం వటమూలే మనోహరే
అతడు మలయ పర్వతపు అందమైన లోయలో, వటవృక్షం కింద నివసించాడు.
రాధా తం పరిపప్రచ్ఛ సస్మితం సుమనోహరమ్
అందమైన రాధా, మృదువైన నవ్వుతో ఆయనను అడిగింది.
శ్రుతం యశః శూలభృతో దర్పభఙ్గశ్చ దైవతః
శూలధారి మహాదేవుని కీర్తి, దేవతల గర్వభంగం గురించి వినిపించింది.
అధునా శ్రోతుమిచ్ఛామి దర్పభఙ్గం హరేర్హరే
ఇప్పుడు, హరే, హరి యొక్క గర్వభంగం గురించి వినాలని నాకు ఆసక్తి ఉంది.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ కర్ణపీయూషమతులం సున్దరం శృణు సున్దరి
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: సుందరివా, చెవులకు అమృతంలా మధురమైన, అపూర్వమైన కథను విను.
పురా శతమఖో దర్పాత్కృత్వా శతమఖాన్ముదా
పూర్వకాలంలో, ఇంద్రుడు గర్వంతో, ఆనందంగా వంద యజ్ఞాలు చేశాడు.
దినేదినే తదైశ్వర్యం వర్ద్ధతే తపసాం ఫలాత్
ప్రతి రోజూ, తన తపస్సు ఫలితంగా అతని ఐశ్వర్యం పెరుగుతూ పోయింది.
స జజాప మహామన్త్రం పుష్కరే శతవత్సరమ్
అతడు పుష్కరంలో వంద సంవత్సరాలు మహామంత్రాన్ని జపించాడు.
బ్రహ్మస్వరూపాం ప్రకృతిం సంపన్మూఢో న మన్యతే ।।4.47.
బ్రహ్మస్వరూపిణి అయిన ప్రకృతిని, మోహంలో పడి, అతడు గుర్తించలేకపోయాడు.
ఏకదా ప్రకృతేః శాపాద్ధతబుద్ధిః స్వసంసది
ఒకసారి, ప్రకృతి శాపం వల్ల, అతని బుద్ధి నశించి, తన సభలో—
బృహస్పతిస్తతః కోపాన్నోవాస గృహమాయయౌ
బృహస్పతి కోపంతో అక్కడి నుంచి వెళ్లి తన ఇంటికి చేరాడు.
ఉవాచ మనసా దీనో యాతు సంపద్ధరేరితి
మనసులో బాధతో, 'ఆ సంపద హరిదేవునికి పోయిపోవాలి' అని అనుకున్నాడు.