స్త్రీపుంసో రతివిచ్ఛేదముపాయేన కరోతి యః
ఎవడు ఏదైనా విధానంతో స్త్రీపురుషుల సంయోగాన్ని మధ్యలో ఆపుతాడో,
యాత్యన్తే కాలసూత్రే చ వర్షలక్షం స పాతకీ
కాలసూత్రం ముగిసినప్పుడు, లక్ష సంవత్సరాలు అలా చేసినవాడు పాపి అవుతాడు.
రమ్భాయుక్తం శక్రమిమం చకార విరతం రతౌ
రంభతో కూడిన ఇంద్రుని, సంయోగంలో నిరుత్సాహంగా మార్చాడు.
పునరన్యాం స సంప్రాప్య నిషేవ్య శూలపాణినమ్
తర్వాత ఇంకొక మహిళను పొందినవాడు, శూలపాణిని సేవించి,
రోహిణీసహితం చన్ద్రం చకార విరతం రతౌ
రోహిణితో కూడిన చంద్రుడిని కూడా సంయోగంలో విరమింపజేశాడు.
పునః శివం సమారాధ్య ప్రాప్యాహల్యాం చ పుష్కరే
మళ్లీ శివుని ఆరాధించి, పుష్కరంలో అహల్యను పొందాడు.
మునిః స్వభార్యాసంసక్తే దివసే నిర్జనే వనే
ఆ ముని తన భార్యతో మమకారంతో, ఒంటరిగా అడవిలో ఉన్నాడు.
బభూవ పుత్రవిచ్ఛేదస్తస్య కల్పాన్తరే పునః 4.46.
కాలాంతరంలో అతడికి మళ్లీ కుమారుడు దూరమయ్యాడు.
హరిశ్చన్ద్రో హాలికం చ వృషల్యా సహ సంయుతమ్
హరిశ్చంద్రుడు, హాలికుడితో పాటు వృశలస్త్రీతో కలసి ఉన్నాడు.
భ్రష్టః శ్రీరాజ్యవిత్తేభ్యస్తం చకారావలీలయా
ఆయన రాజ్యం, ధనం, ఐశ్వర్యం అన్నీ విధి లీల వల్ల పోయాయి.
తతః శివం సమారాధ్య దాతారం సర్వసంపదామ్
తర్వాత, అన్ని సంపదల దాత అయిన శివుని ఆరాధించాడు.
ఆజామిలం ద్విజశ్రేష్ఠం వృషల్యా సహ సంయుతమ్
ఆజామిలుడు, ఉత్తమ ద్విజుడు, వృశలస్త్రీతో కలసి ఉన్నాడు.
నిష్పన్నే కర్మభోగే చ స మద్భక్తో ముమోచ హ
కర్మఫల అనుభవం పూర్తయ్యాక, ఆ నా భక్తుడు విముక్తి పొందాడు.
సర్వం నిషేకసాధ్యం చ నిషేకో బలవాన్విధే
సర్వం వంశం విత్తంతోనే సిద్ధిస్తుంది; విత్తమే బలమైనది, ఓ జ్ఞాని.
దివ్యం వర్షసహస్రం చ శంభోః సంభోగకర్మకృత్
దివ్యమైన వెయ్యేళ్ళు శంభుతో అనుభవ కార్యాలు చేశాడు.
పూర్ణే వర్షసహస్రే చ గత్వా తత్ర మహేశ్వరః
వెయ్యేళ్ళు పూర్తయిన తర్వాత, మహేశ్వరుడు అక్కడికి వెళ్లాడు.
తత్ర వీర్యే చ భవితా స్కన్దకో భక్తతారకః
అక్కడ ఆ విత్తంలో నుంచి స్కందుడు, తారకాసురుని సంహారకుడికి భక్తుడిగా జన్మిస్తాడు.
అధునా త్వం గృహం గచ్ఛ భగవాన్స్వగణైః సహ ।। 4.46.
ఇప్పుడు నీవు ఇంటికి వెళ్ళు, భగవంతుడు తన గణులతో కలసి ఉన్నాడు.
ఇత్యుక్త్వా కమలాకాన్తః శీఘ్రం స్వాన్తఃపురం యయౌ
ఇలా చెప్పి, లక్ష్మీప్రియుడు త్వరగా తన అంతఃపురానికి వెళ్లాడు.
నారాయణ ఉవాచ జగామ చన్దనవనం నిర్జనే చ తయా సహ
నారాయణుడు చెప్పాడు: అతడు ఆమెతో కలిసి ఒంటరిగా చందనవనానికి వెళ్లాడు.
అతీవ నిర్జనం రమ్యం వాయునా సురభీకృతమ్
అది చాలా ఏకాంతంగా, ఎంతో ఆహ్లాదకరంగా ఉండేది. గాలి పరిమళంతో ఆ ప్రదేశాన్ని మధురంగా మార్చింది.
పుష్పతల్పసమాకీర్ణే పరపుష్టరుతశ్రుతే
అక్కడ పుష్పాల పరుపులతో నిండిపోయి, ఇతర పక్షుల స్వరాలు వినిపించేవి.
కృష్ణసంభోగమాత్రేణ సుఖసంమూర్చ్ఛితా చ సా
కృష్ణుని సాంగత్యంతో ఆమె పరమానందంలో మునిగిపోయింది.
తస్థతుస్తత్ర సంయుక్తౌ రాధారాసేశ్వరౌ మునే
అక్కడే, మునీంద్రా, రాసలీలాధిపతులు రాధా, కృష్ణులు కలిసి నిలబడ్డారు.
ఇత్యేవం మఙ్గలం కర్మ యః శృణోతి సమాహితః
ఈ మంగళకరమైన కార్యాన్ని ఎవరు శ్రద్ధగా వినితే—
మహాశోకార్ణవే మగ్నో భేదే పుత్రకలత్రయోః
పిల్లలు, భార్య నుంచి వేరుపడి, ఎంతటి గొప్ప దుఃఖసాగరంలో మునిగిపోయినా—
సూత ఉవాచ పునః సంప్రష్టుమారేభే దేవర్షిః కౌతుకాన్వితః
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: మళ్లీ, ఆ దేవర్షి ఆసక్తితో అడగడం ప్రారంభించాడు.
నారద ఉవాచ కాం కథాం కథయామాస కథ్యతాం కరుణానిధే
నారదుడు ఇలా అడిగాడు: ఆయన ఏ కథ చెప్పాడు? దయాసాగరా, దయచేసి ఆ కథను చెప్పండి.
ఉవాస మలయద్రోణీం వటమూలే మనోహరే
అతడు మలయ పర్వతపు అందమైన లోయలో, వటవృక్షం కింద నివసించాడు.
రాధా తం పరిపప్రచ్ఛ సస్మితం సుమనోహరమ్
అందమైన రాధా, మృదువైన నవ్వుతో ఆయనను అడిగింది.