శైలేశైలేఽతిరమ్యే చ నద్యాంనద్యాం నదేనదే
ప్రతి అందమైన కొండపై, ప్రతి నదికట్టపై, ప్రతి ప్రవాహంలో, ప్రతి నీటివెంతలో,
కాఞ్చనే భూమినికరే వటమృలేఽతినిర్జనే
బంగారు మట్టిపైన, వటవృక్షాల అడవుల్లో, అత్యంత ఏకాంతమైన ప్రదేశాల్లో,
భ్రమరధ్వనిసంయుక్తే పుంస్కోకిలరుతశ్రుతే
పుట్టల గానాలు వినిపించే చోట, పురుష కోయిలల కూళ్లు మోగే ప్రదేశాల్లో,
చిత్తేషు చేతనానాం చ హరణం యోషితామహో
అక్కడ ఉన్న ప్రతి జీవి మనసును, ముఖ్యంగా స్త్రీల హృదయాలను, అతడు ఆకర్షించాడు.
పూర్ణమబ్దశతం దివ్యం స రేమే వామయా సహ
పూర్తిగా వంద దివ్య సంవత్సరాలు, అతడు తన ప్రియమైనవారితో ఆనందంగా గడిపాడు.
తస్థతుస్తౌ చ తత్రైవ సంసక్తౌ సతతం ముదా
వారు ఇద్దరూ అక్కడే, ఎప్పుడూ కలిసిమెలిసి, సంతోషంగా ఉండిపోయారు.
పతివిచ్ఛేదసంతాపం విజహౌ సా రతిర్ముదా
రతి, తన భర్త నుండి విడిపోయిన బాధను సంతోషంతో విడిచిపెట్టింది.
ఇత్యేవం కథితం సర్వం రతిసంతాపకారణమ్
ఇలా రతి బాధకు కారణమైన సంగతి అంతా చెప్పబడింది.
శృణ్వతాం కర్ణపీయూషం పరమాశ్చర్యమీప్సితమ్ 4.46.
ఇది వినేవారి చెవులకు అమృతం లాంటిది, అత్యంత ఆశ్చర్యకరం, కోరుకునే విషయం.
వసఞ్ఛ్వశురగేహే స పార్వత్యా సహ శంకరః
తన మామగారి ఇంట్లో పార్వతితో కలిసి శంకరుడు అక్కడే నివసించాడు.
రత్నస్యన్దనమారుహ్య రత్నసారపరిచ్ఛదమ్
రత్నాల రథంపై, విలువైన రత్నాలతో అలంకరించబడిన రథంలో ఎక్కి,
శతశృఙ్గే సువసనే మలయే గన్ధమాదనే
వంద కొమ్ములున్న పర్వతంపై, అందమైన వస్త్రాలు ధరించి, మలయా, గంధమాదన పర్వతాలలో,
పులిన్దే చ కలిన్దే చ పుండ్రే పిండారకేంఽధకే
పులింద, కలింద, పుండ్ర, పిండారక, అంధక ప్రాంతాల్లో,
నికటేఽస్తగిరేః పార్శ్వవటమూలే మనోహరే
అస్తగిరి సమీపంలో, ఆకర్షణీయమైన వటవృక్షపు వేరుల దగ్గర.
నానాస్థానేషు రహసి పశుపక్షివివర్జితే
జంతువులు, పక్షులు లేని ఎన్నో ఒంటరి ప్రదేశాల్లో,
యత్రయత్ర శివం నీత్వా బభ్రామ ధరణీతలమ్
యత్ర యత్ర శివుడు ఆమెను తీసుకెళ్లాడో, వారు భూమి మీద అంతటా సంచరించారు.
కృత్వా విహారం సుచిరం న పూర్ణం మానసం తయోః
ఎంతో కాలం ఆనందంగా గడిపినా, వారి మనసులకు తృప్తి కలగలేదు.
మాయాతీతోఽతిమాయేశో మాయాసక్తః స్వమాయయా
అతడు మాయకు అతీతుడూ, మాయకు అధిపతియూ కాగా, ఆమె తన మాయతో మాయలోనే మునిగిపోయింది.
శక్తిశక్తిమతోస్తత్ర న బభూవ పరిశ్రమః 4.46.
ఆ శక్తి, శక్తిమంతుడి మధ్య ఎలాంటి అలసట కలగలేదు.
సుఖసంసక్తమనసోః పులకాఞ్చితగాత్రయోః
ఆనందంలో మునిగిన వారి మనసులు, ఆనందంతో ఒంటెలు పులకరించాయి.
నగ్నయోః సుఖసంభోగాద్రతిశాస్త్రవిధిజ్ఞయోః
వారు ఇద్దరూ నగ్నంగా, పరస్పర ఆనందంలో లీనమై, ప్రేమకళల్లో నిపుణులై ఉన్నారు.
చన్దనాగురుకస్తూరీసిన్దూరబిన్దులిప్తయోః
వారి దేహాలు చందనం, అగరు, కస్తూరి, సిందూరంతో అలంకరించబడ్డాయి.
వసనానాం నూపురాణాం కఙ్కణానాం చ సున్దరి
వస్త్రాలు, నూపురాలు, కంకణాలు, ఓ సుందరి!
పుష్పతల్పం దలితయోర్బాష్పోత్కర్షం చ బిభ్రతోః
పువ్వుల మంచంపై ఇద్దరూ కలసి పడుకున్నప్పుడు, వారు కన్నీళ్లు జార్చారు.
భారేణ విశ్వంభరయోర్భారాక్రాన్తా వసున్ధరా
ప్రపంచాన్ని మోయువారు ఇద్దరి భారంతో భూమి భారంగా మారింది.
తయోర్భరభరాక్రాన్తధరాయాశ్చ భరేణ చ
ఆ ఇద్దరి బరువుతో, భూమి కూడా మరింత భారంగా మారింది.
కచ్ఛపస్య భరేణైవ సర్వాధారా సమీరణాః
కచ్చపుడు బరువుతో, అన్ని ఆధారాలు, వాయువులు కూడా ఒత్తిడికి లోనయ్యాయి.
సర్వం నివేదనం చక్రుర్నారాయణపదామ్బుజే 4.46.
వారు అన్నిటినీ నారాయణుని పదపద్మాలకు అర్పించారు.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ కాలప్రయుక్తం కార్యం చ సిద్ధం తత్సమయోచితమ్
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: కాలం అనుసరించి చేయాల్సిన పని, ఆ సమయానికి తగినట్లు పూర్తయ్యింది.
పూర్ణే వర్షసహస్రే చ స్వేచ్ఛయా విరమిష్యతి
వెయ్యేళ్లు పూర్తయినప్పుడు, అతడు తన ఇష్టానుసారం ఆపుతాడు.