సుపుణ్యైర్బ్రాహ్మణైశ్చాపి మునిభిర్బ్రహ్మచారిభిః
పుణ్యశీలులైన బ్రాహ్మణులు, మునులు, బ్రహ్మచారులు కూడా
పురోహితైశ్చ సంయుక్తైః కుర్వద్భిర్మఙ్గలధ్వనిమ్ ।। సుచారుమాలతీమాలాహస్తైః శస్తైః ప్రశంసితైః
పురోహితులు మంగళధ్వని చేస్తూ, అందమైన మాలతీ పూల హారాలు పట్టుకుని, ప్రశంసలు పొందిన వారు అక్కడ ఉన్నారు.
నానాప్రకారవాద్యైశ్చ శంఖధ్వనిసునాదితైః
వివిధ రకాల వాద్యాలతో, శంఖధ్వని ప్రతిధ్వనిస్తూ, అక్కడ ఆనందంగా మేళం మోగింది.
ప్రవిశ్య నగరం దుర్గా దదర్శ పితరౌ పురః
దుర్గా ఆ నగరంలోకి ప్రవేశించి, తన తల్లిదండ్రులను ఎదురుగా చూసింది.
ప్రసన్నవదనా దేవీ చాలిభిః ప్రణనామ తౌ
ఆ దేవి హర్షభరితమైన ముఖంతో, తన స్నేహితులతో కలిసి వారిద్దరికి నమస్కరించింది.
హే వత్సే వత్సేత్యుచ్చార్య రుదన్తౌ ప్రేమవిహ్వలౌ
‘‘ఓ బిడ్డా, ఓ బిడ్డా!’’ అని పిలుచుకుంటూ, ప్రేమతో విరహభరితులై వారు కన్నీరు పెట్టుకున్నారు.
స్త్రియో నిర్మంచ్ఛనం చక్రుర్విప్రా యుయుజురాశిషమ్
స్త్రీలు శుభకార్యాలు నిర్వహించగా, బ్రాహ్మణులు ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చారు.
మఙ్గలం కారయామాస పాఠయామాస ఛాన్దసమ్
అక్కడ మంగళకార్యాలు జరిపించి, వేదమంత్రాలు పఠించారు.
సుఖేన వసతౌ తౌ హి హర్షనిర్భరమానసౌ 4.40.
వారిద్దరూ ఆనందంతో, హర్షభరిత హృదయాలతో సుఖంగా జీవించారు.
మేనకాకన్యయా సార్ద్ధమువాస ప్రాఙ్గణే ముదా
మెనకా కుమార్తెతో కలిసి, ఆవిడ ఆ ప్రాంగణంలో సంతోషంగా ఉండింది.
సహసైక ఆజగామ మేనకాసన్నిధిం ముదా
అప్పుడే ఒక్కరు ఆనందంతో మెనకా సమీపానికి వచ్చారు.
కృత్వా విభూతిగాత్రోఽతివృద్ధోఽతీవ జరాతురః
తన శరీరాన్ని విభూతితో అలంకరించుకుని, చాలా వృద్ధుడై, మూడురోజుల వృద్ధాప్యంలో ఉన్నవాడు అక్కడ కనిపించాడు.
జగౌ మమ గుణాఖ్యానం కృత్వా నృత్యం మనోహరమ్
అతడు నా గుణాలను ఆలపిస్తూ, మనోహరమైన నృత్యం చేశాడు.
ఆజగ్ముర్నాగరా బాలా బాలికా హర్షవిహ్వలాః
నగరంలోని యువతులు, ఆనందంతో ఉల్లాసంగా అక్కడికి వచ్చారు.
శ్రుత్వా తు సున్దరం గీతం సుతానస్వరసంయుతమ్
ఆ అందమైన, మధురమైన గీతాన్ని విని,
మూర్ఛాం సంప్రాప సా దుర్గా దదర్శ హృది శఙ్కరమ్
దుర్గాదేవి మూర్చిపోయి, తన హృదయంలో శంకరుని దర్శించింది.
విభూతిభూషణం రమ్యమస్థిమాలాం సునిర్మలామ్
విభూతితో అలంకరించబడి, అందమైన, నిర్మలమైన ఎముకల మాల ధరించి,
మాలాహస్తం పంచవక్త్రం నాగయజ్ఞోపవీతకమ్
తన చేతిలో మాల పట్టుకుని, అయిదు ముఖాలతో, నాగాన్ని యజ్ఞోపవీతంగా ధరించి,
హృదయస్థం హరం దృష్ట్వా మనసా తం ననామ సా 4.40.
తన హృదయంలో హరుడిని దర్శించి, మనసులో ఆయనకు నమస్కరించింది.
ఏవం దత్త్వా శివస్తస్య చాన్తర్ధానం చకార సః
అలా శివుడు వరమిచ్చి, అక్కడ నుండి అంతర్ధానం అయ్యాడు.
దదర్శ చక్షురున్మీల్య భిక్షుకం గాయకం పురః
కళ్ళు తెరిచి, తన ముందర ఒక పాట పాడే భిక్షుకుడిని చూశాడు.
దాతుం యయౌ సా రత్నాని స్వర్ణపాత్రస్థితాని చ
ఆమె ఆ భిక్షుకుడికి రత్నాలు, బంగారు పాత్రలో ఉన్నవాటిని కూడా ఇవ్వడానికి వెళ్లింది.
పునశ్చ నర్తనం కర్తుముద్యతః కౌతుకేన చ
ఆయన మళ్లీ, ఆసక్తితో నాట్యం చేయడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
భిక్షుకం భర్త్సయామాస బహిః కర్తుమువాచ తమ్
ఆయన ఆ భిక్షుకుడిని దెబ్బతీశాడు, బయటకు వెళ్లమని చెప్పాడు.
యాఞ్చామిమాం ప్రకుర్వన్తం దూరం కురు సుభాషిణమ్
ఈ మధురంగా మాట్లాడే, అడుగుతున్నవాడిని దూరంగా తీసుకెళ్లండి.
దదర్శ పురతో భిక్షుం ప్రాఙ్గణస్థం మనోహరమ్
తన ముందర ప్రాంగణంలో నిలబడి ఉన్న ఆకర్షణీయమైన భిక్షుకుడిని చూశాడు.
తన్మూర్తిధ్యానవిశ్లేషశోకాదుద్విగ్నమానసః
ఆ రూపాన్ని ధ్యానం చేయలేకపోయిన బాధతో అతని మనసు కలవరపడింది.
ఆజ్ఞాం చకార స్వచరం బహిః కర్తుం చ భిక్షుకమ్
ఆయన తన సేవకుడికి ఆ భిక్షుకుడిని బయటకు తీసుకెళ్లమని ఆజ్ఞాపించాడు.
న శశాక బహిః కర్తుం సమీపం గన్తుమక్షమః 4.40.
ఆయన భిక్షుకుడిని బయటకు పంపలేక, దగ్గరికి వెళ్లలేక కూడా ఉండిపోయాడు.
కిరీటినం కుణ్డలినం పీతామ్బరధరం పరమ్
కిరీటంతో, కుండలాలతో, పసుపు వస్త్రం ధరించిన పరమమైన వాడిని చూశాడు.