దధతం సంస్కృతాం మాలాం జపన్తం మమ నామకమ్
అతడు శోభాయమానమైన మాల ధరించి, నా నామస్మరణ చేస్తూ ఉన్నవాడిని చూశాడు.
వృషభస్థం శూలపాణిం సర్వభూషణరాజితమ్
వృషభంపై కూర్చొని, త్రిశూలం పట్టుకుని, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడినవాడిని చూశాడు.
శుద్ధస్ఫటికసంకాశం వ్యాఘ్రచర్మధరం పరమ్
శుద్ధమైన స్ఫటికంలా మెరిసిపోతూ, పులిచర్మం ధరించిన పరమాత్మను చూశాడు.
పఞ్చవక్త్రం త్రినయనం సూర్యకోటిసమప్రభమ్
ఐదు ముఖాలతో, మూడు కళ్ళతో, కోటి సూర్యుల వలె ప్రకాశించే వాడిని చూశాడు.
శివవామే మహాకాలం దక్షిణే నన్దికేశ్వరమ్
శివుని ఎడమవైపు మహాకాళుడు, కుడివైపు నందికేశ్వరుడు ఉన్నారు.
వేతాలాన్క్షేత్రపాలాంశ్చ భైరవాన్భీమవిక్రమాన్
వేటాళులు, క్షేత్రపాలకులు, భయంకరమైన శక్తి కలిగిన భైరవులను చూశాడు.
జైగీషవ్యం దేవలం చ కాణాదం గౌతమం తథా 4.38.
జైగీషవ్యుడు, దేవలుడు, కానాదుడు, గౌతముడు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
జాజలిం కరఖం కర్ణం లోమశం సూర్యవర్చసమ్
జాజలి, కరక, కర్ణ, లోమశ, సూర్యవర్చసు అక్కడ ఉన్నారు.
శాతాతపం పారిభద్రమష్టావక్రం మరుద్భవమ్
శాతాతపుడు, పారిభద్రుడు, అష్టావక్రుడు, మరుద్భవుడు—
మూర్ధ్నా నిపత్య భూమౌ స దణ్డవత్సంపుటాఞ్జలిః ననామ చాశ్రునేత్రః స పులకాఞ్చితవిగ్రహః
ఆయన తలతో నేలపై పడి, దండంలా నమస్కరించి, చేతులు జోడించి, కన్నీళ్లు కళ్లు నిండగా, ఆనందంతో శరీరం పులకరించగా, భక్తితో వంగాడు.
ధర్మదత్తేన స్తోత్రేణ తుష్టావ పరమేశ్వరమ్
ధర్మదత్తుడు రచించిన స్తోత్రంతో పరమేశ్వరుడిని స్తుతించాడు.
హిమాలయ ఉవాచ
హిమాలయుడు ఇలా అన్నాడు:
త్వం శివః శివదోఽనన్తః సర్వసంహారకారకః
నీవు శివుడు, మంగళాన్ని ప్రసాదించేవాడు, అనంతుడు, సమస్తాన్ని లయంచేసేవాడవు.
ప్రకృతః ప్రకృతీశశ్చ ప్రాకృతః ప్రకృతేః పరః యేషు రూపేషు యత్ప్రీతిస్తత్తద్రూపం బిభర్షి చ
నీవే సహజుడు, ప్రకృతికి అధిపతి, ఆదికర్త, ప్రకృతికి అతీతుడు; ఏ రూపంలో ఆనందం ఉంటే, ఆ రూపాన్ని నీవే ధరించేవాడవు.
సూర్యస్త్వం సృష్టిజనక ఆధారః సర్వతేజసామ్
నీవే సూర్యుడు, సృష్టికి కర్త, సమస్త కాంతులకు ఆధారమైనవాడవు.
వాయుస్త్వం వరుణస్త్వం చ త్వమగ్నిః సర్వదాహకః
నీవే వాయువు, నీవే వరుణుడు, నీవే అగ్ని, అన్నింటిని దహించేవాడవు.
మృత్యుఞ్జయో మృత్యుమృత్యుః కాలకాలో యమాన్తకః ।। 4.38.
నీవు మరణాన్ని జయించినవాడవు, మరణానికి మరణం, కాలానికి కాలం, యముని అంతం చేసే వాడవు.
వేదస్త్వం వేదకర్తా చ వేదవేదాఙ్గపారగః
నీవే వేదం, వేదాన్ని సృష్టించినవాడవు, వేదం మరియు దాని అంగాలను పూర్తిగా తెలిసినవాడవు.
మన్త్రస్త్వం హి జపస్త్వం హి తపస్త్వం తత్ఫలప్రదః
నీవే మంత్రం, నీవే జపం, నీవే తపస్సు, వాటి ఫలాన్ని ప్రసాదించేవాడవు.
అహో సరస్వతీబీజం కస్త్వాం స్తోతుమిహేశ్వరః
అయ్యో! నీవే సరస్వతీ బీజం; ఇక్కడ నిన్ను స్తుతించగలవాడు ఎవరు, ప్రభూ?
తత్రోవాస తమాబోధ్య చావరుహ్య వృషాచ్ఛివః
అక్కడ, శివుడు మేలుకొని, వృషభం నుండి దిగిపోతూ అక్కడే ఉండిపోయాడు.
ముచ్యతే సర్వపాపేభ్యో భయేభ్యశ్చ భవార్ణవే
భవసాగరంలో ఉన్నవాడు సమస్త పాపాలనుండి, భయాలనుండి విముక్తి పొందుతాడు.
భార్యాహీనో లభేద్భార్యాం సుశీలాం సుమనోహరామ్
భార్య లేని వాడికి, మంచి స్వభావం గల అందమైన భార్య లభిస్తుంది.
రాజ్యభ్రష్టో లభేద్రాజ్యం శంకరస్య ప్రసాదతః
రాజ్యం కోల్పోయినవాడు శంకరుని కృపతో మళ్లీ రాజ్యం పొందుతాడు.
గభీరేఽతిజలాకీర్ణే భగ్నపోతే విషాదనే
లోతైన నీటిలో, పెద్ద అలలు ముంచినప్పుడు, పడవ పగిలిపోయినప్పుడు, నిరాశలో ఉన్నప్పుడు—
సర్వతో ముచ్యతే స్తుత్వా శంకరస్య ప్రసాదతః
శంకరుని కృపతో ఆయనను స్తుతిస్తే అన్ని కష్టాలనుండి విముక్తి కలుగుతుంది.
ఇతి స్తుత్వా హిమగిరిర్వసతః శఙ్కరస్య చ
ఇలా హిమవంతుడిని, శంకరునితో కలిసి నివసిస్తున్నవారిని స్తుతించి,
మధుపర్కాదికం తస్మై ప్రదదౌ భక్తిపూర్వకమ్
ఆయనకు భక్తితో మధుపర్కాది కానుకలు సమర్పించాడు.
తదా తత్ర సమాగత్య మేనకా స్త్రీగణైః సహ
అప్పుడు మేనకా, ఇతర స్త్రీలతో కలిసి అక్కడికి వచ్చింది.
ఈషద్ధాస్యప్రసన్నాస్యం వసన్తం వ్యాఘ్రచర్మణి
ఆమె, స్వల్పమైన చిరునవ్వుతో ప్రకాశించే ముఖంతో, వ్యాఘ్రచర్మంపై కూర్చున్నవారిని చూశారు.