యదృచ్ఛయా తం నైవేద్యం యో భుఙ్క్తే సాధుసంగతః
ఎవరైనా యదాచ్చానగా, మంచి వారి సాంగత్యంలో ఆ నైవేద్యాన్ని తింటే—
యో నివేద్య హరిం భుఙ్క్తే భక్త్యా భక్తశ్చ నిత్యశః
ఎవరైనా హరివారికి అర్పించి, భక్తితో తినేవారు, ఎప్పుడూ భక్తుడై ఉంటే—
శ్రుతం పురా త్వన్ముఖతః పుష్కరే మునిసంసది
పూర్వంలో, పుష్కరంలో మునుల సభలో, నీ నోటివెంట నేను ఇది విన్నాను.
సుచిరం చ తపస్తప్త్వా మయా లబ్ధస్త్వమీశ్వరః 4.37.
చాలా కాలం తపస్సు చేసి, ప్రభూ! నేను నిన్ను పొందాను.
యతో న దత్తం నైవద్యం విష్ణోర్మహ్యం త్వయాఽధునా
ఇప్పుడు నీవు నైవేద్యాన్ని విష్ణువుకు, నాకు కూడా అర్పించలేదు.
అద్యప్రభృతి యే లోకా నైవేద్యం భుఞ్జతే తవ
ఈ రోజు నుండి, నీ నైవేద్యాన్ని తినేవారు—
ఇత్యుక్త్వా పార్వతీ మాతా రురోద పురతో విభోః
ఇలా చెప్పి, పార్వతీ తల్లి ప్రభువు ఎదుట ఏడ్చింది.
తదా శివః శివాం భక్త్యా కృత్వా వక్షసి సాదరమ్
అప్పుడు శివుడు, భక్తితో, శివాను గుండెలపై ఆదరంగా ఉంచాడు.
కరేణ చక్షుషోర్నీరం సంమృజ్య చ పునఃపునః
తన చేతితో ఆమె కన్నీళ్లు మృదువుగా మళ్లీ మళ్లీ తుడిచాడు.
పరితుష్టా చ సా దేవీ భర్తారం సమువాచ హ
అమ్మవారు సంతృప్తిగా భర్తతో మాట్లాడింది.
బిభర్తి దేహం సతతం తవ సౌభాగ్యవర్ద్ధనమ్
ఆమె ఎప్పుడూ నీకు శుభాన్ని పెంచే శరీరాన్ని ధరించి ఉంటుంది.
అపూర్వం తవ నైవేద్యం జన్మమృత్యుజరాహరమ్
నీ నైవేద్యం అపూర్వమైనది, జననం, మరణం, వృద్ధాప్యాన్ని తొలగించేది.
లిఙ్గోపరి చ యద్దత్తం తదేవాగ్రాహ్యమీశ్వర
లింగంపై ఏదైనా అర్పిస్తే, ప్రభూ! అదే స్వీకరించదగినది.
ఇత్యేవముక్త్వా సా దేవీ దేహం త్యక్తుం సముద్యతా 4.37.
ఇలా చెప్పి, ఆ దేవి తన శరీరం విడిచిపెట్టేందుకు సిద్ధమైంది.
శంకర ఉవాచ మమాపరాధమఖిలం క్షన్తుమర్హసి సున్దరి
శంకరుడు అన్నాడు: అందాలవతీ! నా అన్ని తప్పులను క్షమించు.
మాం భృత్యం తపసా క్రీతం కృపాం కురు మమోపరి
నీవు తపస్సుతో పొందిన నీ సేవకునికి దయ చూపించు.
అహో గోలోకనాథస్థ గుణాతీతస్య నిర్గుణే
అయ్యో! గోలొకనాథుడు అన్ని లక్షణాలకు అతీతుడై, స్వభావానికి అతీతంగా ఉన్నవాడు.
సాకారే చ నిరాకారే నిత్యే స్వేచ్ఛామయే ప్రియే
ఆయన రూపంతోనూ, రూపంలేనివాడిగానూ, శాశ్వతుడిగా, తన ఇష్టానుసారం వ్యవహరిస్తూ ఉంటాడు, ప్రియమైనవాడా.
సర్వబీజస్వరూపే చ మహామాయే మనోహరే ౪౫ ఇచ్ఛైవ శ్రీహరేః సాక్షాన్నాహం దాతుమపి క్షమః
అన్ని జీవుల మూలంగా ఉన్న మహామాయా! శ్రీహరి స్వయంగా కోరినదాన్ని కూడా నేను ఇవ్వలేను.
ఇత్యేవముక్త్వా పురతస్తస్థౌ చ చన్ద్రశేఖరః
ఇలా చెప్పి చంద్రశేఖరుడు ఆమె ముందే నిలిచాడు.
ఇత్యేవం పార్వతీస్తోత్రం శఙ్కరేణ కృతం పురా
ఇలా పురాతన కాలంలో పార్వతీ స్తోత్రాన్ని శంకరుడు రచించాడు.
మిత్రభేదో భవేద్ దూరం తత్సంమ్ప్రీతిర్భవేత్పురా
స్నేహితుల మధ్య కలహం దూరమై, వారి పరస్పర ప్రేమ మళ్లీ పునరుద్భవిస్తుంది.
శ్రుత్వా ప్రతిజ్ఞాం నాథస్య పరితుష్టా బభూవ సా 4.37.
ప్రభువు ఇచ్చిన హామీని విని, ఆమె పూర్తిగా సంతృప్తిచెందింది.
స్నాత్వా సంపూజ్య భక్త్యా చ సురమిష్టం చ నిర్గుణమ్
స్నానం చేసి, భక్తితో పూజ చేసి, ఆమె తాను కోరిన నిర్గుణ దేవునికి సత్కారం చేసింది.
శివః స్నాత్వా చ సంపూజ్య బ్రహ్మజ్యోతిః సనాతనమ్
శివుడు స్నానం చేసి, పూజ చేసి, శాశ్వతమైన బ్రహ్మజ్యోతి కి సత్కారం చేశాడు.
గత్వా సర్వమహం భుక్త్వా తస్మై దత్త్వాఽభివాఞ్ఛితమ్
అతడు వెళ్లి అన్ని మహాపూజలను అనుభవించి, ఆమె కోరినదాన్ని ఇచ్చాడు.
భుక్త్వాఽవశేషం సా దేవీ సహ భర్త్రా ముదాఽన్వితా
మిగిలినదాన్ని అనుభవించి, ఆ దేవీ ఆనందంతో తన భర్తతో కలిసి ఉండింది.
ఇత్యేవం కథితం సర్వం త్వయా పృష్టం సురేశ్వరి
దేవతల రాణీ! నువ్వు అడిగిన ప్రతిదీ ఇక్కడ చెప్పబడింది.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ అధునా శ్రూయతాం మత్తో దుర్గాదర్పవిమోచనమ్
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: ఇప్పుడు దుర్గాదేవి గర్వాన్ని తొలగించిన విషయాన్ని నన్ను విను.
తేజసా సర్వదేవానామావిర్భూయ జగత్ప్రసూః
అన్ని దేవతల తేజస్సు నుంచి జగత్తుని తల్లి అవతరించింది.