శ్రీకృష్ణ ఉవాచ విరరామ పూర్ణతమో ధ్యాత్వా మాం మనసా ముదా
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: పరిపూర్ణుడు తన మనసులో ఆనందంగా నన్ను ధ్యానించి, ఆచరణను ఆపేశాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే మాం చ దదర్శ పురతః స్థితమ్ ।।4.36.౮౦. న బభూవ వితృష్ణశ్చ లోచనాభ్యాం త్రిలోచనః
అంతలోనే, అతను నన్ను తన ముందర నిలబడి ఉన్నట్టు చూశాడు; త్రిలోచనుడు తన కన్నులతో తృప్తి చెందలేదు.
పశ్యన్నిమేషరహిత ఇతి మత్వా స్వమానసే
తన మనసులో, 'ఇతడు కన్నెత్తకుండా చూస్తున్నాడు' అని భావించాడు.
సహస్రవదనోఽనన్తో భాగ్యవాంశ్చ చతుర్ముఖః
వెయ్యి ముఖాలున్న అనంతుడు, నాలుగు ముఖాలున్న భాగ్యశాలి బ్రహ్మా—
పశ్యామి కిం వా కిం స్తౌమి సంప్రాప్య నాథమీదృశమ్
ఇలాంటి ప్రభువును పొందాక, నేను ఏమి చూస్తాను? ఏమి స్తుతించగలను?
స్వ మానసే కుర్వతీదం శంకరే చ తపస్విని
తన మనసులో ఇలా ఆలోచిస్తూ, శంకరునిలోనూ, ఆ తపస్సు చేసినవారిలోనూ—
ఏకైకవక్త్రం శుశుభే లోచనైశ్చ త్రిభిస్త్రిభిః। బభూవ తేన తన్నామ పఞ్చవక్త్రస్త్రిలోచనః
ప్రతి ముఖానికీ మూడు కళ్లతో ప్రకాశించేవి; అందువల్ల అతడిని ఐదు ముఖాలు, మూడు కళ్ళు ఉన్నవాడిగా పిలిచారు.
స్తవనాదధికప్రీతిః శివస్య దర్శనే మమ
శివుని దర్శనం వల్ల నాకు కలిగే ఆనందం, ఆయనను స్తుతించినప్పుడు మరింత పెరుగుతుంది.
చక్షూంషి గుణరూపాణి తస్య బ్రహ్మస్వరూపిణః
బ్రహ్మస్వరూపుడైన ఆయన యొక్క లక్షణాలు, రూపాలు అన్నీ కళ్ల రూపంలో కనిపిస్తాయి.
సత్త్వాంశేన దృశా శంభుః పశ్యన్పాతి చ సాత్త్వికాన్
శంభుడు సత్త్వగుణంతో తన కళ్ల ద్వారా సత్త్వ స్వభావం ఉన్నవారిని కాపాడుతాడు.
చక్షుషస్తామసాత్పశ్చాల్లలాటస్థాద్ధరస్య చ 4.36.
హరుని కళ్లలోని తామసిక భాగం, ఆయన నుదుటి నుండి—
కోటితాలప్రమాణశ్చ సూర్యకోటిసమప్రభః
పది కోట్ల తాళపత్రాలంత పరిమాణం, పది కోట్ల సూర్యుల్లా ప్రకాశించేవాడు.
విభూతిగాత్రః స విభుః సతీసంస్కారభస్మనా
అందరికీ వ్యాపించిన ఆ పరమేశ్వరుడు, సతీదేవి అంత్యక్రియలలో ఉపయోగించిన బస్మంతో తన శరీరాన్ని అలంకరించుకున్నాడు.
స్వాత్మారామో యద్యపీశస్తథాఽపి పూర్ణమబ్దకమ్
తానే తనలో ఆనందంగా ఉండే అధిపతి అయినా, ఆ సమయంలో ఆయన పూర్తిగా దుఃఖంలో మునిగిపోయాడు.
ప్రత్యఙ్గం చాపి తస్యాశ్చ పపాత యత్ర యత్ర హ
ఆమె శరీర భాగాలు ఎక్కడ పడిపోయాయో, ప్రతి చోటా
తదా శవావశేషం చ కృత్వా వక్షసి శంకరః
ఆ సమయంలో శవంగా మిగిలిన ఆ దేహాన్ని శివుడు తన వక్షస్సుపై పెట్టుకున్నాడు.
తదా గత్వా మహేశం తం కృత్వా క్రోడే ప్రబోధ్య చ
అప్పుడు ఎవరో మహేశ్వరుని దగ్గరకు వెళ్లి, ఆయనను ఆలింగనం చేసి, మెలకువ కలిగించారు.
తదా శివశ్చ సంతుష్టః స్వం లోకం చ జగామ హ
ఆ సమయంలో శివుడు సంతుష్టుడై తన లోకానికి వెళ్లిపోయాడు.
దివ్యస్రగ్ధారియోగేన నేచ్ఛా నిత్యే పరే విభోః
దివ్య మాలలు, అలంకారాల వల్ల ఆ నిత్య పరమేశ్వరునికి ఎలాంటి కోరిక ఉండదు.
న చేచ్ఛా కేశసంస్కారే స్వాఙ్గవేషేణ యోగినః
యోగులకు తమ జుట్టు అలంకరించుకోవడానికైనా, తమ శరీరాన్ని సుందరంగా చేసుకోవడానికైనా ఎలాంటి ఆసక్తి ఉండదు.
గరుడద్వేషిణో నాగాః శంకరం శరణం యయుః 4.36.
గరుడునికి శత్రువులైన నాగులు శంకరుని ఆశ్రయించారు.
న సంవసామి గోలోకే వైకుణ్ఠే తవ వక్షసి 4.36.
నేను గోలోకంలోనూ, వైకుంఠంలోనూ, నీ వక్షస్సుపైన కూడా నివసించను.
పఞ్చవక్త్రేణ మన్నామ యో హి గాయత్యహర్నిశమ్
ఎవరైనా పంచముఖ మంత్రంతో రాత్రింబవళ్ళు నా నామాన్ని జపిస్తే,
ఇత్యేవం కథితం సర్వే శంకరస్య యశోఽమలమ్
ఇలా శంకరుని నిర్మలమైన మహిమను అందరికీ వివరించాను.
శ్రీరాధికోవాచ న శస్తం కథముచ్ఛిష్టం బ్రూహి సందేహభఞ్జన
శ్రీరాధికా ఇలా అడిగింది: ఉచ్చిష్టం ఎలా అనుచితమవదు? నా సందేహాన్ని తొలగించు.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ పాపేన్ధనానాం దహనే జ్వలదాగ్నిశిఖోపమమ్
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా చెప్పాడు: పాపుల పాపాలను కాల్చడంలో అది మండుతున్న అగ్ని జ్వాలలా ఉంటుంది.
సనత్కుమారో వైకుణ్ఠమేకదా చ జగామ హ
ఒకసారి సనత్కుమారుడు వైకుంఠానికి వెళ్లాడు.
తుష్టావ గూఢైః స్తోత్రైశ్చ ప్రణమ్య భక్తితో ముదా
ఆయన రహస్యమైన స్తోత్రాలతో సంతోషంగా, భక్తితో నమస్కరించి స్తుతించాడు.
ప్రాప్తమాత్రేణ తత్రైవ భుక్తం తేనైవ కించన
అక్కడికి చేరిన వెంటనే, అక్కడ ఉన్నదానిలో కొంత తిన్నాడు.
సిద్ధాశ్రమే చ యద్దత్తం గురవే శూలపాణినే
సిద్ధాశ్రమంలో గురువైన శూలపాణికి ఇచ్చినదాన్ని కూడా స్వీకరించాడు.