క్షణేన చేతనాం ప్రాప్య కోపాద్దానవపుంగవః
ఒక క్షణంలోనే, ఆ దానవులలో శ్రేష్ఠుడు, కోపంతో మళ్లీ చైతన్యం పొందాడు.
సరథే పాతితే రుద్రే దేవా దేవర్షయో భియా 4.36.
రుద్రుడు రథం నుంచి పడిపోయినప్పుడు, దేవతలు, దేవర్షులు భయపడ్డారు.
హరః సస్మార మామేవ నిర్భయో భయకారణమ్
హరుడు భయానికి కారణమైనా నేను మాత్రమే ఉన్నానని జ్ఞాపకం చేసుకుని నిర్భయంగా ఉన్నాడు.
తదాఽహం కలయా శీఘ్రం వృషరూపం విధాయ చ
అప్పుడు నేను నా అంసంతో వెంటనే వృషభరూపాన్ని ధరించాను.
దదౌ తస్మై స్వకవచం స్వశూలమరిమర్దనమ్
ఆయనకు నా కవచాన్ని, శత్రువులను నశింపజేసే నా శూలాన్ని ఇచ్చాను.
మయా దత్తేన శూలేన జఘాన త్రిపురం హరః
నేను ఇచ్చిన శూలంతో హరుడు త్రిపురాసురుడిని సంహరించాడు.
సద్యః పపాత దైత్యేన్ద్రశ్చూర్ణీభూతశ్చ భూతలే
దైత్యుల అధికారుడు వెంటనే నేలపై పడి, పొడి ముక్కలై పోయాడు.
తత్యాజ శఙకరో దర్పం విఘ్నబీజం తతో విభుః
ఆ తరువాత శంకరుడు తన గర్వాన్ని, అడ్డంకుల మూలాన్ని వదిలిపెట్టాడు.
తతోఽహం వృషరూపేణ వహామి తేన తం ప్రియమ్
అప్పటినుంచి నేను వృషభ రూపంలో, ఆ ప్రియమైనవారిని మోస్తున్నాను.
మనఃస్వరూపో బ్రహ్మా మే జ్ఞానరూపో మహేశ్వరః
బ్రహ్మ నా మనస్సు రూపం, మహేశ్వరుడు నా జ్ఞాన స్వరూపం.
నిద్రాదయః శక్తయో యాస్తాః సర్వాః ప్రకృతేః కలాః
నిద్ర మొదలైన శక్తులన్నీ ప్రకృతి యొక్క భాగాలే.
మమ కల్యాణాధిదేవో హర్షరూపో గణేశ్వరః 4.36.
నా మంగళానికి అధిపతి అయిన గణేశ్వరుడు ఆనంద స్వరూపుడు.
సర్వైశ్వర్యాధిదేవీ మే సర్వగోలోకవాసినః
అన్ని ఐశ్వర్యాలకు అధిపతిగా ఉన్న దేవి నాది, గోలోక నివాసులందరూ నాదే.
గోపాఙ్గనాస్తవ కలా అత ఏవ మమ ప్రియాః
గోపికలు నీ కళలు, అందుకే వారు నాకు ఎంతో ప్రియమైనవారు.
తేజఃస్వరూపః సూర్యశ్చ ప్రాణా మే వాయవః స్మృతాః
సూర్యుడు తేజస్సు స్వరూపుడు, వాయువులు నా ప్రాణాలుగా చెప్పబడతాయి.
మమ శూన్యో మహాకాశో మదనో మానసోద్భవః
మహాకాశం నా శూన్యం, మనసులో పుట్టిన మదనుడు నాదే.
ఏతాని సృష్టిబీజాని మహదాదీని చైవ హి
ఇవి సృష్టికి విత్తనాలు, మహత్ మొదలైనవీ కూడా అలాగే.
జీవో మే ప్రతిబిమ్బశ్చ కర్మభోగాధికారకః
జీవుడు నా ప్రతిబింబం, కర్మఫల అనుభవానికి కారణుడు.
భక్తధ్యానార్థదేహోఽయం మమ స్వేచ్ఛామయస్య చ
ఈ శరీరం భక్తి, ధ్యానం కోసం, నా స్వేచ్ఛతో కలిగింది.
ఇత్యేవం కథితం రాధే శివదర్పవిమోచనమ్
ఇలా శివుని గర్వ విమోచనం వివరించాను రాధే.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ పప్రచ్ఛ రాధికా దేవీ నిగూఢమభివాఞ్ఛితమ్
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: రాధికా దేవి లోతైన, గుప్తమైన కోరికతో అడిగింది.
శ్రీరాధికోవాచ వద మే వాఞ్ఛితం ప్రశ్నం సర్వసందేహభఞ్జనమ్ ।। 4.36.
శ్రీరాధికా ఇలా అడిగింది: నా కోరిక అయిన ప్రశ్నను, అన్ని సందేహాలను తొలగించేదాన్ని చెప్పు.
సర్వజ్ఞానాధిదేవశ్చ శంకరః సర్వతత్త్వవిత్
అన్ని జ్ఞానాలకు అధిపతి అయిన శంకరుడు, అన్ని తత్త్వాలను తెలిసినవాడు.
కథం విభూతిగాత్రశ్చ పఞ్చవక్త్రస్త్రిలోచనః
అతని శరీరం మహాశక్తులతో నిండినది, అయిదు ముఖాలు, మూడు కళ్ళు ఎలా కలిగివున్నాయి?
వృషేణాటతి దేవేన్ద్రో విహాయ వరవాహనమ్
దేవేంద్రుడు తన గొప్ప రథాన్ని వదిలిపెట్టి, ఎద్దుపై తిరుగుతూ ఉంటాడు.
వహ్నిశుద్ధాంశుకం త్యక్త్వా ధత్తే శార్దూలచర్మకమ్
అగ్నిలో శుద్ధమైన వస్త్రాలను విడిచిపెట్టి, పులిచర్మాన్ని ధరించుకుంటాడు.
నాస్తి రత్నకిరీటేచ్ఛా జటాయాం ప్రీతిరుత్తమా
రత్నాల కిరీటానికి అతనికి ఆసక్తి లేదు, జటలకు మాత్రమే అతను ఎంతో ఆనందం పొందుతాడు.
చన్దనాగురుకస్తూరీసుగంధికుసుమాని చ
చందనం, అగురు, కస్తూరి, సువాసన కలిగిన పువ్వులు—
ఏతద్వేదితుమిచ్ఛామి వ్యాసేన కథయ ప్రభో
ఈ కారణాన్ని తెలుసుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్నాను; ప్రభూ, వ్యాసుని ద్వారా నాకు చెప్పండి.
రాధికావచనం శ్రుత్వా ప్రహస్య మధుసూదనః
రాధికా మాటలు విని, మధుసూదనుడు చిరునవ్వు నవ్వాడు.