ప్రథమే బ్రహ్మణో గర్వో మయా చూర్ణీకృతః శ్రుతః
మొదట బ్రహ్మ యొక్క అహంకారాన్ని నేను పూర్తిగా తొలగించాను, ఇది అందరికీ తెలిసిన విషయమే.
వహ్నేర్దుర్వాససశ్చైవ తథా ధన్వన్తరేః ప్రియే
అలాగే, అగ్ని, దుర్వాసుడు, ధన్వంతరి వారి అహంకారాన్ని కూడా నేను తొలగించాను, ప్రియమైనవాడా.
క్షుద్రాణాం మహతాం చైవ యేషాం గర్వో భవేత్ప్రియే 4.36.
ప్రియమైనవాడా, చిన్నవారైనా, పెద్దవారైనా ఎవరికైనా అహంకారం వచ్చినా—
పప్రచ్ఛ రాధా యత్నేన సంత్రస్తా భయవిహ్వలా
రాధా భయంతో, ఆందోళనతో, ఎంతో ప్రయత్నించి ఆయనను అడిగింది.
త్వయా కేన ప్రభావేణ తస్య భఙ్గః కృతః పురా
నీ శక్తితో అతని అహంకారాన్ని నీవు గతంలో ఎలా చెదగొట్టావు?
కథయస్వ ప్రాణనాథ సర్వేషాం దర్పభఞ్జన
నా ప్రాణనాథా, అందరి అహంకారాన్ని తొలగించేవాడా, దయచేసి నాకు చెప్పు.
అన్యేషాం శ్రూయతాం రాధే వ్యాసేన కథయామి తే
రాధే, విను, ఇతరుల విషయాలు కూడా వ్యాసుడు చెప్పినట్టు నీకు చెబుతాను.
స్వయం శివో మదంశశ్చ సంహర్తా జగతాం చ యః
శివుడు స్వయంగా మదంతో కూడినవాడు, లోకాల్ని నాశనం చేసే వాడు—
ధ్యాయన్తి యోగినో యం స యోగీన్ద్రాణాం గురోర్గురుః
యోగులు ధ్యానం చేసే వాడు, యోగేశ్వరుల గురువులకు కూడా గురువు అయినవాడు—
యుగషష్టిసహస్రాణి తపస్తప్త్వా దివానిశమ్
అతడు అరవై వేల యుగాలు, పగలు రాత్రి తపస్సు చేశాడు.
తపసా తేజసా శశ్వత్తేజోరాశిర్బభూవ హ
తపస్సు, తేజస్సుతో ఆయన ఎప్పటికీ మిగిలిపోయే ప్రకాశరాశిగా మారిపోయాడు.
శుద్ధస్ఫటికసంకాశం పఞ్చవక్త్రం త్రిలోచనమ్ 4.36.
అతడు శుద్ధమైన స్ఫటికంలా కనిపించాడు, అయిదు ముఖాలు, మూడు కళ్ళతో ఉన్నాడు.
జపన్తం స్వాత్మనాఽఽత్మానం శ్వేతాబ్జబీజమాలయా
వెన్నెల తామర గింజల మాల ధరించి, తనను తానే జపిస్తూ ధ్యానించాడు.
స్వర్ణాకారం జటాభారం దధతం శిరసా ముదా
బంగారు వర్ణంలో మెరిసే జటామండాన్ని ఆనందంగా తలపై ధరించాడు.
అథ స్వమీశ్వరం మత్వా ప్రదాతా సర్వసంపదామ్
తర్వాత, తన స్వామిని, అన్ని ఐశ్వర్యాలనూ ఇచ్చేవాడని తెలుసుకున్నాడు.
యో యం వాఞ్ఛతి తం తస్మై వరం దత్త్వా వరేశ్వరః
ఎవరికి ఏది కావాలో, వారికి ఆ వరాన్ని వరాలదాయకుడు ప్రసాదిస్తాడు.
ఏకదా చ వృకో దైత్యస్తపస్తేపే శివస్య చ
ఒకసారి వృక అనే దైత్యుడు శివుని కోసం తపస్సు చేశాడు.
నిత్యం యాతి తత్సమీపం కృపయా చ కృపానిధిః
కరుణాసముద్రుడు అతని మీద దయతో ఎప్పుడూ దగ్గరకు వచ్చేవాడు.
వర్షాన్తే శఙ్కరః శశ్వత్తస్థౌ తత్పురతః స్వయమ్
ఒక సంవత్సరం ముగిసినప్పుడు, శంకరుడు స్వయంగా అతని ముందుకు వచ్చాడు.
సర్వైశ్వర్యం సర్వసిద్ధిం భుక్తిం ముక్తిం హరః పదమ్
హరుడు అన్ని ఐశ్వర్యాలు, అన్ని సిద్ధులు, భోగాలు, మోక్షం, తన సన్నిధిని కూడా ఇస్తాడు.
ధ్యాయమానం తత్పదాబ్జం దృష్ట్వా త్రస్తో మహేశ్వరః
అతడు ఆ పదపద్మాన్ని ధ్యానిస్తున్నాడని చూసి, మహేశ్వరుడు భయపడ్డాడు.
అతీవ రోదనాత్తస్య ధ్యానభఙ్గో బభూవ హ 4.36.
అతని తీవ్రమైన ఏడుపు వల్ల ధ్యానం భంగమైంది.
యన్మాయయా వరం వవ్రే దైత్యేన్ద్రో భక్తిపూర్వకమ్
తన మాయతో, దైత్యాధిపతి భక్తితో వరం కోరాడు.
ఓమిత్యుక్త్వా ప్రయాన్తం తం దుద్రావ దైత్యపుంగవః
'ఓం' అని పలికిన వెంటనే, వెళ్లిపోతున్న అతడిని దైత్యుల్లో శ్రేష్ఠుడు వెంబడించాడు.
పపాత డమరుస్తస్య వ్యాఘ్రచర్మ మనోహరమ్
అతని డమరు పడిపోయింది, చూడగానే ఆకర్షించే వ్యాఘ్రచర్మం కూడా జారిపోయింది.
న హన్తి తం చ కృపయా భక్తం చ భక్తవత్సలః
భక్తులపై ప్రేమ కలిగినవాడు, దయతో తన భక్తుడైన వాడిని హానిచేయడు.
సాధవో ఘ్నన్తి ఘ్నన్తం చ భృత్యం పుత్రం ప్రియాం వినా
సద్గుణులు, వారిని కొట్టినా, సేవకుడు, కుమారుడు, ప్రియమైనవారిని కొట్టరు.
శివః స్వమృత్యుం మత్వా చ భీతశ్చ నిరహంకృతః
శివుడు తన మరణాన్ని ఊహించి, భయంతో అహంకారాన్ని వదిలేశాడు.
దృష్ట్వా స్వాశ్రమమాయాన్తం శుష్కకణ్ఠోష్ఠతాలుకమ్
తన ఆశ్రమానికి వచ్చేస్తున్న అతనిని చూచి, అతని గొంతు, పెదాలు, నోరు బాగా ఎండిపోయి ఉన్నాయి.
సంస్థాప్య తత్సమీపే చ స దైత్యో బోధితో మయా
ఆ రాక్షసుడిని పక్కన కూర్చోబెట్టి, నేను అతడిని మేల్కొలిపాను.