మదీయవిషయే బాహ్యే మయా దత్తం కురు ప్రియమ్ 4.35.
నా లోకంలోనూ, బయట కూడా నేను చెప్పినట్లు నాకు ఇష్టమైన పనులు చేయు.
కన్యా భవతు మే బ్రహ్మన్కామదేవస్య కామినీ
ఓ బ్రహ్మన్, ఆ కన్య మన్మథునికి ప్రియురాలిగా మారాలి.
ఇత్యేవముక్త్వా బ్రహ్మాణమాశ్వాస్య కమలాపతిః
ఇలా చెప్పి, లక్ష్మీదేవి భర్త బ్రహ్మను ఓదార్చాడు.
కథం స కులటాశాపాదపూజ్యః సంబభూవ హ
ఆ అవిశుద్ధ నారీ శాపం వల్ల అతడు ఎలా పూజకు అర్హుడు కాకపోయాడు?
కథం తస్య దర్పభఙ్గం చకార కమలాపతిః
లక్ష్మీపతి అతని అహంకారాన్ని ఎలా చెదగొట్టాడు?
శ్రీనారాయణ ఉవాచ రాసేశ్వరీవచః శ్రుత్వా ప్రహస్య రసికేశ్వరః
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: రాసలీలా దేవి మాటలు విని, రసికేశ్వరుడు చిరునవ్వు నవ్వాడు.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ బ్రహ్మా చిరం తపస్తప్త్వా మత్తో లబ్ధ్వా వరం వరమ్
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రహ్మ చాలా కాలం తపస్సు చేసి, నా నుండి గొప్ప వరం పొందాడు.
తపసాం ఫలదాతా చ సర్వేషాం శాస్తికృత్ప్రభుః
అతడే తపస్సులకు ఫలితాన్ని ఇచ్చేవాడు, అందరికీ నియమాలు పెట్టేవాడు.
బ్రహ్మాణ్డేషు చ సర్వేషు గర్వపర్యన్తమున్నతిః
అన్ని బ్రహ్మాండాల్లో అతని గొప్పతనం అహంకారానికి చివర వరకు చేరింది.
యేషాం యేషాం భవేద్దర్పో బ్రహ్మాణ్డేషు పరాత్పరః
బ్రహ్మాండాల్లో ఎవరికైనా అహంకారం వచ్చినా, వారిలో అతడే అత్యంత శ్రేష్ఠుడు.
ప్రథమే బ్రహ్మణో గర్వో మయా చూర్ణీకృతః శ్రుతః
మొదట బ్రహ్మ యొక్క అహంకారాన్ని నేను పూర్తిగా తొలగించాను, ఇది అందరికీ తెలిసిన విషయమే.
వహ్నేర్దుర్వాససశ్చైవ తథా ధన్వన్తరేః ప్రియే
అలాగే, అగ్ని, దుర్వాసుడు, ధన్వంతరి వారి అహంకారాన్ని కూడా నేను తొలగించాను, ప్రియమైనవాడా.
క్షుద్రాణాం మహతాం చైవ యేషాం గర్వో భవేత్ప్రియే 4.36.
ప్రియమైనవాడా, చిన్నవారైనా, పెద్దవారైనా ఎవరికైనా అహంకారం వచ్చినా—
పప్రచ్ఛ రాధా యత్నేన సంత్రస్తా భయవిహ్వలా
రాధా భయంతో, ఆందోళనతో, ఎంతో ప్రయత్నించి ఆయనను అడిగింది.
త్వయా కేన ప్రభావేణ తస్య భఙ్గః కృతః పురా
నీ శక్తితో అతని అహంకారాన్ని నీవు గతంలో ఎలా చెదగొట్టావు?
కథయస్వ ప్రాణనాథ సర్వేషాం దర్పభఞ్జన
నా ప్రాణనాథా, అందరి అహంకారాన్ని తొలగించేవాడా, దయచేసి నాకు చెప్పు.
అన్యేషాం శ్రూయతాం రాధే వ్యాసేన కథయామి తే
రాధే, విను, ఇతరుల విషయాలు కూడా వ్యాసుడు చెప్పినట్టు నీకు చెబుతాను.
స్వయం శివో మదంశశ్చ సంహర్తా జగతాం చ యః
శివుడు స్వయంగా మదంతో కూడినవాడు, లోకాల్ని నాశనం చేసే వాడు—
ధ్యాయన్తి యోగినో యం స యోగీన్ద్రాణాం గురోర్గురుః
యోగులు ధ్యానం చేసే వాడు, యోగేశ్వరుల గురువులకు కూడా గురువు అయినవాడు—
యుగషష్టిసహస్రాణి తపస్తప్త్వా దివానిశమ్
అతడు అరవై వేల యుగాలు, పగలు రాత్రి తపస్సు చేశాడు.
తపసా తేజసా శశ్వత్తేజోరాశిర్బభూవ హ
తపస్సు, తేజస్సుతో ఆయన ఎప్పటికీ మిగిలిపోయే ప్రకాశరాశిగా మారిపోయాడు.
శుద్ధస్ఫటికసంకాశం పఞ్చవక్త్రం త్రిలోచనమ్ 4.36.
అతడు శుద్ధమైన స్ఫటికంలా కనిపించాడు, అయిదు ముఖాలు, మూడు కళ్ళతో ఉన్నాడు.
జపన్తం స్వాత్మనాఽఽత్మానం శ్వేతాబ్జబీజమాలయా
వెన్నెల తామర గింజల మాల ధరించి, తనను తానే జపిస్తూ ధ్యానించాడు.
స్వర్ణాకారం జటాభారం దధతం శిరసా ముదా
బంగారు వర్ణంలో మెరిసే జటామండాన్ని ఆనందంగా తలపై ధరించాడు.
అథ స్వమీశ్వరం మత్వా ప్రదాతా సర్వసంపదామ్
తర్వాత, తన స్వామిని, అన్ని ఐశ్వర్యాలనూ ఇచ్చేవాడని తెలుసుకున్నాడు.
యో యం వాఞ్ఛతి తం తస్మై వరం దత్త్వా వరేశ్వరః
ఎవరికి ఏది కావాలో, వారికి ఆ వరాన్ని వరాలదాయకుడు ప్రసాదిస్తాడు.
ఏకదా చ వృకో దైత్యస్తపస్తేపే శివస్య చ
ఒకసారి వృక అనే దైత్యుడు శివుని కోసం తపస్సు చేశాడు.
నిత్యం యాతి తత్సమీపం కృపయా చ కృపానిధిః
కరుణాసముద్రుడు అతని మీద దయతో ఎప్పుడూ దగ్గరకు వచ్చేవాడు.
వర్షాన్తే శఙ్కరః శశ్వత్తస్థౌ తత్పురతః స్వయమ్
ఒక సంవత్సరం ముగిసినప్పుడు, శంకరుడు స్వయంగా అతని ముందుకు వచ్చాడు.
సర్వైశ్వర్యం సర్వసిద్ధిం భుక్తిం ముక్తిం హరః పదమ్
హరుడు అన్ని ఐశ్వర్యాలు, అన్ని సిద్ధులు, భోగాలు, మోక్షం, తన సన్నిధిని కూడా ఇస్తాడు.