ప్రాణత్యాగాత్పరం దుఃఖమయశశ్చ యశస్వినామ్ ।। 4.35.
ప్రాణం విడిచిన తరువాత, గొప్పవారికీ కేవలం బాధే మిగిలింది.
కన్యా తాతం మృతం దృష్ట్వా విలప్య చ భృశం ముహుః
కుమార్తె తన తండ్రి చనిపోయినదాన్ని చూసి, మళ్లీ మళ్లీ తీవ్రంగా విలపించింది.
మృతం తాతం చ భగినీం దృష్ట్వా చ మునిపుంగవాః
తండ్రి మరణాన్ని, అక్కను చూసి, మునిశ్రేష్ఠులు ఆశ్చర్యపడ్డారు.
నారాయణో మదంశశ్చ కృపయాఽఽగత్య సత్వరమ్
నారాయణుడు, నా భాగంతో కూడి, దయతో వెంటనే అక్కడికి వచ్చాడు.
బ్రహ్మా పురో హరిం దృష్ట్వా వరం వవ్రే స్మ వాఞ్ఛితమ్
బ్రహ్మ, హరిని ఎదురుగా చూసి, తాను కోరిన వరాన్ని అడిగాడు.
బ్రహ్మాణం విరసం దృష్ట్వా తమువాచ కృపానిధిః
బ్రహ్మను నిరుత్సాహంగా చూసి, కృపాసముద్రుడు అతనితో మాట్లాడాడు.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ త్యజ లజ్జాం జగన్నాథ హృదయజ్వరరూపిణీమ్
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ జగన్నాథా, హృదయాన్ని వేధించే ఆ లజ్జను వదిలిపెట్టు.
సత్కీర్తిరపకీర్తిర్వా సుప్రతిష్ఠాప్యుపద్రవః
మంచి పేరు అయినా, చెడు పేరు అయినా, స్థిరత అయినా, కలహమైనా,
సర్వేషామపి సర్వేభ్యః స్వకర్మ బలవత్తరమ్
అందరికీ, అన్నింటికంటే, తన స్వంత కర్మమే ఎక్కువ శక్తివంతమైంది.
కేచిత్కుర్వన్తి నిర్మూలం సర్వేషామపి కర్మణామ్
కొంతమంది అందరి కర్మలను పూర్తిగా ఫలించకుండా చేస్తారు.
కుకర్మణశ్చాపకీర్తిస్తతో లజ్జా భవేద్ధ్రువమ్ 4.35.
చెడు పనుల వల్ల చెడు పేరు వస్తుంది, దాని వల్ల లజ్జ తప్పదు.
కాలేన రజసా దేహో బలం రూపం శుభాశుభమ్
కాలంతో, రజోగుణంతో శరీరం, బలం, అందం, శుభాశుభాలు మారిపోతాయి.
ఋణవ్రణాపవాదాశ్చ జన్తూనాం యాన్తి కాలతః
ఋణాలు, గాయాలు, అపవాదాలు సమస్త జంతువులకు కాలక్రమంలో పోతాయి.
సదాఽపకీర్తిర్వసతి పరస్త్రీషు చ వస్తుషు
ఎప్పుడూ చెడు పేరు పరస్త్రీలలో, ఇతరుల వస్తువులలో నివసిస్తుంది.
స్మర మామన్తరే బ్రాహ్మే మదీయం విషయం కురు
నా గురించి మనసులో ఎప్పుడూ జ్ఞాపకం ఉంచు, నా లోకాన్ని నీ ధ్యాసగా పెట్టు.
యోషిద్రూపా చ మే మాయా సర్వేషాం మోహకారిణీ
నా మాయా స్త్రీ రూపంలో ఉండి అందరినీ మాయలో పడేస్తుంది.
నానాముద్రాశ్రయే దేశే రాగిణో సంతతం రతిః
వివిధ దేశాల్లో అనేక మంది సుఖాసక్తులు ఎప్పుడూ ఆనందంలో మునిగి ఉంటారు.
శ్రోణివక్త్రస్తనం తాసాం కామదేవాలయం సదా
స్త్రీల నడుము, ముఖం, వక్షోజాలు ఎప్పుడూ మన్మథునికి ఆలయంగా ఉంటాయి.
కో ధర్మః కిం యశస్తేషాం కా ప్రతిష్ఠా చ కిం తపః
వారికీ ధర్మం ఏమిటి? యశస్సు ఏమిటి? ప్రతిష్ఠ ఏమిటి? తపస్సు ఏమిటి?
ఇహాప్యపయశో దుఃఖం నరకేషు పరత్ర చ
ఇక్కడ కూడా అపఖ్యాతి, బాధలు ఉంటాయి; నరకాల్లో, పరలోకంలో కూడా అలాగే.
దుఃఖబీజం సుఖం మత్వా మూఢాశ్చ దైవదోషతః 4.35.
మూర్ఖులు విధి వల్ల బాధ మూలాన్ని సుఖంగా భావిస్తారు.
ఉత్తమా మత్పదామ్భోజం సత్కర్మ మధ్యమాః సదా
ఉత్తములు నా పాదపద్మాలపై మనస్సు కేంద్రీకరిస్తారు; మధ్యస్థులు ఎప్పుడూ మంచి పనులు చేస్తారు.
విపత్తిః సంతతం తస్య పరవస్తుషు యన్మనః
ఇతరుల వస్తువులపై మనస్సు పెట్టినవారికి ఎప్పుడూ అపజయం కలుగుతుంది.
దైవాత్పరస్త్రియం దృష్ట్వా విరమేద్యో హరిం స్మరన్
విధి వల్ల పరస్త్రీని చూసినప్పుడు, హరిను స్మరించి, మనసును నియంత్రించాలి.
సతతం నైవ సంసక్తాః సన్తః స్వస్త్రీషు కామతః
సద్జనులు తమ భార్యల పట్ల కోరికతో ఎప్పుడూ మమకారం చూపరు.
తపస్వినస్తపస్యాయాం శాస్త్రచిన్తాసు పణ్డితాః
తపస్వులు తపస్సులో, పండితులు శాస్త్రచింతనలో నిమగ్నంగా ఉంటారు.
సాధ్యశ్చ పతిసేవాసు గృహస్థా గృహకర్మసు
గృహిణులు భర్త సేవలో, గృహకార్యాలలో నిపుణులుగా ఉంటారు.
ఏతే నియుక్తా ఏతేషు సభాసు చ ప్రశంసితాః
వారు తమ తమ పనుల్లో నిమగ్నమై, సభల్లో ప్రశంసలు పొందుతారు.
సర్వే నిత్యం ప్రశంసన్తి శశ్వత్సన్మార్గగామినమ్
ఎప్పుడూ సత్పథంలో నడిచేవారిని అందరూ ఎల్లప్పుడూ ప్రశంసిస్తారు.
భవితా న పరస్త్రీషు పరవస్తుషు తే మనః
నీ మనస్సు పరస్త్రీలపై, ఇతరుల వస్తువులపై ఉండదు.