ఋషయ ఊచుః నీచానాం చరితం యత్తత్కరోషి త్వం జగద్విధే ।। 4.35.
ఋషులు చెప్పారు — జగత్కర్త అయిన నీవు, నీచులా ప్రవర్తిస్తున్నావు.
పశ్యన్తి సతతం సన్తః ప్రసూమివ పరస్త్రియమ్
ధర్మవంతులు ఎప్పుడూ పరస్త్రీని తల్లిలా చూస్తారు.
త్వం స్వయం వేదకర్తా చ కన్యాం సంభోక్తుమిచ్ఛసి
నీవు వేదాలను సృష్టించినవాడివి, అయినా నీ కూతురిని ఆకాంక్షిస్తున్నావు.
గురోః పత్నీ రాజపత్నీ విప్రపత్నీ చ యా సతీ
గురువు భార్య, రాజు భార్య, బ్రాహ్మణుని భార్య — వీరు సతీస్వరూపినులు,
ప్రసూః పిత్రోస్తథా భ్రాతుః పత్నీ శ్వశ్రూః స్వకన్యకాః
తల్లి, తండ్రి భార్య, అన్నయ్య భార్య, అత్త, తన కూతురు,
స్వాభీష్టసురపత్నీ చ ధాత్రికాఽన్నప్రదాయికా
ఇష్టదైవ భార్య, పాలించే అమ్మ, అన్నం ఇచ్చేవారు,
ఏతా వేదప్రణీతాశ్చ సర్వేషాం మాతరః స్మృతాః
వేదాలు చెప్పిన వీరందరినీ అందరికీ తల్లులుగా గుర్తించారు.
కన్యాదాతాఽన్నదాతా చ జ్ఞానదాతాఽభయప్రదః
కూతురు ఇచ్చేవాడు, అన్నం ఇచ్చేవాడు, జ్ఞానం ఇచ్చేవాడు, భయం తొలగించేవాడు,
ఏతా వహన్తి యే మూఢా య ఏతాఞ్జనకానపి
ఈ తల్లులను, తండ్రులను అవమానించే మూర్ఖులు,
తానన్ధకూపే సంస్థాప్య దూరతో యమకిఙ్కరాః
వారిని యముని సేవకులు దూరంగా, చీకటి గుంతలో వేస్తారు.
త్వమేవ విశ్వకర్తా చ శాస్తా వై శమనస్య చ 4.35.
నీవే జగత్తును సృష్టించేవాడు, ఉపదేశకుడు, నియంత్రణలో ఉన్నవాడవు.
అస్మాకం పురతో దూరం గచ్ఛ కామార్తమానస
కామంతో మనసు కలవరపడినవాడా, మా ముందునుంచి దూరంగా పో.
గురోర్దోషసహస్రాణి క్షన్తుమర్హన్తి పణ్డితాః
పండితులు గురువు చేసిన వేల తప్పులను కూడా క్షమించగలరు.
గృహ్ణన్తి యది సర్వస్వం శపన్తం నిష్ఠురం గురుమ్
గురువు ఎంత కఠినంగా దూషించినా, ఆయన చెప్పినది అంగీకరించేవారు,
యే ద్విషన్తి చ నిన్దతి గురుమిష్టం సురాత్పరమ్
దేవతలకన్నా ప్రియమైన గురువును ద్వేషించి, నిందించే వారు,
పురీషం భుఞ్జతే నిత్యం క్షుభితా యమతాడనైః
వారు యముని శిక్షలకు లోనై, ఎప్పుడూ మలాన్ని తింటారు.
ఇత్యేవముక్త్వా మునయః ప్రణేముస్తత్పదామ్బుజమ్
ఇలా చెప్పిన తరువాత, మునులు ఆ పద్మపాదాలకు నమస్కరించారు.
ఉన్ముఖా మునయః సర్వే బభూవుశ్చ స్వకర్మణి
అందరు మునులు ఏకాగ్రతతో తమ తమ పనులకు తిరిగి వెళ్లారు.
యోగేన భిత్త్వా షట్చక్రం సర్వాన్ప్రాణాన్నిరుద్ధ్య చ
యోగబలంతో ఆరు చక్రాలను దాటి, ప్రాణాలను నియంత్రించారు.
మనసా శ్రీహరిం స్మృత్వా నమస్కారం చకార హ
మనసులో శ్రీహరిని ధ్యానించి, నమస్కారం చేశారు.
ప్రాణత్యాగాత్పరం దుఃఖమయశశ్చ యశస్వినామ్ ।। 4.35.
ప్రాణం విడిచిన తరువాత, గొప్పవారికీ కేవలం బాధే మిగిలింది.
కన్యా తాతం మృతం దృష్ట్వా విలప్య చ భృశం ముహుః
కుమార్తె తన తండ్రి చనిపోయినదాన్ని చూసి, మళ్లీ మళ్లీ తీవ్రంగా విలపించింది.
మృతం తాతం చ భగినీం దృష్ట్వా చ మునిపుంగవాః
తండ్రి మరణాన్ని, అక్కను చూసి, మునిశ్రేష్ఠులు ఆశ్చర్యపడ్డారు.
నారాయణో మదంశశ్చ కృపయాఽఽగత్య సత్వరమ్
నారాయణుడు, నా భాగంతో కూడి, దయతో వెంటనే అక్కడికి వచ్చాడు.
బ్రహ్మా పురో హరిం దృష్ట్వా వరం వవ్రే స్మ వాఞ్ఛితమ్
బ్రహ్మ, హరిని ఎదురుగా చూసి, తాను కోరిన వరాన్ని అడిగాడు.
బ్రహ్మాణం విరసం దృష్ట్వా తమువాచ కృపానిధిః
బ్రహ్మను నిరుత్సాహంగా చూసి, కృపాసముద్రుడు అతనితో మాట్లాడాడు.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ త్యజ లజ్జాం జగన్నాథ హృదయజ్వరరూపిణీమ్
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ జగన్నాథా, హృదయాన్ని వేధించే ఆ లజ్జను వదిలిపెట్టు.
సత్కీర్తిరపకీర్తిర్వా సుప్రతిష్ఠాప్యుపద్రవః
మంచి పేరు అయినా, చెడు పేరు అయినా, స్థిరత అయినా, కలహమైనా,
సర్వేషామపి సర్వేభ్యః స్వకర్మ బలవత్తరమ్
అందరికీ, అన్నింటికంటే, తన స్వంత కర్మమే ఎక్కువ శక్తివంతమైంది.
కేచిత్కుర్వన్తి నిర్మూలం సర్వేషామపి కర్మణామ్
కొంతమంది అందరి కర్మలను పూర్తిగా ఫలించకుండా చేస్తారు.