గత్వా ప్రణమ్య ద్రుమిలం కాన్తా కాన్తం మనోహరమ్
ఆమె వెళ్లి, తన ప్రియమైన, ఆకర్షణీయమైన ద్రుమిలుని నమస్కరించింది.
కలావతీవచః శ్రుత్వా ప్రహృష్టవదనేక్షణః
కళావతీ మాటలు విని, అతని ముఖం ఆనందంతో ప్రకాశించింది.
ద్రుమిల ఉవాచ వైష్ణవో భవితా బాలస్త్వం చ భాగ్యవతీ సతీ
ద్రుమిలుడు ఇలా అన్నాడు: 'నీకు వైష్ణవుడు అయిన కుమారుడు కలుగుతాడు, నీవు పతివ్రతగా, అదృష్టవంతురాలవుతావు.'
యద్గర్భే వైష్ణవో జాతో యస్య వీర్యేణ వా సతి
ఏ స్త్రీ గర్భంలోనైనా, లేదా ఎవరి వీర్యంతోనైనా వైష్ణవుడు జన్మిస్తే, ఓ సతీ,
తౌ చ విష్ణువిమానేన సద్రత్ననిర్మితేన చ
వారిద్దరూ విలువైన రత్నాలతో తయారైన విష్ణువిమానంలో ఎక్కి వెళ్తారు.
కస్యచిద్బ్రాహ్మణస్యైవ గేహం గచ్ఛ శుభాననే
ఓ మంగళముఖి, ఏదైనా ఒక బ్రాహ్మణుని ఇంటికి వెళ్ళు.
ఇత్యుక్త్వా గోపరాజశ్చ స్నాత్వా కృత్వా తు తర్పణమ్
ఇలా చెప్పి, గోపరాజు స్నానం చేసి, తర్పణం చేశాడు.
అశ్వానాం చ చతుర్లక్షం గజానాం లక్షమేవ చ
అక్కడ నాలుగు లక్షల గుర్రాలు, ఒక లక్ష ఏనుగులు ఉండేవి.
ఉచ్చైఃశ్రవః పఞ్చలక్షం రథానాం చ సహస్రకమ్
ఉచ్చైఃశ్రవస్సు అయిదు లక్షలు, రథాలు వెయ్యి ఉండేవి.
గవాం ద్వాదశలక్షం చ మహిషాణాం త్రిలక్షకమ్ 1.20.
పన్నెండు లక్షల ఆవులు, మూడు లక్షల ఎద్దులు ఉండేవి.
పారావతానాం లక్షం చ శుకానాం చ శతం మునే
ఓ మునీశ్వరా, అతడు లక్ష పావురాలు, వంద శుక్కపక్షులను ఇచ్చాడు.
గ్రామాణాం చ సహస్రం చ నగరాణాం శతం శతమ్
అతడు వెయ్యి గ్రామాలు, వంద వంద నగరాలు దానం చేశాడు.
శతకోటిం సువర్ణానాం రత్నానాం చ సహస్రకమ్
అతడు వంద కోట్లు బంగారు నాణేలు, వెయ్యి రత్నాలు ఇచ్చాడు.
దదౌ తైజసపాత్రాణాం భూషణానామసంఖ్యకమ్
అతడు లెక్కలేనన్ని బంగారు పాత్రలు, అలంకారాలు దానం చేశాడు.
రాజ్యం దత్త్వా మహారాజోఽప్యన్తర్బాహ్యే హరిం స్మరన్ ।। జగామ బదరీం గోపో మనోగామీ ముదాఽన్వితః
రాజ్యం ఇచ్చి, ఆ మహారాజు లోపల బయట హరిను స్మరిస్తూ, ఆనందంగా మనసు నిండిన గోపునిగా బదరీకి వెళ్లాడు.
తత్ర మాసం తపః కృత్వా గఙ్గాతీరే మనోహరే
అక్కడ అందమైన గంగాతీరంలో నెలరోజులు తపస్సు చేశాడు.
స చ విష్ణువిమానేన రత్నేన్ద్రనిర్మితేన చ
తర్వాత అతడు విష్ణువు రత్నాధిపతి నిర్మించిన విమానంలో స్వర్గానికి వెళ్లాడు.
తత్ర ప్రాప హరేర్దాస్యం హరిదాసో బభూవ సః
అక్కడ హరిదాసుడై, హరిదాస్యాన్ని పొందాడు.
గతే కలావతీ నాథే ఉచ్చైశ్చ ప్రరురోద హ
ఆయన వెళ్లిపోయిన తర్వాత, కలావతి గొప్పగా ఏడ్చింది.
బ్రాహ్మణో మాతరిత్యుక్త్వా తాం గృహీత్వా ముదాఽన్వితః 1.20.
ఒక బ్రాహ్మణుడు 'తల్లి' అని పిలిచి, ఆమెను ఆనందంగా తీసుకెళ్లాడు.
సా విప్రగేహే సాధ్వీ చ సుషావ తనయం వరమ్
ఆ సతీ బ్రాహ్మణుని ఇంట్లో ఒక ఉత్తమ కుమారుడిని ప్రసవించింది.
తత్రస్థా యోషితః సర్వా దదృశుర్బాలకం శుభమ్
అక్కడ ఉన్న అందరు మహిళలు ఆ శుభ్ర బాలుడిని చూశారు.
కామదేవాధికం రూపే చన్ద్రాధికశుభాననమ్
అతని అందం కామదేవునికంటే మించి, ముఖం చంద్రునికంటే ప్రకాశవంతంగా ఉంది.
హస్తపాదాదివలితం సుకపోలం మనోహరమ్
అతని చేతులు, కాళ్లు ఆకర్షణీయంగా, చెంపలు అందంగా, రూపం మోహింపజేసేలా ఉన్నాయి.
కరయుగ్మం వాఽతులం చ రుదన్తం చ స్తనార్థినమ్
అతని రెండు చేతులు చలించిపోతూ, తల్లి పాల కోసం ఏడుస్తూ ఉండేవాడు.
పుపోష బ్రాహ్మణస్తాం చ సపుత్రాం చ యథా సుతామ్
ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆమెను, కుమారుడిని తన సొంత పిల్లల్లా పోషించాడు.
సౌతిరువాచ జాతిస్మరో జ్ఞానయుక్తః పూర్వమన్త్రస్మృతః సదా
సౌతి ఇలా అన్నాడు: అతడు జన్మలు గుర్తు చేసుకునేవాడు, జ్ఞానంతో నిండినవాడు, పూర్వ మంత్రాలను ఎప్పుడూ స్మరించేవాడు.
గీయతే సతతం కృష్ణయశోనామగుణాదికమ్
కృష్ణుని మహిమలు, నామాలు, గుణాలు ఎప్పుడూ పాడబడతాయి.
కృష్ణసమ్బన్ధినీం గాథాం శృణోతి యత్ర తత్ర వై
యెక్కడైనా శ్రీకృష్ణునితో సంబంధమున్న పద్యాన్ని విన్నా,
ధూలిధూసరసర్వాఙ్గో ధూలినైవేద్యమీప్సితమ్
అతని శరీరం అంతా ధూళితో కప్పబడిపోతుంది, అతడు ఆ ధూళిని నైవేద్యంగా ఇస్తానని కోరుకుంటాడు.