ఆసురిశ్చ ప్రచేతాశ్చ స్వయం శుక్రో బృహస్పతిః 4.33.
ఆసురి, ప్రచేతసు, శుక్రుడు, బృహస్పతి—
సనకశ్చ సనన్దశ్చ కర్దమశ్చ సనాతనః
సనకుడు, సనందుడు, కర్దముడు, సనాతనుడు—
శాతాతపః పిప్పలశ్చ శంకుః శుక్రః పరాశరః
శాతాతపుడు, పిప్పలుడు, శంకుడు, శుక్రుడు, పరాశరుడు—
దుర్వాసాశ్చ జరత్కారురాస్తీకశ్చ విభాణ్డకః
దుర్వాసుడు, జరత్కారు, ఆస్తీకుడు, విభాండకుడు—
దృష్ట్వైతాంశ్చ తపోనిష్ఠానాగతాంశ్చ మునీశ్వరాన్
తపస్సులో నిమగ్నమైన ascetic లను, అక్కడికి వచ్చిన గొప్ప మునులను చూసి,
తత్రోవాస జగద్ధాతా తద్ధామపార్శ్వతశ్చ సా
అక్కడ జగత్తును సృష్టించినవాడు నివసించగా, ఆమె ఆ స్థలానికి పక్కనే ఉండింది.
ఆశిషం యుయుజే బ్రహ్మా వాసయామాస తాన్విభుః
బ్రహ్మ ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చి, ప్రభువు వారిని అక్కడే ఉండేలా చేశాడు.
పప్రచ్ఛుర్మునయో దేవం కథమేషా తవాన్తికే
మునులు ఆ దేవునిని అడిగారు: 'ఈమె మీ దగ్గరికి ఎలా వచ్చింది?'
శ్రుత్వా మునీనాం వచనమువాచ తాన్ప్రజాపతిః
మునుల మాటలు విని, ప్రజాపతి వారితో మాట్లాడాడు.
అపూర్వం నృత్యగీతం చ చిరం కృత్వా శుభావహా ఇత్యుక్త్వా జగతాం ధాతా జహాస ముని సంసది
అద్వితీయమైన నృత్యం, గానం చాలా కాలం చేసి, మంగళాన్ని కలిగించిన తరువాత, జగత్తును సృష్టించినవాడు ఇలా చెప్పి, మునుల సభలో నవ్వాడు.
జహసుర్మునయః సర్వే సర్వజ్ఞాస్తత్ర రాధికే 4.33.
అక్కడ ఉన్న అన్ని మునులు, అన్నీ తెలిసిన వారు, ఓ రాధికా, నవ్వారు.
సద్యశ్చుకోప కులటా హాస్యవ్యాజేన సంసది
ఆ సభలో, ఆ వేశ్య నవ్వుతున్నట్లు నటిస్తూ వెంటనే కోపించుకుంది.
రక్తపఙ్కజనేత్రా చ కోపప్రస్ఫురితాధరా సంబోధ్యోవాచ బ్రహ్మాణం మృత్యుకన్యా యథా రుషా
ఎర్రటి తామరపువ్వుల్లాంటి కన్నులతో, కోపంతో కంపించిన పెదవులతో, మృత్యుకన్య ఆమె బ్రహ్మను కోపంగా ఉద్దేశించి ఇలా చెప్పింది.
మోహిన్యువాచ
మోహిని ఇలా చెప్పింది:
కిం వా వేదప్రణిహితం కర్మ కిం తద్విపర్యయమ్
వేదాలు చెప్పిన కర్మ ఏమిటి? దానికి విరుద్ధమైనది ఏమిటి?
స్వకన్యాయాం యత్స్పృహా స కథం హససి నర్తకీమ్
తన కూతురిపై ఆకాంక్ష ఎలా కలుగుతుంది? నర్తకిని ఎందుకు నవ్వుతున్నావు?
సతాం కర్మ విరుద్ధం యత్తదత్యన్తవిడమ్బనమ్
సద్గుణుల కర్మకు విరుద్ధంగా ఉన్నది పూర్తిగా అపహాస్యం.
యతో హససి గర్వేణ తతోఽపూజ్యో భవాచిరమ్
నీకు గర్వంతో నవ్వుతున్నందువల్ల, త్వరలో నీకు పూజ ఉండదు.
నిబోధ వచనం బ్రహ్మన్వేశ్యాయాశ్చ తు సాంప్రతమ్
బ్రహ్మా! ఇప్పుడే ఆ వేశ్య గురించి నా మాట విను.
భవితా తస్య విఘ్నశ్చ స యాస్యత్యుపహాస్యతామ్
ఆమెకు అడ్డంకులు వస్తాయి, ఆమె అపహాస్యానికి గురవుతుంది.
తవ మాఘ్యాం చ సంక్రాన్త్యాం న భవిష్యతి సా పునః 4.33.
నీ మాఘ సంక్రాంతి సమయంలో, ఆమె ఇక మళ్లీ రాదు.
పునః పూజా న భవితా యా గతా సా గతైవ చ
ఇంకా పూజ జరగదు; వెళ్లిన ఆమె తిరిగి రాదు.
తేన సార్ద్ధం రతిం కృత్వా బభూవ విజ్వరా పునః
ఆయనతో కలిసి సుఖించాక, ఆమె మళ్లీ జ్వరం లేకుండా ప్రశాంతంగా మారింది.
అయం కథం మయా శప్తో జగద్విధిరతిప్రియః
ప్రపంచాన్ని సృష్టించినవాడు, ప్రేమకు ఎంతో ప్రియమైనవాడు, నన్ను ఎలా శపించాడో నేను అర్థం చేసుకోలేకపోతున్నాను.
స్వయం విధాతా జగతాం చకమ్పే నతకన్ధరః
ప్రపంచాల సృష్టికర్త తానే తల వంచి, భయంతో కంపించాడు.
శరణం వ్రజ వైకుణ్ఠమిత్యుక్త్వా తే గృహాన్యయుః
'వైకుంఠాన్ని ఆశ్రయించు' అని చెప్పి, వారు తమ ఇళ్లకు తిరిగి వెళ్లారు.
శాన్తం తం కమలాకాన్తం శ్యామం నారాయణాభిధమ్
అక్కడ, లక్ష్మీదేవికి ప్రియమైనవాడు, నీలవర్ణుడైన నారాయణుడు ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు.
తత్రోవాస జగత్కర్తా నాతిదూరే సమీపతః
ప్రపంచాల సృష్టికర్త అక్కడే, చాలా దూరంగా కాకుండా, దగ్గరగా ఉండిపోయాడు.
దీనబన్ధుం దయాసిన్ధుం విపత్తారణకారణమ్ సత్యం సారం హితం వాక్యం జగతాం చ సుఖావహమ్
ఆయన బాధపడేవారికి మిత్రుడు, దయా సముద్రుడు, కష్టాల నుండి రక్షించే కారణుడు. ఆయన మాటలు నిజమైనవి, మేలైనవి, అందరికీ మంగళకరమైనవి, ప్రపంచానికి ఆనందాన్ని కలిగించేవి.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: