సతతం త్వన్మనస్కాం మాం దాసీం జన్మని జన్మని 4.33.
ప్రతి జన్మలో నీపై మనసు పెట్టి, నీ దాసిగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.
ఇత్యుక్త్వా మోహినీ సద్యో జగత్స్రష్టుశ్చ బ్రహ్మణః
ఇలా చెప్పిన వెంటనే మోహిని, జగత్ సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మా ముందు—
విజ్ఞాయ సమయం ధాతా తామువాచ భయాతురః
ఆ పరిస్థితిని గ్రహించిన సృష్టికర్త, భయంతో వణికుతూ ఆమెతో మాట్లాడాడు.
బ్రహ్మోవాచ న కురు త్వం చ త్రైలోక్యే స్త్రీజాతీనామపత్రపామ్
బ్రహ్మా పలికాడు: మూడు లోకాలలో స్త్రీలకు అపకీర్తి కలిగించే పని చేయవద్దు.
త్యజ మామమ్బికే పుత్రం వృద్ధం నిష్కామమేవ చ
అమ్మా! నన్ను కొడుకును, వృద్ధుడిని, కోరికలేని వాడిని వదిలిపెట్టినట్టు వదిలిపెట్టు.
నిషేకాల్లభతే పత్నీ గురుం భర్తుః శుభాశుభమ్
గర్భధారణం నుంచే భార్య భర్త చేత చేసిన మంచి చెడు ఫలితాన్ని పొందుతుంది.
త్వయా సహ మమ రతే నిబన్ధో నాస్తి సువ్రతే
ఓ సతీస్వరూపిణీ! నీతో నాకు అనురాగ సంబంధం ఉండదు.
ఇత్యుక్తవన్తం బ్రహ్మాణం స్మరన్తం మత్పదామ్బుజమ్
ఇలా మాట్లాడుతున్న బ్రహ్మా, నా పదపద్మాలను స్మరించుచుండగా—
ఏతస్మిన్నన్తరే శీఘ్రం స్థానం తత్సుమనోహరమ్
అదే సమయంలో, ఆ అందమైన స్థలం వెంటనే—
అత్రిః పులస్త్యః పులహో వసిష్ఠః క్రతురంగిరాః
అత్రి, పులస్త్యుడు, పులహుడు, వశిష్ఠుడు, క్రతువు, అంగిరసుడు—
ఆసురిశ్చ ప్రచేతాశ్చ స్వయం శుక్రో బృహస్పతిః 4.33.
ఆసురి, ప్రచేతసు, శుక్రుడు, బృహస్పతి—
సనకశ్చ సనన్దశ్చ కర్దమశ్చ సనాతనః
సనకుడు, సనందుడు, కర్దముడు, సనాతనుడు—
శాతాతపః పిప్పలశ్చ శంకుః శుక్రః పరాశరః
శాతాతపుడు, పిప్పలుడు, శంకుడు, శుక్రుడు, పరాశరుడు—
దుర్వాసాశ్చ జరత్కారురాస్తీకశ్చ విభాణ్డకః
దుర్వాసుడు, జరత్కారు, ఆస్తీకుడు, విభాండకుడు—
దృష్ట్వైతాంశ్చ తపోనిష్ఠానాగతాంశ్చ మునీశ్వరాన్
తపస్సులో నిమగ్నమైన ascetic లను, అక్కడికి వచ్చిన గొప్ప మునులను చూసి,
తత్రోవాస జగద్ధాతా తద్ధామపార్శ్వతశ్చ సా
అక్కడ జగత్తును సృష్టించినవాడు నివసించగా, ఆమె ఆ స్థలానికి పక్కనే ఉండింది.
ఆశిషం యుయుజే బ్రహ్మా వాసయామాస తాన్విభుః
బ్రహ్మ ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చి, ప్రభువు వారిని అక్కడే ఉండేలా చేశాడు.
పప్రచ్ఛుర్మునయో దేవం కథమేషా తవాన్తికే
మునులు ఆ దేవునిని అడిగారు: 'ఈమె మీ దగ్గరికి ఎలా వచ్చింది?'
శ్రుత్వా మునీనాం వచనమువాచ తాన్ప్రజాపతిః
మునుల మాటలు విని, ప్రజాపతి వారితో మాట్లాడాడు.
అపూర్వం నృత్యగీతం చ చిరం కృత్వా శుభావహా ఇత్యుక్త్వా జగతాం ధాతా జహాస ముని సంసది
అద్వితీయమైన నృత్యం, గానం చాలా కాలం చేసి, మంగళాన్ని కలిగించిన తరువాత, జగత్తును సృష్టించినవాడు ఇలా చెప్పి, మునుల సభలో నవ్వాడు.
జహసుర్మునయః సర్వే సర్వజ్ఞాస్తత్ర రాధికే 4.33.
అక్కడ ఉన్న అన్ని మునులు, అన్నీ తెలిసిన వారు, ఓ రాధికా, నవ్వారు.
సద్యశ్చుకోప కులటా హాస్యవ్యాజేన సంసది
ఆ సభలో, ఆ వేశ్య నవ్వుతున్నట్లు నటిస్తూ వెంటనే కోపించుకుంది.
రక్తపఙ్కజనేత్రా చ కోపప్రస్ఫురితాధరా సంబోధ్యోవాచ బ్రహ్మాణం మృత్యుకన్యా యథా రుషా
ఎర్రటి తామరపువ్వుల్లాంటి కన్నులతో, కోపంతో కంపించిన పెదవులతో, మృత్యుకన్య ఆమె బ్రహ్మను కోపంగా ఉద్దేశించి ఇలా చెప్పింది.
మోహిన్యువాచ
మోహిని ఇలా చెప్పింది:
కిం వా వేదప్రణిహితం కర్మ కిం తద్విపర్యయమ్
వేదాలు చెప్పిన కర్మ ఏమిటి? దానికి విరుద్ధమైనది ఏమిటి?
స్వకన్యాయాం యత్స్పృహా స కథం హససి నర్తకీమ్
తన కూతురిపై ఆకాంక్ష ఎలా కలుగుతుంది? నర్తకిని ఎందుకు నవ్వుతున్నావు?
సతాం కర్మ విరుద్ధం యత్తదత్యన్తవిడమ్బనమ్
సద్గుణుల కర్మకు విరుద్ధంగా ఉన్నది పూర్తిగా అపహాస్యం.
యతో హససి గర్వేణ తతోఽపూజ్యో భవాచిరమ్
నీకు గర్వంతో నవ్వుతున్నందువల్ల, త్వరలో నీకు పూజ ఉండదు.
నిబోధ వచనం బ్రహ్మన్వేశ్యాయాశ్చ తు సాంప్రతమ్
బ్రహ్మా! ఇప్పుడే ఆ వేశ్య గురించి నా మాట విను.
భవితా తస్య విఘ్నశ్చ స యాస్యత్యుపహాస్యతామ్
ఆమెకు అడ్డంకులు వస్తాయి, ఆమె అపహాస్యానికి గురవుతుంది.