మమ మాయాం వినిర్జిత్య సంజ్ఞానం లభతే ధ్రువమ్
అవశ్యంగా నా మాయను జయించి, నిజమైన జ్ఞానాన్ని పొందుతారు.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ మనోమత్తగజేన్ద్రం చ కామాసక్తం నివారయన్
శ్రీకృష్ణుడు చెప్పాడు: మనస్సు అనే పిచ్చికొండదుంగను, కామానికి లోనై ఉన్నదాన్ని నియంత్రిస్తూ,
దివ్యజ్ఞానాంకుశే నైవ మయా దత్తేన రాధికే
రాధికా! నేను ఇచ్చిన దివ్యజ్ఞానపు అంకుశంతో కూడానూ అదుపు చేయడం సాధ్యం కాదు.
మోహిన్యువాచ కరోత్యాకృష్య సంభోగం యః స ఏవోత్తమో విభో
మోహిని చెప్పింది: సమీపించి అనుభవాన్ని పొందేవాడే, ప్రభూ, నిజంగా ఉత్తముడు.
జ్ఞాత్వా స్ఫుటమభిప్రాయం నార్యా సంప్రేషితో హి యః
స్త్రీ మనసులోని ఉద్దేశాన్ని స్పష్టంగా తెలుసుకొని, ఆమె పంపినవాడెవడో,
పునఃపునః ప్రేషితశ్చ స్త్రియా కామార్తయా చ యః
మరలా మరలా కామంతో ఉన్న స్త్రీ పంపినవాడెవడో,
గృహీ తపస్వీ కామీ వా త్యజేత్స్త్రియముపస్థితామ్
గృహస్థుడైనా, తపస్వీ అయినా, కోరికలతో ఉన్నవాడైనా, తన దగ్గరకు వచ్చిన స్త్రీని వదిలిపెడితే—
నష్టశ్రీర్భ్రష్టరూపశ్చ భ్రష్టబుద్ధిర్భవేద్ ధ్రువమ్
అతడు తప్పనిసరిగా తన ఐశ్వర్యాన్ని కోల్పోతాడు, అందం తగ్గిపోతుంది, బుద్ధి చెడిపోతుంది.
ఉత్తిష్ఠ జగతీనాథ పారం కురు స్మరార్ణవే
ప్రపంచాల అధినాథా! లేచి, ఈ కామసముద్రాన్ని దాటి నన్ను రక్షించు.
అతీవ నిర్జనస్థానే సర్వజన్తువివర్జితే
చాలా ఎడారి ప్రదేశంలో, ఎలాంటి జీవులు లేని చోట—
సతతం త్వన్మనస్కాం మాం దాసీం జన్మని జన్మని 4.33.
ప్రతి జన్మలో నీపై మనసు పెట్టి, నీ దాసిగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.
ఇత్యుక్త్వా మోహినీ సద్యో జగత్స్రష్టుశ్చ బ్రహ్మణః
ఇలా చెప్పిన వెంటనే మోహిని, జగత్ సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మా ముందు—
విజ్ఞాయ సమయం ధాతా తామువాచ భయాతురః
ఆ పరిస్థితిని గ్రహించిన సృష్టికర్త, భయంతో వణికుతూ ఆమెతో మాట్లాడాడు.
బ్రహ్మోవాచ న కురు త్వం చ త్రైలోక్యే స్త్రీజాతీనామపత్రపామ్
బ్రహ్మా పలికాడు: మూడు లోకాలలో స్త్రీలకు అపకీర్తి కలిగించే పని చేయవద్దు.
త్యజ మామమ్బికే పుత్రం వృద్ధం నిష్కామమేవ చ
అమ్మా! నన్ను కొడుకును, వృద్ధుడిని, కోరికలేని వాడిని వదిలిపెట్టినట్టు వదిలిపెట్టు.
నిషేకాల్లభతే పత్నీ గురుం భర్తుః శుభాశుభమ్
గర్భధారణం నుంచే భార్య భర్త చేత చేసిన మంచి చెడు ఫలితాన్ని పొందుతుంది.
త్వయా సహ మమ రతే నిబన్ధో నాస్తి సువ్రతే
ఓ సతీస్వరూపిణీ! నీతో నాకు అనురాగ సంబంధం ఉండదు.
ఇత్యుక్తవన్తం బ్రహ్మాణం స్మరన్తం మత్పదామ్బుజమ్
ఇలా మాట్లాడుతున్న బ్రహ్మా, నా పదపద్మాలను స్మరించుచుండగా—
ఏతస్మిన్నన్తరే శీఘ్రం స్థానం తత్సుమనోహరమ్
అదే సమయంలో, ఆ అందమైన స్థలం వెంటనే—
అత్రిః పులస్త్యః పులహో వసిష్ఠః క్రతురంగిరాః
అత్రి, పులస్త్యుడు, పులహుడు, వశిష్ఠుడు, క్రతువు, అంగిరసుడు—
ఆసురిశ్చ ప్రచేతాశ్చ స్వయం శుక్రో బృహస్పతిః 4.33.
ఆసురి, ప్రచేతసు, శుక్రుడు, బృహస్పతి—
సనకశ్చ సనన్దశ్చ కర్దమశ్చ సనాతనః
సనకుడు, సనందుడు, కర్దముడు, సనాతనుడు—
శాతాతపః పిప్పలశ్చ శంకుః శుక్రః పరాశరః
శాతాతపుడు, పిప్పలుడు, శంకుడు, శుక్రుడు, పరాశరుడు—
దుర్వాసాశ్చ జరత్కారురాస్తీకశ్చ విభాణ్డకః
దుర్వాసుడు, జరత్కారు, ఆస్తీకుడు, విభాండకుడు—
దృష్ట్వైతాంశ్చ తపోనిష్ఠానాగతాంశ్చ మునీశ్వరాన్
తపస్సులో నిమగ్నమైన ascetic లను, అక్కడికి వచ్చిన గొప్ప మునులను చూసి,
తత్రోవాస జగద్ధాతా తద్ధామపార్శ్వతశ్చ సా
అక్కడ జగత్తును సృష్టించినవాడు నివసించగా, ఆమె ఆ స్థలానికి పక్కనే ఉండింది.
ఆశిషం యుయుజే బ్రహ్మా వాసయామాస తాన్విభుః
బ్రహ్మ ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చి, ప్రభువు వారిని అక్కడే ఉండేలా చేశాడు.
పప్రచ్ఛుర్మునయో దేవం కథమేషా తవాన్తికే
మునులు ఆ దేవునిని అడిగారు: 'ఈమె మీ దగ్గరికి ఎలా వచ్చింది?'
శ్రుత్వా మునీనాం వచనమువాచ తాన్ప్రజాపతిః
మునుల మాటలు విని, ప్రజాపతి వారితో మాట్లాడాడు.
అపూర్వం నృత్యగీతం చ చిరం కృత్వా శుభావహా ఇత్యుక్త్వా జగతాం ధాతా జహాస ముని సంసది
అద్వితీయమైన నృత్యం, గానం చాలా కాలం చేసి, మంగళాన్ని కలిగించిన తరువాత, జగత్తును సృష్టించినవాడు ఇలా చెప్పి, మునుల సభలో నవ్వాడు.