విధాతా జగతాం తస్యాః శ్రుత్వా సంగీతమీప్సితమ్
ప్రపంచాల సృష్టికర్త ఆమె ఆలపించిన ఇష్టమైన పాటను విని,
దృష్ట్వా ముగ్ధం చతుర్వక్త్రం మోహినీ హృష్టమానసా
ఆమె అమాయకమైన నాలుగు ముఖాల రూపాన్ని చూసి, మోహినికి హృదయం ఆనందంతో నిండింది.
స్వాఙ్గం సందర్శయామాస స్మేరభ్రూభఙ్గపూర్వకమ్
నవ్వుతూ కనుబొమ్మలు ఎత్తి, ఆమె తన శరీరాన్ని చూపించింది.
విజ్ఞాయ బ్రహ్మా తద్భావం నతవక్త్రో బభూవ హ
ఆమె ఉద్దేశాన్ని గ్రహించిన బ్రహ్మ ముఖం తలవంచింది.
విజ్ఞాయ బ్రహ్మణో భావం శుష్కకణ్ఠోష్ఠతాలుకా
బ్రహ్మ స్థితిని తెలుసుకున్న ఆమె, అతని గొంతు, పెదాలు, నోటిమూలలు ఎండిపోయాయి.
మోహిన్యువాచ తదేవ కర్మణాం బీజం తదుద్భవ నమోఽస్తు తే
మోహిని ఇలా చెప్పింది: ఇదే అన్ని క్రియలకు మూలం; ఆ మూలమైనవాడా, నీకు నమస్కారం.
స్వయమాత్మా హి భగవాఞ్జ్ఞానరూపో మహేశ్వరః
ప్రభువు తానే ఆత్మ, జ్ఞానరూపుడైన మహేశ్వరుడు.
సృష్టిః సర్వశరీరేషు దృష్టిశ్చ యోగినామపి
సృష్టి ప్రతి Sharīrāntara లో ఉంది, యోగులకు కూడా అది దర్శనం.
సర్వాజిత జగజ్జేతర్జీవ జీవమనోహర
అన్ని విషయాల్లో విజేత, లోకాన్ని జయించినవాడు, జీవుల మనస్సును ఆకర్షించే వాడు.
శశ్వద్యోషిదధిష్ఠాన యోషిత్ప్రాణాధికప్రియ 4.31.
ఎప్పుడూ స్త్రీలకు ఆధారం, స్త్రీలకు ప్రాణాలకన్నా ప్రియమైనవాడు.
పతిసాధ్యకరాశేషరూపాధార గుణాశ్రయ
భర్తలను వశపరిచే వాడు, అన్ని రూపాలకు ఆధారం, గుణాలకు ఆశ్రయం.
శశ్వద్యోనికృతాధార స్త్రీసందర్శనవర్ధన
ఎప్పుడూ జననానికి ఆధారం, స్త్రీల పట్ల ఆకర్షణను పెంచే వాడు.
అకృపా యేషు తేఽనర్థాస్తేషాం జ్ఞానవినాశనమ్
ఎవరిలో దయ లేకపోతే, వారికి దురదృష్టం కలుగుతుంది; వారి జ్ఞానం నశిస్తుంది.
తపస్వినాం చ తపసాం విఘ్నబీజావలీలయా
తపస్సు చేసే వారికి, విఘ్నాల వరుసగా తపస్సుకు అడ్డంకి విత్తనంగా మారుతుంది.
తపఃసాధ్యాశ్చారాధ్యాశ్చ సదైవం పాఞ్చభౌతికాః
తపస్సుతో లేదా పూజతో పొందదగినవారు ఎప్పుడూ ఐదు భూతాలతో కూడినవారు.
మోహినీత్యేవముక్త్వా తు మనసా సా విధేః పురః
మోహినిగా ఇలా చెప్పి, ఆమె తన మనస్సులో, సృష్టికర్త ముందు—
ఉక్తం మాధ్యందినే కాన్తే స్తోత్రమేతన్మనోహరమ్
ఓ అందమైనవాడా, ఈ ఆకర్షణీయమైన స్తోత్రాన్ని మధ్యాహ్న సమయంలో చెప్పాను.
స్తోత్రమేతన్మహాపుణ్యం కామీ భక్త్యా యదా పఠేత్
ఎవరైనా, కోరికతో, భక్తితో ఈ మహాపుణ్యమైన స్తోత్రాన్ని పఠిస్తే—
చేష్టాం న కురుతే కామః కదాచిదపి తం ప్రియమ్ వనితాం లభతే సాధ్వీం పత్నీం త్రైలోక్యమోహినీమ్
ఆయనలో కోరిక ఎప్పుడూ కలవరపర్చదు; అతడు మూడువెళ్లల్ని మోహింపజేసే, సద్గుణాలున్న భార్యను పొందుతాడు.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ చకార శరసంధానమన్తరిక్షే స్థితః స్వయమ్
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: అతడు ఆకాశంలో నిలబడి, తన చేతితో బాణాన్ని సిద్ధం చేసుకున్నాడు.
మన్త్రపూతం మహాస్త్రం చ చిక్షేప పితరం ముదా
మంత్రశుద్ధి కలిగిన ఆ మహాస్త్రాన్ని ఆనందంగా తన తండ్రిపై ప్రయోగించాడు.
క్షణం నిరీక్షణం చక్రే మోహిన్యాస్యే పునఃపునః
అతడు మోహినీ ముఖాన్ని క్షణం పాటు, మళ్లీ మళ్లీ చూసాడు.
బుబుధే మనసా సర్వం చరితం మన్మథస్య చ
అతడు మనసులో మన్మథుని అన్ని కార్యాలను కూడా గ్రహించాడు.
హే కామ యౌవనోన్మత్త మూఢైశ్వర్యేణ గర్విత
ఓ కామా, యవ్వనంతో మత్తులో, మూర్ఖత్వంతో, అధికారంతో గర్వపడే వాడా—
హతోద్యమో జగామాశు మన్మథో మధునా సహ
మన్మథుడు తన ప్రయత్నం నశించడంతో, మధుతో కలిసి త్వరగా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.
ఇత్యువాచ జగద్ధాతా మోహినీం మదనాతురామ్
ప్రపంచ సృష్టికర్త, ప్రేమ బాధతో ఉన్న మోహినీతో ఇలా అన్నాడు.
బ్రహ్మోవాచ జ్ఞాతస్తవాభిప్రాయశ్చ నాహం యోగ్యోఽస్య కర్మణః
బ్రహ్మా అన్నాడు: నీ ఉద్దేశ్యం నాకు తెలుసు, కానీ ఈ కార్యానికి నేను యోగ్యుడిని కాను.
వేదే జుగుప్సితం కర్మ తదేవ కర్తుమక్షమః
వేదంలో నిందించబడిన ఈ కార్యాన్ని చేయడం నాకు సాధ్యం కాదు.
అకీర్తిం వేదవక్తుశ్చ నిన్ద్యం చ కిమతః పరమ్ 4.32.
వేదాన్ని చెప్పేవాడికి అపకీర్తి, నింద — వీటికంటే దుర్మార్గమైనది ఇంకేముంటుంది?
శ్రుతౌ శ్రుతమితి త్యాజ్యా సర్వదైవ తపస్వినామ్
శాస్త్రాలలో విన్నా, తపస్సు చేసే వారు ఎప్పుడూ దానిని వదిలేయాలి.