నిష్కలః పుంశ్చలీ శాపాద్బ్రహ్మాఽపూజ్యో యథా పురా సుఖదం పుణ్యదం గూఢం కిం భూయః శ్రోతుమిచ్ఛసి
శాపం వల్ల బ్రహ్మా పూజకు అర్హుడుకాడు, మునుపట్లానే. ఇది ఆనందదాయకమైనది, పుణ్యమిచ్చేది, రహస్యమైనది—ఇంకా వినాలనుకుంటున్నావా?
కిమాశ్చర్యం శ్రుతం నాథ చరితం సుమనోహరమ్
ప్రభూ, ఎంత అద్భుతమైన, మనసును ఆకట్టుకునే కథ వినిపించింది!
యో విధాతా త్రిజగతాం తపసాం ఫలదాయకః
మూడు లోకాల సృష్టికర్త, తపస్సుకు ఫలితాలు ఇచ్చేవాడు—
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ తపస్వీ వైష్ణవః శ్రేష్ఠో జ్ఞానీ పరమధార్మికః
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: వైష్ణవ తపస్వి శ్రేష్ఠుడు, జ్ఞానవంతుడు, అత్యంత ధార్మికుడు.
స చ పూర్వం తపః కుర్వన్నాజగామ మమ ప్రియే
అతడు ముందుగా తపస్సు చేసి, నా దగ్గరికి వచ్చాడు, ప్రియమైనవాడా.
తపశ్చకార రాజేన్ద్రో వర్షాణాం చ సహస్రకమ్
ఆ రాజు వెయ్యేళ్లు తపస్సు చేశాడు.
వల్మీకాచ్ఛాదితం దేహం దృష్ట్వా ధాతా కృపానిధిః
వెంకటపురుగుల గుట్టతో కప్పబడిన అతని శరీరాన్ని చూసి, దయామయుడైన సృష్టికర్త
కమణ్డలుజలేనైవ మమ దేహోద్భవేన చ
తన కమండలంలోని నీటితో, నా శరీరంలోంచి పుట్టిన వాటితో కూడి,
కమణ్డలుజలస్పర్శాదుత్థాయ నృపతిః స్వయమ్
కమండలంలోని నీరు తాకగానే, ఆ రాజు తానే లేచాడు.
స తం నమన్తం రాజానమువాచ కమలోద్భవః
కమలంలో పుట్టిన బ్రహ్మ, నమస్కరిస్తున్న ఆ రాజుని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా వరం వవ్రే పరాత్పరమ్ 4.31.
ఆ మాటలు విని, అతడు పరమమైన వరాన్ని కోరుకున్నాడు.
కృపయా చ వరం బ్రహ్మా దత్తవానభివాఞ్ఛితమ్
బ్రహ్మ తన దయతో, అతడు కోరుకున్న వరాన్ని ఇచ్చాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే రాజా దదర్శ రథముత్తమమ్
అంతలో ఆ రాజు అద్భుతమైన రథాన్ని చూశాడు.
తేజసాఽఽచ్ఛాదితం సర్వం సుప్రదీప్తం దిశో దశ
ఆ రథం తేజస్సుతో అన్ని దిశలను కప్పేసి, ప్రకాశంగా మెరిసింది.
అమూల్యరత్నరచితం విచిత్రకలశోజ్జ్వలమ్
అద్వితీయమైన రత్నాలతో తయారై, విచిత్రమైన కలశాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
సద్రత్నదర్పణైర్దీప్తైరతీవ సుమనోహరమ్
అందమైన రత్న దర్పణాలతో మెరిసిపోతూ, ఎంతో ఆకర్షణీయంగా ఉంది.
పారిజాతప్రసూనానాం మాలాజాలైః సుశోభితమ్
పారిజాత పువ్వుల మాలలతో అందంగా అలంకరించబడింది.
వేష్టితం పార్షదైర్దివ్యై రత్నభూషణభూషితైః
రత్నాభరణాలతో అలంకరించబడిన దివ్య సేవకులతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది.
పీతవస్త్రపరీధానైశ్చన్దనాగురుచర్చితైః
పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, గంధపు, అగరుబత్తి సుగంధాలతో పూసుకున్న వారు ఉన్నారు.
సహసా తస్య శిరసి పుష్పవృష్టిర్బభూవ హ
అప్పుడే అతని తలపై పువ్వుల వర్షం కురిసింది.
ఋషయో మునయః సిద్ధాః ప్రకుర్వన్తో ముదాఽఽశిషమ్ 4.31.
ఋషులు, మునులు, సిద్ధులు ఆనందంగా ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చారు.
రాజా చ పార్షదాన్ధ్యాత్వా తద్రూపశ్చ బభూవ హ
రాజు ఆ సేవకులను చూచి, వారిలా స్వరూపాన్ని పొందాడు.
మదీయః పార్షదో భూత్వా స చ తస్థౌ మమాన్తికే
అతడు నా సేవకుడిగా మారి, నా దగ్గర నిలబడ్డాడు.
పుష్పోద్యానే చ రమ్యే చ పుష్పచన్దనవాయునా
పుష్పాల సువాసన, గంధపు గాలులతో అలంకరించబడిన ఆ అందమైన పుష్పవనంలో,
విలోక్య వక్రనయనా జుగోప సస్మితం ముఖమ్
వక్రమైన కళ్లతో ఆమెను చూచి, నవ్వుతో ఉన్న ముఖాన్ని సంరక్షించింది.
చారుచమ్పకవర్ణాభా సతతం స్థిరయౌవనా
ఆమె అందం చంపకపువ్వుల వర్ణాన్ని పోలి, యవ్వనంతో ఎప్పుడూ ఉత్సాహంగా ఉండేది.
శరత్పార్వణశుభ్రాంశుప్రభాముష్టకరాననా
శరదృతువులోని చంద్రుని స్వచ్ఛమైన కాంతిలా ఆమె ముఖం ప్రకాశించింది.
త్రైలోక్యం మోహితుం శక్తా కటాక్షైరేవ లీలయా
తన చూపులతోనే త్రిలೋಕాన్ని సులభంగా మోహింపజేయగలిగింది.
పులకాఞ్చితసర్వాఙ్గీ మూర్చ్ఛాం సంప్రాప వర్త్మని
ఆమె శరీరం అంతా రోమాంచితమై, మార్గమధ్యంలో మూర్చిపోయింది.
స వికారం న హి ప్రాప హ్యాత్మారామో జితేంద్రియః
అతడు ఆత్మసంతుష్టుడై, ఇంద్రియాలను జయించుకున్నవాడై, ఎలాంటి మార్పును పొందలేదు.