తస్యాః కపాలే సిందూరతిలకం సున్దరం దదౌ
ఆమె నుదుటిపై అందమైన సింధూరపు బొట్టు పెట్టాడు.
సాలక్తకాంశ్చ నఖరాంశ్చిత్రితాన్పాదపద్మయోః
ఆమె పద్మపాదాలపై ఉన్న నఖాలను లాలితో అలంకరించి, అందంగా తీర్చిదిద్దాడు.
ఉత్థాయాథ తయా సార్ద్ధం జగామ హి సరోవరమ్
తర్వాత లేచి, ఆమెతో కలిసి సరస్సు వైపు వెళ్లాడు.
నిర్మలస్ఫటికాకారజలపూర్ణం మనోహరమ్
ఆ సరస్సు నిర్మలమైన స్ఫటికపు నీటితో నిండినదిగా, ఎంతో ఆకర్షణీయంగా ఉంది.
తత్ర స్నాత్వా జలక్రీడాం చకార హ తయా సహ
అక్కడ స్నానం చేసి, ఆమెతో కలిసి నీటిలో ఆటలాడాడు.
సహస్రదలపద్మే చ గృహీత్వా మాధవః స్వయమ్
వెయ్యి పువ్వుల తామరపై మాధవుడు స్వయంగా
చన్దనాగురుకస్తూరీకుఙ్కుమద్రవమీప్సితమ్
చందనం, అగరు, కస్తూరి, కుంకుమల రసాన్ని తీసుకున్నాడు.
తతో గచ్ఛంస్తయా సార్ద్ధం దదర్శ పురతో వటమ్ 4.29.
అనంతరం ఆమెతో కలిసి వెళ్తూ ముందుగా ఒక వటవృక్షాన్ని చూశాడు.
మూలే యోజనపర్యన్తం ఛాయయా పరివేష్టితమ్
ఆ వృక్షం వేరు చుట్టూ ఒక యోజన దూరం వరకు చల్లని నీడ విస్తరించి ఉండింది.
పుష్పాక్తేన సుశీతేన వాయునా సురభీకృతే
పువ్వుల సుగంధంతో, చల్లని గాలి అక్కడను ఆనందంగా మార్చింది.
ప్రహర్షితశ్చ శ్రీకృష్ణః కథయామాస రాధికామ్
ఆనందంతో నిండిన శ్రీకృష్ణుడు రాధికతో మాటలు మొదలుపెట్టాడు.
ఆగచ్ఛన్తం చ తం దృష్ట్వా ప్రసన్నవదనేక్షణమ్
ఆయన దగ్గరకు వస్తున్నాడు అని, ప్రసన్నమైన ముఖంతో, ముద్దైన చూపుతో చూసింది.
ధ్యానాద్విరతమగ్రే చ పశ్యన్తం బహిరేవ తత్
ధ్యానం మానేసి, బయట ప్రపంచాన్ని చూస్తున్నాడని గ్రహించింది.
నామ్నాఽష్టవక్రం జటిలం జ్వలన్తం బ్రహ్మతేజసా
అష్టవక్రుడు అనే పేరుతో, జటలు వేసుకున్నవాడు, బ్రహ్మ తేజంతో ప్రకాశిస్తున్నాడు.
అహో కిం వా బ్రహ్మతేజో మూర్తిమన్తమిహ స్వయమ్
అయ్యో! ఇదే బ్రహ్మ తేజం స్వరూపంగా ఇక్కడ ప్రత్యక్షంగా ఉందేమో!
పుటాఞ్జలియుతం భక్త్యా భీతం ప్రణతకంధరమ్
చేతులు ముడిచినవాడు, భయంతో, భక్తితో, తల వంచి నిలబడ్డాడు.
ప్రభావం కథయామాస మునీన్ద్రస్య మహాత్మనః యత్స్తోత్రం చ పురా దత్తం శంకరేణ మహాత్మనా
ఆ మహాత్ముడైన మునీంద్రుని గొప్పతనాన్ని, శంకరుడు ఇచ్చిన పురాతన స్తోత్రాన్ని వివరించాడు.
అష్టావక్ర ఉవాచ గుణీశ గుణినాం బీజ గుణాయన నమోఽస్తు తే ।। 4.29.
అష్టవక్రుడు ఇలా అన్నాడు — గుణాల అధిపతీ, సద్గుణాల మూలమూ, గుణాల నిలయమూ అయిన దేవా! నీకు నమస్కారం.
సిద్ధిస్వరూప సిద్ధ్యేశ సిద్ధిబీజ పరాత్పర
సిద్ధి స్వరూపుడా, సిద్ధుల అధిపతీ, విజయానికి మూలమైన పరమాత్మా! నీకు వందనం.
హే వేదబీజ వేదజ్ఞ వేదిన్వేదవిదాం వర
వేదాల మూలమూ, వేదాలను తెలిసినవాడా, వేదజ్ఞులలో శ్రేష్ఠుడా! నీకు నమస్కారం.
బ్రహ్మానన్తేశ శేషేన్ద్ర ధర్మాదీనామధీశ్వర
బ్రహ్మ, అనంతుడు, శేషుడు, ఇంద్రుడు, ధర్మాదులకూ అధిపతివైన ప్రభూ! నీకు వందనం.
ప్రకృతే ప్రాకృత ప్రజ్ఞ ప్రకృతీశ పరాత్పర
ప్రకృతికి మూలమైనవాడా, సహజమైన జ్ఞానంతో ఉన్నవాడా, ప్రకృతి అధిపతీ, పరమాత్మా! నీకు నమస్కారం.
సృష్టిస్థిత్యన్తబీజేశ సృష్టిస్థిత్యన్తకారణ
సృష్టి, స్థితి, లయాలకు మూలమైన ప్రభూ, ఆ సృష్టి, స్థితి, లయాలకు కారణమైన దేవా! నీకు వందనం.
అహో యస్య త్రయః స్కన్ధా బ్రహ్మవిష్ణుమహేశ్వరాః
అయ్యో! బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు నీ మూడు శాఖలు వంటివి.
సంసారవిఫలా ఏవ ప్రకృత్యంకురమేవ చ
ఈ సంసారంలో ఫలితం లేనిదీ, ప్రకృతిలో మొగ్గే నీవే.
తేజోరూప నిరాకార ప్రత్యక్షానూహమేవ చ
నీవు తేజస్సుతో కూడినవాడవు, రూపరహితుడవు, ప్రత్యక్షంగా కనిపించే వాడవు, ఊహించలేని వాడవు.
ఇత్యుక్త్వా స మునిశ్రేష్ఠో నిపత్య చరణామ్బుజే
అలా చెప్పిన తరువాత ఆ మహర్షి భక్తితో పాదపద్మాల వద్ద మోకాళ్లపై పడిపోయాడు.
పపాత తత్ర తద్దేహః పాదపద్మసమీపతః 4.29.
అక్కడ అతని శరీరం పాదపద్మాల దగ్గరే కూలిపోయింది.
సప్తతాలప్రమాణం తు చోత్థాయ చ పపాత హ
ఏడు తాళపత్రాల ఎత్తు వరకు పైకి లేచి, మళ్లీ కింద పడిపోయాడు.
అష్టావక్రకృతం స్తోత్రం ప్రాతరుత్థాయ యః పఠేత్
అష్టావక్రుడు రచించిన ఈ స్తోత్రాన్ని ఉదయం లేచిన వెంటనే ఎవరు పఠిస్తారో,