మాధవో రాధయా సార్ద్ధమన్తర్ధానం చకార హ
మాధవుడు రాధతో కలిసి అందరి చూపులకు కనిపించకుండా పోయాడు.
కలామానప్రకారం చ శృంగారం చ చకార హ
ఆయన రకరకాల ప్రేమలీలల్లో, మధురమైన ఆటల్లో తలమునకయ్యాడు.
తటే తటే నదీనాం చ సర్వజన్తువివర్జితే
నదుల ఒడ్డు ఒడ్డున, ఎవరూ లేని ప్రశాంత ప్రదేశాల్లో,
కాలిన్దే చ పులిన్దే చ మన్దిరే గన్ధమాదనే
కాళిందీ, పులింద ప్రాంతాల్లో, గంధమాదన పర్వత上的 మందిరంలో,
పుష్పభద్రాపులినజే పుష్పోద్యానే సుపుష్పితే
పుష్పభద్ర నది తీరంలోని ఇసుక దిబ్బపై, పుష్పాలతో కళకళలాడే తోటలో,
జగామ మలయద్రోణీం రమ్యాం చన్దనవాయునా
సుగంధమైన చందన గాలులతో పరిమళించే మలయ పర్వతపు అందమైన లోయకు వెళ్లాడు.
అతీవ సుఖసంభోగాన్మూర్చ్ఛాం సంప్రాప్య రాధికా
అతిగా ఆనందంతో కూడిన సంయోగంలో రాధికా స్పృహ కోల్పోయింది.
దృష్ట్వా తాం మూర్చ్ఛితాం కృష్ణో ఘనశ్రోణిపయోధరామ్
ఆమెను అలా మూర్ఛించిపోయినట్టుగా చూసి, కృష్ణుడు ఆమెను చూసి,
చేతనాం కారయామాస కృత్వా వక్షసి తన్ద్రితామ్ 4.29.
తన వక్షస్సుపై ఆమెను సేద తీయనిచ్చి, మళ్లీ స్పృహకు తీసుకొచ్చాడు.
కబరీం రచయామాస కించిద్వామేన వక్రతామ్
తన ఎడమ చేతితో ఆమె జుట్టును కొద్దిగా వంకరగా అలంకరించాడు.
తస్యాః కపాలే సిందూరతిలకం సున్దరం దదౌ
ఆమె నుదుటిపై అందమైన సింధూరపు బొట్టు పెట్టాడు.
సాలక్తకాంశ్చ నఖరాంశ్చిత్రితాన్పాదపద్మయోః
ఆమె పద్మపాదాలపై ఉన్న నఖాలను లాలితో అలంకరించి, అందంగా తీర్చిదిద్దాడు.
ఉత్థాయాథ తయా సార్ద్ధం జగామ హి సరోవరమ్
తర్వాత లేచి, ఆమెతో కలిసి సరస్సు వైపు వెళ్లాడు.
నిర్మలస్ఫటికాకారజలపూర్ణం మనోహరమ్
ఆ సరస్సు నిర్మలమైన స్ఫటికపు నీటితో నిండినదిగా, ఎంతో ఆకర్షణీయంగా ఉంది.
తత్ర స్నాత్వా జలక్రీడాం చకార హ తయా సహ
అక్కడ స్నానం చేసి, ఆమెతో కలిసి నీటిలో ఆటలాడాడు.
సహస్రదలపద్మే చ గృహీత్వా మాధవః స్వయమ్
వెయ్యి పువ్వుల తామరపై మాధవుడు స్వయంగా
చన్దనాగురుకస్తూరీకుఙ్కుమద్రవమీప్సితమ్
చందనం, అగరు, కస్తూరి, కుంకుమల రసాన్ని తీసుకున్నాడు.
తతో గచ్ఛంస్తయా సార్ద్ధం దదర్శ పురతో వటమ్ 4.29.
అనంతరం ఆమెతో కలిసి వెళ్తూ ముందుగా ఒక వటవృక్షాన్ని చూశాడు.
మూలే యోజనపర్యన్తం ఛాయయా పరివేష్టితమ్
ఆ వృక్షం వేరు చుట్టూ ఒక యోజన దూరం వరకు చల్లని నీడ విస్తరించి ఉండింది.
పుష్పాక్తేన సుశీతేన వాయునా సురభీకృతే
పువ్వుల సుగంధంతో, చల్లని గాలి అక్కడను ఆనందంగా మార్చింది.
ప్రహర్షితశ్చ శ్రీకృష్ణః కథయామాస రాధికామ్
ఆనందంతో నిండిన శ్రీకృష్ణుడు రాధికతో మాటలు మొదలుపెట్టాడు.
ఆగచ్ఛన్తం చ తం దృష్ట్వా ప్రసన్నవదనేక్షణమ్
ఆయన దగ్గరకు వస్తున్నాడు అని, ప్రసన్నమైన ముఖంతో, ముద్దైన చూపుతో చూసింది.
ధ్యానాద్విరతమగ్రే చ పశ్యన్తం బహిరేవ తత్
ధ్యానం మానేసి, బయట ప్రపంచాన్ని చూస్తున్నాడని గ్రహించింది.
నామ్నాఽష్టవక్రం జటిలం జ్వలన్తం బ్రహ్మతేజసా
అష్టవక్రుడు అనే పేరుతో, జటలు వేసుకున్నవాడు, బ్రహ్మ తేజంతో ప్రకాశిస్తున్నాడు.
అహో కిం వా బ్రహ్మతేజో మూర్తిమన్తమిహ స్వయమ్
అయ్యో! ఇదే బ్రహ్మ తేజం స్వరూపంగా ఇక్కడ ప్రత్యక్షంగా ఉందేమో!
పుటాఞ్జలియుతం భక్త్యా భీతం ప్రణతకంధరమ్
చేతులు ముడిచినవాడు, భయంతో, భక్తితో, తల వంచి నిలబడ్డాడు.
ప్రభావం కథయామాస మునీన్ద్రస్య మహాత్మనః యత్స్తోత్రం చ పురా దత్తం శంకరేణ మహాత్మనా
ఆ మహాత్ముడైన మునీంద్రుని గొప్పతనాన్ని, శంకరుడు ఇచ్చిన పురాతన స్తోత్రాన్ని వివరించాడు.
అష్టావక్ర ఉవాచ గుణీశ గుణినాం బీజ గుణాయన నమోఽస్తు తే ।। 4.29.
అష్టవక్రుడు ఇలా అన్నాడు — గుణాల అధిపతీ, సద్గుణాల మూలమూ, గుణాల నిలయమూ అయిన దేవా! నీకు నమస్కారం.
సిద్ధిస్వరూప సిద్ధ్యేశ సిద్ధిబీజ పరాత్పర
సిద్ధి స్వరూపుడా, సిద్ధుల అధిపతీ, విజయానికి మూలమైన పరమాత్మా! నీకు వందనం.
హే వేదబీజ వేదజ్ఞ వేదిన్వేదవిదాం వర
వేదాల మూలమూ, వేదాలను తెలిసినవాడా, వేదజ్ఞులలో శ్రేష్ఠుడా! నీకు నమస్కారం.