ఇతి బ్రహ్మవైవర్త్తే బ్రహ్మకృతం శ్రీకృష్ణస్తోత్రమ్ ఆవిర్బభూవ తత్పశ్చాద్వక్షసః పరమాత్మనః
బ్రహ్మవైవర్తంలో బ్రహ్మా రచించిన శ్రీకృష్ణ స్తోత్రం, ఆ పరమాత్ముని వక్షస్సు నుండి వెలిసింది.
సర్వసాక్షీ చ సర్వజ్ఞః సర్వేషాం సర్వకర్మణామ్
ఆయన అందరికీ సాక్షి, అన్నిటిని తెలిసినవాడు, సమస్త ప్రాణులూ, కార్యాలన్నింటికీ అధిపతి.
ధర్మజ్ఞానయుతో ధర్మో ధర్మిష్ఠో ధర్మదో భవేత్
ధర్మజ్ఞానం కలిగి, ఆయనే ధర్మస్వరూపుడు, ధర్మంలో నిలిచినవాడు, ధర్మాన్ని ప్రసాదించేవాడు.
శ్రీకృష్ణపురతః స్థిత్వా ప్రణమ్య దణ్డవద్భువి
శ్రీకృష్ణుని ఎదుట నిలబడి, భూమిపై దండంగా నమస్కరించాడు.
శ్రీధర్మ ఉవాచ కృష్ణం విష్ణుం వాసుదేవం పరమాత్మానమీశ్వరమ్
శ్రీధర్ముడు ఇలా అన్నాడు: కృష్ణా, విష్ణువు, వాసుదేవుడు, పరమాత్మ, ఈశ్వరా,
గోపేశ్వరం చ గోపీశం గోపం గోరక్షకం విభుమ్
గోపుల అధిపతి, గోపికల ప్రభు, గోపుడు, ఆవులను కాపాడేవాడు, పరాక్రమశాలి,
గోగోపగోపీమధ్యస్థం ప్రధానం పురుషోత్తమమ్
ఆయన ఆవులు, గోపులు, గోపికల మధ్య ఉన్నవాడు, ప్రధానుడు, ఉత్తమ పురుషుడు.
ఇత్యుచ్చార్య్య సముత్తిష్ఠన్రత్నసింహాసనే వరే
ఇలా పలికి, రత్నసింహాసనంపై నుండి లేచాడు.
చతుర్విశతినామాని ధర్మవక్త్రోద్గతాని చ
ధర్ముని నోటినుండి పలికిన ఇరవై నాలుగు పేర్లు,
మృత్యుకాలే హరేర్నామ తస్య సాధ్యం లభేద్ ధువమ్ 1.3.
మరణ సమయములో హరినామాన్ని జపిస్తే, తప్పకుండా కావలసిన ఫలితం లభిస్తుంది.
నిత్యం ధర్మస్తం ఘటతే నాధర్మే తద్రతిర్భవేత్
ధర్మం ఎప్పుడూ అతనితో ఉంటుంది; అతనికి అధర్మంలో ఆసక్తి ఉండదు.
తం దృష్ట్వా సర్వపాపాని పలాయన్తే భయేన చ
అతన్ని చూసిన వెంటనే, పాపాలన్నీ భయంతో పారిపోతాయి.
ఇతి బ్రహ్మవైవర్త్తే ధర్మకృతం శ్రీకృష్ణస్తోత్రమ్ ఆవిర్బభూవ కన్యైకా ధర్మస్య వామపార్శ్వతః
బ్రహ్మవైవర్తంలో ధర్ముడు రచించిన శ్రీకృష్ణ స్తోత్రం అనంతరం, ధర్ముని ఎడమవైపు ఒక కన్యకా ప్రత్యక్షమైంది.
ఆవిర్బభూవ తత్పశ్చాన్ముఖతః పరమాత్మనః
ఆమె తరువాత పరమాత్ముని ముఖమునుండి వెలిసింది.
కోటిపూర్ణేన్దుశోభా ఢ్యా శరత్పఙ్కజలోచనా
ఆమె కాంతి కోటి పూర్ణచంద్రుల్లా ప్రకాశిస్తుంది, ఆమె కన్నులు శరదృతువులో వికసించిన కమలాలా అందంగా ఉంటాయి.
సస్మితా సుదతీ శ్యామా సున్దరీణాం చ సున్దరీ
ఆమె మధురంగా నవ్వుతూ, అందమైన పళ్లతో, నల్లని వర్ణంతో, అందమైనవారిలో అతి అందమైనవారిగా వెలుగుతుంటుంది.
వాగధిష్ఠాతృదేవీ సా కవీనామిష్టదేవతా
ఆమె మాటలకు అధిపతిగా ఉండే దేవత, కవులకు ప్రీతిపాత్రమైన దేవత.
గోవిన్దపురతః స్థిత్వా జగౌ ప్రథమతః సుఖమ్
ఆమె గోవిందుని ఎదుట నిలబడి, మొదట ఆనందంగా పాడింది.
కృతాని యాని కర్మాణి కల్పేకల్పే యుగేయుగే
ప్రతి కల్పంలో, ప్రతి యుగంలో జరిగిన కార్యాలను ఆమె పాడింది.
సరస్వత్యువాచ రత్నసింహాసనస్థం చ రత్నభూషణభూషితమ్ ।। 1.3.
సరస్వతి ఇలా చెప్పింది — రత్నాల సింహాసనంపై కూర్చొని, రత్నాభరణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నవాడిని,
రాసేశ్వరం రాసకరం వరం రాసేశ్వరీశ్వరమ్
రాసలీలకు అధిపతి, రాసను ఆడేవాడు, రాసేశ్వరిదేవికి పరమేశ్వరుడు అయిన వాడిని,
రాసాయాసపరిశ్రాన్తం రాసరాసవిహారిణమ్
రాసలీల వల్ల అలసిపోయి, రాసలీల ఆనందంలో తలదీలుతున్న వాడిని,
ప్రణమ్య చ తమిత్యుక్త్వా ప్రహృష్టవదనా సతీ
ఆమె అతనికి నమస్కరించి, ఇలా చెప్పి, ఆనందంతో కూడిన ముఖంతో నిలిచింది.
ఇతి వాణీకృతం స్తోత్రం ప్రాతరుత్థాయ యః పఠేత
వాణి రచించిన ఈ స్తోత్రాన్ని ఉదయం లేచి ఎవడు పఠిస్తాడో,
ఇతి బ్రహ్మవైవర్తే సరస్వతీకృతం శ్రీకృష్ణస్తోత్రమ్ ఆవిర్బభూవ మనసః కృష్ణస్య పరమాత్మనః
ఇలా బ్రహ్మవైవర్త పురాణంలో, సరస్వతి రచించిన శ్రీకృష్ణ స్తోత్రం, పరమాత్మ అయిన కృష్ణుని మనసులో ప్రकटమైంది.
పీతవస్త్రపరీధానా సస్మితా నవయౌవనా స్వర్గే చ స్వర్గలక్ష్మీశ్చ రాజలక్ష్మీశ్చ రాజసు
పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, నవ్వుతూ, ఎప్పుడూ యవ్వనంగా ఉండే ఆమె, దేవతల్లో స్వర్గలక్ష్మిగా, రాజుల్లో రాజలక్ష్మిగా వెలుగుతుంటుంది.
సా హరేః పురతః స్థిత్వా పరమాత్మానమీశ్వరమ్
ఆమె హరి పరమాత్ముని ఎదుట నిలబడి ఉండింది.
మహాలక్ష్మీరువాచ సత్యాధారం చ సత్యజ్ఞం సత్యమూలం నమామ్యహమ్
మహాలక్ష్మి ఇలా చెప్పింది — సత్యానికి ఆధారమైనవాడిని, సత్యాన్ని తెలిసినవాడిని, సత్యమే మూలమైనవాడిని నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
ఇత్యుక్త్వా శ్రీహరిం నత్వా సా చోవాస సుఖాసనే
ఇలా చెప్పి, శ్రీహరికి నమస్కరించి, ఆమె సుఖంగా కూర్చుంది.
ఆవిర్బభూవ తత్పశ్చాద్ బుద్ధేశ్చ పరమాత్మనః 1.3.
అంతటితో, ఆమె పరమాత్ముని మనసులో నుండి ప్రकटమైంది.