ఉవాచ శ్రీహరిం దైత్యః కోపాత్ప్రస్ఫురితాధరః
దైత్యుడు కోపంతో పెదవులు కంపించిస్తూ శ్రీహరిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
దైత్య ఉవాచ అద్య ప్రస్థాపయిష్యామి త్వామహం యమమన్దిరమ్
దైత్యుడు అన్నాడు: ఈ రోజు నిన్ను నేను యమలోకానికి పంపిస్తాను.
ఆయాసి జీవనాకాఙ్క్షీ మమ తాలవనం శిశో
బాలా! నీవు ప్రాణాలతో ఉండాలని ఆశించి నా తాళవనానికి వచ్చావు.
న కంసో న జరాసన్ధో నరకో న సమో మమ
కంసుడు కాదు, జరాసంధుడు కాదు, నరకుడు కూడా కాదు — నాకంటే సమానుడు ఎవరూ లేరు.
నహి సంహారకర్తా చ మాం సంహర్తుం క్షమః శివః
వినాయకుడు అయిన శివుడు కూడా నన్ను నాశనం చేయలేడు.
మమ తాలతరూన్భఙ్క్త్వా పాతయిత్వా ఫలాని చ
నా తాళి చెట్లను విరగ్గొట్టి, వాటి పండ్లను కింద పడేసిన తరువాత,
కస్త్వం వద బటో సత్యం కమనీయోఽతిసున్దరః 4.22.
ఓ అందమైన బాలకా! నువ్వెవరో నిజంగా చెప్పు.
ఇత్యుక్త్వా మస్తకే కృత్వా ప్రేరయిత్వా తు తం బలీ
ఇలా చెప్పి, ఆ బలవంతుడు అతడిని తన తలపై పెట్టి ఊపేశాడు.
పాతయిత్వా చ తం భూమౌ విషాణాభ్యాం జఘాన సః
ఆయన అతడిని నేలపై పడేసి, తన కొమ్ములతో కొట్టాడు.
దైత్యో భగ్నవిషాణశ్చ తమీశం కోపయన్మునే
దైత్యుడు, కొమ్ములు విరిగిపోయి, కోపంతో ఆ ప్రభువును రెచ్చగొట్టాడు, ఓ మునీశ్వరా!
తేజసా దగ్ధవక్త్రశ్చ తముజ్జగ్రాహ తత్క్షణే
ఆ ప్రభావంతో ముఖం కాలిపోయి, వెంటనే అతడిని పట్టుకున్నాడు.
చూర్ణయిత్వా తు లాంగూలం శబ్దం కృత్వా భయానకమ్
తన తోకను నలిపి, భయంకరమైన శబ్దం చేశాడు.
బలం చ ప్రేరయామాస మస్తకేన మహాబలీ
ఆ మహాబలుడు తలతో తన బలాన్ని ప్రదర్శించాడు.
క్షణేన చేతనాం ప్రాప్య జగామ హరిసన్నిధిమ్
ఒక క్షణంలో స్పృహ పొందిన వాడు, హరివైపు వెళ్లాడు.
పునశ్చ చేతనాం ప్రాప్య సముత్తస్థౌ వ్యథాకులః
మళ్లీ స్పృహ వచ్చి, బాధతో లేచాడు.
పాతయామాస భూమౌ తం చూర్ణయిత్వా పునఃపునః 4.22.
అతడిని నేలపై పడేసి, మళ్లీ మళ్లీ నలిపాడు.
యథా ఖడ్గప్రహారేణ దానవస్య భవేద్వ్యథా
ఖడ్గంతో కొట్టినప్పుడు దైత్యుడికి కలిగే బాధలా,
గోవర్ధనం సముత్పాట్య ఘాతయామాస తం విభుః
విభువు గోవర్ధనాన్ని పీకి, అతడిని కొట్టాడు.
పర్వతస్య ప్రహారేణ మూర్చ్ఛామాప మహాబలః।। । బభూవ జర్జరాఙ్గశ్చ రుధిరం చ సముద్వమన్
పర్వతం దెబ్బతో ఆ మహాబలుడు స్పృహ కోల్పోయాడు; అతని శరీరం నలిగిపోయి, రక్తం ఉమ్మేశాడు.
క్షణేన చేతనాం ప్రాప్య సముత్తస్థౌ రుషాఽసురః ।। గృహీత్వా పర్వతశ్రేష్ఠం ప్రేరయామాస మాధవమ్
ఒక క్షణంలో స్పృహ పొందిన అసురుడు కోపంతో లేచి, గొప్ప పర్వతాన్ని పట్టుకుని మాధవునిపై విసిరాడు.
దృష్ట్వా శైలముత్పతన్తం వేగేన మధుసూదనః
ఆ పర్వతం వేగంగా ఎగిరిపోతున్నదాన్ని చూసి మధుసూదనుడు
పూర్వస్థానే పర్వతం తం స్థాపయామాస కౌతుకాత్
ఆ పర్వతాన్ని మళ్లీ మునుపటి చోటే ఉంచాడు, ఆడుకుంటూ.
ఉత్పత్య చ మహావేగాచ్చకార వేష్టనం హరేః
అతిగా వేగంగా లేచి, హరిని గట్టిగా కట్టేశాడు.
ప్రగృహ్య శ్రీహరిం వేగాత్కృత్వా మూర్ధ్ని మహాసురః
శ్రీహరిని బలంగా పట్టుకొని, ఆ మహాసురుడు తలపై ఉంచాడు.
ప్రహరం చ తయోర్యుద్ధం నిర్లక్షే చ బభూవ హ
ఒక ప్రహర కాలం పాటు, వారి యుద్ధం ఉగ్రంగా, తేడా లేకుండా సాగింది.
పునర్ముహూర్తం యుద్ధం చ బభూవ భూతలే తయోః 4.22.
తర్వాత, ఒక ముహూర్తం పాటు భూమిపై వారి యుద్ధం కొనసాగింది.
మద్భక్తస్య బలేః పుత్రం ధన్యం తజ్జీవనం పరమ్
నా భక్తుడు అయిన బలి కుమారుడు ధన్యుడు; అతని జీవితం నిజంగా గొప్పది.
మద్దర్శనం స్వస్తిబీజం పరం నిర్వాణకారణమ్
నన్ను దర్శించడం శుభానికి విత్తనం, పరమ మోక్షానికి కారణం.
ఇత్యేవముక్త్వా శ్రీకృష్ణః సస్మార చక్రముత్తమమ్
ఇలా చెప్పిన శ్రీకృష్ణుడు తన ఉత్తమమైన చక్రాన్ని స్మరించాడు.
చిక్షేప భ్రామయిత్వా చ షోడశారమనుత్తమమ్
ఆయన పదహారు అంచులున్న అద్భుతమైన చక్రాన్ని తిప్పి విసిరాడు.