హే నాథ గార్దభీయోనేః సముద్ధర భవార్ణవాత్
ఓ నాథా! గర్దభి యోనిలో పుట్టిన నన్ను ఈ సంసారసాగరంలో నుంచి రక్షించు.
వేదా బ్రహ్మాదయో యం చ మునీన్ద్రాః స్తోతుమక్షమాః
వేదాలు, బ్రహ్మ మరియు గొప్ప మునులు ఆయనను స్తుతించలేరు.
ఏవం కురు కృపాసిన్ధో యేన మే న భవేజ్జనుః
కరుణాసముద్రా! నేను మళ్లీ జన్మించకుండా నీవు దయచూపు.
బ్రహ్మా స్తోతా ఖరః స్తోతా నోపహాసితుమర్హసి
బ్రహ్మ కూడా స్తుతించేవాడు, గర్దభుడూ స్తుతించేవాడు; నిన్ను ఎవరూ అపహాస్యం చేయరాదు.
ఇత్యేవముక్త్వా దైత్యేన్ద్రస్తస్థౌ చ పురతో హరేః
ఇలా చెప్పిన తరువాత, దైత్యాధిపతి హరిని ఎదుట నిలబడ్డాడు.
ఇదం దైత్యకృతం స్తోత్రం నిత్యం భక్త్యా చ యః పఠేత్
ఈ దైత్యుడు చేసిన స్తోత్రాన్ని ఎవరైనా భక్తితో ప్రతిదినం పఠిస్తే—
ఇహ లోకే హరేర్భక్తిమన్తే దాస్యం సుదుర్లభమ్ 4.22.
ఈ లోకంలో హరికి భక్తితో సేవ చేయడం చాలా అరుదైనది.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ కథం కరోమి సంహారమీదృశం భక్తమిత్యహో
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ఇంతటి భక్తుడిని నేను ఎలా నాశనం చేయగలను? హాయ్!
అనుమన్య స్మృతిం తస్య సంజహార హరిః స్వయమ్
ఆయన కోరికను మంజూరు చేసి, హరిః తనే అతని జ్ఞాపకశక్తిని తీసేశాడు.
దానవో మాయయా విష్ణోర్విసస్మార పునః స్వకమ్
విష్ణువు మాయ వల్ల ఆ దానవుడు మళ్లీ తనను తానే మర్చిపోయాడు.
ఉవాచ శ్రీహరిం దైత్యః కోపాత్ప్రస్ఫురితాధరః
దైత్యుడు కోపంతో పెదవులు కంపించిస్తూ శ్రీహరిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
దైత్య ఉవాచ అద్య ప్రస్థాపయిష్యామి త్వామహం యమమన్దిరమ్
దైత్యుడు అన్నాడు: ఈ రోజు నిన్ను నేను యమలోకానికి పంపిస్తాను.
ఆయాసి జీవనాకాఙ్క్షీ మమ తాలవనం శిశో
బాలా! నీవు ప్రాణాలతో ఉండాలని ఆశించి నా తాళవనానికి వచ్చావు.
న కంసో న జరాసన్ధో నరకో న సమో మమ
కంసుడు కాదు, జరాసంధుడు కాదు, నరకుడు కూడా కాదు — నాకంటే సమానుడు ఎవరూ లేరు.
నహి సంహారకర్తా చ మాం సంహర్తుం క్షమః శివః
వినాయకుడు అయిన శివుడు కూడా నన్ను నాశనం చేయలేడు.
మమ తాలతరూన్భఙ్క్త్వా పాతయిత్వా ఫలాని చ
నా తాళి చెట్లను విరగ్గొట్టి, వాటి పండ్లను కింద పడేసిన తరువాత,
కస్త్వం వద బటో సత్యం కమనీయోఽతిసున్దరః 4.22.
ఓ అందమైన బాలకా! నువ్వెవరో నిజంగా చెప్పు.
ఇత్యుక్త్వా మస్తకే కృత్వా ప్రేరయిత్వా తు తం బలీ
ఇలా చెప్పి, ఆ బలవంతుడు అతడిని తన తలపై పెట్టి ఊపేశాడు.
పాతయిత్వా చ తం భూమౌ విషాణాభ్యాం జఘాన సః
ఆయన అతడిని నేలపై పడేసి, తన కొమ్ములతో కొట్టాడు.
దైత్యో భగ్నవిషాణశ్చ తమీశం కోపయన్మునే
దైత్యుడు, కొమ్ములు విరిగిపోయి, కోపంతో ఆ ప్రభువును రెచ్చగొట్టాడు, ఓ మునీశ్వరా!
తేజసా దగ్ధవక్త్రశ్చ తముజ్జగ్రాహ తత్క్షణే
ఆ ప్రభావంతో ముఖం కాలిపోయి, వెంటనే అతడిని పట్టుకున్నాడు.
చూర్ణయిత్వా తు లాంగూలం శబ్దం కృత్వా భయానకమ్
తన తోకను నలిపి, భయంకరమైన శబ్దం చేశాడు.
బలం చ ప్రేరయామాస మస్తకేన మహాబలీ
ఆ మహాబలుడు తలతో తన బలాన్ని ప్రదర్శించాడు.
క్షణేన చేతనాం ప్రాప్య జగామ హరిసన్నిధిమ్
ఒక క్షణంలో స్పృహ పొందిన వాడు, హరివైపు వెళ్లాడు.
పునశ్చ చేతనాం ప్రాప్య సముత్తస్థౌ వ్యథాకులః
మళ్లీ స్పృహ వచ్చి, బాధతో లేచాడు.
పాతయామాస భూమౌ తం చూర్ణయిత్వా పునఃపునః 4.22.
అతడిని నేలపై పడేసి, మళ్లీ మళ్లీ నలిపాడు.
యథా ఖడ్గప్రహారేణ దానవస్య భవేద్వ్యథా
ఖడ్గంతో కొట్టినప్పుడు దైత్యుడికి కలిగే బాధలా,
గోవర్ధనం సముత్పాట్య ఘాతయామాస తం విభుః
విభువు గోవర్ధనాన్ని పీకి, అతడిని కొట్టాడు.
పర్వతస్య ప్రహారేణ మూర్చ్ఛామాప మహాబలః।। । బభూవ జర్జరాఙ్గశ్చ రుధిరం చ సముద్వమన్
పర్వతం దెబ్బతో ఆ మహాబలుడు స్పృహ కోల్పోయాడు; అతని శరీరం నలిగిపోయి, రక్తం ఉమ్మేశాడు.
క్షణేన చేతనాం ప్రాప్య సముత్తస్థౌ రుషాఽసురః ।। గృహీత్వా పర్వతశ్రేష్ఠం ప్రేరయామాస మాధవమ్
ఒక క్షణంలో స్పృహ పొందిన అసురుడు కోపంతో లేచి, గొప్ప పర్వతాన్ని పట్టుకుని మాధవునిపై విసిరాడు.