ఉజ్ఝితం సన్తమీశం చ దృష్ట్వా దైత్యో ముమోచ హ
ప్రభువు శాంతంగా, ఒంటరిగా ఉన్నట్టుగా చూసి ఆ దానవుడు తన పట్టును వదిలేశాడు.
కృష్ణదర్శనమాత్రేణ బభూవాస్య పురా స్మృతిః
కృష్ణుణ్ని ఒక్కసారి చూసిన వెంటనే అతనికి పూర్వజన్మ జ్ఞాపకం తిరిగి వచ్చింది.
తేజఃస్వరూపమీశం తం దృష్ట్వా తుష్టావ దానవః
ప్రభువు తేజోమయ స్వరూపాన్ని చూసి ఆ దానవుడు ఆయనను స్తుతించాడు.
దానవ ఉవాచ రాజ్యహర్తా చ శ్రీహర్తా సుతలస్థలదాయకః
దానవుడు ఇలా అన్నాడు: "రాజ్యాలను తీసేవాడు, శ్రీను పోగొట్టేవాడు, సుతలలో రాజ్యం ఇచ్చేవాడు,
బలిర్భక్తివశో వీరః సర్వేశో భక్తవత్సలః
"బలిచక్రవర్తి నీ భక్తితో బంధించబడ్డాడు, ఓ వీరుడా! నీవే సమస్త లోకాలకు అధిపతి, భక్తులకు ఎంతో స్నేహితుడవు,
మునేర్దుర్వాససః శాపాదీదృశం జన్మ కుత్సితమ్
ముని అయిన దుర్వాసుని శాపం వల్ల నాకు ఇలాంటి నీచమైన జన్మ కలిగింది.
షోడశారేణ చక్రేణ సుతీక్ష్ణేనాతితేజసా 4.22.
పదహారు అంచులున్న, అత్యంత పదునైన, ప్రకాశవంతమైన చక్రంతో
త్వమంశేన వరాహశ్చ సముద్ధర్తుం వసున్ధరామ్
నీవు నీ భాగంతో వరాహరూపంలో భూమిని పైకి తీయడానికి అవతరించావు.
త్వం నృసింహః స్వయం పూర్ణో హిరణ్యకశిపోర్వధే
నీవే నరసింహరూపంలో, హిరణ్యకశిపుని సంహారం కోసం సంపూర్ణ స్వరూపుడవు.
త్వం చ వేదోద్ధారకర్తా మీనాంశేన దయానిధే
నీవు మత్స్యరూపంలో, దయాసముద్రుడవై, వేదాలను తిరిగి తీసుకొచ్చినవాడవు.
శేషాధారశ్చ కూర్మస్త్వమంశేన సృష్టిహేతవే
నీవు శేషునిగా లోకాలను మోయడానికీ, కూర్మరూపంలో సృష్టి కోసం భాగంగా అవతరించావు.
రామో దాశరథిస్త్వం చ జానక్యుద్ధారహేతవే
నీవే దశరథుని కుమారుడైన రాముడు, సీతను రక్షించడానికి అవతరించావు.
కలయా పరశురామశ్చ జమదగ్నిసుతో మహాన్
నీవు కొంత భాగంతో, జమదగ్ని కుమారుడైన గొప్ప పరశురాముడవు.
అంశేన కపిలస్త్వం చ సిద్ధానాం చ గురోర్గురుః
నీవు కొంత భాగంతో కపిలుడు, సిద్ధులందరికీ గురువుల గురువు.
అంశేన జ్ఞానినాం శ్రేష్ఠో నరనారాయణావృషీ
నీవు కొంత భాగంతో జ్ఞానులలో శ్రేష్ఠుడు, నరనారాయణ మహర్షులు.
అధునా కృష్ణరూపస్త్వం పరిపూర్ణతమః స్వయమ్
ఇప్పుడు నీవు కృష్ణరూపంలో, పరిపూర్ణ స్వరూపుడవు.
యశోదాజీవనో నిత్యో నన్దైకానన్దవర్ధనః 4.22.
యశోదకు ప్రాణంగా ఉండే నిత్యుడు, నందుడి ఆనందాన్ని ఒక్కడే పెంచేవాడు.
వసుదేవసుతః శాన్తో దేవకీదుఃఖభఞ్జనః
వసుదేవుని కుమారుడు, శాంతస్వభావుడు, దేవకికి కలిగిన బాధను తొలగించేవాడు.
పూతనాయై మాతృగతిం ప్రదాతా చ కృపానిధిః
పూతనకు తల్లి స్థానం ఇచ్చినవాడు, అపారమైన కరుణతో నిండినవాడు.
స్వేచ్ఛామయ గుణాతీత భక్తానాం భయభఞ్జన
తన స్వేచ్ఛతో రూపం దాల్చినవాడు, గుణాలకు అతీతుడు, భక్తుల భయాలను పోగొట్టేవాడు.
హే నాథ గార్దభీయోనేః సముద్ధర భవార్ణవాత్
ఓ నాథా! గర్దభి యోనిలో పుట్టిన నన్ను ఈ సంసారసాగరంలో నుంచి రక్షించు.
వేదా బ్రహ్మాదయో యం చ మునీన్ద్రాః స్తోతుమక్షమాః
వేదాలు, బ్రహ్మ మరియు గొప్ప మునులు ఆయనను స్తుతించలేరు.
ఏవం కురు కృపాసిన్ధో యేన మే న భవేజ్జనుః
కరుణాసముద్రా! నేను మళ్లీ జన్మించకుండా నీవు దయచూపు.
బ్రహ్మా స్తోతా ఖరః స్తోతా నోపహాసితుమర్హసి
బ్రహ్మ కూడా స్తుతించేవాడు, గర్దభుడూ స్తుతించేవాడు; నిన్ను ఎవరూ అపహాస్యం చేయరాదు.
ఇత్యేవముక్త్వా దైత్యేన్ద్రస్తస్థౌ చ పురతో హరేః
ఇలా చెప్పిన తరువాత, దైత్యాధిపతి హరిని ఎదుట నిలబడ్డాడు.
ఇదం దైత్యకృతం స్తోత్రం నిత్యం భక్త్యా చ యః పఠేత్
ఈ దైత్యుడు చేసిన స్తోత్రాన్ని ఎవరైనా భక్తితో ప్రతిదినం పఠిస్తే—
ఇహ లోకే హరేర్భక్తిమన్తే దాస్యం సుదుర్లభమ్ 4.22.
ఈ లోకంలో హరికి భక్తితో సేవ చేయడం చాలా అరుదైనది.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ కథం కరోమి సంహారమీదృశం భక్తమిత్యహో
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ఇంతటి భక్తుడిని నేను ఎలా నాశనం చేయగలను? హాయ్!
అనుమన్య స్మృతిం తస్య సంజహార హరిః స్వయమ్
ఆయన కోరికను మంజూరు చేసి, హరిః తనే అతని జ్ఞాపకశక్తిని తీసేశాడు.
దానవో మాయయా విష్ణోర్విసస్మార పునః స్వకమ్
విష్ణువు మాయ వల్ల ఆ దానవుడు మళ్లీ తనను తానే మర్చిపోయాడు.