జయజయ గుణసిన్ధో కృష్ణ భక్తైకబన్ధో బహుతరభయయుక్తాన్బాలకాన్రక్ష రక్ష
విజయం, విజయము నీకే, గుణాల సముద్రమైన కృష్ణా, భక్తులకు ఏకైక మిత్రుడా! మిక్కిలి భయంతో ఉన్న బాలురను రక్షించు, రక్షించు.
బాలానాం విక్లవం దృష్ట్వా బలేన సహ మాధవః
బాలులు భయంతో వణికిపోతున్నదాన్ని చూసి, మాధవుడు బలరామునితో కలిసి ఉన్నాడు.
భయం నాస్తి భయం నాస్తీత్యుక్త్వా దుద్రావ సత్వరమ్
భయం లేదు, భయం లేదు అని చెప్పి, వెంటనే ముందుకు పరుగెత్తాడు.
దృష్ట్వా కృష్ణం బలం బాలా ననృతుర్విజహుర్భయమ్
కృష్ణుడు, బలరాముడు వచ్చి నిలబడ్డారు, బాలురు ఆనందంతో నాట్యం చేసి, భయాన్ని వదిలేశారు.
శ్రీకృష్ణో దానవం దృష్ట్వా గ్రసన్తం పురతః శిశూన్
శ్రీకృష్ణుడు తన ముందున్న రాక్షసుడు పిల్లలను మింగుతున్నదాన్ని చూశాడు.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ గర్దభో బ్రహ్మశాపేన శప్తో దుర్వాససా పురా
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు — ఈ గాడిద బ్రహ్మద్వారా, దుర్వాసుని శాపంతో ఒకప్పుడు శపించబడింది.
పాపిష్ఠో మమ వధ్యోఽయం మహాబలపరాకమః 4.22.
ఈ పాపిష్టుడు, గొప్ప బలమూ, పరాక్రమమూ కలవాడు, నా చేతిలో చనిపోవాల్సినవాడు.
ఆదాయ బాలకాన్సర్వాన్దూరం గచ్ఛేత్యువాచ హ
అతడు — అందరు బాలురను తీసుకొని దూరంగా వెళ్ళండి అని చెప్పాడు.
దృష్ట్వా కృష్ణం దానవేన్ద్రో మహాబలపరాక్రమః
కృష్ణుణ్ని చూసిన దానవేంద్రుడు అపారమైన బలంతో, పరాక్రమంతో ఉన్నవాడు.
బభూవాతిదాహయుక్తో మర్తుకామోఽతితేజసా
అతడు మరణించాలనే కోరికతో, అపూర్వమైన తేజస్సుతో, లోపల నుంచి మండిపోయాడు.
ఉజ్ఝితం సన్తమీశం చ దృష్ట్వా దైత్యో ముమోచ హ
ప్రభువు శాంతంగా, ఒంటరిగా ఉన్నట్టుగా చూసి ఆ దానవుడు తన పట్టును వదిలేశాడు.
కృష్ణదర్శనమాత్రేణ బభూవాస్య పురా స్మృతిః
కృష్ణుణ్ని ఒక్కసారి చూసిన వెంటనే అతనికి పూర్వజన్మ జ్ఞాపకం తిరిగి వచ్చింది.
తేజఃస్వరూపమీశం తం దృష్ట్వా తుష్టావ దానవః
ప్రభువు తేజోమయ స్వరూపాన్ని చూసి ఆ దానవుడు ఆయనను స్తుతించాడు.
దానవ ఉవాచ రాజ్యహర్తా చ శ్రీహర్తా సుతలస్థలదాయకః
దానవుడు ఇలా అన్నాడు: "రాజ్యాలను తీసేవాడు, శ్రీను పోగొట్టేవాడు, సుతలలో రాజ్యం ఇచ్చేవాడు,
బలిర్భక్తివశో వీరః సర్వేశో భక్తవత్సలః
"బలిచక్రవర్తి నీ భక్తితో బంధించబడ్డాడు, ఓ వీరుడా! నీవే సమస్త లోకాలకు అధిపతి, భక్తులకు ఎంతో స్నేహితుడవు,
మునేర్దుర్వాససః శాపాదీదృశం జన్మ కుత్సితమ్
ముని అయిన దుర్వాసుని శాపం వల్ల నాకు ఇలాంటి నీచమైన జన్మ కలిగింది.
షోడశారేణ చక్రేణ సుతీక్ష్ణేనాతితేజసా 4.22.
పదహారు అంచులున్న, అత్యంత పదునైన, ప్రకాశవంతమైన చక్రంతో
త్వమంశేన వరాహశ్చ సముద్ధర్తుం వసున్ధరామ్
నీవు నీ భాగంతో వరాహరూపంలో భూమిని పైకి తీయడానికి అవతరించావు.
త్వం నృసింహః స్వయం పూర్ణో హిరణ్యకశిపోర్వధే
నీవే నరసింహరూపంలో, హిరణ్యకశిపుని సంహారం కోసం సంపూర్ణ స్వరూపుడవు.
త్వం చ వేదోద్ధారకర్తా మీనాంశేన దయానిధే
నీవు మత్స్యరూపంలో, దయాసముద్రుడవై, వేదాలను తిరిగి తీసుకొచ్చినవాడవు.
శేషాధారశ్చ కూర్మస్త్వమంశేన సృష్టిహేతవే
నీవు శేషునిగా లోకాలను మోయడానికీ, కూర్మరూపంలో సృష్టి కోసం భాగంగా అవతరించావు.
రామో దాశరథిస్త్వం చ జానక్యుద్ధారహేతవే
నీవే దశరథుని కుమారుడైన రాముడు, సీతను రక్షించడానికి అవతరించావు.
కలయా పరశురామశ్చ జమదగ్నిసుతో మహాన్
నీవు కొంత భాగంతో, జమదగ్ని కుమారుడైన గొప్ప పరశురాముడవు.
అంశేన కపిలస్త్వం చ సిద్ధానాం చ గురోర్గురుః
నీవు కొంత భాగంతో కపిలుడు, సిద్ధులందరికీ గురువుల గురువు.
అంశేన జ్ఞానినాం శ్రేష్ఠో నరనారాయణావృషీ
నీవు కొంత భాగంతో జ్ఞానులలో శ్రేష్ఠుడు, నరనారాయణ మహర్షులు.
అధునా కృష్ణరూపస్త్వం పరిపూర్ణతమః స్వయమ్
ఇప్పుడు నీవు కృష్ణరూపంలో, పరిపూర్ణ స్వరూపుడవు.
యశోదాజీవనో నిత్యో నన్దైకానన్దవర్ధనః 4.22.
యశోదకు ప్రాణంగా ఉండే నిత్యుడు, నందుడి ఆనందాన్ని ఒక్కడే పెంచేవాడు.
వసుదేవసుతః శాన్తో దేవకీదుఃఖభఞ్జనః
వసుదేవుని కుమారుడు, శాంతస్వభావుడు, దేవకికి కలిగిన బాధను తొలగించేవాడు.
పూతనాయై మాతృగతిం ప్రదాతా చ కృపానిధిః
పూతనకు తల్లి స్థానం ఇచ్చినవాడు, అపారమైన కరుణతో నిండినవాడు.
స్వేచ్ఛామయ గుణాతీత భక్తానాం భయభఞ్జన
తన స్వేచ్ఛతో రూపం దాల్చినవాడు, గుణాలకు అతీతుడు, భక్తుల భయాలను పోగొట్టేవాడు.