మూర్చ్ఛాం చ ప్రాప సా శోకాన్మృతేవ చ సరిత్తటే
ఆమె కూడా దుఃఖంతో నది తీరంలో మూర్చపోయి, మృతురాలిలా పడిపోయింది.
భూయోఽపి రోదనం కృత్వా భూయో మూర్చ్ఛామవాప హ 4.19.
ఆమె మళ్లీ ఏడ్చి, మళ్లీ మూర్చపోయింది.
గోపాశ్చ గోపికాశ్చైవ రాధికామతిమూర్చ్ఛితామ్ సర్వాంశ్చ బోధయామాస బలశ్చ జ్ఞానినాం వరః
గోపులు, గోపికలు, రాధికా కూడా పూర్తిగా మూర్చిపోయారు. జ్ఞానుల్లో శ్రేష్ఠుడైన బలరాముడు వారందరినీ మేల్కొలిపాడు.
శ్రీబలదేవ ఉవాచ
శ్రీబలరాముడు ఇలా అన్నాడు:
హే నన్ద జ్ఞానినాం శ్రేష్ఠ గర్గవాక్యస్మృతిం కురు
ఓ నందా, జ్ఞానులందరిలో నీవు శ్రేష్ఠుడు. గర్గుడు చెప్పిన మాటలు గుర్తు పెట్టుకో.
విధాతుః సంవిధాతుశ్చ భువి కస్మాత్పరాజయః
సృష్టికర్తకూ, విధిని నిర్ణయించేవాడికీ భూమిపై ఓటమి ఎలా సంభవిస్తుంది?
విద్యమానోఽప్యవిదృశ్యః సంయోగో యోగినామపి
అతడు ఉన్నప్పటికీ కనబడడు. అయినా యోగులు అతడిని చేరగలుగుతారు.
నాగ్నిగ్రస్తో న హింస్యశ్చాపీదమాధ్యాత్మికా విదుః
అతడిని అగ్ని కాలిపెట్టదు, హాని చేయదు. ఇది ఆత్మ సంబంధమైనదని జ్ఞానులు తెలుసు.
జ్యోతిఃస్వరూపస్య విభోర్నాద్యన్తమధ్యమాత్మనః
ప్రభువు స్వరూపం వెలుగు. ఆ ఆత్మకు మొదలు లేదు, అంతం లేదు, మధ్యం లేదు.
యన్నాభిపద్మజో బ్రహ్మా తస్యేశస్య హ్రదే విపత్
యవ్వనాభి పద్మం నుండి బ్రహ్ముడు జన్మించాడు. ఆ ప్రభువు అధికారం సాగరంలోకి అతడు పడ్డాడు.
న తథాఽపి తదీశం తం గ్రస్తుం సర్పః క్షమో భవేత్ 4.19.
అప్పటికీ ఆ ప్రభువును ఆ పాము మింగలేకపోయింది.
నిగూఢం యోగినాం సారం సంశయచ్ఛేదకారణమ్
యోగులకు ఆత్మ తత్వం అంతర్లీనంగా ఉంటుంది. అది సందేహాలను తొలగించేది.
తత్యాజ శోకం నన్దశ్చ వ్రజశ్చ వ్రజయోషితః
నందుడు, వ్రజవాసులు, వ్రజ స్త్రీలు తమ దుఃఖాన్ని వదిలిపెట్టారు.
బన్ధువిచ్ఛేదవిషయే ప్రబోధే న స్థితం మనః
బంధువుల విడిపోవడాన్ని అర్థం చేసుకునే విషయంలో వారి మనస్సు స్థిరంగా ఉండలేదు.
దదృశుస్తం సుప్రసన్నా వ్రజాశ్చ వ్రజయోషితః
వ్రజవాసులు, వ్రజ స్త్రీలు ఆనందంతో అతడిని చూశారు.
అస్నిగ్ధవస్త్రమస్నిగ్ధమలుప్తచన్దనాఞ్జనమ్
అతని వస్త్రం మురికిపడలేదు, అతని గంధం, కాజలు కూడా చెడిపోలేదు.
మయూరపిచ్ఛచూడం చ వంశీవదనమచ్యుతమ్
అతడు మయూరపిచ్చ తలపాగా ధరించాడు, వేణువును వాయించాడు, ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉన్నాడు.
చుచుమ్బ వదనామ్భోజం ప్రసన్నవదనేక్షణా
ప్రసన్నమైన ముఖాలు, ఆనందంగా ఉన్న కళ్లతో వారు అతని పద్మముఖాన్ని ముద్దాడారు.
నిమేషరహితాః సర్వే దదృశుః శ్రీముఖం హరేః
అందరూ కన్నెత్తకుండా హరిలోకపు అందమైన ముఖాన్ని తిలకించారు.
దావాగ్నిర్వేష్టయామాస తైః సర్వైః సహ గోకులమ్ 4.19.
అప్పుడు అరణ్యాగ్ని వారందరితో పాటు గోకులాన్ని చుట్టుముట్టింది.
ప్రణాశం మేనిరే సర్వే భయమాపుశ్చ సంకటే బాలా గోప్యశ్చ సంత్రస్తా భక్తినమ్రాత్మకన్ధరాః
అందరూ నాశనం తప్పదని భావించి భయపడ్డారు. పిల్లలు, గోపికలు భయంతో, భక్తితో తలవంచారు.
తథా రక్షాం కురు పునర్దావాగ్నేర్మధుసూదన
మధుసూదనా, మళ్లీ ఈ అరణ్యాగ్నిలోంచి మమ్మల్ని రక్షించు.
స్రష్టా పాతా చ సంహర్తా జగతాం చ జగత్పతే
ప్రభూ! మీరు సృష్టికర్త, పోషకుడు, సంహారకుడు కూడా. ఈ జగత్తులోని అన్నిటికీ మీరు అధిపతి.
యమః కుబేరః పవన ఈశానాద్యాశ్చ దేవతాః
యముడు, కుబేరుడు, వాయువు, ఈశానుడు మరియు ఇతర దేవతలు,
మానవాశ్చ తథా దైత్యా యక్షరాక్షసకింనరాః
మనుషులు, అలాగే దానవులు, యక్షులు, రాక్షసులు, కిన్నరులు కూడా,
ఆవిర్భావస్తిరోభావః సర్వేషాం చ తథేచ్ఛయా
అందరి ఉద్భవం, లయము కూడా మీ ఇష్టప్రకారం జరుగుతాయి.
వయం త్వాం శరణం యామో రక్ష నః శరణాగతాన్
ప్రభూ! మేము మీ ఆశ్రయానికి వచ్చాము. మమ్మల్ని కాపాడండి.
దూరీభూతస్తు దావాగ్నిః శ్రీకృష్ణామృతదృష్టితః
శ్రీకృష్ణుని అమృతమైన దృష్టితో అరణ్యాగ్ని దూరమై పోతుంది.
సర్వాపదః ప్రణశ్యన్తి హరిస్మరణమాత్రతః 4.19.
హరిదేవుని స్మరణతోనే అన్ని అపాయాలు నశిస్తాయి.
వహ్నితో న భవేత్తస్య భయం జన్మని జన్మని
అటువంటి భక్తునికి జన్మజన్మలకూ అగ్నికి భయం ఉండదు.